राजाच्या महान यज्ञात सर्वत्र आनंद आणि समृद्धीचे दृश्य दिसत होते. पर्वत, धान्याचे ढिग, आणि सर्व जीव—गायी, धन, आणि धान्याने परिपूर्ण—सर्वजण आनंदित होते. राजाच्या यज्ञस्थळी राजांनी पाहिले की ब्राह्मण आणि जनतेसाठी भरपूर अन्नाचा पुरवठा आहे, आणि हे पाहून ते अत्यंत आश्चर्यचकित झाले. शंभर हजार ब्राह्मण जेवताना, ढोल आणि वाद्यांचे आवाज वादळाच्या गडगडाटासारखे वारंवार घुमत होते. दररोज यज्ञभूमीत सतत आवाज घुमत होते; त्या बुद्धिमान राजाचा यज्ञ उत्तमपणे फुलत होता. ब्राह्मणांनी अन्नाचे असंख्य ढिग, दहीचे प्रवाह, आणि दूधाचे सरोवर पाहिले. संपूर्ण जंबुद्वीप, विविध लोकांनी आणि ब्राह्मणांनी भरलेली, त्या राजाच्या महान यज्ञात उपस्थित होती. हजारो पुरुष, प्रत्येकाने एक भांडे घेतले, अनेक उत्तम ब्राह्मणांसह, तिथून निघाले. सर्वजण चमकदार रत्नांच्या कुंडल्या घालून सजलेले होते, आणि शेकडो-हजारो द्विजांना सेवा देत होते. राजाच्या सेवकांनी ब्राह्मणांना विविध पेये दिली, आणि राजाचा स्वतःचा भागही दिला. वेदज्ञ आणि पृथ्वीचे शासक, जे जमले होते, त्यांना योग्य पूजा आणि विपुल दान देऊन राजा सन्मानित करत होता. सर्व दिशांनी आलेले, युद्धात प्रसिद्ध योद्धे, तसेच नर्तक, अभिनेता, गायक आणि स्तुतीकार, राजासाठी उपस्थित होते. राजाच्या पत्नी मोहक होत्या—उच्च, भरदार उरोज, निळ्या कमळासारखी डोळे, पलाश फुलासारखे, आणि शरदाच्या चंद्रासारखे चेहरे. त्या सर्व सुशील, कुलीन, आणि सद्गुणी होत्या; एक हजार एकशे पत्नी आणि राजाच्या मुख्य पत्नी मिळून. रत्नांच्या माळांनी सजलेल्या, दिव्य, ध्वज आणि पताका लावलेल्या, रत्नांच्या हारांनी शोभित, चंद्रकांतीसारख्या तेजस्वी त्या पत्नी चमकत होत्या. शेकडो-लाखो हत्ती, पर्वतासारखे, मदाने न्हालेल्या, शक्तिशाली, दातांच्या अलंकारांनी सजलेले, तिथे जमले होते. सिंधू प्रदेशातील वेगवान, सुंदर, पांढरे आणि काळ्या कानाचे असंख्य घोडे, वेगवान, तिथे उपस्थित होते. असंख्य पायदळ सैनिक, शस्त्रांनी सजलेले, युद्धासाठी तयार, देवपुत्रांसारखे, तिथे होते. राजा यज्ञाच्या विशाल तयारीकडे पाहत आनंदित झाला आणि हर्षाने म्हणाला, “सर्वोत्कृष्ट, शुभ चिन्हांनी युक्त अश्व आणा; शिस्तबद्ध राजपुत्रांनी तो पृथ्वीवर फिरवावा. विद्वान आणि धर्मशील पुरुष येथे यज्ञ विधी पार पाडोत; द्विजांसाठी काळा बकरा, महिष, काळा कृष्णमृग आणा. बैल, गायी आणि सर्व गवळी आणा; इच्छित द्रव्ये द्या, आणि वैष्णव मंडप स्थापन करा. ब्राह्मणांना त्यांच्या इच्छेनुसार स्त्रिया, रत्नांचे ढिग, गावे आणि नगर द्या. सुपीक भूमी, प्रदेश, आणि विविध आनंददायक संपत्ती इच्छुकांना द्या. कोणाही मागणाऱ्याला काहीही नकारू नये; यज्ञ चालू ठेवावा, जोपर्यंत देव स्वतः येथे, या यज्ञाजवळ प्रकट होत नाही.” असे सांगून, सिंहासारखा, बलाढ्य राजाने ब्राह्मणांना सोन्याचे ढिग आणि लाखो अलंकार दिले. शंभर हजार स्त्री हत्ती, हजारो घोडे, शंभर कोटी बैल, आणि सोन्याच्या शिंगांची गायी दिल्या. सुंदर, सुगंधित, कांस्य पात्रात दूध देणाऱ्या गायी, वेदज्ञ ब्राह्मणांना आनंदाने दिल्या. महागडे वस्त्र, शुभ्र, उजळ, आणि उत्तम प्रवाळ-रत्ने दिली. विविध प्रकारच्या रत्नांचा यज्ञात दान केला. हिरा, नीलम, माणिक, मोती आणि इतर रत्न; कमळासारख्या डोळ्यांची तेजस्वी कन्या दिल्या. आनंदित राजाने ब्राह्मणांना पाचशे स्त्रिया दिल्या; भरदार उरोज, अंगावर वस्त्र घालून सजलेल्या. कंबर बारीक, कमळाच्या पाकळीसारख्या डोळ्यांची, हसऱ्या, गळ्यात हावभाव आणि अलंकार, बांगड्यांनी सजलेल्या अनेक स्त्रिया दिल्या. पैंजण आणि रेशमी वस्त्रांनी सजलेल्या, त्या अनेक इच्छित स्त्रिया, प्रत्येकाला वेगळी, त्या ठिकाणी दिल्या. ब्राह्मण आणि इतर इच्छुकांना, अश्वमेध यज्ञात, भरपूर अन्न आणि पेय, विविध पदार्थांनी तयार केलेले दिले. अनेक प्रकारचे गोड पदार्थ, तळलेले, शिजवलेले, शुद्ध अर्पण, आणि तूपाचे स्वादिष्ट पदार्थ दिले. गोड केक, तळलेले पदार्थ, उत्तम शिजवलेले अन्न वारंवार सर्व जीवांच्या आनंदासाठी दिले. राजाने दिलेल्या संपत्तीला अंत नव्हता; असा महान यज्ञ पाहून देव, दैत्य, आणि त्यांच्या अनुयायांनी आश्चर्यचकित झाले. गंधर्व, अप्सरा, सिद्ध, ऋषी, आणि प्रजापती—सर्वांनी त्या शुभ, उत्तम यज्ञाचे अद्भुत दर्शन घेतले. यज्ञातील पुरोहित, सल्लागार, आणि राजा—सर्वजण आनंदित होते; कोणाहीला घाण, दु:ख, किंवा भुकेची बाधा नव्हती. कुठेही विपत्ती, थकवा, रोग, अकाली मृत्यू, दंश, किंवा अपायकारक प्रभाव नव्हता.