वरुण, आपल्या मेहुण्याच्या आदर-सन्मानाने भारावून, हिरण्याचा शक्तिशाली पुत्र आणि दैत्यांचा अधिपती महाशनी याच्या भेटीस गेला. महाशनीने आपल्या सासऱ्याला आदराने विचारले, "तुम्ही येथे का आला आहात?" त्यावर वरुणाने येण्याचे कारण स्पष्ट केले. वरुण म्हणाला, "हे बलवान, तू एकदा इंद्राला पराजित करून पाताळात बांधलेस—तो देवांचा अधिपती, माझा मित्र—मला इंद्र दे." वरुण पुढे म्हणाला, "सर्वांनी मान्य केलेला, माझ्या शत्रूला मारणारा, इंद्राला नेहमी आम्हाला द्यावा. शत्रूला बांधून पुन्हा मुक्त केल्यास, तू सत्पुरुषांमध्ये मोठी कीर्ती मिळवशील." दैत्यांचा अधिपती, काहीशी अनिच्छा असूनही, "तथास्तु" म्हणत, शचीचा प्रिय इंद्र, हत्तीसोबत बांधलेला, वरुणाला दिला. त्या ठिकाणी, दैत्यांमध्ये तेजस्वी असलेल्या महाशनीने, जलांचा अधिपती वरुणाच्या उपस्थितीत, हरिची मोठ्या आदराने पूजा केली आणि मग मघवन, म्हणजेच इंद्राला संबोधित केले. महाशनी म्हणाला, "आज तुला इंद्रपद कोणी दिलं? कोणत्या शक्तीने तू युद्धात इतके बोलतोस, शत्रूंनी त्रस्त असूनही पुन्हा इंद्र होतोस? हे आश्चर्य आहे." पुढे म्हणाला, "स्त्री जर पुरुषाने बांधली असेल, तर तिचा पती तिला मुक्त करावा—हे योग्य आहे. स्त्रिया स्वतंत्र नाहीत; पुरुषच प्रधान आहेत. तू, हे शक्र, नक्कीच पुरुष होशील." "युद्धात मी तुला बांधले, तुझ्या वाहनासह, तुझ्या शक्तिशाली वज्रासह, इच्छितरत्न, नंदनवन, दिव्य स्त्रिया, तुझी कीर्ती आणि शक्ती—हे सर्व देवांचा राजा उपभोगतो." "ज्याला जीवन आणि कीर्तीचा खजिना आहे, त्याच्याच विरोधात मृत्यू आहे. हे शक्र, हे जाणून, जलाधिपतींनी तुला मुक्त केल्यावर तुला लाज का वाटली नाही?" "स्वर्गात राहून, सर्व देवांनी घेरलेला, प्रिय स्त्रीने पंखा धरलेला, अप्सरांनी स्तुती केलेला—माझ्या मते, लाज तुझ्यापासून घाबरली आहे." "तू वृत्र आणि नमुचीचा संहारकर्ता, नगरांचा नाशकर्ता, वज्रधारी—देव तुला मान देतात, म्हणून हे विजेता, हे सर्व सोडून दे." "शत्रुत्वामुळे बदललेले जे लोक जगतात, विश्वात फिरतात—कमळातून जन्मलेला तू, अशा अपमानाने तुझं हृदय का तुटलं नाही?" असे म्हणत, दैत्यांचा अधिपती वरुणाला पुन्हा इंद्र दिला आणि त्याला पुढील शब्द सांगितले. "आजपासून इंद्र हा शिष्य आणि वरुण हा गुरु—माझा सासरा—त्याच्या कृपेने तू मुक्त झाला आहेस, हे वासव." "तू वरुणाची सेवा करावी; अन्यथा, मी तुला पुन्हा बांधून पाताळात फेकून देईन." अशा प्रकारे शक्रला झिडकारून, पुन्हा पुन्हा हसत, "जा, जा," म्हणत वरुणाला संमती दिली. इंद्र मग आपल्या निवासस्थानी गेला, मनात लाजेने ग्रस्त, आणि पौलोमीला—आपल्या पत्नीला—समोर घडलेले, शत्रूकडून झालेला पराभव, सर्व सांगितले. शत्रूने केलेल्या वागणुकीवर इंद्र म्हणाला, "हे सुंदर मुखवाली, मला सांग, मी कशी पुनः प्रतिष्ठा मिळवू?" पौलोमी म्हणाली, "हे शक्तिनाशक, मला दानवांचा उद्गम, त्यांची मायावी शक्ती, त्यांचा पराभव, मिळालेले वर आणि मृत्यू माहिती आहे." "म्हणून, मी तुला सर्व सांगते—त्याचा मृत्यू किंवा पराभव कसा होईल, तुझे समाधान मिळावे म्हणून." "हिरण्याचा पुत्र, आणि आपल्या काकाचा पुत्र—शक्तिशाली, माझा भाऊ—त्याला मिळालेल्या वरामुळे तो गर्विष्ठ झाला आहे." "त्याने तप आणि शिस्तीने ब्रह्माला प्रसन्न केले; अशा तपाने मिळालेल्या शक्तीने, काय साध्य होणार नाही?" "म्हणून, तुझ्या मनात आसक्ती किंवा आश्चर्य येऊ देऊ नकोस. आता मी जे म्हणते ते ऐक." असे सांगून पौलोमीने नम्रतेने इंद्राला संबोधित केले. "तपाने काहीही साध्य नाही, यज्ञाने काहीही साध्य नाही, विष्णूला काहीही साध्य नाही, किंवा हराला भक्तीने काहीही साध्य नाही." "पुन्हा, हे प्रिय, मी एक श्रेष्ठ गोष्ट ऐकली आहे: स्त्रियांना स्त्रियांबद्दलचे स्वरूप फक्त त्यांना माहित असते, हे देवाधिपती." "म्हणून, हे स्वामी, पृथ्वी आणि स्त्रियांना काहीही साध्य नाही; तप, यज्ञ, किंवा अन्य कृती—यातूनच हे सर्व उत्पन्न होते." "यापैकी, पृथ्वीवर असलेली ती पवित्र जागा तुला भेटावी; तेथे विष्णू आणि शिवाची पूजा करून तू सर्व इच्छित फल मिळवशील." "पुन्हा, ऐकले आहे—जी स्त्रिया फक्त आपल्या पतीला समर्पित असतात, त्या सर्व काही जाणतात, त्यांच्या ठिकाणी असलेले सर्व स्थिर आणि चल." "पृथ्वीचा सार तिच्यात आहे, आणि तिच्या मध्यभागी दंडकारण्य आहे; तेथे गंगा, जगाची पालनकर्ती, वसते—तेथे प्रभूची पूजा कर." "विश्वाचा अधिपती विष्णू, दु:खी आणि पीडितांचा त्रास दूर करणारा, पुरुषांमध्ये असहाय्य आणि दु:खाच्या समुद्रात बुडणाऱ्यांसाठी शक्तिशाली—त्याची पूजा कर." "हारा, हरि किंवा गंगा याशिवाय अन्यत्र कुठेही शरण नाही; म्हणून, सर्व प्रयत्न आणि मनोभावाने त्यांना प्रसन्न करण्याचा प्रयत्न कर." "भक्ती, स्तुती आणि तपाने, माझ्यासोबत पूजा कर; मग शिव आणि विष्णूच्या कृपेने शुभ फल मिळेल." "ज्ञानाशिवाय, कृती साधारण फल देते; ज्ञानासह शंभरपट फल, आणि पत्नीसमवेत ती अक्षय होते." "सर्व कार्यात, पत्नीच पुरुषाची सहचारिणी असते; अगदी लहान कामातही तिच्याशिवाय यश मिळत नाही." "एकटे केलेल्या कृतीला फक्त अर्धे फल मिळते; पण पत्नीसमवेत केलेली कृती, हे स्वामी, भरपूर फल देते." "म्हणून, हे नीट समज: पत्नीच आपली अर्धांगिनी आहे, असे शिकवले आहे; दंडकारण्यात उत्तम नदी गौतमी आहे, असे ऐकले आहे." "ती सर्व पाप दूर करते आणि इच्छित आशीर्वाद देते; म्हणून, माझ्यासोबत तेथे जाऊन उत्तम पुण्यकृत्ये कर." "मग, युद्धात शत्रूंना संहार करून, तू मोठे सुख मिळवशील.