दोन पायांनी चालणाऱ्यांसाठी आणि चार पायांनी वावरणाऱ्यांसाठी सदैव शांतता लाभो, अशी प्रार्थना सर्वांनी केली. त्यानंतर विद्याधर, यक्ष, राक्षस आणि नाग यांच्या मोठ्या संख्येने उपस्थिती झाली. या सर्वांनी, हात जोडून, डोकी नमवून, सूर्यदेवतेला वंदन केले आणि मनाला व कानाला सुखावणारे विविध शब्द उच्चारले. तेव्हा सर्वांनी अशी प्रार्थना केली की, "तुमचे तेज आम्हा सर्व सृष्टीतील जीवांना सहन होईल असे असो." त्यानंतर हाहा, हूहू, नारद आणि तुम्बुरू—जे गंधर्वसंगीतात निपुण होते—त्यांनी सूर्यासाठी षड्ज, मध्यम आणि गांधार या तीन स्वरांत सुंदर गाणी गायला सुरुवात केली. त्यांच्या गाण्यात स्वर, ताल, लय आणि मनाला आनंद देणाऱ्या सुंदर संयोगांचा समावेश होता. विश्वाची, घृताची, उर्वशी आणि तिलोत्तमा या अप्सरांनी, तसेच मेनका, सहजंया आणि रंभा—या अप्सरांमध्ये श्रेष्ठ असणाऱ्यांनी—संपूर्ण सौंदर्याने आणि नृत्यकलेने, जगत्पती सूर्याच्या प्रतिमेसमोर नृत्य केले. त्या अप्सरांनी भाव, रसा आणि लयबद्धतेने भरपूर हावभाव करत गाणे गायले. त्याच वेळी वीणा, बासरी आणि इतर वाद्यांचे मधुर स्वर आसमंतात घुमू लागले. ढोल, झांजा, मृदंग, पटह, अनक, दिव्य नगारे आणि शंख—शेकड्यांनी, हजारोंनी—तेथे वाजू लागले. गंधर्व आणि अप्सरांच्या गाण्याने, नृत्याने आणि सर्व प्रकारच्या वाद्यांच्या निनादाने सारा परिसर गजबजून गेला. अशा वातावरणात, सर्व देवांनी हात जोडून, भक्तिभावाने वंदन करत, हजार किरणांचा सूर्य प्रतिमेसमोर नतमस्तक झाले. त्या गोंगाटात, सर्व देव एकत्र असताना, विश्वकर्म्याने हळूहळू सूर्याचे तेज कमी केले. प्रतिमा गुडघ्यांपर्यंत पोहोचली, विश्वकर्म्याच्या कौशल्याने घडवण्यात आली, तरीही सूर्याने त्या प्रतिमेला मान्यता दिली नाही आणि तो प्रतिमेतून उतरला. परंतु तेज नष्ट झाले तरी त्या रूपाचे सौंदर्य कमी झाले नाही; उलट, त्याहून अधिक सुंदर रूप प्रकट झाले. अशा प्रकारे, थंडी, पाणी, उष्णता आणि काळ या कारणांमुळे, ज्याचे स्तवन हर, कमला आणि विष्णूंनी केले, त्या सूर्याचे आयुष्य संपल्यावर तो दिवसा लोकात प्रवेश करतो, असे वरील लेखात सांगितले आहे. हे उत्तम ऋषी, अशा प्रकारे पूर्वी सूर्याचा जन्म कसा झाला आणि त्याचे परम रूप कसे होते, ते मी पूर्णपणे वर्णन केले आहे. तेव्हा उपस्थितांनी पुन्हा विनंती केली, "आम्हाला सूर्याशी संबंधित कथा पुन्हा सांग, कारण ती मंगलमय कथा ऐकून आम्हाला समाधान मिळत नाही." ते पुढे म्हणाले, "हा तेजस्वी, पराक्रमी, अग्निसमान दाहक सूर्य—त्याच्या सामर्थ्याचा स्त्रोत आम्हाला जाणून घ्यायचा आहे, हे प्रभो." ज्यावेळी सर्व जग अंधाराने वेढले गेले होते आणि जड-चेतन सर्व काही लुप्त झाले होते, त्या वेळी प्रकृतीच्या गुणांमुळे प्रथम बुद्धी उत्पन्न झाली. त्यातून अहंकाराचा जन्म झाला, ज्यामुळे पंचमहाभूतांची निर्मिती झाली—हवा, अग्नी, पाणी, आकाश आणि पृथ्वी. या पंचमहाभूतांपासूनच ब्रह्मांडीय अंड्याचा जन्म झाला. त्या ब्रह्मांडीय अंड्यातच हे सात लोक, पृथ्वी, तिचे सात द्वीप आणि सात समुद्र स्थापन झाले. तेथे मी, विष्णु आणि महेश्वर—आम्ही तिघेही—अंधकाराने मोहित होऊन त्या प्रभूचे ध्यान करत होतो. तेव्हा एका अपूर्व तेजस्वी स्वरूपाने अंधकार दूर केला; ध्यान आणि योगाच्या माध्यमातून आम्ही त्या वेळी त्या सवितृला ओळखले. त्या परब्रह्माला जाणून आम्ही तिघांनी वेगवेगळ्या दिव्य स्तोत्रांनी त्या प्रभूचे स्तवन केले. "तुम्ही देवांमध्ये आदिदेव आहात; आपल्या प्रभुत्वाने आपण सर्वांचे अधिपती आहात; आपणच सर्व सृष्टीच्या उत्पत्तीचे कारण आहात, देवाधिदेव, सूर्यदेवा!" "तुम्ही सर्व प्राण्यांचा प्राण आहात—देव, गंधर्व, राक्षस, ऋषी, किन्नर, सिद्ध, तसेच नाग आणि पक्षी." "तुम्ही ब्रह्मा आहात, तुम्ही महादेव आहात, तुम्ही विष्णु आहात, तुम्ही प्रजापती आहात; तुम्ही वायु, इंद्र, सोम, विवस्वान आणि वरुणही आहात." "तुम्ही काळ, सृष्टीकर्ता, संहारकर्ता, पालनकर्ता आणि अधिपती आहात; नद्या, समुद्र, पर्वत, वीज आणि इंद्रधनुष्य हे सर्व तुमचेच आहे." "तुम्ही संहार आणि सृष्टी, प्रकट आणि अप्रकट, सनातन आहात; प्रभूपासून ज्ञान मिळते आणि ज्ञानाच्या पलीकडे शिव आहे." "शिवाच्या पलीकडे तुम्हीच आहात, हे परमेश्वरा! सर्वत्र हात, पाय, डोळे, मस्तके, चेहरे असलेले तुम्हीच आहात." "हजार किरणांचे, हजार मुखांचे, हजार पायांचे, हजार डोळ्यांचे तुम्हीच मूळ; पृथ्वी, आकाश, स्वर्ग, महान, सत्य, तप आणि पितृलोक यांचे तुम्हीच आदिकारण." "त्या तुमच्या तेजस्वी, दिव्य, सर्व जगाला प्रकाशित करणाऱ्या, अगदी देवाधिपतींनाही पाहणे कठीण असलेल्या रूपाला नमस्कार." "त्या तुमच्या रूपाला नमस्कार, ज्याला देव, सिद्ध, भृगु, अत्रि, पुलहादी ऋषी स्तुती करतात, जे सर्वश्रेष्ठ, अप्रकट आहे." "त्या तुमच्या रूपाला नमस्कार, जे वेदज्ञांनी नेहमी जाणावे, सर्व ज्ञानांनी युक्त, सर्व देवांपलीकडील देवाचे आहे." "त्या तुमच्या रूपाला नमस्कार, जे विश्वाचा सर्जक, सर्व प्राण्यांचे सार, वैश्वानर आणि देवांनी पूजलेले, सर्वत्र व्यापलेले, अगम्य आहे." "त्या तुमच्या रूपाला नमस्कार, जे यज्ञापलीकडे, वेदांपलीकडे, लोकांपलीकडे, स्वर्गापलीकडे, परमात्मा म्हणून ओळखले जाते." "त्या तुमच्या रूपाला नमस्कार, जे जाणता येत नाही, दिसता येत नाही, ध्यानाने प्राप्त होते, अविनाशी, अनादि आणि अनंत आहे." "सर्व कारणांचा कारण, पापमुक्त करणारा, दितीच्या संततीचा संहारक, रोगहारी—या सर्वांना मी पुन्हा पुन्हा नमस्कार करतो." "सर्व वर देणारा, सर्व सुख देणारा, सर्व संपत्ती देणारा, सर्व ज्ञान देणारा—या सर्वांना मी पुन्हा पुन्हा नमस्कार करतो." अशा प्रकारे स्तुती केल्यानंतर, परम तेजस्वी भगवान शुभ वचने बोलले, "काय वर मागता? मी तो तुम्हाला देतो." तेव्हा सर्वांनी म्हणाले, "तुमचे हे परम तेजस्वी रूप कोणीही सहन करू शकत नाही; जगाच्या कल्याणासाठी ते सहन करण्याजोगे असो, हे प्रभो!" अशा प्रकारे, या दिव्य प्रसंगात सर्वांनी सूर्यदेवतेची स्तुती केली आणि त्याच्या अद्वितीय तेजाचे रहस्य, त्याचे रूप आणि त्याचे जगातील स्थान, हे सर्व प्रकट झाले.