ഏവം സംസ്തൂയമാനാ സാ ദേവൈര് ദേവമ് അധാരയത് ഗര്ഭേണ പുണ്ഡരീകാക്ഷം ജഗതാം ത്രാണകാരണമ്
ഇങ്ങനെ ദേവതകൾ സ്തുതിച്ചപ്പോൾ, അവൾ ഗർഭത്തിൽ കമലനയനനായ ലോക രക്ഷകനെ ധരിച്ചു.
തതോ ഽഖിലജഗത്പദ്മബോധായാച്യുതഭാനുനാ ദേവക്യാഃ പൂര്വസംധ്യായാമ് ആവിര്ഭൂതം മഹാത്മനാ
അതിനുശേഷം, ലോകപദ്മം ഉണരാൻ, മഹാത്മാവായ അച്യുതൻ ദേവകിക്ക് പ്രഭാതസമയത്ത് പ്രത്യക്ഷനായി.
മധ്യരാത്രേ ഽഖിലാധാരേ ജായമാനേ ജനാര്ദനേ മന്ദം ജഗര്ജുര് ജലദാഃ പുഷ്പവൃഷ്ടിമുചഃ സുരാഃ
അർദ്ധരാത്രിയിൽ, സർവ്വലോകങ്ങളുടെ ആധാരനായ ജനാർദ്ദനൻ ജനിക്കുമ്പോൾ, മേഘങ്ങൾ മൃദുവായി ഗർജിച്ചു, ദേവതകൾ പുഷ്പങ്ങൾ ചൊരിഞ്ഞു.
ഫുല്ലേന്ദീവരപത്ത്രാഭം ചതുര്ബാഹുമ് ഉദീക്ഷ്യ തമ് ശ്രീവത്സവക്ഷസം ജാതം തുഷ്ടാവാനകദുന്ദുഭിഃ
പൂത്തുള്ള നീലകുമുദപ്പൂവിന്റെ ഇലപോലെയുള്ള, നാലു കൈകളും ശ്രീവത്സം ഉള്ള വക്ഷസ്സും ഉള്ളവനെ കണ്ടു, വസുദേവൻ സന്തോഷത്തോടെ സ്തുതിച്ചു.
അഭിഷ്ടൂയ ച തം വാഗ്ഭിഃ പ്രസന്നാഭിര് മഹാമതിഃ വിജ്ഞാപയാമ് ആസ തദാ കംസാദ് ഭീതോ ദ്വിജോത്തമാഃ
സന്തോഷം നിറഞ്ഞ വാക്കുകളിൽ അവനെ സ്തുതിച്ച ശേഷം, കംസനെ ഭയന്ന് വസുദേവൻ തന്റെ അപേക്ഷ അർപ്പിച്ചു, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനേ.
ജ്ഞാതോ ഽസി ദേവദേവേശ ശങ്ഖചക്രഗദാധര ദിവ്യം രൂപമ് ഇദം ദേവ പ്രസാദേനോപസംഹര
ദേവദേവനേ, ശംഖം, ചക്രം, ഗദയും കൈവശമുള്ളവനേ, നിന്നെ ഞാൻ അറിയുന്നു. ദയവായി, ഈ ദിവ്യരൂപം പിൻവലിക്കണമേ.
അദ്യൈവ ദേവ കംസോ ഽയം കുരുതേ മമ യാതനാമ് അവതീര്ണമ് ഇതി ജ്ഞാത്വാ ത്വാമ് അസ്മിന് മന്ദിരേ മമ
ദേവാ, ഇന്നുതന്നെ കംസൻ, നീ എന്റെ ഗർഭത്തിൽ അവതരിച്ചുവെന്ന് അറിഞ്ഞാൽ, എന്നെ ഉപദ്രവിക്കും.
യോ ഽനന്തരൂപോ ഽഖിലവിശ്വരൂപോ ഗര്ഭേ ഽപി ലോകാന് വപുഷാ ബിഭര്തി പ്രസീദതാമ് ഏഷ സ ദേവദേവഃ സ്വമായയാവിഷ്കൃതബാലരൂപഃ
അനന്തരൂപനായി, സർവ്വവിശ്വം രൂപമായും, ഗർഭത്തിനുള്ളിലും ലോകങ്ങളെ നിലനിർത്തുന്നവനും, സ്വമായയാൽ ബാലരൂപം കാണിക്കുന്ന ദേവദേവൻ ദയചെയ്യട്ടെ.
ഉപസംഹര സര്വാത്മന് രൂപമ് ഏതച് ചതുര്ഭുജമ് ജാനാതു മാവതാരം തേ കംസോ ഽയം ദിതിജാന്തക
സർവ്വവ്യാപിയായുള്ളവനേ, ഈ നാലു കൈകളുള്ള രൂപം പിൻവലിക്കൂ. ദൈത്യന്മാരെ നശിപ്പിക്കുന്ന കംസൻ നിന്റെ അവതാരം അറിയരുത്.
സ്തുതോ ഽഹം യത് ത്വയാ പൂര്വം പുത്രാര്ഥിന്യാ തദ് അദ്യ തേ സഫലം ദേവി സംജാതം ജാതോ ഽഹം യത് തവോദരാത്
മകനായി നേരത്തെ നീ എന്നെ സ്തുതിച്ചതു ഇന്ന് ഫലപ്രദമായി. ദേവിയേ, ഞാൻ നിന്റെ ഗർഭത്തിൽ നിന്ന് ജനിച്ചു.
ഇത്യ് ഉക്ത്വാ ഭഗവാംസ് തൂഷ്ണീം ബഭൂവ മുനിസത്തമാഃ വസുദേവോ ഽപി തം രാത്രാവ് ആദായ പ്രയയൌ ബഹിഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം ഭഗവാൻ മൗനത്തിലായി. മഹർഷികളേ, വസുദേവൻ ആ രാത്രിയിൽ അവനെ എടുത്ത് പുറത്തേക്കു പോയി.
മോഹിതാശ് ചാഭവംസ് തത്ര രക്ഷിണോ യോഗനിദ്രയാ മഥുരാദ്വാരപാലാശ് ച വ്രജത്യ് ആനകദുന്ദുഭൌ
അവിടെ യോഗനിദ്രയുടെ മായയാൽ രക്ഷകർ മുഴുവൻ മോഹിതരായി. മഥുരയുടെ വാതിൽപ്പാലും അങ്ങനെ തന്നെ, ആനകദുണ്ടുഭി പുറത്ത് പോകുമ്പോൾ.
വര്ഷതാം ജലദാനാം ച തത് തോയമ് ഉല്ബണം നിശി സംഛാദ്യ തം യയൌ ശേഷഃ ഫണൈര് ആനകദുന്ദുഭിമ്
ആ രാത്രിയിൽ കറുത്ത മേഘങ്ങൾ കനത്ത മഴ പെയ്യുമ്പോൾ, ശേഷൻ തന്റെ പാമ്പുപലകകളാൽ ആനകദുണ്ടുഭിയെ മൂടി മുന്നോട്ട് നീങ്ങി.
യമുനാം ചാതിഗമ്ഭീരാം നാനാവര്തശതാകുലാമ് വസുദേവോ വഹന് വിഷ്ണും ജാനുമാത്രവഹാം യയൌ
വസുദേവൻ വിഷ്ണുവിനെ ചുമന്ന്, വളരെ ആഴമുള്ളതും അനേകം ചുഴലികൾ നിറഞ്ഞതുമായ, മുട്ടു വരെ വെള്ളം നിറഞ്ഞ യമുനാ കടന്നു.
കംസസ്യ കരമ് ആദായ തത്രൈവാഭ്യാഗതാംസ് തടേ നന്ദാദീന് ഗോപവൃദ്ധാംശ് ച യമുനായാം ദദര്ശ സഃ
അവിടെ യമുനാ തീരത്ത്, കംസന് കരം കൊടുക്കാനായി വന്നിരുന്ന നന്ദനും മുതിർന്ന ഗോത്രന്മാരും വസുദേവൻ കണ്ടു.
തസ്മിന് കാലേ യശോദാപി മോഹിതാ യോഗനിദ്രയാ താമ് ഏവ കന്യാം മുനയഃ പ്രാസൂത മോഹിതേ ജനേ
അപ്പോഴെ, യശോദയും യോഗനിദ്രയുടെ മായയിൽ ആകയാൽ, എല്ലാവരും മോഹിതരായിരിക്കെ, ആ same പെൺകുഞ്ഞിനെ പ്രസവിച്ചു, മഹർഷികളേ.
വസുദേവോ ഽപി വിന്യസ്യ ബാലമ് ആദായ ദാരികാമ് യശോദാശയനേ തൂര്ണമ് ആജഗാമാമിതദ്യുതിഃ
അമിതമായ തേജസ്സുള്ള വസുദേവൻ, ബാലനെ യശോദയുടെ കിടക്കയിൽ വച്ച് പെൺകുഞ്ഞിനെ എടുത്തു.
ദദര്ശ ച വിബുദ്ധ്വാ സാ യശോദാ ജാതമ് ആത്മജമ് നീലോത്പലദലശ്യാമം തതോ ഽത്യര്ഥം മുദം യയൌ
യശോദ ഉണർന്നപ്പോൾ, നീല ഉത്പലദളത്തിൻറെ നിറമുള്ള പുത്രനെ കണ്ടു, അതിനാൽ അവൾ അത്യന്തം സന്തോഷിച്ചു.
ആദായ വസുദേവോ ഽപി ദാരികാം നിജമന്ദിരമ് ദേവകീശയനേ ന്യസ്യ യഥാപൂര്വമ് അതിഷ്ഠത
വസുദേവൻ പെൺകുഞ്ഞിനെ തന്റെ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി, ദേവകിയുടെ കിടക്കയിൽ വച്ചു, മുമ്പൊക്കെ ചെയ്തതുപോലെ തന്നെ നിന്നു.
തതോ ബാലധ്വനിം ശ്രുത്വാ രക്ഷിണഃ സഹസോത്ഥിതാഃ കംസമ് ആവേദയാമ് ആസുര് ദേവകീപ്രസവം ദ്വിജാഃ
ശിശുവിന്റെ കരയുന്ന ശബ്ദം കേട്ട് രക്ഷകർ ഉടൻ എഴുന്നേറ്റ്, ദ്വിജന്മാരേ, ദേവകിയുടെ പ്രസവം കംസന് അറിയിച്ചു.
കംസസ് തൂര്ണമ് ഉപേത്യൈനാം തതോ ജഗ്രാഹ ബാലികാമ് മുഞ്ച മുഞ്ചേതി ദേവക്യാസന്നകണ്ഠം നിവാരിതഃ
കംസൻ വേഗത്തിൽ വന്ന് ആ പെൺകുഞ്ഞിനെ പിടിച്ചു, എന്നാൽ ദേവകി 'വിടു, വിടു' എന്ന് കരയികൊണ്ട് അവനെ തടഞ്ഞു.
ചിക്ഷേപ ച ശിലാപൃഷ്ഠേ സാ ക്ഷിപ്താ വിയതി സ്ഥിതിമ് അവാപ രൂപം ച മഹത് സായുധാഷ്ടമഹാഭുജമ് പ്രജഹാസ തഥൈവോച്ചൈഃ കംസം ച രുഷിതാബ്രവീത്
അവൻ അവളെ ഒരു കല്ലിൻമേൽ എറിഞ്ഞു. എങ്കിലും, ആ പെൺകുട്ടി ആകാശത്ത് നിലകൊണ്ടു, എട്ട് ശക്തമായ കൈകളും ആയുധങ്ങളും ഉള്ള മഹത്തായ രൂപം സ്വീകരിച്ചു. അവൾ ഉച്ചത്തിൽ ചിരിച്ചു, കോപത്തോടെ കംസനോട് പറഞ്ഞു.
കിം മയാക്ഷിപ്തയാ കംസ ജാതോ യസ് ത്വാം ഹനിഷ്യതി സര്വസ്വഭൂതോ ദേവാനാമ് ആസീന് മൃത്യുഃ പുരാ സ തേ തദ് ഏതത് സംപ്രധാര്യാശു ക്രിയതാം ഹിതമ് ആത്മനഃ
'കംസാ, നീ എന്നെ ആക്രമിച്ചിട്ട് എന്ത്? നിന്നെ കൊല്ലാൻ ജനിച്ചവൻ ഇതിനകം ജനിച്ചു കഴിഞ്ഞു. ദേവന്മാരുടെ ആത്മാവായിരുന്നവൻ, മുമ്പ് അവരുടെ മരണമായവൻ, ഇപ്പോൾ നിന്റെ മരണമാണ്. ഇത് മനസ്സിലാക്കി ഉടൻ തന്നെ നിനക്ക് ഉത്തമമായത് ചെയ്യുക.'
ഇത്യ് ഉക്ത്വാ പ്രയയൌ ദേവീ ദിവ്യസ്രഗ്ഗന്ധഭൂഷണാ പശ്യതോ ഭോജരാജസ്യ സ്തുതാ സിദ്ധൈര് വിഹായസാ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, ദിവ്യമായ പുഷ്പങ്ങളും സുഗന്ധങ്ങളും അലങ്കാരങ്ങളും ധരിച്ച ദേവി, ഭോജരാജാവിനെ നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കെ, സിദ്ധന്മാർ സ്തുതിച്ചുകൊണ്ട് ആകാശമാർഗ്ഗം വിട്ടുപോയി.
കംസസ് ത്വ് അഥോദ്വിഗ്നമനാഃ പ്രാഹ സര്വാന് മഹാസുരാന് പ്രലമ്ബകേശിപ്രമുഖാന് ആഹൂയാസുരപുംഗവാന്
പിന്നീട് കംസൻ അതിയായി ഭയപ്പെട്ട മനസ്സോടെ, പ്രലമ്പനും കേശിയും മുതലായ മഹാസുരന്മാരെ വിളിച്ചു കൂട്ടി, അസുരന്മാരിൽ പ്രധാനികളോട് പറഞ്ഞു.
ഹേ പ്രലമ്ബ മഹാബാഹോ കേശിന് ധേനുക പൂതനേ അരിഷ്ടാദ്യൈസ് തഥാ ചാന്യൈഃ ശ്രൂയതാം വചനം മമ
'പ്രലമ്പാ, ശക്തമായ കൈകളുള്ളവനേ, കേശി, ധേനുക, പൂതന, അരിഷ്ടൻ എന്നിവരേയും മറ്റുള്ളവരേയും, എന്റെ വാക്കുകൾ ശ്രദ്ധിക്കൂ.'
മാം ഹന്തുമ് അമരൈര് യത്നഃ കൃതഃ കില ദുരാത്മഭിഃ മദ്വീര്യതാപിതാന് വീരാന് ന ത്വ് ഏതാന് ഗണയാമ്യ് അഹമ്
ദുഷ്ടരായ ദേവന്മാർ എന്നെ കൊല്ലാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും, എന്റെ ശക്തിയിൽ പീഡിതരായ ആ വീരന്മാരെ ഞാൻ ഒന്നും എന്നു കരുതുന്നില്ല.
ആശ്ചര്യം കന്യയാ ചോക്തം ജായതേ ദൈത്യപുംഗവാഃ ഹാസ്യം മേ ജായതേ വീരാസ് തേഷു യത്നപരേഷ്വ് അപി
ആ പെൺകുട്ടി പറഞ്ഞത് അത്ഭുതകരമാണ്, ദൈത്യപ്രഭുക്കളേ; അവരുടെ വലിയ ശ്രമങ്ങൾ കണ്ടാൽ ആ所谓 വീരന്മാരെ ഞാൻ ചിരിച്ചുപോകുന്നു.
തഥാപി ഖലു ദുഷ്ടാനാം തേഷാമ് അപ്യ് അധികം മയാ അപകാരായ ദൈത്യേന്ദ്രാ യതനീയം ദുരാത്മനാമ്
എന്നിരുന്നാലും, ദൈത്യാധിപന്മാരേ, ആ ദുഷ്ടന്മാരെ ഞാൻ കൂടുതൽ കഠിനമായി ദണ്ഡിപ്പിക്കേണ്ടതുണ്ട്.
ഉത്പന്നശ് ചാപി മൃത്യുര് മേ ഭൂതഭവ്യഭവത്പ്രഭുഃ ഇത്യ് ഏതദ് ബാലികാ പ്രാഹ ദേവകീഗര്ഭസംഭവാ
ഭൂതകാലവും ഭാവിയും ഇപ്പോഴും നിയന്ത്രിക്കുന്ന മരണൻ എന്റെ നേരെ വന്നിരിക്കുന്നു എന്ന് ദേവകിയുടെ ഗർഭത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ച ബാലിക പറഞ്ഞു.