प्रथम, आद्य सृष्टीकर्ता प्रभु म्हणाले, "तथास्तु," आणि जगाच्या कार्यसिद्धीसाठी त्यांनी स्वतःला उष्णता, पाऊस आणि थंडी देणारा म्हणून प्रकट केले. त्यानंतर सांख्य आणि योग मार्गाचे अनुयायी, तसेच मोक्षाची इच्छा करणारे अन्य साधक, हृदयात वास करणाऱ्या सूर्यदेवतेचे ध्यान करू लागले. कोणताही लक्षणाशिवाय किंवा पापांनी ग्रस्त असला तरी, जो व्यक्ती सूर्यदेव अरकाचा आश्रय घेतो, तो सर्व पापांवर मात करतो. अग्निहोत्र, वेद, किंवा भरपूर दानांनी युक्त यज्ञ—even यांचा सूर्यभानूच्या भक्ती आणि नमस्काराच्या सोळाव्या भागाशीही तुलना होऊ शकत नाही. सर्व तीर्थांमध्ये सूर्यदेव सर्वोच्च तीर्थ आहेत; सर्व शुभांमध्ये सर्वात शुभ; आणि सर्व पवित्र गोष्टींमध्ये सर्वात पवित्र—म्हणून मानव सूर्याचा आश्रय घेतात. इंद्र आणि इतर देवांनी ज्याची स्तुती केली, त्या भास्कराची पूजा करणारे सर्व पापांपासून मुक्त होतात आणि सूर्यलोक प्राप्त करतात. हे ब्रह्मन्, मी फार काळापासून सूर्याच्या आठशे नावांची ऐकण्याची इच्छा ठेवली आहे, जी तुम्ही पूर्वी सांगितली होती. आता माझ्याकडून, मी भास्कराचे एकशे आठ गुप्त, स्वर्ग आणि मोक्ष देणारे नाव सांगतो, हे द्विजश्रेष्ठांनो ऐका. ओम्. तो सूर्य, अर्यमान, भग, त्वष्टा, पुषा, अरक, सविता, रवि, गभस्तिमान, अज, काळ, मृत्यू, धाता, प्रभाकर आहे. तो पृथ्वी, जल, अग्नी, आकाश, वायू, परमगती, सोम, बृहस्पती, शुक्र, बुध आणि अंगारक आहे. तो इंद्र, विवस्वान, तेजस्वी, शुद्ध, सौरि, शनैश्चर, ब्रह्मा, विष्णू, रुद्र, स्कंद, कुबेर आणि यम आहे. तो विद्युत, पचनाचा अग्नी, इंधनाने पोसलेला अग्नी, शक्तींचा स्वामी, धर्माचा ध्वज, वेदांचा निर्माता, वेदांचे अंग, आणि वेदांचा वाहन आहे. तो कृत, त्रेता, द्वापर आणि कली; सर्व देवांचा आश्रय; काळ, काष्ठ, मुहूर्त, रात्र, प्रहर आणि क्षण यांचे विभाग आहे. तो वर्षाचा निर्माता, अश्वत्थ वृक्ष, काळाचा चक्र, अग्नी, सनातन पुरुष, योगी, प्रकट आणि अप्रकट, पुरातन आहे. तो काळाचा आणि प्राण्यांचा निरीक्षक, विश्वाचा निर्माता, अंधाराचा नाश करणारा, वरुण, समुद्र, अंश, मेघ, जीवनदाता आणि शत्रूंचा संहारक आहे. तो प्राण्यांचा आधार, प्राण्यांचा स्वामी, सर्व लोकांनी पूजित, सृष्टीकर्ता, संहारकर्ता, अग्नी, सर्वाचा उद्गम आणि लोभमुक्त आहे. तो अनंत, कपिल, भानू, इच्छादाता, सर्व दिशांना तोंड करणारा, विजयी, विशाल, वरद, आणि सर्व प्राणी त्याची सेवा करतात. तो मन, सुपर्ण, प्राण्यांचा उद्गम, जलदगती, श्वासाचा पोषक, धन्वंतरी, धूमकेतू, आदिदेव, आणि अदितीचा पुत्र आहे. त्याचे बारा रूप आहेत—रवि, दक्ष, पिता, माता, आजोबा, स्वर्गाचा द्वार, संततीचा द्वार, मोक्षाचा द्वार, आणि सर्वोच्च स्वर्ग. तो शरीरांचा निर्माता, शांत आत्मा, विश्वाचा आत्मा, सर्व दिशांना तोंड करणारा, चल-अचलाचा आत्मा, सूक्ष्म आत्मा, मैत्रेय, आणि करुणेने पूर्ण आहे. या प्रकारे, मी सूर्याच्या अनंत तेजाचे आठशे सुंदर नाव सांगितली आहेत, ज्या पठणासाठी आहेत, हे द्विजश्रेष्ठांनो. सर्व देव, पितर, यक्ष, असुर, रात्रवासी, सिद्ध यांनी पूजित, सुवर्ण आणि अग्नीप्रमाणे तेजस्वी, सर्वांच्या कल्याणासाठी सेवा करणाऱ्या भास्कराला मी नमस्कार करतो. जो व्यक्ती एकाग्र मनाने हे सूर्योदयाच्या वेळी पठण करतो, त्याला पुत्र, पत्नी, संपत्ती, आणि धन मिळते; त्याला पूर्वजन्मांची आठवण, आणि उत्कृष्ट स्मरणशक्ती व बुद्धी प्राप्त होते. जो शुद्ध मनाने आणि एकाग्रतेने या स्तोत्राचा पाठ करतो, तो दुःखाच्या अग्नीच्या समुद्रातून मुक्त होतो, आणि आपल्या इच्छेनुसार मनातील सर्व कामना पूर्ण करतो. पुढे, जो त्रिपुराचा शत्रू, त्रिनेत्रधारी, उमाचा प्रिय, रुद्र, आणि चंद्रकोर मुकुटधारी—सर्वव्यापी देव आहे, त्याने सर्व देव, सिद्ध, विद्याधर, ऋषी, गंधर्व, यक्ष, नाग आणि इतर जमलेल्या लोकांना दूर केले. सर्व आवश्यक वस्तूंनी युक्त, संपन्न, पृथ्वीवर होत असलेल्या दक्षाच्या यज्ञाला प्रथम त्याने नष्ट केले. त्याच्या तेजामुळे, स्वर्गातील वासीय—इंद्र व इतर—भीतीने त्रस्त झाले, आणि ब्राह्मणांना शांतता मिळाली नाही, त्यामुळे ते कैलासावर आश्रय घेऊ लागले. तेथे, वरदायक, त्रिशूलधारी, वृषध्वज, पिनाकधारी, पुण्यात्मा, दक्षाच्या यज्ञाचा संहारक महादेव वास करतो. महादेव, कातडी परिधान केलेला, वृषध्वज, त्या कालातीत स्थळी, एका आंब्याच्या झाडाखाली, हे ऋषिश्रेष्ठ, हरा सर्व इच्छा पूर्ण करतो. पण, भवा—सर्व प्राण्यांच्या कल्याणासाठी समर्पित देव—याने सर्व देवांनी अलंकृत दक्षाच्या यज्ञाचा संहार का केला? आम्ही त्याचा कारण तुच्छ मानत नाही, हे प्रभु; आम्हाला ऐकायची मोठी उत्सुकता आहे—कृपया सांगा. दक्षाच्या आठ कन्या होत्या, ज्या त्यांच्या पतींसह स्वतःच्या घरातून आणल्या गेल्या, आणि त्यांच्या वडिलांनी त्यांना आपल्या घरात सन्मान दिला. त्यानंतर, ब्राह्मणांनी सन्मानित होऊन वडिलांच्या घरात राहिले; त्यातील ज्येष्ठ कन्या सती होती, ती त्र्यंबकाची पत्नी. दक्ष, रुद्राचा विरोधक, आपल्या मुलीला आमंत्रित केले नाही; त्याने दक्षाला नमस्कार केला, पण महेश्वराला सन्मान दिला नाही. जावई, आपल्या स्वभाव आणि तेजात स्थिर, तिथेच राहिला; हे लक्षात आल्यावर सती, इतरांसह, वडिलांच्या घरात आली. सती, आमंत्रण न मिळवता, वडिलांच्या घरात गेली; तिच्या वडिलांनी सर्वांची पूजा केली, पण सतीची केली नाही, हे तिला आवडले नाही. मग देवी, रागाने भरून, वडिलांना म्हणाली—"मी लहानांपेक्षा श्रेष्ठ आहे—तरी तू मला सन्मान का देत नाहीस, हे प्रभु? तू मला तुच्छ स्थितीत ठेवले आहेस, हे दोषार्ह आहे. मी ज्येष्ठ आणि सर्वात प्रतिष्ठित आहे; तू मला सन्मान द्यायला हवा." अशा प्रकारे सतीने विचारल्यावर, दक्ष, डोळे लाल करून, तिला म्हणाला—"माझ्या श्रेष्ठ आणि प्रतिष्ठित कन्या आणि त्यांचे पतीच सन्मानास पात्र आहेत, हे सती; ते माझ्या दृष्टीने अत्यंत आदरणीय आहेत.