ही कथा एका भक्ताच्या परम भक्तीने आणि विष्णूच्या सर्वव्यापक स्वरूपाच्या स्तुतीने सुरू होते. भक्त म्हणतो, “हे प्रभो, तुम्हीच ऋग्वेद, यजुर्वेद आणि सामवेद आहात; तुम्हीच आत्मा आहात, तुम्हीच अग्नि, वायू, जल आणि पृथ्वी आहात. तुम्हीच सृष्टीकर्ता, तुम्हीच उपभोगकर्ता, यज्ञकर्ता आणि यज्ञाचे दान आहात; तुम्हीच सर्वत्र व्यापलेले, श्रेष्ठ आणि अच्युत जगाचा अधिपती आहात. तुम्हीच सर्व पाहणारे, तेजस्वी, सर्वांना वश करणारे, शत्रूंचा नाश करणारे; दिवस आणि रात्र, आणि ज्ञानी तुम्हाला वर्ष म्हणतात. तुम्हीच काळ, त्याचे विभाग आणि मोजमाप, क्षण, लहान अणू; तुम्हीच बालक, वृद्ध, पुरुष, स्त्री आणि नपुंसक आहात. तुम्हीच विश्वाचा स्रोत, तुम्हीच डोळा, तुम्हीच दृढ, आणि शुद्ध कीर्तीचे; तुम्हीच शाश्वत, अजिंक्य, उपेन्द्र आणि सर्वोच्च आहात. तुम्हीच सर्व जगांना आनंद देणारे, वेदांचे अंग, अविनाशी; वेदांचा ज्ञाता, सृष्टीकर्ता, व्यवस्थापक, आणि शांत स्वरूपाचे आहात. तुम्हीच समुद्राच्या खोल गर्भात, जगाचा आधार आणि संपत्ती; तुम्हीच रोगांचा नाश करणारे, संयमी, आणि इंद्रियांच्या पलीकडे आहात. तुम्हीच नेता, प्रमुख, सुपर्ण, आणि प्रथम जन्मलेले; तुम्हीच आधार, श्रेष्ठ, संयमी आणि पतनरहित आहात. तुम्हीच संयम, शिस्त, उन्नत, चार हस्तांचे; तुम्हीच अन्नाचा अंतरात्मा, आणि तुम्हाला सर्वोच्च आत्मा म्हणतात. तुम्हीच गुरु, श्रेष्ठ गुरु, डावीकडील, शुभ; तुम्हीच अश्वत्थ वृक्ष, शास्त्र, प्रकट, आणि प्राण्यांचा अधिपती. तुम्हीच सुवर्णनाभी, देव, चंद्र, प्राण्यांचा अधिपती; तुमचे स्वरूप वर्णन करता येत नाही, यम, देवांचा शत्रूंचा नाश करणारे. तुम्हीच संकर्षण, देव, सृष्टीकर्ता, शाश्वत; वासुदेव, अपरिमित आत्मा, आणि निर्गुण. तुम्हीच ज्येष्ठ, श्रेष्ठ, धीर, माधव; हजारमस्तक देव, अप्रकट, हजार डोळ्यांचे. हजार पायांचे, विराट स्वरूप, देवांचा अधिपती; पुन्हा, देवाधिदेव, दहा अंगुलांच्या विस्तारात उभे आहात. जे काही झाले, ते तुम्हीच, हे परम पुरुष, बलवान इंद्र; जे होईल, तेही तुम्हीच, तुम्हीच अधिपती, सत्य आणि अमरत्व. तुमच्यापासून हे विश्व उत्पन्न होते, तुम्हीच सर्वोच्च, अजेय; श्रेष्ठ पुरुष, आणि तुम्ही दहा स्वरूपात प्रकट आहात. तुम्हीच विश्वरूप चार भागात, नऊ भाग अमर स्वर्गात; नऊ भाग मध्यम लोकात, शाश्वत आणि पुरुषाचे. दोन भाग पृथ्वीवर, चार भाग येथेच; तुमच्यापासून यज्ञ उत्पन्न होतात, जे जगासाठी पावसाचे कारण आहेत. तुमच्यापासून विराट पुरुष जन्माला आला, जो जगाच्या हृदयात आहे; त्याने प्राण्यांना तेज, कीर्ती आणि ऐश्वर्यात मागे टाकले. देवांचे अन्न, तूप, तुमच्यापासून निर्माण झाले; लागवडीचे आणि वनस्पती, गुरे, हरिण आणि इतर प्राणीही तुमच्यापासून. तुम्ही ध्यानात मग्न आणि ध्यानाचे लक्ष्य, वनस्पती निर्माण केल्या; हे देवाधिदेव, तुम्हीच सातमुखी काळ, प्रज्वलित स्वरूपाचे. हे संपूर्ण जग, चल आणि अचल, तुमच्यापासून उत्पन्न झाले; सर्व तुमच्यात स्थिर आहे. तुम्हीच अनिरुद्ध, माधव, प्रद्युम्न, देवांचा शत्रूंचा नाश करणारे; सर्व जगांचा आधार, देवांमध्ये सर्वोच्च. हे कमळनयन, मला रक्षण करा; हे नारायण, तुम्हाला नमस्कार; हे शुभ विष्णू, तुम्हाला नमस्कार; हे श्रेष्ठ पुरुष, नमस्कार. सर्व जगांचा अधिपती, कमळाचा निवास, गुणांचा आधार, गुणांचा खजिना, तुम्हाला नमस्कार. हे वासुदेव, देवांमध्ये श्रेष्ठ, जनार्दन, शाश्वत, तुम्हाला नमस्कार. योगींना प्राप्त होणारे, योगात निवास करणारे, गोपालांचा अधिपती, श्रीचा अधिपती, मारुतांचा अधिपती, तुम्हाला नमस्कार. जगाचा अधिपती, जगाचा स्रोत, ज्ञानींचा अधिपती, स्वर्गाचा अधिपती, पृथ्वीचा अधिपती, तुम्हाला नमस्कार. मधुचा संहार करणारे, कमळनयन, कैटभाचा संहार करणारे, सुब्रह्मण्य, तुम्हाला नमस्कार. महा मत्स्य, वेदांना पाठीवर वाहणारे, अच्युत, समुद्राचे पाणी हलवून ब्रह्माला आनंद देणारे, तुम्हाला नमस्कार. घोड्याच्या मुखाचे, मोठ्या गळ्याचे, विराट स्वरूपाचे, मधु आणि कैटभाचा संहार करणारे, घोड्याच्या चेहऱ्याचे, तुम्हाला नमस्कार. महाकुर्म, कासवाच्या शरीरासारखे, पृथ्वी उचलणारे, पर्वतवाहन रूप घेतलेले, तुम्हाला नमस्कार. महावराह, पृथ्वी उचलणारे, आद्यवराह, सर्वरूप, सृष्टीकर्ता, तुम्हाला नमस्कार. अनंत, सूक्ष्म, प्रमुख, श्रेष्ठ, अणुरूप, योगींना प्राप्त होणारे, तुम्हाला नमस्कार. कारणांचा कारण, योगेश्वरांचा आचार, अत्यंत कठीण जाणता येणारा, क्षीरसागरात शेषावर विश्रांती घेणारे, सुवर्ण आणि रत्नांची कुंडले घालणारे, तुम्हाला नमस्कार. या प्रकारे भक्ताने स्तुती केल्यावर, माधव प्रसन्न होऊन म्हणतो, “हे श्रेष्ठ ऋषी, त्वरित सांग, तुला माझ्याकडून काय हवे आहे?” भक्त म्हणतो, “हे विश्वाचा अधिपती, या जगात मी भटकत आहे, जे अत्यंत कठीण, रोमांचकारी, क्षणभंगुर, दुःखांनी भरलेले आणि केळीच्या पानासारखे आहे. आधारहीन, अस्थिर, जलाच्या बुडबुड्यासारखे, संकटांनी वेढलेले, अत्यंत भयावह. मी दीर्घकाळ तुझ्या मायेत गुंतून, इंद्रियांच्या विषयांमध्ये मन अडकवून, मार्ग शोधत आहे, पण अंत मिळत नाही. आज, हे देवाधिदेव, संसाराच्या भयाने ग्रस्त होऊन, मी तुझ्या आश्रयाला आलो आहे, हे कृष्ण; मला या जन्ममृत्यूच्या समुद्रातून उचलून घे.” ही कथा भक्ताच्या विष्णूवरील अनन्य श्रद्धा, त्याच्या सर्वव्यापक, अविनाशी स्वरूपाची स्तुती, आणि त्याच्या कृपेची प्रार्थना याने पूर्ण होते.