सर्व ऋतू, विविध फुलांनी सजलेली वृक्षे, आणि अनेक पक्ष्यांच्या मधुर गाण्यांनी आनंदित झालेली, हिमालयाच्या कन्येच्या विवाहासाठी एकत्र आली होती, हे श्रेष्ठ ऋष्या. त्या प्रसंगी, सर्व प्राणी आणि विविध वाद्यांचा गूंज ऐकू येत होता, आणि मी देखील, हे द्विजजन, त्या विवाहस्थळी उपस्थित होतो. हिमालयाच्या कन्येला योग्य अलंकारांनी सजवून, मी स्वतः तिला नगरात घेऊन आलो, हे द्विजजन. त्यानंतर, मी प्रभूला, जो त्या विवाह विधीमध्ये पुरोहिताची भूमिका घेत होता, संबोधित केले: "मी तुझ्यासाठी अग्नीत आहुती अर्पण करतो." शंकर, देवांचा देव, जगाचा स्वामी, मला म्हणाला, "तू मला अनुमती दिल्यास, या विधीचा क्रम पूर्ण करावा लागेल." मी नम्रतेने उत्तर दिले, "हे देवाधिदेव, तुम्ही जे काही सांगितले आहे, ते तुमच्या इच्छेनुसार करा; मी तुमच्या आज्ञा पालन करीन, हे ब्रह्मन्, विश्वाच्या अधिपती." मग, हर्षित मनाने मी पटकन कुशा घेतली आणि योगसंपर्काने देव आणि देवीचे हात एकत्र केले. त्या ठिकाणी, अग्नी स्वतः, वेदांचे स्तोत्र आणि महान मंत्रांसह, मूर्त स्वरूपात, हात जोडून उभा होता. मी विधीप्रमाणे शुद्ध तूपाची आहुती अर्पण केली, आणि त्या अमृताला अग्नी साक्षी करून त्याची प्रदक्षिणा घातली. हात सोडून, सर्व देव, मनःकल्पित पुत्र, आणि सिद्ध ऋषी, आनंदित अंतःकरणाने सहभागी झाले. विवाहाच्या वेळी, ब्राह्मणांनी योगाने, वृषध्वजास, त्या परम दंपतीला, उमा आणि परमेश्वराला, वंदन केले. हे श्रेष्ठ विवाह पूर्ण झाले, ज्याची देवांना कुठेही माहिती नाही; मी तुम्हाला हे सर्व सांगितले, हे शुभ स्वयंवर आणि देवाचा अद्भुत विवाह, ऐका. मग, भव्य तेजस्वी भव्याचा विवाह झाल्यानंतर, शक्राच्या नेतृत्वाखाली सर्व देवांना अतुल आनंद मिळाला; त्यांनी उत्तम शब्दांनी त्याचे स्तुती केली आणि महेश्वराला वंदन केले. "शैलचिन्हधारी, शैलस्वामी, वेगवान वायूसारखा, विकृत आणि अजिंक्य, दुःखनाशक, शुभ संपत्ती देणारा, निळ्या जटाधारी, अंबिकेचा स्वामी, वायुरूप, शतस्वरूप, भैरवरूप, विकृत नेत्रधारी, सहस्र नेत्र आणि सहस्र पादधारी, देवांचा मित्र, वेदस्वरूप, शक्रनियंत्रक, वेदांचे अंकुर, चल-अचल प्राण्यांचा स्वामी, शांतीदायक, जलचिन्हधारी, युगाचा अंत करणारा, कपालमाळा धारण करणारा, कपालसूत्रधारी, हातात कपाल धारण करणारा, दंड आणि गदा धारण करणारा, त्रैलोक्याचा स्वामी, जीवांच्या रमणस्थानी रमण करणारा, खट्वांगधारी, प्रमथांचा दुःखनाशक, यज्ञमुखाचा संहारक, कृष्णाचे केश काढणारा, भगाचे नेत्र फोडणारा, पूष्णाचे दात घेणारा, धनुष, शूल, तलवार आणि गदा धारण करणारा, कालकाळ, तिसऱ्या नेत्रधारी, मृत्यूनाशक, पर्वतवासी, सुवर्णबीजधारी, कुंडलधारी, दानवांच्या शिस्तीचा संहारक, योगींचा गुरु, चंद्रसूर्य नेत्रधारी, कपाळावर नेत्र असणारा, स्मशानात रमण करणारा, स्मशानात वर देणारा, देवांचा स्वामी, त्र्यंबकाला पुन्हा पुन्हा वंदन, गृहस्थ तपस्वी, जटाधारी ब्रह्मचारी, अर्धविकृत आणि पूर्णविकृत, प्रजापती, जलात तप्त, योगशक्ती देणारा, शांत आणि संयमी, सृष्टी आणि प्रलय करणारा, कृपा देणारा, पोषण करणारा, रुद्र, वसु, आदित्य, अश्विन, पिता, सांख्य, विश्वदेव, शर्व, उग्र, शिव, वरद, उग्र, सेनापती, प्रजापती, शुद्ध, शत्रुनाशक, सद्योजात, महादेव, अद्भुत, विविध, प्रमुख, अपरिमित, कार्य आणि कारण, पुरुष, पुरुष इच्छापूरक, पुरुष आणि प्रमुख गुणांचा संयोग साधणारा, प्रकृती आणि पुरुषाचा सर्व प्रकारे आरंभ करणारा, केलेले आणि न केलेले कार्य करणारा, फलसंयोग देणारा, सर्वांचा कालज्ञ, नियामक, विविधता निर्माण करणारा, गुणांचे कार्य देणारा, देवाधिदेवांचा स्वामी, प्रजांची निर्मिती करणारा, शिव, सौम्य मुखधारी, आम्हाला सौम्यता दे, हे स्वामी!" अशा प्रकारे सर्व देवांनी, उमाचे पती, जगाचा स्वामी, त्या धन्य देवाची स्तुती केली. त्याने अमरांना संबोधित केले, "हे देवांनो, मी सहजदर्शनीय आणि सौम्य आहे; वर मागा, मी तुम्हाला त्वरेने तो वर देईन, शंका नको." मग सर्व देवांनी त्रिनेत्रधारीला वंदन करून म्हणाले, "हे धन्य, हा वर तुमच्या हातात राहू दे; जेव्हा गरज भासेल, तेव्हा तुम्ही आम्हाला इच्छित वर द्याल." "तथास्तु," असे म्हणून, देवांना निरोप दिला आणि हराने प्रमथ, तसेच सर्व लोकांसह, आपल्या निवासस्थानी प्रवेश केला.