ഇത്യ് ഉക്ത്വാ ഭഗവാംസ് തൂഷ്ണീം ബഭൂവ മുനിസത്തമാഃ വസുദേവോ ഽപി തം രാത്രാവ് ആദായ പ്രയയൌ ബഹിഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം ഭഗവാൻ മൗനത്തിലായി. മഹർഷികളേ, വസുദേവൻ ആ രാത്രിയിൽ അവനെ എടുത്ത് പുറത്തേക്കു പോയി.
മോഹിതാശ് ചാഭവംസ് തത്ര രക്ഷിണോ യോഗനിദ്രയാ മഥുരാദ്വാരപാലാശ് ച വ്രജത്യ് ആനകദുന്ദുഭൌ
അവിടെ യോഗനിദ്രയുടെ മായയാൽ രക്ഷകർ മുഴുവൻ മോഹിതരായി. മഥുരയുടെ വാതിൽപ്പാലും അങ്ങനെ തന്നെ, ആനകദുണ്ടുഭി പുറത്ത് പോകുമ്പോൾ.
വര്ഷതാം ജലദാനാം ച തത് തോയമ് ഉല്ബണം നിശി സംഛാദ്യ തം യയൌ ശേഷഃ ഫണൈര് ആനകദുന്ദുഭിമ്
ആ രാത്രിയിൽ കറുത്ത മേഘങ്ങൾ കനത്ത മഴ പെയ്യുമ്പോൾ, ശേഷൻ തന്റെ പാമ്പുപലകകളാൽ ആനകദുണ്ടുഭിയെ മൂടി മുന്നോട്ട് നീങ്ങി.
യമുനാം ചാതിഗമ്ഭീരാം നാനാവര്തശതാകുലാമ് വസുദേവോ വഹന് വിഷ്ണും ജാനുമാത്രവഹാം യയൌ
വസുദേവൻ വിഷ്ണുവിനെ ചുമന്ന്, വളരെ ആഴമുള്ളതും അനേകം ചുഴലികൾ നിറഞ്ഞതുമായ, മുട്ടു വരെ വെള്ളം നിറഞ്ഞ യമുനാ കടന്നു.
കംസസ്യ കരമ് ആദായ തത്രൈവാഭ്യാഗതാംസ് തടേ നന്ദാദീന് ഗോപവൃദ്ധാംശ് ച യമുനായാം ദദര്ശ സഃ
അവിടെ യമുനാ തീരത്ത്, കംസന് കരം കൊടുക്കാനായി വന്നിരുന്ന നന്ദനും മുതിർന്ന ഗോത്രന്മാരും വസുദേവൻ കണ്ടു.
തസ്മിന് കാലേ യശോദാപി മോഹിതാ യോഗനിദ്രയാ താമ് ഏവ കന്യാം മുനയഃ പ്രാസൂത മോഹിതേ ജനേ
അപ്പോഴെ, യശോദയും യോഗനിദ്രയുടെ മായയിൽ ആകയാൽ, എല്ലാവരും മോഹിതരായിരിക്കെ, ആ same പെൺകുഞ്ഞിനെ പ്രസവിച്ചു, മഹർഷികളേ.
വസുദേവോ ഽപി വിന്യസ്യ ബാലമ് ആദായ ദാരികാമ് യശോദാശയനേ തൂര്ണമ് ആജഗാമാമിതദ്യുതിഃ
അമിതമായ തേജസ്സുള്ള വസുദേവൻ, ബാലനെ യശോദയുടെ കിടക്കയിൽ വച്ച് പെൺകുഞ്ഞിനെ എടുത്തു.
ദദര്ശ ച വിബുദ്ധ്വാ സാ യശോദാ ജാതമ് ആത്മജമ് നീലോത്പലദലശ്യാമം തതോ ഽത്യര്ഥം മുദം യയൌ
യശോദ ഉണർന്നപ്പോൾ, നീല ഉത്പലദളത്തിൻറെ നിറമുള്ള പുത്രനെ കണ്ടു, അതിനാൽ അവൾ അത്യന്തം സന്തോഷിച്ചു.
ആദായ വസുദേവോ ഽപി ദാരികാം നിജമന്ദിരമ് ദേവകീശയനേ ന്യസ്യ യഥാപൂര്വമ് അതിഷ്ഠത
വസുദേവൻ പെൺകുഞ്ഞിനെ തന്റെ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി, ദേവകിയുടെ കിടക്കയിൽ വച്ചു, മുമ്പൊക്കെ ചെയ്തതുപോലെ തന്നെ നിന്നു.
തതോ ബാലധ്വനിം ശ്രുത്വാ രക്ഷിണഃ സഹസോത്ഥിതാഃ കംസമ് ആവേദയാമ് ആസുര് ദേവകീപ്രസവം ദ്വിജാഃ
ശിശുവിന്റെ കരയുന്ന ശബ്ദം കേട്ട് രക്ഷകർ ഉടൻ എഴുന്നേറ്റ്, ദ്വിജന്മാരേ, ദേവകിയുടെ പ്രസവം കംസന് അറിയിച്ചു.
കംസസ് തൂര്ണമ് ഉപേത്യൈനാം തതോ ജഗ്രാഹ ബാലികാമ് മുഞ്ച മുഞ്ചേതി ദേവക്യാസന്നകണ്ഠം നിവാരിതഃ
കംസൻ വേഗത്തിൽ വന്ന് ആ പെൺകുഞ്ഞിനെ പിടിച്ചു, എന്നാൽ ദേവകി 'വിടു, വിടു' എന്ന് കരയികൊണ്ട് അവനെ തടഞ്ഞു.
ചിക്ഷേപ ച ശിലാപൃഷ്ഠേ സാ ക്ഷിപ്താ വിയതി സ്ഥിതിമ് അവാപ രൂപം ച മഹത് സായുധാഷ്ടമഹാഭുജമ് പ്രജഹാസ തഥൈവോച്ചൈഃ കംസം ച രുഷിതാബ്രവീത്
അവൻ അവളെ ഒരു കല്ലിൻമേൽ എറിഞ്ഞു. എങ്കിലും, ആ പെൺകുട്ടി ആകാശത്ത് നിലകൊണ്ടു, എട്ട് ശക്തമായ കൈകളും ആയുധങ്ങളും ഉള്ള മഹത്തായ രൂപം സ്വീകരിച്ചു. അവൾ ഉച്ചത്തിൽ ചിരിച്ചു, കോപത്തോടെ കംസനോട് പറഞ്ഞു.
കിം മയാക്ഷിപ്തയാ കംസ ജാതോ യസ് ത്വാം ഹനിഷ്യതി സര്വസ്വഭൂതോ ദേവാനാമ് ആസീന് മൃത്യുഃ പുരാ സ തേ തദ് ഏതത് സംപ്രധാര്യാശു ക്രിയതാം ഹിതമ് ആത്മനഃ
'കംസാ, നീ എന്നെ ആക്രമിച്ചിട്ട് എന്ത്? നിന്നെ കൊല്ലാൻ ജനിച്ചവൻ ഇതിനകം ജനിച്ചു കഴിഞ്ഞു. ദേവന്മാരുടെ ആത്മാവായിരുന്നവൻ, മുമ്പ് അവരുടെ മരണമായവൻ, ഇപ്പോൾ നിന്റെ മരണമാണ്. ഇത് മനസ്സിലാക്കി ഉടൻ തന്നെ നിനക്ക് ഉത്തമമായത് ചെയ്യുക.'
ഇത്യ് ഉക്ത്വാ പ്രയയൌ ദേവീ ദിവ്യസ്രഗ്ഗന്ധഭൂഷണാ പശ്യതോ ഭോജരാജസ്യ സ്തുതാ സിദ്ധൈര് വിഹായസാ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, ദിവ്യമായ പുഷ്പങ്ങളും സുഗന്ധങ്ങളും അലങ്കാരങ്ങളും ധരിച്ച ദേവി, ഭോജരാജാവിനെ നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കെ, സിദ്ധന്മാർ സ്തുതിച്ചുകൊണ്ട് ആകാശമാർഗ്ഗം വിട്ടുപോയി.
കംസസ് ത്വ് അഥോദ്വിഗ്നമനാഃ പ്രാഹ സര്വാന് മഹാസുരാന് പ്രലമ്ബകേശിപ്രമുഖാന് ആഹൂയാസുരപുംഗവാന്
പിന്നീട് കംസൻ അതിയായി ഭയപ്പെട്ട മനസ്സോടെ, പ്രലമ്പനും കേശിയും മുതലായ മഹാസുരന്മാരെ വിളിച്ചു കൂട്ടി, അസുരന്മാരിൽ പ്രധാനികളോട് പറഞ്ഞു.
ഹേ പ്രലമ്ബ മഹാബാഹോ കേശിന് ധേനുക പൂതനേ അരിഷ്ടാദ്യൈസ് തഥാ ചാന്യൈഃ ശ്രൂയതാം വചനം മമ
'പ്രലമ്പാ, ശക്തമായ കൈകളുള്ളവനേ, കേശി, ധേനുക, പൂതന, അരിഷ്ടൻ എന്നിവരേയും മറ്റുള്ളവരേയും, എന്റെ വാക്കുകൾ ശ്രദ്ധിക്കൂ.'
മാം ഹന്തുമ് അമരൈര് യത്നഃ കൃതഃ കില ദുരാത്മഭിഃ മദ്വീര്യതാപിതാന് വീരാന് ന ത്വ് ഏതാന് ഗണയാമ്യ് അഹമ്
ദുഷ്ടരായ ദേവന്മാർ എന്നെ കൊല്ലാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും, എന്റെ ശക്തിയിൽ പീഡിതരായ ആ വീരന്മാരെ ഞാൻ ഒന്നും എന്നു കരുതുന്നില്ല.
ആശ്ചര്യം കന്യയാ ചോക്തം ജായതേ ദൈത്യപുംഗവാഃ ഹാസ്യം മേ ജായതേ വീരാസ് തേഷു യത്നപരേഷ്വ് അപി
ആ പെൺകുട്ടി പറഞ്ഞത് അത്ഭുതകരമാണ്, ദൈത്യപ്രഭുക്കളേ; അവരുടെ വലിയ ശ്രമങ്ങൾ കണ്ടാൽ ആ所谓 വീരന്മാരെ ഞാൻ ചിരിച്ചുപോകുന്നു.
തഥാപി ഖലു ദുഷ്ടാനാം തേഷാമ് അപ്യ് അധികം മയാ അപകാരായ ദൈത്യേന്ദ്രാ യതനീയം ദുരാത്മനാമ്
എന്നിരുന്നാലും, ദൈത്യാധിപന്മാരേ, ആ ദുഷ്ടന്മാരെ ഞാൻ കൂടുതൽ കഠിനമായി ദണ്ഡിപ്പിക്കേണ്ടതുണ്ട്.
ഉത്പന്നശ് ചാപി മൃത്യുര് മേ ഭൂതഭവ്യഭവത്പ്രഭുഃ ഇത്യ് ഏതദ് ബാലികാ പ്രാഹ ദേവകീഗര്ഭസംഭവാ
ഭൂതകാലവും ഭാവിയും ഇപ്പോഴും നിയന്ത്രിക്കുന്ന മരണൻ എന്റെ നേരെ വന്നിരിക്കുന്നു എന്ന് ദേവകിയുടെ ഗർഭത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ച ബാലിക പറഞ്ഞു.
തസ്മാദ് ബാലേഷു പരമോ യത്നഃ കാര്യോ മഹീതലേ യത്രോദ്രിക്തം ബലം ബാലേ സ ഹന്തവ്യഃ പ്രയത്നതഃ
അതിനാൽ ഭൂമിയിൽ കുട്ടികളെ കുറിച്ച് ഏറ്റവും കൂടുതൽ ശ്രദ്ധ വേണം; എവിടെയെങ്കിലും ഒരു കുട്ടിക്ക് അസാധാരണമായ ശക്തി കാണിച്ചാൽ, അവനെ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധയോടെ കൊല്ലണം.
ഇത്യ് ആജ്ഞാപ്യാസുരാന് കംസഃ പ്രവിശ്യാത്മഗൃഹം തതഃ ഉവാച വസുദേവം ച ദേവകീമ് അവിരോധതഃ
അങ്ങനെ അസുരന്മാരോട് കല്പിച്ച്, കംസൻ തന്റെ വീടിലേക്ക് കയറി, വസുദേവനെയും ദേവകിയെയും എതിര്പ്പില്ലാതെ സംസാരിച്ചു.
യുവയോര് ഘാതിതാ ഗര്ഭാ വൃഥൈവൈതേ മയാധുനാ കോ ഽപ്യ് അന്യ ഏവ നാശായ ബാലോ മമ സമുദ്ഗതഃ
നിങ്ങളുടെ ഗർഭങ്ങൾ ഞാൻ വെറുതെ കൊല്ലുകയായിരുന്നു; ഇപ്പോൾ മറ്റാരോ ഒരു കുട്ടി എന്റെ നാശത്തിനായി ഉദിച്ചിരിക്കുന്നു.
തദ് അലം പരിതാപേന നൂനം യദ് ഭാവിനോ ഹി തേ അര്ഭകാ യുവയോഃ കോ വാ ആയുഷോ ഽന്തേ ന ഹന്യതേ
അതിനാൽ ദുഃഖം മതിയാക്കൂ — ഭാവിയിൽ സംഭവിക്കേണ്ടത് സംഭവിക്കും; നിങ്ങളുടെ ഏത് കുട്ടിയാണെങ്കിലും, ആയുസ്സിന്റെ അവസാനം കൊല്ലപ്പെടാതെ ആരാണ്?
ഇത്യ് ആശ്വാസ്യ വിമുച്യൈവ കംസസ് തൌ പരിതോഷ്യ ച അന്തര്ഗൃഹം ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാഃ പ്രവിവേശ പുനഃ സ്വകമ്
ഇങ്ങനെ ആശ്വസിപ്പിച്ച് വിടുതൽ നൽകി, അവരെ സന്തോഷിപ്പിച്ച ശേഷം, കംസൻ വീണ്ടും അകത്തുള്ള മുറിയിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ.
വിമുക്തോ വസുദേവോ ഽപി നന്ദസ്യ ശകടം ഗതഃ പ്രഹൃഷ്ടം ദൃഷ്ടവാന് നന്ദം പുത്രോ ജാതോ മമേതി വൈ
വിമുക്തനായ വസുദേവൻ നന്ദന്റെ കാറിലേയ്ക്ക് പോയി, സന്തോഷത്തോടെ 'എനിക്ക് മകൻ ജനിച്ചു!' എന്ന് പറയുന്ന നന്ദനെ കണ്ടു.
വസുദേവോ ഽപി തം പ്രാഹ ദിഷ്ട്യാ ദിഷ്ട്യേതി സാദരമ് വാര്ധകേ ഽപി സമുത്പന്നസ് തനയോ ഽയം തവാധുനാ
വസുദേവനും ആദരപൂർവ്വം പറഞ്ഞു: 'ഭാഗ്യവശാൽ, ഭാഗ്യവശാൽ, വൃദ്ധാവസ്ഥയിലും നിനക്ക് മകൻ ജനിച്ചു.'
ദത്തോ ഹി വാര്ഷികഃ സര്വോ ഭവദ്ഭിര് നൃപതേഃ കരഃ യദര്ഥമ് ആഗതസ് തസ്മാന് നാത്ര സ്ഥേയം മഹാത്മനാ
രാജാവിന് നൽകേണ്ട എല്ലാ വാർഷിക നികുതിയും നിങ്ങൾ നൽകി; അതിനായാണ് നിങ്ങൾ വന്നത്, അതിനാൽ മഹാത്മാക്കൾക്ക് ഇവിടെ തുടരേണ്ട ആവശ്യമില്ല.
യദര്ഥമ് ആഗതഃ കാര്യം തന് നിഷ്പന്നം കിമ് ആസ്യതേ ഭവദ്ഭിര് ഗമ്യതാം നന്ദ തച് ഛീഘ്രം നിജഗോകുലമ്
നിങ്ങൾ വന്ന കാര്യം പൂർത്തിയായി; ഇനി എന്തിന് താമസിക്കണം? നന്ദാ, നീ വേഗത്തിൽ തന്നെ നിന്റെ ഗോപുരത്തേക്ക് പോവുക.
മമാപി ബാലകസ് തത്ര രോഹിണീപ്രസവോ ഹി യഃ സ രക്ഷണീയോ ഭവതാ യഥായം തനയോ നിജഃ
എന്റെ സ്വന്തം മകനും അവിടെ ഉണ്ട്, രോഹിണിയിൽ നിന്നു ജനിച്ചവൻ; നീ നിന്റെ മകനെ പോലെ അവനെയും സംരക്ഷിക്കണം.