संपूर्ण जगाचा आधार असलेल्या परमेश्वरास, सामनस्वरूप, उत्तम सामनगीत, कोमल आणि सामनयोग जाणणाऱ्या त्या दिव्य स्वरूपाला, भक्तिपूर्वक प्रणाम करण्यात आला. सामन आणि त्याच्या गीताला, सामनवाहक आणि सामनयज्ञ जाणणाऱ्याला, तसेच सामनाची निर्मिती करणाऱ्याला नमस्कार करण्यात आला. अथर्वशीर्ष, अथर्वस्वरूप, अथर्वाचे पाय आणि हात यांनाही नमस्कार करण्यात आला. मधु आणि कैटभाचा संहार करणाऱ्या, वज्रसमान तेजस्वी मस्तक असलेल्या, महासागरात निवास करणाऱ्या, वेदांची पुनः प्राप्ती करणाऱ्या त्या भगवंतास वंदन करण्यात आले. तेजस्वी रूप असलेल्या, हृषीकेश, वासुदेव, भगवंत, तुला नमस्कार. नारायण, विश्वहितकारी, मोहविनाशक आणि बंधननाशक तुला नमस्कार. मुक्तिदाता, बंधननाशक, त्रैलोक्याच्या तेजाचा निर्माण करणारा, तेजस्वरूप तुला वंदन. योगींचा स्वामी, शुद्ध, रामा मुक्तिदाता, आनंदस्वरूप, सुखदायक आणि धर्मसंरक्षक तुला नमस्कार. वासुदेव, स्तुत्य, वामदेव, देहधारकांचा सर्जक आणि भेदनाशक तुला नमस्कार. देवांनी पूजलेले तुझे शरीर, दिव्य मुकुटधारी, सर्व ठिकाणी वास करणारा आणि सर्व निवासांचा स्वामी तुला वंदन. धनाचा सर्जक, धनस्थानदाता, यज्ञस्वरूप, यज्ञेश्वर आणि योगी तुला नमस्कार. विरक्ती आणि योगाची प्रेरणा देणारा, यज्ञांगधारी, संकर्षण आणि प्रलंबासुराचा वध करणारा तुला नमस्कार. मेघगर्जनेसारखी गती असलेल्या हलधर, ज्ञानींमध्ये ज्ञानस्वरूप, नारायणभक्त तुला वंदन. हे प्रभो, तुझ्याशिवाय मला नरकातून तारण्यासाठी दुसरा मित्र नाही. म्हणून मी संपूर्ण मनाने तुला वंदन करतो, कारण तू भक्तांचा आश्रय आहेस. केशवा, शरीर किंवा मनातून आलेली अशुद्धी असो, देवादिदेव, अच्युत, तुझ्याशिवाय दुसरा शुद्ध करणारा नाही. सर्व संबंध सोडून मी तुझ्याकडे आलो आहे. केशवा, आत्मलाभासाठी माझा संबंध फक्त तुझ्याशीच राहो. केशवा, हे जग दुःखाने भरलेले, अत्यंत कठीण आणि पार करणे कठीण आहे हे मला ठाऊक आहे; त्रिविध तापांनी त्रस्त होऊन मी तुझ्या चरणी आलो आहे. इच्छा, लोभादि तुझ्या मायेमुळे हे जग भ्रमित झाले आहे; म्हणून मी तुझ्या आश्रयाला आलो आहे. विष्णो, संसारात वावरणाऱ्या देहधारकांसाठी सुख नाही; पण यज्ञेश्वरा, ज्या क्षणी मन तुझ्याकडे वळते, त्या क्षणी परमानंद लाभतो. अशा प्रकारे, फलरहित परमसुख प्राप्त होते; मी विवेकशून्य आहे, आणि जग दुःखमय दिसते. गोविंदा, मला संसारातून वाचव; मी मोहाच्या अथांग सागरात बुडालो आहे, फक्त तूच मला तारू शकतोस, पुंडरीकाक्ष. राजा श्वेताने या प्रकारे परमेश्वराची स्तुती केली. त्या प्रसिद्ध, दिव्य पुरुषोत्तम क्षेत्रात, सर्व देवांनी वेढलेल्या, विश्वगुरु हरिचे चिंतन करताच, तो भगवंत श्वेतराजापुढे प्रकट झाला. त्याचे रूप काळ्या मेघासारखे, कमळाच्या पाकळ्यांसारखी विशाल नेत्रे, विद्वान, बोटांपाशी तेजस्वी सुदर्शन चक्र धारण केलेले होते. त्याचे रूप क्षीरसागरासारखे, शुद्ध व चंद्रासारखे उज्ज्वल होते; डाव्या हातात पंचजन्य शंख झळकत होता. गरुडध्वज, कीर्तीमान, गदा, धनुष्य आणि तलवार धारण केलेला तो प्रभू म्हणाला, "राजा, उत्तम! तुझे मन उदात्त आहे. तू जे हवे आहे ते माग. तुला शुभेच्छा, मी तुझ्यावर प्रसन्न आहे, पापरहित राजा." देवाधिदेवांच्या या अमृततुल्य वचनांचे श्रवण करून, श्वेताने मन एकाग्र करून, नम्रपणे मस्तक झुकवले आणि म्हणाला, "प्रभो, मी तुझा भक्त असल्यास, मला सर्वोच्च वरदान दे—ब्रह्मलोकाहूनही श्रेष्ठ, अविनाशी वैष्णव पद. माझ्या कृपेने, हे प्रभो, मला त्या शुद्ध, कलंकहीन, बंधनरहित, परम पवित्र स्थानाची प्राप्ती होऊ दे. ते स्थान जेथे सर्व देव, ऋषी, सिद्ध योगी पोहोचू शकत नाहीत, जे अत्यंत आनंददायक, सर्वोच्च आणि दुःखरहित आहे. तू त्या सर्वोच्च अवस्थेला पोहोचशील, अमृतसमान राज्याचा लाभ घेशील आणि सर्व लोकांपेक्षा वर जाऊन माझ्या धामात पोहोचशील. राजाधिराज, तुझे यश त्रैलोक्यात पसरले जाईल, आणि माझे अस्तित्व नेहमी तुझ्याजवळ राहील. सर्व देव आणि दैत्य तुझ्या स्तुतीने 'श्वेतगंगा' म्हणतील; अगदी गवताच्या काडीनेही, श्वेतगंगेच्या पाण्याची महती गायली जाईल. जे भक्तिभावाने माझ्या भक्तांनी हे पाणी स्पर्श केले, त्यांना स्वर्गप्राप्ती होईल; जो कोणी या चंद्रासारख्या तेजस्वी माधवमूर्तीला भक्तिभावाने नमस्कार करतो, शंख आणि गायीच्या दूधासारखी शुभ्र, सर्व पापांचा नाश करणारी, कमळासारखी नेत्र असलेली ती मूर्ती, तिला एकदाच नमस्कार करणारा, सर्व लोकांचा त्याग करून, माझ्या धामात सन्मानित होतो, जिथे दिव्य कन्यांमध्ये मन्वंतरभर वास मिळतो. गंधर्वांच्या मधुर स्तुतीने, त्यांच्या सेवेत, तो इच्छेनुसार सर्व सुखाचा उपभोग घेतो. तेथून खाली येऊन, तो मनुष्यरूपात, वेदशास्त्रज्ञ, समृद्ध, ऐश्वर्यसंपन्न, दीर्घायुषी ब्राह्मण होतो. हत्ती, घोडे, रथ, वाहन, धनधान्य, सौंदर्य, भाग्य, पुत्र-पौत्र याने संपन्न, पवित्र, देखणा, अत्यंत भाग्यशाली असा तो जन्म घेतो. पुन्हा एकदा, वटवृक्षाजवळ किंवा महासागराकाठी, देहत्याग करताना आणि हरिचे स्मरण करत, तो परम शांत स्थितीला पोहोचतो. अशा प्रकारे, भक्तराज श्वेताच्या स्तुतीने प्रसन्न होऊन, भगवंताने त्याला परम पदाची प्राप्ती, कीर्ती आणि कल्याणाचे वरदान दिले.