राजा आपल्या छातीवर वनफुलांच्या सुंदर हाराने अलंकृत झाला होता, त्याच्या नेत्रांची कमळाच्या पाकळ्यांसारखी रुंदी आणि सौंदर्य, छातीवर श्रीवत्सचं तेजस्वी चिन्ह, मुकुट आणि कंकणांनी झळाळणारा असा देखणा तेजस्वी राजा होता. उज्जयिनी या आपल्या नगरातून तो लोकांचा स्वामी, मोठ्या सैन्यसह, आपल्या सेवक-पुरोहितांसह प्रस्थान करू लागला. त्याच्या मागे असंख्य सारथी, शस्त्र हातात घेऊन, दिव्य रथांमध्ये, ध्वजांनी आणि पताकांनी सुशोभित अशा रथांमध्ये निघाले. तसेच, शस्त्रे व गदा घेतलेले घोडेस्वार, वाऱ्यासारख्या वेगवान घोड्यांवर बसून, त्या राजाच्या मागे चालले. हिमालयात जन्मलेले, मदोन्मत्त, पर्वतासारखे, किंचित वाकड्या दातांचे, नेहमी मदमस्त, भीषण व साठ वर्षांचे हत्ती, सोन्याच्या कवचाने, ध्वजांनी व घंटांच्या निनादाने सजलेले, कुशल हत्तीस्वारांसह त्या राजाच्या मागे होते. असंख्य पायदळ सैनिक, धनुष्य, भाले, तलवारी घेतलेले, दिव्य हार व वस्त्रे परिधान केलेले, दिव्य सुगंधांनी अंग सुगंधित, असे तरुण, झळाळत्या कुंडलांनी सजलेले, शस्त्रविद्येत पारंगत, पराक्रमी आणि युद्धास नेहमी तत्पर, सर्वजण राजाच्या मागे होते. अंतःपुरातील सर्व स्त्रिया, विविध अलंकारांनी सुशोभित, बिंबाफळासारखे ओठ, सुंदर दात, प्रत्येक अलंकार घातलेले, दिव्य वस्त्रे व हारांनी सजलेल्या, दिव्य सुगंधांनी अंग सुवासित, चेहऱ्यावर शरदचंद्रासारखा तेज, सडपातळ कंबर, आकर्षक वस्त्र, सुंदर वळवलेल्या केसांच्या वेण्या, तांबुलामुळे तोंड लाल, सेवकांनी चोख पहारा दिलेला; अशा सर्व स्त्रिया, उंच-निच वाहनांमध्ये, रत्न व सोन्याने सजवलेल्या, गायक व स्तुतीगायकांसह निघाल्या. शस्त्रधारी रक्षकांनी वेढलेल्या, कमळपंखासारख्या दीर्घ नेत्र असलेल्या, ब्राह्मण, क्षत्रिय, वैश्य असे विविध वर्णांचे लोकही त्या राजाच्या मागे होते. व्यापाऱ्यांचे संघ, विविध नगरांतील गट, आपली संपत्ती, रत्न, सोने, पत्नी व सेवकांसह निघाले. शस्त्रविक्रेते, पानविक्रेते, गवतविक्रेते, लाकूडविक्रेते, रंगभूमीवर उपजीविका करणारे, मांसविक्रेते, तेलविक्रेते, कापडविक्रेते, फळविक्रेते, पानविक्रेते, ओझी वाहणारे, धोबी, गवळी, न्हावी, शिवणारे, मेंढ्या-शेळ्या-हरिण सांभाळणारे, हंसपालक, धान्यविक्रेते, सत्तूविक्रेते, गूळविक्रेते, मीठविक्रेते, गायक, नर्तक, मंगलगायक, नट, कथाकार, प्राचीन कथा जाणणारे, कवी, विविध छंदातील काव्यरचना करणारे, विषनिवारक, गरुडविद्येचे जाणकार, रत्नपरीक्षक, लोहार, तांब्याचे कारागीर, कांस्यकार, सोनार, रेशीमकार, चित्रकार, कुंभार, आतषबाजी करणारे, काठी-तलवार बनवणारे, मद्यनिर्माते, कुस्तीगीर, दूत, लेखनिक, विणकर, मूर्तिकार, कारागीर, तेलघाणीकरी, तळलेले धान्यविक्रेते, पक्षी व प्राणिविक्रेते, हत्तीचे, माणसांचे, वृक्षांचे, गायींचे डॉक्टर, शस्त्रक्रिया करणारे, असे सर्व नगरवासी आणि अजूनही अनेक, त्या राजाच्या मागे निघाले. जशी मुले आपल्या वडिलांमागे दुसऱ्या गावी जाताना प्रेमाने, उत्साहाने जातात, तसेच हे सर्व नगरवासी राजाच्या मागे लागले. अशा प्रकारे, तो तेजस्वी राजा, सर्व महान लोकांनी वेढलेला, हत्ती, घोडे, रथ, पायदळ सैन्यासह, हळूहळू पुढे गेला. या प्रकारे प्रवास करून, राजाने, आपली संपूर्ण सेना आणि अनुयायांसह, दक्षिण समुद्राच्या काठी गाठले. तेथे त्याने सुंदर समुद्र पाहिला—तो जणू काही नृत्य करीत आहे असे वाटावे, असंख्य लाटा उसळणारा, विविध रत्नांनी भरलेला, असंख्य जीवांनी गजबजलेला, लाटांनी आणि तरंगांनी समृद्ध, विविध अद्भुत गोष्टींनी संपन्न असा तो समुद्र, पवित्र तीर्थराज, प्रचंड गजर करणारा, अमर्याद, भीषण, मेघासारखा, अथांग, मकरांचा निवास, मासे, कासव, शंख, शिंपले, मगरी, सर्प, सुसर, केकडा, विषारी मोठे सर्प यांनी भरलेला, क्षारयुक्त, हरिचे विश्रामस्थान, नद्यांचा स्वामी, सर्व पापांचा नाश करणारा, पवित्र, सर्व इच्छांची पूर्ती करणारा, असंख्य भोवऱ्यांनी व्यापलेला, दानवांचे आश्रय, अमृतमंथनाचा काठी, दिव्य, देवांचा स्त्रोत, जलांचा स्वामी, सर्व प्राण्यांमध्ये श्रेष्ठ, जीवांचे पालन करणारा, परमशुद्ध, शुभांमध्ये श्रेष्ठ, तीर्थांमध्ये सर्वश्रेष्ठ, अविनाशी, जलचरांचा स्वामी, ज्याची सीमा चंद्राच्या वाढ-घट प्रमाणे निश्चित, सर्व प्राण्यांना अगम्य, देवांसाठी अमरत्वाचे स्थान, सृष्टी-स्थिती-लयाचे कारण, नद्यांचा स्वामी, सर्वांचे पुण्यस्रोत—असा तो समुद्र पाहून राजा अत्यंत आश्चर्यचकित झाला. त्या समुद्रकिनारी, पृथ्वीच्या सर्व सद्गुणांनी युक्त, पवित्र आणि रमणीय भूमीत, त्या राजाने आपले निवासस्थान केले.