पूर्णिमा रात्रीच्या चंद्रासारखा, पुरुष आणि स्त्रियांमध्ये अत्यंत प्रिय, तर सूर्याप्रमाणे तेजस्वी आणि शत्रूंना भय उत्पन्न करणारा, असा तो राजा होता. तो वैष्णव, सद्गुणांनी युक्त, क्रोधावर आणि इंद्रियांवर प्रभुत्व मिळवलेला, योग आणि सांख्याचा अभ्यास करणारा, मोक्षाची इच्छा बाळगणारा आणि धर्मात निष्ठावान होता. पृथ्वीचे राज्य करत असताना, सर्व गुणांचा संग्रह असलेल्या त्या राजाने हरीची पूजा करण्याचा संकल्प केला. "मी देवांचा देव जनार्दनाची पूजा कशी करावी? कोणत्या क्षेत्रात, पवित्र स्थळी, नदीकाठी किंवा आश्रमात?" अशा विचारात तो मग्न झाला. त्याने मनाने सर्व पवित्र स्थळे, क्षेत्रे आणि प्राचीन जागा पाहिली. पण त्या सर्व स्थळांचा त्याग करून, तो पुन्हा त्या प्रसिद्ध, परम क्षेत्रात गेला—पुरुषोत्तम, जे मोक्ष प्रदान करणारे आहे. तेथे पोहोचल्यावर, प्रचंड सामर्थ्य आणि संपत्तीने युक्त, त्याने नियमाप्रमाणे अश्वमेध यज्ञ केला आणि उदार दान दिले. त्याने एक भव्य आणि प्रसिद्ध मंदिर बांधले, आणि त्यात संकर्षण, कृष्ण आणि सुभद्रा यांची प्रतिष्ठापना केली. त्या क्षेत्रात पाच पवित्र स्नानस्थाने योग्य प्रकारे स्थापून, स्नान, दान, तप, अग्निहोत्र आणि देवांची पूजा केली. रोज नियमाने, भक्तीपूर्वक पुरुषोत्तमाची पूजा केली, आणि देवांच्या देवाच्या कृपेने त्याला मोक्ष प्राप्त झाला. हे द्विजजन, जो मार्कंडेय, कृष्ण आणि राम यांना पाहतो, आणि इंद्रद्युम्न नावाच्या समुद्रात स्नान करतो, तो निश्चितच मोक्ष प्राप्त करतो. त्या इंद्रद्युम्न राजाने, जगाचा अधिपती, पूर्वी पुरुषोत्तम या मोक्ष प्रदान करणाऱ्या परम क्षेत्रात का गेला? तेथे गेल्यावर, हे श्रेष्ठ देव, त्या प्रमुख राजाने घोड्याच्या यज्ञाने सर्वोच्च पुरुषाची योग्य पूजा कशी केली? त्या क्षेत्रात, जे सर्व फल प्रदान करणारे आणि अत्यंत दुर्मिळ आहे, त्याने तीन लोकांत प्रसिद्ध मंदिर कसे बांधले? त्या सिंहासारख्या राजाने, हे प्राणींच्या अधिपती, कृष्ण, राम आणि सुभद्रा यांची प्रतिष्ठापना कशी केली, आणि क्षेत्राचे रक्षण कसे केले? त्या बुद्धिमान शासकाने, कृष्ण आणि इतर देव, जे देवांनी पूजिलेले आहेत, त्या उत्तम मंदिरात कसे स्थापित केले? हे श्रेष्ठ देव, कृपया हे सर्व तपशीलवार आणि अचूकपणे सांगावे, त्या बुद्धिमान राजाचे कार्य कोणतीही गोष्ट न सोडता वर्णन करावे. तुझे अमृतमय शब्द ऐकून आम्हाला समाधान मिळत नाही; हे ब्रह्मन्, आमची जिज्ञासा मोठी आहे, आम्हाला अधिक ऐकायचे आहे. अत्युत्तम, अत्युत्तम—हे द्विजश्रेष्ठ—तुम्ही या प्राचीन गोष्टीची विचारणा केली, जी सर्व पाप दूर करते, शुभ आहे, आणि भोग तसेच मोक्ष प्रदान करते. मी तुम्हाला त्या राजाचे कृत्य कृतयुगात जसे झाले तसे सांगतो; ऐका, हे श्रेष्ठ ऋषींनो, प्रयत्नपूर्वक आणि संयमित इंद्रियांनी. मालवा देशात अवंती नावाचे एक शहर होते, जे पृथ्वीच्या शिखरासारखे प्रसिद्ध होते. ते शहर आनंदी आणि समृद्ध लोकांनी भरलेले, भक्कम तटबंदी आणि प्रवेशद्वारे, मजबूत कुलुपे आणि दरवाजे, आणि खंदकांनी सुशोभित होते. विविध प्रकारच्या व्यापाऱ्यांनी गजबजलेले, अनेक उत्तम वस्तू विकणारे, रम्य रस्ते, दुकाने आणि सुव्यवस्थित चौक होते. ते घरांच्या आणि मनोऱ्यांनी सजलेले, रस्ते सुंदर, राजहंस—पांढरे, भव्य, आणि रंगीबेरंगी गळ्यांनी मोहक होते. शेकडो हजारो प्रासादांनी सुशोभित, यज्ञोत्सवांनी आनंदी, गीत आणि वाद्यांच्या ध्वनीने गूंजणारे होते. रंगीबेरंगी ध्वज आणि पताकांनी सजलेले, हत्ती, घोडे, रथ आणि पायदळांच्या गर्दीने भरलेले होते. सर्व प्रकारच्या योद्ध्यांनी भरलेले, विविध प्रदेशातील लोकांनी एकत्र आलेले, ब्राह्मण, क्षत्रिय, वैश्य, शूद्र आणि द्विजजन होते. हे शहर, हे ऋषीश्रेष्ठ, समृद्ध आणि विद्वानांनी सजलेले होते; तेथे कोणताही अस्वच्छ, अज्ञानी किंवा गरीब नव्हता. तेथे कोणताही रोगी, अपंग किंवा जुगारात आसक्त नव्हता; नेहमी आनंदी आणि सुस्वभावी पुरुष आणि स्त्रिया दिसत. ते दिवस-रात्र खेळत, वेगवेगळ्या प्रकारे आनंदी; तेथे उत्तम कपडे घातलेले, चमकदार कानातले घातलेले पुरुष दिसत. ते सुंदर आकृतीचे, सद्गुणांनी युक्त, दिव्य अलंकारांनी सजलेले, कामदेवासारखे, आणि सर्व शुभ लक्षणांनी चिन्हित होते. सुंदर केस, गाल, प्रसन्न चेहरे, मिशा असलेले, सर्व शास्त्रांचे ज्ञाता आणि शत्रूंच्या सैन्याचा पराभव करणारे होते. ते सर्व रत्नांचे दाते, सर्व संपत्तीचे उपभोगकर्ता; आणि तेथे, हे ऋषीश्रेष्ठ, मोहक सौंदर्याच्या स्त्रिया दिसत. त्या राजहंस आणि हत्तीच्या चालीसारख्या चालतात, त्यांच्या डोळ्यांत कमलाचे सौंदर्य, सडपातळ कंबर, सुडौल नितंब, आणि उंच, भरगच्च स्तन आहेत. सुंदर केस, मोहक चेहरे, आकर्षक गाल, स्थिर केश, graceful गळा, आणि कानातील अलंकारांनी सजलेले आहेत. बिंबाफळासारखे ओठ, पानाने उजळलेले चेहरे, सुवर्ण अलंकार, आणि सर्व प्रकारच्या दागिन्यांनी सजलेले आहेत. गडद आणि गोरे, सुंदर नितंब, त्यांच्या कंबरपट्टा आणि पैंजणांचा आवाज, दिव्य हार आणि वस्त्रे, आणि स्वर्गीय सुगंधांनी अभिषिक्त आहेत. कुशल, भाग्यवान, मोहक, आकर्षक आकृतीचे, सर्वजण सौंदर्य आणि आकर्षणाने उजळलेले, त्यांच्या चेहऱ्यावर नेहमी हास्य असते. संपूर्ण आनंदात आणि खेळकर, सभांमध्ये आणि अंगणात, या स्त्रिया गीत, संगीत, कथा आणि संवादाने मोहित करतात. आणि तेथे मुख्य गणिका आहेत, नृत्य आणि गायनात कुशल, दृष्टिकौशल आणि संवादात निपुण, स्त्रियांचे सर्व गुण असलेले.