या पवित्र कथेत सांगितले आहे की, मी स्वतः, मग इंद्र, विभीषण आणि राम यांनी ज्याची भक्ती केली, असा तो परमेश्वर कोणत्या मनुष्याने पूजावा नाही? जो कोणी शुभ्र गंगेच्या पवित्र जलात स्नान करतो आणि शुभ्र माधव, ज्याला मत्स्य माधव असेही म्हणतात, त्याचे दर्शन घेतो, तो निश्चितच शुभ्र द्वीपावर पोहोचतो. हे विश्वेश्वरा, तू आम्हाला शुभ्र माधवाची महिमा आणि हरिच्या मूर्तीचे स्वरूप सविस्तरपणे सांग. या पृथ्वीवरील त्या प्रसिद्ध आणि पुण्य क्षेत्रात प्राचीन काळी शुभ्र माधव नावाचा देव कोणाने स्थापिला? कृतयुगात श्वेत नावाचा एक पराक्रमी, बुद्धिमान, धर्मनिष्ठ, सत्यप्रतिज्ञ आणि दृढनिश्चयी राजा राज्य करत होता. त्याच्या राज्यात दहा हजार वर्षे लोक दीर्घायुषी राहिले, आणि त्या काळात कोणत्याही बालकाला दु:ख झाले नाही. काही काळानंतर, त्या राज्यात कपाळगौतम नावाचा एक अत्यंत धर्मात्मा ऋषी होता. त्याचा मुलगा, जो दातांशिवाय जन्मला, त्याचा मृत्यू काळाच्या प्रभावाने झाला. त्या ज्ञानी ऋषीने आपल्या मृत मुलाला उचलले आणि राजाकडे नेले. राजाने त्या बाळाला बेशुद्ध अवस्थेत पाहून, ब्राह्मणांसमोर त्याच्या जीवासाठी एक व्रत घेतले. "जर मी या मुलाला, जो यमाच्या अधीन गेला आहे, सात रात्रींच्या आत परत आणू शकलो नाही, तर मी स्वतः जळत्या चितेवर चढेन," असे त्याने प्रतिज्ञा केली. हे बोलून, राजाने शेकडो-हजारो शुभ्र कमळांनी महादेवाची भक्ती केली आणि पुन्हा मंत्रोच्चार केला. राजाच्या या तीव्र भक्तीने प्रसन्न होऊन, विश्वनाथ स्वतः प्रकट झाले आणि उमा देवीशी संवाद साधला. प्रभूचे हे वचन ऐकून आणि अचानक हरा—ज्यांचे शरीर विभूतिने माखलेले, डोळे वेगळ्या आकाराचे, शरदचंद्र आणि कुंदासारखे शुभ्र—दिसले, तेव्हा राजा श्वेत वाघाचं कातडं परिधान केलेल्या, शिरावर अर्धचंद्र धारण केलेल्या त्या महादेवाच्या चरणी पडला आणि नम्रतेने म्हणाला, "हे प्रभो, जर माझ्या करुणेने तुम्ही प्रसन्न असाल आणि जर हा ब्राह्मणपुत्र काळाच्या अधीन गेला असेल, तर हा मुलगा पुन्हा जिवंत होऊ दे. हे महेश्वरा, जरी मुलगा अचानक मेला, तरीही तुमच्या सामर्थ्याने त्याला नियमानुसार आयुष्य द्या, त्याचे रक्षण करा." राजा श्वेताची ही विनंती ऐकून, हराने संतोष मानला आणि सर्व प्राण्यांना भयप्रद असलेल्या काळाला आज्ञा केली. यमाच्या आदेशाचे पालन करणाऱ्या, थांबवायला अत्यंत कठीण अशा काळाला आवर घालून, हराने त्या मृत मुलाला पुन्हा जीवित केले. त्याने संपूर्ण जगाचे कल्याण साधले आणि त्या ठिकाणी, देवी आणि आपल्या शक्तीसह, त्या ऋषिपुत्रासमोर अदृश्य झाला. अशा प्रकारे, त्या श्रेष्ठ राजाने ऋषीच्या मुलाला पुन्हा जीवन दिले. हे देवाधिदेव, विश्वनाथ, त्रिलोकांच्या आद्य आणि अविनाशी परमेश्वरा, आता आम्हाला श्वेत यांचा परम सत्य इतिहास सांग. हे ऋषिश्रेष्ठ, तुम्ही सर्व पापरहित आणि सर्व प्राण्यांच्या कल्याणासाठी इच्छुक आहात, म्हणून मी तुम्हाला खरे सांगतो, जसे तुम्ही विचारले तसेच सांगतो. माधवाची महिमा सर्व पापांचा नाश करते; ती ऐकणारा माणूस नक्कीच सर्व इच्छित फळे प्राप्त करतो. हे द्विजश्रेष्ठ, मी प्राचीन ऋषींपासून माधवाच्या दिव्य चरित्राची कथा ऐकली आहे; ती कथा ऐका, जी भय, शोक आणि क्लेश नष्ट करते. श्वेत राजाने हजारो वर्षे एकाग्रतेने राज्य केले, लौकिक आणि वैदिक कर्तव्यांचा विचार केला, तसेच योग्य आचार पाळले. केशवाची भक्ती करण्याचा दृढ संकल्प करून, तो राजाने समुद्राच्या दक्षिण किनाऱ्यावरील अत्यंत पवित्र क्षेत्र गाठले. त्या सुंदर आणि मंगल किनाऱ्यावर, कृष्णाजवळ श्वेताने एक वैभवशाली प्रासाद उभारला. आणि देवाधिदेवांच्या दक्षिणेस, श्वेताने शंभर स्तंभांचा शुभ्र शिलापासून बनवलेला एक भव्य सभामंडप उभारला. त्या पुण्यश्लोक श्वेताने, चंद्रासारखा तेजस्वी असलेल्या माधवाची, स्वतः शिकलेल्या विधीनुसार, प्रतिष्ठापना केली. यानंतर, ब्राह्मण, गरीब, असहाय आणि तपस्वी यांना दान देऊन, राजाने माधवाच्या उपस्थितीत, अचानक पृथ्वीवर पडून, द्वादशाक्षरी ‘ॐ’ मंत्राचा जप करत मौन धारण केले आणि एक महिना ध्यानमग्न राहिला. अन्नाविना, तो पुण्यात्मा विष्णूच्या पायाजवळ दृढपणे उभा राहिला; जप समाप्त होताच, त्याने देवाधिदेवांची स्तुती सुरू केली— "ॐ, वासुदेवाला नमस्कार, संकर्षण, प्रद्युम्न, अनिरुद्ध आणि नारायणाला नमस्कार. अनेक रूपधारी, विश्वरूप, सृष्टीकर्त्या; निर्गुण, अगम्य, निर्मळ, शुद्ध कर्म करणाऱ्या तुला नमस्कार. ॐ, पद्मनाभ, कमळात जन्मलेल्या, कमळासारख्या वर्णाच्या, कमळधारी तुला नमस्कार. ॐ, पुष्कराक्ष, सहस्त्रनेत्र, कृपावंत, सहस्त्रपाद, सहस्त्रबाहू, महाबलशाली तुला नमस्कार. ॐ, वराह, वरद, श्रेष्ठ ज्ञान देणारा, सर्वश्रेष्ठ, योग्य, शरणागतांचा आधार, अविनाशी तुला नमस्कार. ॐ, बालरूपधारी, तरुण कमळासारखा तेज असणारा, उगवत्या सूर्य-चंद्रासारखे नेत्र असणारा, मुंजाच्या जटा असणारा, बुद्धिमान तुला नमस्कार. नेहमी केशवाला, नारायणाला, माधवाला, सर्वश्रेष्ठ गोविंदाला वारंवार नमस्कार. ॐ, नेहमी विष्णूला, तेजस्वी बीजधारी देवाला, मधुसूदनाला, निर्मळाला आणि किरणधारीला नमस्कार." अशा प्रकारे, श्वेत राजाने अखंड भक्तीने माधवाची पूजा केली आणि त्या पुण्य भूमीवर माधवाच्या महिम्याचा विस्तार केला.