शक्रीचा आदेश ऐकून, देवांचा अधिपती इंद्राने त्या सुंदर, सडसडीत वेश्या स्त्रीचा सन्मान केला आणि तिला आवश्यक सूचना दिल्या. "हे वेश्या, तू माझं कार्य त्वरेने पूर्ण कर," असे सांगितले. "यशस्वी होऊन परत आलीस, तर तू मला शचीइतकी प्रिय होशील." इंद्राच्या आज्ञेवर ती वेश्या झपाट्याने दिशांना पार करत क्षणात यमाच्या समोर पोहोचली, ज्याचा तेज सर्व दिशांना चमकत होता. यमाच्या समोर पोहोचल्यावर, ती मोहक युवती खेळकरपणे हिंदोळा राग गाऊ लागली. तेव्हा काळाचा मन विचलित झाला, अस्थिर आणि बेचैन झाला; यमाने डोळे उघडले, आणि त्याच्या नजरेत इच्छा अग्नि प्रज्वलित झाली. त्याने तिच्याशी व्यवहार केला, जरी ती शत्रू होती, पण पुण्याच्या हेतूने; आणि त्या क्षणी ती वेश्या विलीन होऊन एक नदी झाली. गौतमी नदीवर तिच्या सेविका आणि संगीतकारांसह एकत्र येऊन, त्या वेश्या स्त्रीवर गाणं गात असतानाच, ती त्या पुण्यस्थळाच्या प्रभावाने स्वर्गात गेली. वेश्या स्वर्गात दिव्य रथातून जाताना पाहून, काळ—यम—त्याच्या अस्थिर नजरेने, मोठ्या आश्चर्याने भरला; तेव्हा सूर्य जवळ आला आणि यमाला संबोधित केले. "तुझं कर्तव्य पार पाड, पुत्रा; तुला प्राण्यांच्या अंताची देखरेख करायची आहे. वाऱ्याला पहा, तो नेहमी वाहतो, सृष्टीकर्त्याच्या साठी प्राणी निर्माण करतो; तीन लोकांत फिरणाऱ्या लोकांना पहा, आणि पृथ्वी सर्व प्राण्यांना धारण करते." हे शब्द ऐकून यमाने आपल्या वडिलांना उत्तर दिलं: "हे दोषारोपण करण्यासारखं कार्य नाही; मी नक्कीच हे करीन. परंतु, तू मला इतकं क्रूर कार्य करण्याची आज्ञा देऊ नये." यमाच्या उत्तरावर सूर्य म्हणाला, "हे यम, तुझ्यासाठी दोषार्ह असं कोणतं कार्य आहे? तू वेश्या आणि तिच्या सेविकांना पाहिलंस, त्या गौतमीमध्ये स्नान करून, गाणं ऐकताच, तिने क्षणात स्वर्ग गाठला." "तू येथे कठोर तप केलेस, पुत्रा, जे अत्यंत कठीण आहे; पण त्याचा शेवट मला दिसत नाही. म्हणून, तुझ्या स्वतःच्या नगरीत परत जा." असे म्हणून, सूर्याने त्या ठिकाणी स्नान करून स्वर्गात गेला; यमानेही संगमावर स्नान करून आपल्या नगरीत परतला. मृत्यूसुद्धा त्या वेळी शंका सोडून, महान ऋषी, यमाच्या प्रस्थानानंतर प्रवासासाठी आपलं चक्र चालू केलं. जिथे श्री गोविंद, वनफुलांच्या माळांनी सुशोभित, निवास करतो—जो हे ऐकतो किंवा एकाग्रतेने म्हणतो, त्याचे संकट दूर होतात आणि त्याला दीर्घायुष्य मिळते. आता ऐक, श्रेष्ठ ऋषी, अहल्या संगमाच्या पवित्र स्थळाबद्दल, जे तीन लोकांना शुद्ध करतो, आणि तिथे काय घडलं ते. मोठ्या कुतूहलाने, पूर्वी मी अनेक युवती निर्माण केल्या, विविध रूप आणि गुणांनी संपन्न. त्यात मी एक अत्युत्कृष्ट युवती निर्माण केली, शुभ चिन्हांनी युक्त; तिचं सौंदर्य, रूप आणि गुण पाहून, माझ्या मनात विचार आला—कोण तिला समर्थपणे पोसू शकेल? ना राक्षस, ना देव, ना ऋषी. माझ्या मनात विचार आला की, ब्रह्मज्ञान, तप आणि गुणांनी संपन्न असा ब्राह्मणच तिला समर्थपणे पोसू शकेल. म्हणून, मी ती युवती गौतम ऋषीला दिली, जो सर्व शुभ चिन्हांनी युक्त, वेद आणि त्याच्या शाखांचा ज्ञाता होता. "तू तिला रक्षण कर, श्रेष्ठ ऋषी, ती युवती होईपर्यंत; तिचं तारुण्य प्राप्त झाल्यावर, तिला पुन्हा माझ्याकडे आण," असं मी गौतमला सांगितलं. गौतमाने ती सडसडीत कटीवाली युवती घेतली; तपाने शुद्ध झालेला श्रेष्ठ ऋषी तिला घेऊन निघाला. त्याने तिला योग्यरित्या वाढवली, सजवली, आणि कोणतीही डळमळ न करता अहल्याला माझ्याकडे आणली. तिचं सौंदर्य पाहून, इंद्र, अग्नी, वरुण आणि अन्य देव प्रत्येकाने वेगळ्या वेगळ्या शब्दांत मला विनंती केली—"हे देवाधिपती, ती मला दे." त्याचप्रमाणे, ऋषी, साध्य, दानव, यक्ष, राक्षस, सर्वजण त्या युवतीसाठी जमले. पण विशेषतः इंद्राला ती मिळवण्याची मोठी इच्छा झाली; तरीही गौतमाची महानता, गहनता आणि दृढता देखील प्रकट झाली. हे लक्षात ठेवून, मी मोठ्या आश्चर्याने विचार केला—"ही शुभमुखी फक्त गौतमालाच द्यावी; ती दुसऱ्याला योग्य नाही." म्हणून मी ठरवलं की, ती गौतमालाच देईन; पण विचार केला—या युवतीमुळे सर्वांची इच्छा आणि संयम ढळला आहे. त्या वेळी देवांनी, मी आणि ऋषींनी तिला 'अहल्या' असं नाव दिलं; देव आणि ऋषी पाहून, मी तेथे मोठ्याने घोषणा केली. "ज्याने पृथ्वीला प्रथम प्रदक्षिणा केली, त्यालाच ही दिली जाईल, दुसऱ्याला नाही—even repeated attempts." माझ्या शब्दांवर, सर्व देव पृथ्वी प्रदक्षिणा करण्यासाठी निघाले. देवांची सभा निघाल्यावर, गौतम ऋषीनेही अहल्यासाठी प्रयत्न केला. त्या वेळी, ब्रह्मन्, सुरभी—इच्छा पूर्ण करणारी गाय—अर्धवट प्रसूत होती; गौतमाने तिला पाहिलं. त्याला आठवण झाली की, ही पृथ्वीच आहे; त्याने तिची प्रदक्षिणा केली, आणि नंतर देवाधिपतीच्या चिन्हाचीही प्रदक्षिणा केली. दोन्ही प्रदक्षिणा करून, गौतम श्रेष्ठ ऋषीने सर्व देवांसाठी एकच प्रदक्षिणा केली. कोणालाही पृथ्वीची पूर्ण प्रदक्षिणा करता आली नाही; हे ठरवून, तो ऋषी माझ्याकडे आला.