राजाचे मन अनेक भोगवस्तूंमध्ये, वासनांच्या आकर्षणात किंवा जंगली प्राणी, आकाशातील जीव यांच्यातही समाधान शोधू शकले नाही. पृथ्वीवर आढळणारे दगड, माती आणि लाकूड यांपैकी, विष्णूच्या रूपासाठी सर्व शुभचिन्हे असलेले कोणते श्रेष्ठ आहे, असे विचार त्याच्या मनात उमटले. या तिघांपैकी, जे दैवतांना प्रिय आणि पूज्य आहे, ते स्थापन केल्याने आनंद प्राप्त होतो, असे त्याने जाणले आणि त्याच विचारात तो मग्न झाला. पंचरात्र पद्धतीने परमपुरुषाची पूजा करून, ध्यानात तल्लीन झालेला राजा त्या परमेश्वराची स्तुती करू लागला. तो म्हणाला, "वसुदेव, तुला नमस्कार! मुक्तीचे कारण असलेल्या तुला नमस्कार! सर्व जगांचा अधिपती, मला जन्म-मरणाच्या अथांग सागरातून वाचव. हे परमपुरुष, शुभ्र वस्त्रासारखा तुझा प्रकाश, संकर्षण तुला नमस्कार! पृथ्वीचा भार वाहणाऱ्या, मला रक्षण कर. सुवर्णासारख्या तेजस्वी तुला नमस्कार! मकरध्वज, रतीचे प्रिय, विघ्नांचा नाश करणाऱ्या, मला रक्षण कर. काजळासारखा काळा तुझा वर्ण, भक्तांना प्रिय, अनिरुद्ध तुला नमस्कार! वरदायक, मला रक्षण कर. देवतांचे निवासस्थान, देवांना प्रिय, नारायण तुला नमस्कार! शरण आलेल्याचे रक्षण कर. बलवानांमध्ये श्रेष्ठ, हलधर, चारमुखी, सृष्टीचा आधार, सर्वांचा पूर्वज, मला रक्षण कर. मेघासारखा तुझा काळा रूप, देवांनी पूज्य, विश्वनाथ विष्णू, संसारसागरात बुडालेल्याचे रक्षण कर. प्रलयाग्नीप्रमाणे तुझे रूप, दैत्यांचा नाश करणारा नरसिंह, प्रज्वलित नेत्र असलेला, पराक्रमी, मला रक्षण कर. जसे पूर्वी तू वराहरूपाने पाताळातून पृथ्वीला सुळेवर उचललेस, तसेच, हे महावराह, मला दुःखसागरातून वाचव. कृष्णा, तुझी ही वरदायक रूपे मी स्तुतिली आहेत. बलदेवापासून सुरू होणारी ही सर्व रूपे स्वतंत्रपणे अस्तित्वात आहेत. हे देवाधिदेव, तुझे अवयव गरुड वगैरे, तसेच दिशांचे पालक आणि शस्त्रधारी, केशव, अच्युत, ही सर्व रूपे तुझीच आहेत. ज्ञानी लोकांनी वर्णन केलेली तुझी इतरही रूपे, हे कृपादृष्टी असलेल्या विश्वनाथा, ती सर्व येथे उपस्थित आहेत. मी त्यांची पूजा केली, स्तुती केली, नमस्कार केला. तू मला धर्म, अर्थ, काम, मोक्ष देणारा वर प्रदान कर. संकर्षणापासून सुरू होणारी तुझी रूपे वर्णन केली गेली आहेत; तुझ्या पूजेसाठी निर्माण होऊन, ती तुझ्यातच स्थिर आहेत. हे देवाधिदेव, तुझ्यात अंतिम सत्यात कोणतीही द्वैतता नाही; तुझ्या विविध रूपांचा उल्लेख फक्त उपमेने केला जातो. तुझ्यात द्वैत मानणे माणसाला कसे शक्य? तूच सर्वव्यापी, चैतन्यस्वरूप, निर्मळ आहेस. तुझे परम रूप अस्तित्व-अनस्तित्वाच्या पलीकडे, निर्लेप, निरगुण, सर्वोच्च, अद्वितीय, स्थिर आणि शाश्वत आहे. सर्व मर्यादांपासून मुक्त, केवळ शुद्ध स्वरूपात स्थित – ते रूप देवतांनाही ज्ञात नाही; मग मी कसा जाणू, हे प्रभो? तुझे दुसरे रूप पितांबर, चार हात, शंख, चक्र, गदा, किरीट, कंकणांनी अलंकृत असे वर्णन केले जाते. छातीवर श्रीवत्स, वनमाल धारण केलेले हे रूप ज्ञानी आणि शरणागतांनी पूजले जाते. देवतांचा देव, भक्तांना अभय देणारा, कमलनयन, मला इंद्रियांच्या सागरात बुडालेल्या मला वाचव. हे जगन्नाथ, मी दुसऱ्या कोणाकडे शरण जाऊ शकत नाही; लक्ष्मीचे प्रिय, मधुसूदन, कृपा कर. शेकडो वार्धक्य आणि रोगांनी पीडित, विविध दुःखांनी छळलेला, सुख-दुःखांनी ग्रासलेला, मोहाने गुंतलेला आणि कर्माच्या दोऱ्यांनी घट्ट बांधलेला मी आहे. मी या भयानक, भीषण, विषारी, वासना-अद्वेषाच्या मास्यांनी भरलेल्या संसारसागरात पडलेलो आहे. इंद्रियांच्या भोवऱ्यांनी खोल, तृष्णा-दुःखाच्या लाटांनी हललेला, आधारहीन, निरर्थक, अस्थिर – अशा या सागरात मी आहे. मायेने मोहून, मी खूप काळ भटकत आहे, पुन्हा पुन्हा हजारो जन्म घेत आहे. मी असंख्य जन्म घेतले – हजारो, दहा हजारो – विविध प्रकारे, हे जनार्दना. वेद, उपवेद, विविध शास्त्रे, इतिहास, पुराणे, अनेक कलाही मी शिकल्या आहेत. असमाधान, समाधान, संपत्ती, हानी, खर्च, वृद्धी, क्षय, मध्यम – हे सर्व मी अनुभवलं आहे, हे विश्वनाथा. पत्नी, शत्रू, नातेवाईक यांच्याशी वियोग आणि संयोग, विविध वडील-मातांना पाहणे, हे सर्व मी अनुभवलं. दुःख अनुभवले, अनेक सुखे मिळवली; नातेवाईक, पुत्र, भाऊ, कुटुंबही मिळाले. स्त्रियांसोबतही मी राहिलो, मलमूत्रयुक्त गर्भात राहिलो; गर्भातील हे भीषण दुःखही मी अनुभवलं, हे प्रभो. बालपण, तारुण्य, वार्धक्य – या सर्व अवस्थांमध्ये मी अनेक दुःख भोगली आहेत, हे इंद्रियांचे स्वामी. मृत्यूचे दुःख, यमाचा मार्ग, यमाचे स्थान, नरकातली यातना, हे सर्व मी अनुभवलं. किडे, कीटक, वृक्ष, हत्ती, घोडे, हरिण, पक्षी, म्हशी, उंट, गाई, जंगलातील इतर प्राणी – या सर्व रूपांत मी जन्म घेतला आहे. द्विज, शूद्र, श्रीमंत, क्षत्रिय, गरीब, संन्यासी – सर्व जाती-जमातीत, सर्व स्थित्यंतरात मी जन्म घेतला आहे. राजा अशा प्रकारे विष्णूच्या विविध रूपांची, आपल्या अनंत जन्मांची, आणि त्या जन्मांतील सुख-दुःखांची आठवण काढून, अत्यंत नम्रतेने आणि भक्तिभावाने परमेश्वराची स्तुती करतो आणि त्याच्याकडे मुक्तीची याचना करतो.