सर्व शुभ चिन्हांनी संपन्न, इंद्रियांच्या पलीकडे असणारा, बदलत नाही, स्थिर, सूक्ष्म, प्रकाशाचा स्वरूप आणि शाश्वत — असा तो परमात्मा आहे. अस्तित्व आणि अनस्तित्व या दोन्हींपासून मुक्त, सर्वत्र व्यापलेला, प्रकृतीच्या पलीकडे असणारा, जगाचा अधिपती, आनंद देणारा आणि सर्वोच्च शासक, त्याला मी नमस्कार करतो. पूर्वी, धर्मराजाने वटवृक्षाच्या सानिध्यात विविध स्तुतींनी त्याचे गुणगान केले आणि नमस्कार केला. त्या श्रेष्ठ पुरुषाला जोडलेल्या हातांनी नमस्कार करताना पाहून, हे देवी, मी — म्हणजे अंटक — त्याला विचारले, "हे वैवस्वत, बलवान आणि देवांमध्ये श्रेष्ठ, तू मला का स्तुती केलीस? कृपया संक्षेपात सांग." या पवित्र आणि प्रसिद्ध परमपुरुषाच्या स्थानात, निळ्या मणीपासून बनवलेली एक उत्कृष्ट मूर्ती आहे, जी सर्व इच्छांची पूर्तता करते. त्या मूर्तीला, हे कमळासारख्या डोळ्याच्या, एकाग्र भक्ती आणि श्रद्धेने, कामनाहीन पुरुष पाहतात आणि 'श्वेत' नावाच्या धामाला पोहोचतात. म्हणून, हे शत्रूंचा संहार करणारा, मी माझे कर्तव्य पार पाडू शकत नाही; कृपा कर, हे महादेव, मूर्तीला दूर कर, हे स्वामी. वैवस्वताच्या या शब्दांना ऐकून, यम म्हणाला, "मी ती सर्वत्र वाळूने झाकून ठेवीन." मग, हे देवी, मी त्या मूर्तीला वेलांनी झाकले, जेणेकरून स्वर्गाची इच्छा करणाऱ्या पुरुषांना ती दिसू नये. वेलांनी आणि सोन्याच्या अलंकारांनी झाकून, यमाने धर्मराजाला दक्षिण दिशेकडील त्याच्या स्वतःच्या नगरीत पाठवले. जेव्हा निळ्या मणीची मूर्ती लपवली गेली, हे द्विज, त्या पवित्र आणि प्रसिद्ध परमपुरुषाच्या क्षेत्रात — तेथे जे काही घडले, देवांचा देव जनार्दनाने पूर्वीच तिला सांगितले होते. इंद्रद्युम्नाचा प्रस्थान, त्याचे क्षेत्रदर्शन, त्या क्षेत्राचे वर्णन, मंदिराची निर्मिती; अश्वमेध यज्ञ, स्वप्नातील दर्शन, आणि खारट समुद्राच्या किनाऱ्यावर लाकडाचे दर्शन; वासुदेवाचे आणि मूर्तिकार राजाचे दर्शन, आणि मूर्तीची सविस्तर निर्मिती; सर्व देवतांची उत्कृष्ट मंदिरात प्रतिष्ठा, तीर्थयात्रेच्या वेळी कल्पपाठ; मार्कंडेयाची कथा, शंकराची प्रतिष्ठा, पाच पवित्र घाटांचा महिमा, आणि त्रिशूळधारीचे दर्शन; वटवृक्षाचे दर्शन आणि त्याचे पुण्य, विशेषतः बलदेव आणि कृष्णाचे दर्शन; सबंध सुभद्राचा महिमा, नरसिंहाचे दर्शन, आणि प्रभातकालच्या पुण्याचा पाठ; अनंतवासुदेवाचे दर्शन, त्याच्या गुणांची स्तुती, श्वेतमाधवाचा महिमा, आणि स्वर्गद्वाराचे दर्शन; समुद्राचे दर्शन, स्नान आणि तर्पण, समुद्रस्नानाचा महिमा, आणि इंद्रद्युम्नाचा महिमा; पाच पवित्र घाटांचे फळ, आणि मोठ्या ज्येष्ठाचे महत्त्व, कृष्णाचा हलासहित स्थान, आणि उत्सव यात्रेचे फळ; विष्णूच्या लोकाचे आणि पवित्र क्षेत्राचे पुनःपुन्हा वर्णन — हे सर्व परमपुरुषाने पूर्वीच तिला सांगितले होते. "हे देव, आम्हाला राजा इंद्रद्युम्नाची कथा ऐकायची आहे; तो त्या उत्कृष्ट क्षेत्रात गेल्यावर, त्या पुरुषाने काय केले?" असे विचारले गेले. "हे श्रेष्ठ ऋषी, मी संक्षिप्तपणे त्या क्षेत्रदर्शनाची आणि त्या राजाच्या कृत्यांची कथा सांगतो." राजा त्या क्षेत्रात गेला, जे तीनही लोकांत प्रसिद्ध आहे, आणि त्याने तेथे सुंदर स्थाने आणि नद्या पाहिल्या. तेथे एक नदी आहे, मोठ्या पुण्याची, विंध्याच्या पायथ्यापासून उगम पावणारी, 'स्वित्त्रोपला' नावाने प्रसिद्ध, शुभ आणि सर्व पापांचा नाश करणारी. गंगेच्या समान, मोठ्या प्रवाहाची, दक्षिण समुद्राकडे वाहणारी, 'महानदी' नावाची ती नदी पवित्र जलाने युक्त आहे. सुंदर भोवऱ्यांनी सजलेली, दक्षिण समुद्राच्या गर्भात प्रवेश करणारी, तिच्या दोन्ही काठांवर गावे आणि नगरे दिसतात. हे श्रेष्ठ ऋषी, तेथे सुपीक आणि रम्य भूमी दिसते, जिथे आनंदी आणि समृद्ध लोक राहतात, वस्त्र आणि अलंकारांनी सजलेले. ब्राह्मण, क्षत्रिय, वैश्य आणि शूद्र — हे सर्व आपल्या कर्तव्यांना समर्पित, शांत आणि शुभ चिन्हांनी संपन्न दिसतात. ब्राह्मण, पानाने भरलेल्या तोंडाने, फुलांच्या माळांनी सजलेले, त्यांच्या तोंडात वेद, वेदांची सहा अंग आणि पदक्रमाचा अभ्यास असतो. काही अग्निहोत्रात मग्न, काही उपासना विधीमध्ये, सर्व शास्त्रांचा अर्थ जाणणारे, यज्ञ करणारे आणि दानात उदार. चार राजमार्गांवर, वनांत आणि उपवनांत, सभागृहांत, राजमहलांत आणि देवालयांत — इतिहास, पुराणकथा, वेदांचे शाखासहित पाठ, शुभ ग्रंथ आणि काव्य, विज्ञानाच्या चर्चा ऐकू येतात. त्या भूमीतील स्त्रिया आपल्या सौंदर्य आणि तारुण्याचा अभिमान बाळगतात, सर्व शुभ चिन्हांनी संपन्न, रुंद आणि सुंदर कंबरेच्या. त्यांच्या चेहऱ्यांचा कमळासारखा आकार, वर्ण काळा, त्यांच्या मुखमंडलाचा शरदचंद्रासारखा तेज; सर्व स्त्रिया उंच, भरगच्च उरोज असलेल्या, ऐश्वर्याने उजळलेल्या आणि मनोहारी दिसतात. सोन्याच्या बांगड्या आणि दिव्य वस्त्रांनी सजलेली, त्या केळीच्या कळीच्या आतील भागासारख्या दिसतात, आणि कमळाच्या केसरासारखा तेज असतो. मोहक, बिंब फळासारखे ओठ, कानांपर्यंत पोहोचणारी लांब डोळे, सुंदर चेहरा आणि केस, त्यांच्या हालचाली आणि हावभाव आकर्षक आहेत. अशा प्रकारे, इंद्रद्युम्न राजाने त्या पवित्र क्षेत्रात सर्व सौंदर्य, समृद्धी आणि धर्माची अनुभूती घेतली.