या पवित्र आणि दिव्य स्तुतीमध्ये, शिवाचे स्वरूप अत्यंत गूढ, व्यापक आणि सर्वव्यापी म्हणून वर्णन केले जाते. तो काळाच्या प्रत्येक रूपात आहे—अकाल, काल, विकाल, आणि काळाचा संहार करणारा; मृत्यू, अविनाशी, समाप्ती, आणि पृथ्वी व मायेचा उच्छेदक. त्याचे स्वरूप विविध आहे—तो संवर्त, वर्तक, संवर्तक आणि बलाहक मेघ, घंटकी, घंटी, चुडाला आणि खारट समुद्र. शिव ब्रह्मा आहे, काळाग्नीच्या मुखाने युक्त, दंडधारी, शिरा मुंडलेला, त्रिशूलधारी, चार युगांचा, चार वेदांचा, चार यज्ञांचा आणि चार मार्गांचा स्वामी. तो जीवनाच्या चार आश्रमांचा नेता, चार वर्णांचा निर्माता, नाशवान आणि अविनाशी, प्रिय, बुद्धिमान, समूहांमध्ये गणला जाणारा आणि समूहांचा नेता आहे. शिव लाल पुष्पांची माळ आणि वस्त्रे परिधान करतो, पर्वतांचा स्वामी आहे, पर्वतजन्मी पार्वतीचा प्रिय आहे, कारागिरांचा स्वामी, सर्व कारागिरांमध्ये श्रेष्ठ, आणि सर्व कलांचा आद्य प्रवर्तक आहे. भगाच्या डोळ्याचा संहारक, भीषण, पूषाणच्या दातांचा संहारक, स्वाहा, स्वधा, वषट उच्चारणारा, आणि सतत नमस्काराचा अधिकारी. शिव गुप्त व्रतांमध्ये लपलेला, गुप्त, गुप्त व्रतधारकांद्वारे सेवित, सर्व जीवांचा रक्षक आणि तारणहार आहे. तो सृष्टीकर्ता, व्यवस्थापक, एकत्र करणारा, ठेवणारा, आधार देणारा, आणि वाहून नेणारा; तप, ब्रह्म, सत्य, ब्रह्मचर्य आणि सरळपणाचा मूर्तिमंत आहे. शिव जीवांचा आत्मा, जीवांचा निर्माता, जीवस्वरूप, भूत, भविष्य आणि वर्तमानाचा मूळ, पृथ्वी, वातावरण, आकाश, जीव, अग्नी आणि महान प्रभू आहे. ब्रह्मावर्त, सुरावर्त, कामावर्त—त्याला नमस्कार; कामाच्या प्रतिमेचा संहारक, कर्णिकार पुष्पांच्या माळेला प्रिय. तो गायींचा नेता, गायींमध्ये संचार करणारा, बैल वाहन असलेला प्रभू, त्रिलोकांचा रक्षक, गोविंदा, रक्षक, आणि गायींमध्ये गर्ग आहे. शिव अखंड चंद्राकडे तोंड करून, सुंदर मुख, कठीण मुख, मुखरहित, चार मुख, अनेक मुख, आणि युद्धाकडे सदैव तोंड करणारा आहे. तो सुवर्ण गर्भ, पक्षी, धनदाता, धनाचा स्वामी, विशाल, महान अधर्म, अत्यंत कुशल, दंडधारी, आणि युद्धाला प्रिय आहे. शिव उभा, दृढ, स्थिर, हालचाल न करणारा, चांगल्या प्रकारे बसलेला, नियंत्रित करणे कठीण, सहन करणे कठीण, झेलणे कठीण, आणि पार करणे कठीण. शिवाला धरणे, जवळ जाणे, वश करणे कठीण; तो शाश्वत, जिंकणारा, विजयस्वरूप; शश, चंद्रमुख, थंड आणि गरम, भूक, तहान, वृद्धत्व आहे. तो व्याधी आणि रोग, रोगांचा संहारक, रोगांचा स्वामी, सहन करणारा, यज्ञातील पशूंचा शिकारी, रोगांचा स्रोत आणि नस्रोत आहे. शिव शिखंडी, पुण्डरीक, कमळाकडे पाहणारा, दंडधारी, चक्र व दंडधारी, रुद्राचा भाग संहारक आहे. तो विषपान करणारा, अमृतपान करणारा, दिव्य मद्यपान करणारा, दूध व सोमपान करणारा, मधपान, जलपान, सर्वकाही पान करणारा, शक्तिशाली आणि दुर्बल आहे. शिवाचे अंग बैलासारखे, तो स्वतः बैल, बैलमुख, आणि प्रसिद्ध बैल आहे; तो जगाचा शुद्धकर्ता आहे. चंद्र आणि सूर्य हे त्याचे डोळे, हृदय हा पितामह, अग्निष्टोम हे त्याचे शरीर, धर्माने स्थापन झाले आहे. शिवाची खरी महानता ब्रह्मा, गोविंदा, किंवा प्राचीन ऋषी देखील जाणू शकत नाहीत, हे ओ शिवा! तुझे सूक्ष्म रूप माझ्यासमोर प्रकट होवोत; ते सर्व बाजूंनी माझे रक्षण करो, जसे पिता आपल्या पुत्राचे करतो. हे दोषरहित प्रभो, मला रक्षण कर; मी तुझ्या रक्षणास पात्र आहे. तुझ्या भक्तांसाठी तू दयाळू आहेस, आणि मी सदैव तुझा भक्त आहे. जो एकटा समुद्राच्या काठावर उभा राहतो, हजारो अदृश्य जीवांना व्यापतो—तो नेहमी माझा रक्षक असो. योगाचा प्रभू, ज्यांना सतत जागरूकता आहे, ज्यांनी श्वासावर विजय मिळवला आहे, जे शुद्धतेमध्ये स्थिर आहेत आणि सर्वांना समान पाहतात, ध्यानात ते प्रकाशरूपाने प्रकट होतात—त्यांना नमस्कार. युगाच्या अंतात, काळ आल्यावर, तो सर्व जीवांना ग्रसतो आणि जलाच्या मध्यभागी विश्रांती घेतो; मी त्या जलावर विश्रांती घेणाऱ्या शिवात आश्रय घेतो. जो राहूच्या मुखात प्रवेश करून रात्री चंद्र पितो, सूर्याला गिळतो, स्वरभानू होतो, आणि चंद्र व अग्नी आहे. सर्व जीवांच्या शरीरात अंगठ्याएवढ्या आकारात वास करणारे ते नेहमी माझे रक्षण करो आणि माझ्या कल्याणात वाढ करो. ज्यांच्यामुळे गर्भांची उत्पत्ती होते, जे जलात आणि त्यांच्या भागात उपस्थित आहेत—स्वाहा आणि स्वधा यज्ञ अर्पण त्यांना पोहोचो आणि ते त्याचा आनंद घेओ. ज्यांच्यामुळे शरीरात वसणारे जीव वाढतात, रडतात, आनंदित होतात, आणि हानी होत नाही—त्यांना नेहमी नमस्कार. जे समुद्रात, नद्यांच्या किल्ल्यांमध्ये, पर्वतांवर, गुहांमध्ये, झाडांच्या मुळांमध्ये, गोठ्यात, आणि दाट अरण्यात आहेत; जे चौरस्त्यावर, रस्त्यावर, चौकात, सभांमध्ये, हत्ती, घोडे, रथांच्या गोठ्यात, आणि उजाड बागांमध्ये व घरांमध्ये आहेत; जे पंचमहाभूतांमध्ये, दिशांमध्ये, मध्यदिशांमध्ये, इंद्र आणि सूर्य यांच्या मध्ये, आणि चंद्र-सूर्याच्या किरणांमध्ये आहेत; जे पाताळात आहेत आणि त्यापलीकडे गेले आहेत—त्यांना नमस्कार, नमस्कार, नमस्कार. तूच सर्वकाही आहेस, हे देव, सर्वव्यापी, सर्व जीवांचा स्वामी, सर्व प्राण्यांचा अंतरात्मा; म्हणून तुला आमंत्रण देणे आवश्यक नाही. हे देव, विविध यज्ञद्रव्यांनी तुझीच पूजा होते; सर्व कार्यांचा कर्ता तूच आहेस; म्हणून तुला आमंत्रण देणे आवश्यक नाही. किंवा, हे देव, कदाचित तुझ्या सूक्ष्म मायेने मी भ्रमित झालो असेल; किंवा काही अन्य कारणामुळे मी तुला आमंत्रित केले नाही. हे देवाधिदेव, माझ्यावर कृपा कर; तूच माझा आश्रय, तूच माझा ध्येय आणि आधार, आणि मी मानतो की दुसरा कोणी नाही. अशा प्रकारे या महादेवाची स्तुती करून, ज्ञानी व्यक्ती शांत झाला; आणि भगवंत, प्रसन्न होऊन, पुन्हा दक्षाशी बोलला. "दक्ष, तुझ्या स्तुतीने मी संतुष्ट आहे, हे पुण्यशील; अधिक शब्दांची गरज नाही. तू माझ्याजवळ येशील.