प्रमति हा योद्ध्यांमध्ये सर्वोत्तम मानला जात होता. एकदा त्याने हातात फास धरलेल्या इंद्राला पकडले. इंद्र हसत होता, तेव्हा हरिने प्रमतीला म्हणाले, "हे बुद्धिमान, देवांच्या मंदिरात मरुतांसोबत खेळ पुरे झाला. तू दिशा जिंकून स्वर्गात पोहचला आहेस, आता माझ्यासोबत खेळ." हरिच्या या शब्दांवर प्रमतीने "ठीक आहे" असे उत्तर दिले आणि इंद्राला विचारले, "तुझ्या मते काय बक्षीस ठेवावे?" प्रमतीच्या या प्रश्नावर इंद्र, देवांचा राजा, म्हणाला, "उर्वशीच बक्षीस आहे, ती सर्वांनी यज्ञाने मिळवावी." इंद्राचे हे उत्तर ऐकून प्रमती अभिमानाने म्हणाला, "मी उर्वशी बक्षीस मानतो. तुझ्या मते काय?" प्रमतीने इंद्राला सांगितले, "तू म्हणतोस ते मी स्वीकारतो, हे वज्रधारी राजा. बक्षीस म्हणून तुझा उजवा हात दे, शस्त्रयुक्त आणि धर्मशील; चला खेळूया." ते दोघे सहमतीने खेळाच्या फडावर गेले. तिथे प्रमतीने विजय मिळवून उर्वशी, ही दिव्य अप्सरा, जिंकली. उर्वशी मिळवून प्रमतीने रागाने इंद्राला म्हणाले, "बक्षीस म्हणून काही दुसरे दे; नंतर पुन्हा खेळू शकतोस, हे बलवान." इंद्र म्हणाला, "मला दिव्य, विजयी आणि उत्तम वज्रयुक्त रथ दे, जो देवांसाठी योग्य आहे. त्यासह मी खेळू, अजिबात संकोच न करता." प्रमतीने फास आणि इतर रत्नमय अलंकार घेतले, हसून इंद्राला म्हणाला, "मी जिंकले!" याच वेळी, नारद, जो पास्याचा ज्ञाता होता, तेथे आला. विश्वावसु, गंधर्वांचा प्रसिद्ध राजा, देखील तेथे आला. त्यांनी प्रमतीला म्हणाले, "हे राजा, गंधर्वांची पास्याची कला वापरून तुझ्यासोबत खेळूया." प्रमतीने सहमती दिली आणि विजय घोषित केला. त्याने त्यांना हरवले, आणि प्रमतीने मूर्खपणाने इंद्राला कठोर शब्दांत बोलले, "युद्धात किंवा खेळात, तू कधीच जिंकू शकत नाहीस, हे महेंद्र. म्हणून नेहमी आमच्याशी भक्ती ठेव. सांग, तू देवांचा राजा कसा झालास?" अभिमानाने प्रमतीने उर्वशीला म्हणाले, "जा, दासी हो." उर्वशीने उत्तर दिले, "मी देवांमध्ये जशी वागते, तशीच तुझ्यासोबत वागेन, पूर्ण मनाने; तू मला दोष देऊ नकोस." प्रमतीने तिला पुन्हा सांगितले, "तुझ्यासारख्या अनेक स्त्रिया आहेत. तू का लाजतेस, हे शुभेच्छा असलेल्या? जा, दासी हो." हे ऐकून प्रमतीने गंधर्वांचा राजा, त्या वेळी विश्वावसुचा शक्तिशाली पुत्र चित्रसेन, याला बोलावले. प्रमती म्हणाला, "हे राजा, मी तुझ्याशी खेळात सर्व काही—माझे राज्य, माझे जीवन, आणि तुझेही—लावून खेळीन." दोघेही उत्साहाने खेळायला तयार झाले; आणि चित्रसेनने विजय मिळवला. गंधर्वांनी प्रमतीला मोठ्या बंधनात बांधले; चित्रसेनने सर्व काही जिंकले, विशेषत: उर्वशी, जी बक्षीस होती. प्रमतीचे राज्य, खजिना, सैन्य, आणि सर्व संपत्ती—हे सर्व चित्रसेनचे झाले. त्याचा मुलगा, अजून लहान असला तरी, बुद्धिमान पुरोहित विश्वामित्र, ज्याला मधुच्छंदस म्हणतात, याला दृढ आवाजात विचारले, "माझ्या वडिलांनी कोणते पाप केले? तो महान मनुष्य कुठे बांधला गेला आहे? तो आपल्या जागी कसा परत येईल? बंधनातून कसा मुक्त होईल?" सुमतीचे हे शब्द ऐकून आणि विचार करून, श्रेष्ठ ऋषी मधुच्छंदसने प्रमतीच्या भाग्याबद्दल सांगितले, "देवांच्या लोकात तुझा वडील, हे बुद्धिमान, बांधलेला बसला आहे. अनेक फसवणूक आणि दोषांमुळे त्याचे राज्य हिरावले गेले आहे, तो पडला आहे." "जो जुगाराच्या सभेत जातो, तो दुःखात भागीदार होतो. जुगार, मद्यपान, मांसभक्षण आणि असे प्रकार विनाशकारी आहेत, हे राजकुमार." "खरेच, फक्त पापीच पापी स्वभावाने जन्म घेतात. यातील प्रत्येक गोष्टीमुळे दुर्भाग्य, पाप आणि नरक मिळतो." "रथ, आसन, वाणी आणि इतर साधनांनी, जे फसवणूक करतात ते श्रेष्ठ कुलांनाही भ्रष्ट करतात—मग जुगार करणाऱ्यांचे काय?" "जुगार करणाऱ्याची पत्नी सतत दुःख भोगते, आणि जुगार करणारा पापी, स्त्रीला पाहताना स्वतः दुःख भोगतो." "तीला पाहून, आनंदहीन, तो नेहमी म्हणतो: अहो, या जन्ममरणाच्या फेरात माझ्यासारखा पापी दुसरा नाही." "ज्याला या जगात कोणतेही worldly pleasure नाही—असा जुगार करणारा कधीच सुखी नसतो, ना या जगात, ना त्या जगात." "तो नेहमी असा दिसतो: त्याचा मन शरमेने जळलेला, धर्महीन, आनंदहीन, अभिमान नष्ट झालेला, तो भटकत राहतो." "फसवणुकीपासून मुक्त असलेली व्यवसाय द्विजांसाठी श्रेष्ठ आहे; शेती, पशुपालन, आणि व्यापार करता येईल, पण फसवणूक नको." "पण जो फसवणुकीने संपत्ती मिळवण्याचा प्रयत्न करतो, तो स्वतःच्या कृतीने धर्म, संपत्ती, सुख आणि कुलही गमावतो." "वेदातही हे कृत्य निंदनीय आहे; तुझ्या वडिलांनी हेच मानले. म्हणून, काय करायचे, हे प्रिय? जे सांगितले गेले ते पाळावे." "सृष्टीकर्त्याने ठरवलेला मार्ग कोण बुद्धिमान ओलांडू शकतो?" पुरोहिताचे हे शब्द ऐकून सुमतीने विचारले, "वडिलांनी राज्य पुन्हा मिळवण्यासाठी काय करावे?" पुन्हा विचार करून, मधुच्छंदसने सुमतीला सांगितले, "गौतमीकडे जा, प्रिय; तिथे शंकर, अदिती, वरुण, आणि विष्णू यांची पूजा कर. मग तू बंधनातून मुक्त होशील.