शिवाची महती सांगणारे हे श्लोक एक विलक्षण कथा विणतात. या कथेत शिव सर्वत्र व्यापून आहेत, हे प्रकर्षाने जाणवते. शिवच चंद्र, समुद्र, नद्या, तलाव, सरोवरे, वेलींमध्ये, गवत, औषधी, गायी, वन्य प्राणी, पक्षी यांच्यातही आहेत. सर्व वस्तू, कृती आणि गुणांचे ते मूळ आहेत; काळ, फुले, फळे यांचे दाते आहेत. प्रारंभ, मध्य आणि अंत—सर्वच त्यांचे रूप आहे. गायत्री मंत्र आणि ओंकारही तेच आहेत. शिव हिरवे, लाल, काळे, निळे, पिवळे, आणि क्षणिक अशा सर्व रंगांत प्रकटतात. कद्रू, कपिल, बभ्रू, कपोत, मच्छक या रूपांतही ते प्रकट होतात. सुवर्णरेतस, सुवर्ण, सुवर्णनामा, सुवर्णप्रिय या नावांनीही ते ओळखले जातात. शिवच इंद्र, यम, वरुण, कुबेर, अग्नी—हे सर्व देव आहेत. उत्कट, चित्रभानु, स्वरभानु, भानु—हीही त्यांचीच रूपे. यज्ञातील आहुती, यजमान, यज्यवस्तू, आणि यज्ञस्वरूप—हे सर्व शिवच. त्रिसौपर्ण, यजुर्वेदातील शतरुद्र—हेही शिवरूप. शिव शुद्ध करणाऱ्यांपैकी शुद्ध, मंगलांपैकी मंगल आहेत. प्राण, रज, तम—सर्व त्यांच्या सत्त्वगुणाने युक्त आहेत. प्राण, अपान, समान, उदान, व्यान—हे पाच वायू, डोळ्यांचे उघडणे-बंद करणे, भूक, तहान, जांभई—हे सर्व शिवरूप. ते लाल देहधारी, दात असलेले, मोठ्या तोंडाचे, विशाल पोटाचे, शुद्ध केसांचे, हिरव्या दाढीचे, ताठ उभ्या केसांचे, चल-अचल अशा रूपात प्रकटतात. त्यांच्या अंगांमध्ये गाणे, वादन, नृत्य आहे; त्यांना संगीत, गायन प्रिय आहे. शिव मासा, जाळे, पाणी, अजिंक्य, जलसर्प, झोपडीत राहणारा अशा विविध रूपात आहेत. शिव अनकाळी, योग्य काळी, प्रतिकूल काळी, काळाचा संहार करणारे, मृत्यू, अविनाशी, अंत, पृथ्वी व मोह उन्मूलन करणारे आहेत. ते संवर्त, वर्तक, संवर्तक व बलाहक मेघ, घंटकी, घंटकी, घंटी, चुडाला, आणि खारट समुद्र असेही आहेत. शिव हे ब्रह्मा, काळाग्निमुख, दंडधारी, मुण्ड, त्रिदंडी, चार युगे, चार वेद, चार यज्ञ, चार मार्ग यांचे अधिपती आहेत. ते चार आश्रमांचे नेते, चार वर्णांचे स्रष्टा, नश्वर-अनश्वर, प्रिय, कुशल, गणांमध्ये गणपती आहेत. शिव लाल हार व वस्त्र परिधान करणारे, पर्वतराजांचे स्वामी, पार्वतीचे प्रिय, विश्वकर्मा, श्रेष्ठ कलाकार, सर्व कलांचे आद्य प्रवर्तक आहेत. भगाचा डोळा फोडणारे, भीषण, पूष्णाचे दात तोडणारे, स्वाहा, स्वधा, वषट म्हणणारे, नमस्कारास पात्र आहेत. ते व्रतात लपलेले, लपविलेले, गुप्त व्रतींनी सेविलेले, रक्षक, सर्व प्राण्यांचे रक्षण करणारे आहेत. स्रष्टा, नियोजक, एकत्र करणारे, ठेवणारे, आधार, वहन करणारे; तप, ब्रह्म, सत्य, ब्रह्मचर्य, आणि सरळपणा—हे सर्व त्यांच्यात आहे. शिव सर्व प्राण्यांचे आत्मा, स्रष्टा, अस्तित्वाचे मूळ, भूत, भविष्य, वर्तमान यांचे आद्य कारण; पृथ्वी, आकाश, स्वर्ग, अग्नी, आणि महेश्वर—हे सर्व शिवच. ब्रह्मावर्त, सुरावर्त, कामावर्त—यांना वंदन. इच्छेच्या मूर्तीचा संहार करणारे, कर्णिकार हार प्रिय असलेले. शिव गायींचे प्रमुख, गायींत संचार करणारे, वृषभ वाहन, त्रैलोक्याचे रक्षक, गोविंदा, रक्षक, गार्ग यांच्यातील श्रेष्ठ. अखंड चंद्राकडे तोंड असलेले, सुंदरमुख, कठीण मुख, अमुख, चतुर्मुख, अनेकमुख, नेहमी युद्धाकडे तोंड करणारे. सुवर्णगर्भ, पक्षी, धनदाता, धनाचे स्वामी, व्यापक, महान अधर्म, अत्यंत कुशल, दंडधारी, युद्धप्रिय. उभे, स्थिर, अचल, सुस्थापित, आवरण कठीण, सहन करणे कठीण, जिंकणे कठीण. धारणेअयोग्य, जवळ जाणे कठीण, शाश्वत, वश करणे कठीण, विजयी, विजयस्वरूप; शश, चंद्रनयन, शीत-उष्ण, भूक, तहान, वार्धक्य. व्याधी, रोगांचा संहार करणारे, रोगांचे स्वामी, सहन करणारे, यज्ञपशूंचे शिकारी, रोगांचे मूळ आणि अमूळ. शिखंडी, पुण्डरीक, कमलदृष्ट, दंडधारी, चक्रदंडधारी, रुद्रांशाचा संहार करणारे. विषपान, अमृतपान, दिव्य सुरा पान, दूध-सोमपान, मधपान, जलपान, सर्वपान, बलवान आणि दुर्बल. त्यांचे अवयव वृषभाचे, वृषभ, वृषभनेत्र, प्रख्यात वृषभ, लोकांचा पावन करणारे. चंद्र-सूर्य हे त्यांचे नेत्र, हृदय हे प्रजापती, अग्निष्टोम हे त्यांचे शरीर, धर्माने स्थापन. शिवाच्या खऱ्या महिम्याला न ब्रह्मा, न गोविंदा, न प्राचीन ऋषी ओळखू शकतात. त्या सूक्ष्म शिवरूपांनी मला सर्व बाजूंनी पित्याप्रमाणे रक्षण करावे. मला रक्षण कर, कारण मी तुझ्या रक्षणास पात्र आहे, हे दोषरहित प्रभो. मी सदैव तुझा भक्त आहे; तू भक्तांवर दयाळू आहेस. जो एकटा समुद्रकिनारी उभा राहून, असंख्य, ज्ञेयातीत जीवांना व्यापतो, तो नेहमी माझा रक्षक असो. त्या योगेश्वरास नमस्कार, ज्यांना सतत जागृत, प्राणजित, शुद्ध, समदर्शी साधक ध्यानात तेजस्वरूप पाहतात. युगांताला, जेव्हा वेळ येते, तो सर्व प्राण्यांना ग्रसतो आणि पाण्यात विसावतो; त्या जलविश्राम करणाऱ्या शिवात मी शरण घेतो. जो राहूच्या तोंडातून चंद्रपान करतो, रात्रौ सूर्यग्रहण करतो, स्वरभानू होतो, तोच चंद्र आणि अग्नी आहे. सर्व प्राण्यांच्या शरीरात अंगुष्ठमात्र जे वास करतात, ते मला नेहमी रक्षण करो व कल्याण वाढवो. ज्यांच्यामुळे गर्भ निर्माण होतात, जे जलात व त्याच्या अंशात वसतात—स्वाहा, स्वधा या अर्पणांनी त्यांना तृप्ती लाभो. ज्यांच्यामुळे शरीरधारी प्राणी वाढतात, रडतात, हसतात, सुखदुःख अनुभवतात आणि अहित होत नाही—त्यांना नेहमी नमस्कार असो. अशा या सर्वव्यापी, सर्वरूप, सर्वगुणी, दयाळू, रक्षक शिवाला शरण जाऊन, त्यांची कृपा सदैव मिळो, हीच प्रार्थना.