रोगांच्या शेकडो फुग्यांसारख्या स्थितीत, त्या वेळी तुझ्या मनात भगवान विष्णूंची भक्ती करण्याची उत्कट इच्छा जागृत झाली. हे सर्वगुणसंपन्न श्रेष्ठ राजन, तू धन्य आहेस; तुझ्या राज्यातील लोक, पर्वत, वन, आणि उपवन यामुळेही ही पृथ्वी धन्य झाली आहे. गाव, नगर, आणि खेडी—जिथे तू, राजसिंह, लोकांचे रक्षण करतोस—ती सुद्धा धन्य आहेत. म्हणून, हे भाग्यशाली राजन, या छायादार, शीतल वृक्षाखाली ये आणि माझ्यासोबत धर्ममूलक कथा ऐकत, येथेच निवांत रहा. माझा एक कुशल कारागीर मित्र आला आहे, जो विश्वकर्म्याच्या तोडीचा आहे; तो सर्व कार्यात पारंगत आहे. मी सांगितल्याप्रमाणे तो मूर्ती घडवील—म्हणून आता समुद्रकिनाऱ्यापासून दूर ये. हे ऐकून, द्विजातीत झालेला राजा समुद्रकिनाऱ्यापासून निघून त्या ब्राह्मणाजवळ गेला. तो राजा त्या शीतल छायेत उभा राहिला. तेव्हा सर्वत्र व्यापणारा आत्मा ब्राह्मण रूपात त्याला उपदेश करू लागला. त्या श्रेष्ठ ब्राह्मणाने मुख्य कारागिराला सांगितले—"कृष्णाच्या रूपातील एक अत्यंत शांत, कमळाच्या पाकळ्यांसारख्या डोळ्यांची मूर्ती घडव." "ती मूर्ती श्रीवत्स आणि कौस्तुभ यांच्या चिन्हांनी युक्त असावी, शंख, चक्र, गदा धारण करणारी, दूधासारखी शुभ्र काया असावी, दुसरी मूर्ती स्वस्तिकचिन्ह असलेली असावी. तिसरी मूर्ती अनंत नावाच्या, हल आणि शस्त्र धारण करणाऱ्या, प्रचंड बलशाली, देव, दानव, गंधर्व, यक्ष, विद्याधर किंवा सर्प यांना ही मूर्ती ज्ञात नाही. त्याचा अंत कुणालाही ज्ञात नाही, म्हणून तो अनंत आहे. वसुदेवाची भगिनी, सोन्यासारखी कांती असलेली, ती तिसरी मूर्ती सुभद्रा आहे, शुभचिन्हांनी युक्त." हे ऐकून, विश्वकर्मा सारखा पुण्यात्मा त्वरित शुभ मूर्ती घडवू लागला. प्रथम, शुभ्र वर्णाची, शरदचंद्रासारखी तेजस्वी, लाल डोळ्यांची, विशाल देहाची, मोठ्या, स्फटिकासारख्या डोक्याची मूर्ती बनवली. निळ्या वस्त्रांनी सजलेली, भीषण, अभिमानाने तेजस्वी, एकच कुंडल, दिव्य, गदा आणि मुसळ धारण करणारी. दुसरी मूर्ती कमळासारख्या डोळ्यांची, काळ्या पावसाच्या मेघासारखी, अतीशय सुंदर, पिवळ्या वस्त्रांनी युक्त, अत्यंत शुभ, श्रीवत्सचिन्ह असलेली, पूर्ण हस्ते चक्र धारण करणारी, सर्व पापांचा नाश करणारा, दिव्य हरि. तिसरी मूर्ती सोन्यासारखी कांती असलेली, कमळाच्या पाकळ्यांसारख्या लांब डोळ्यांची, सुंदर वस्त्रांनी झाकलेली, हार आणि कंकणांनी सजलेली. ती सुभद्रा विविध अलंकारांनी, रत्नमाळांनी, स्तन सुडौल, सुंदर अशा रूपात विश्वकर्म्याने घडवली. राजा हे अद्भुत कार्य पाहून, क्षणात बनलेल्या, दिव्य वस्त्रांच्या जोड्यांनी झाकलेल्या, विविध रत्नांनी अलंकृत, शुभचिन्हांनी युक्त, अत्यंत मोहक, आश्चर्यकारक मूर्ती पाहून म्हणाला: "तुम्ही दोघे दिव्य पुरुष कोण आहात, ब्राह्मण रूपात अद्भुत कृत्य करणारे, दिव्य वर्तन असलेले, मानव मर्यादेपलीकडचे? तुम्ही देव, मानव, यक्ष किंवा विद्याधर आहात का? तुम्ही ब्रह्मा व हृषीकेश, किंवा वसु, किंवा अश्विनी कुमार आहात का? मला तुमचे खरे स्वरूप ज्ञात नाही, ते प्रत्यक्ष आहे की मायिक, हेही कळत नाही; तुम्ही येथे अद्भुत रूपात उभे आहात. मी तुमच्याकडे शरण आलो आहे—माझ्यासमोर तुमचे खरे स्वरूप प्रकट करा." तेव्हा त्या ब्राह्मणाने सांगितले, "मी देव, यक्ष, दैत्य किंवा देवराज नाही; मी ब्रह्मा नाही, रुद्र नाही—माझ्या खऱ्या स्वरूपाला सर्वोच्च पुरुष म्हणून ओळख. मी सर्व जगाचा दुःखनाशक, अनंत शक्तीचा, सर्व प्राण्यांचा वंदनीय, ज्याचा अंत कुणालाही ज्ञात नाही. सर्व शास्त्रांत वर्णिलेला, उपनिषदांत सांगितलेला, योगी ज्याला ज्ञानाने प्राप्त करतात—तोच वासुदेव मी आहे. मीच ब्रह्मा, मीच विष्णू, मीच शिव, मीच इंद्र, यम; मी पृथ्वीपासून सुरू होणारे पंचमहाभूत, तीन यज्ञाग्नी, यज्ञाचा भोक्ता, वरुण, पृथ्वी, पर्वत—सर्व काही मीच आहे. या जगात वाणीने जे काही आहे, जे काही स्थावर-जंगम आहे, हे सर्व विश्व—माझ्यापासून वेगळे काहीच नाही. मी तुझ्यावर प्रसन्न आहे, श्रेष्ठ राजन; वर माग, जे तुझे मनात आहे ते देईन. माझे दर्शन अयोग्यांना स्वप्नातही मिळत नाही; पण तुझ्या दृढ भक्तीमुळे तू मला प्रत्यक्ष पाहिले आहेस." वासुदेवाचे हे वचन ऐकून, राजाच्या अंगावर रोमांच उभे राहिले आणि त्याने स्तुती केली: "श्रीच्या प्रिय, तुला नमस्कार! श्रीपती, पिवळ्या वस्त्रांचे, धनप्रदाता, श्रीचे अधिष्ठान, श्रीनिवास, तुला मी वंदन करतो. आदिपुरुष, सर्वांचा अधिपती, सर्वत्र असणारा, अविभाज्य, सनातन परमेश्वर, तुला वंदन! ध्वनीच्या, गुणांच्या, अस्तित्व-अनस्तित्वाच्या पलीकडचा, निर्मळ, निरुपाधी, सुक्ष्म, सर्वज्ञ, सर्वकाऱ्याचा मूळ, त्या भगवंतास वंदन. मेघासारखा, गायी व ब्राह्मणांचे हित साधणारा, सर्वांचे रक्षण करणारा, सर्वत्र व्यापलेला, सर्वांचा स्रष्टा—त्याला वंदन. शंख, चक्र, गदा, मुसळ धारण करणाऱ्या, निळ्या कमळाच्या पाकळीसारख्या रंगाच्या, वरदायक, पापांचा नाश करणाऱ्या हरिला वंदन. अनंत शेषावर विसावणारा, क्षीरसागरात विश्रांती घेणारा, हृषीकेश, सर्व पापांचा नाश करणारा हरि—त्याला पुन्हा पुन्हा वंदन. पुन्हा नमस्कार, देवाधिदेव, वरदायक, सर्वत्र व्यापणारा, विष्णू, सर्व लोकांचा स्वामी, मुक्तीचा कारण, अविनाशी—तुला माझे शतशः वंदन!