സുരാമാംസോപഹാരൈസ് തു ഭക്ഷ്യഭോജ്യൈശ് ച പൂജിതാ നൃണാമ് അശേഷകാമാംസ് ത്വം പ്രസന്നായാം പ്രദാസ്യസി
മദ്യം, മാംസം, വിഭവങ്ങൾ എന്നിവകൊണ്ട് ഭക്തിപൂർവ്വം അർപ്പിച്ചാൽ, നീ സന്തോഷത്തോടെ എല്ലാവർക്കും എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നല്കും.
തേ സര്വേ സര്വദാ ഭദ്രാ മത്പ്രസാദാദ് അസംശയമ് അസംദിഗ്ധം ഭവിഷ്യന്തി ഗച്ഛ ദേവി യഥോദിതമ്
എന്റെ അനുഗ്രഹം കൊണ്ടു, അവർ എല്ലാവരും എപ്പോഴും സംശയമില്ലാതെ കൂറ്റനല്ലാതെ അനുഭവം പ്രാപിക്കും. ദേവി, ഞാൻ പറഞ്ഞതുപോലെ നീ പോകു.
യഥോക്തം സാ ജഗദ്ധാത്രീ ദേവദേവേന വൈ പുരാ ഷഡ്ഗര്ഭഗര്ഭവിന്യാസം ചക്രേ ചാന്യസ്യ കര്ഷണമ്
മുന്പ് പറഞ്ഞതുപോലെ, ലോകമാതാവ് ദേവദേവന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം ആറു ഗർഭങ്ങളെ ക്രമീകരിച്ചു, മറ്റൊരാളുടെ ഗർഭം മാറ്റി.
സപ്തമേ രോഹിണീം പ്രാപ്തേ ഗര്ഭേ ഗര്ഭേ തതോ ഹരിഃ ലോകത്രയോപകാരായ ദേവക്യാഃ പ്രവിവേശ വൈ
ഏഴാം മാസം രോഹിണി നക്ഷത്രത്തിൽ എത്തിയപ്പോൾ, ലോകത്രയത്തിനും ഉപകാരത്തിനായി ഹരി ദേവകിയുടെ ഗർഭത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.
യോഗനിദ്രാ യശോദായാസ് തസ്മിന്ന് ഏവ തതോ ദിനേ സംഭൂതാ ജഠരേ തദ്വദ് യഥോക്തം പരമേഷ്ഠിനാ
അത് തന്നെയുള്ള ദിവസം, പരമേശ്വരൻ പറഞ്ഞതുപോലെ, യോഗനിദ്ര യശോദയുടെ ഗർഭത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.
തതോ ഗ്രഹഗണഃ സമ്യക് പ്രചചാര ദിവി ദ്വിജാഃ വിഷ്ണോര് അംശേ മഹീം യാത ഋതവോ ഽപ്യ് അഭവഞ് ശുഭാഃ
അതിനുശേഷം, ദ്വിജന്മാരേ, ഗ്രഹങ്ങൾ ആകാശത്ത് ശുഭമായി സഞ്ചരിച്ചു; വിഷ്ണുവിന്റെ അംശങ്ങൾ ഭൂമിയിൽ എത്തി, കാലാവസ്ഥകളും അനുകൂലമായി.
നോത്സേഹേ ദേവകീം ദ്രഷ്ടും കശ്ചിദ് അപ്യ് അതിതേജസാ ജാജ്വല്യമാനാം താം ദൃഷ്ട്വാ മനാംസി ക്ഷോഭമ് ആയയുഃ
ദേവകിയുടെ അതീവ പ്രകാശം കാരണം ആരും അവളെ നേരിട്ട് കാണാൻ കഴിയില്ലായിരുന്നു; അവളെ പ്രകാശത്തോടെ കാണുമ്പോൾ എല്ലാവരുടെയും മനസ്സ് അശാന്തമായി.
അദൃഷ്ടാം പുരുഷൈഃ സ്ത്രീഭിര് ദേവകീം ദേവതാഗണാഃ ബിഭ്രാണാം വപുഷാ വിഷ്ണും തുഷ്ടുവുസ് താമ് അഹര്നിശമ്
പുരുഷന്മാരും സ്ത്രീകളും കാണാതെ, ദേവതകൾ ദിവസവും രാത്രിയും ദേവകിയെ, വിഷ്ണുവിനെ ഗർഭത്തിൽ ധരിച്ചവളെ, സ്തുതിച്ചു.
ത്വം സ്വാഹാ ത്വം സ്വധാ വിദ്യാ സുധാ ത്വം ജ്യോതിര് ഏവ ച ത്വം സര്വലോകരക്ഷാര്ഥമ് അവതീര്ണാ മഹീതലേ
നീ സ്വാഹാ, നീ സ്വധാ, നീ ജ്ഞാനം, നീ അമൃതം, നീ പ്രകാശം തന്നെയാണ്; എല്ലാ ലോകങ്ങളെയും രക്ഷിക്കാൻ നീ ഭൂമിയിൽ അവതരിച്ചിരിക്കുന്നു.
പ്രസീദ ദേവി സര്വസ്യ ജഗതസ് ത്വം ശുഭം കുരു പ്രീത്യര്ഥം ധാരയേശാനം ധൃതം യേനാഖിലം ജഗത്
ദേവി, ദയവായി, ഈ ലോകം മുഴുവൻ ശുഭമാക്കേണം. സ്നേഹാർത്ഥം, നീ ഈശ്വരനെ ഗർഭത്തിൽ ധരിക്കുന്നു; ആ ഈശ്വരനാണ് സർവ്വലോകവും നിലനിൽക്കുന്നത്.
ഏവം സംസ്തൂയമാനാ സാ ദേവൈര് ദേവമ് അധാരയത് ഗര്ഭേണ പുണ്ഡരീകാക്ഷം ജഗതാം ത്രാണകാരണമ്
ഇങ്ങനെ ദേവതകൾ സ്തുതിച്ചപ്പോൾ, അവൾ ഗർഭത്തിൽ കമലനയനനായ ലോക രക്ഷകനെ ധരിച്ചു.
തതോ ഽഖിലജഗത്പദ്മബോധായാച്യുതഭാനുനാ ദേവക്യാഃ പൂര്വസംധ്യായാമ് ആവിര്ഭൂതം മഹാത്മനാ
അതിനുശേഷം, ലോകപദ്മം ഉണരാൻ, മഹാത്മാവായ അച്യുതൻ ദേവകിക്ക് പ്രഭാതസമയത്ത് പ്രത്യക്ഷനായി.
മധ്യരാത്രേ ഽഖിലാധാരേ ജായമാനേ ജനാര്ദനേ മന്ദം ജഗര്ജുര് ജലദാഃ പുഷ്പവൃഷ്ടിമുചഃ സുരാഃ
അർദ്ധരാത്രിയിൽ, സർവ്വലോകങ്ങളുടെ ആധാരനായ ജനാർദ്ദനൻ ജനിക്കുമ്പോൾ, മേഘങ്ങൾ മൃദുവായി ഗർജിച്ചു, ദേവതകൾ പുഷ്പങ്ങൾ ചൊരിഞ്ഞു.
ഫുല്ലേന്ദീവരപത്ത്രാഭം ചതുര്ബാഹുമ് ഉദീക്ഷ്യ തമ് ശ്രീവത്സവക്ഷസം ജാതം തുഷ്ടാവാനകദുന്ദുഭിഃ
പൂത്തുള്ള നീലകുമുദപ്പൂവിന്റെ ഇലപോലെയുള്ള, നാലു കൈകളും ശ്രീവത്സം ഉള്ള വക്ഷസ്സും ഉള്ളവനെ കണ്ടു, വസുദേവൻ സന്തോഷത്തോടെ സ്തുതിച്ചു.
അഭിഷ്ടൂയ ച തം വാഗ്ഭിഃ പ്രസന്നാഭിര് മഹാമതിഃ വിജ്ഞാപയാമ് ആസ തദാ കംസാദ് ഭീതോ ദ്വിജോത്തമാഃ
സന്തോഷം നിറഞ്ഞ വാക്കുകളിൽ അവനെ സ്തുതിച്ച ശേഷം, കംസനെ ഭയന്ന് വസുദേവൻ തന്റെ അപേക്ഷ അർപ്പിച്ചു, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനേ.
ജ്ഞാതോ ഽസി ദേവദേവേശ ശങ്ഖചക്രഗദാധര ദിവ്യം രൂപമ് ഇദം ദേവ പ്രസാദേനോപസംഹര
ദേവദേവനേ, ശംഖം, ചക്രം, ഗദയും കൈവശമുള്ളവനേ, നിന്നെ ഞാൻ അറിയുന്നു. ദയവായി, ഈ ദിവ്യരൂപം പിൻവലിക്കണമേ.
അദ്യൈവ ദേവ കംസോ ഽയം കുരുതേ മമ യാതനാമ് അവതീര്ണമ് ഇതി ജ്ഞാത്വാ ത്വാമ് അസ്മിന് മന്ദിരേ മമ
ദേവാ, ഇന്നുതന്നെ കംസൻ, നീ എന്റെ ഗർഭത്തിൽ അവതരിച്ചുവെന്ന് അറിഞ്ഞാൽ, എന്നെ ഉപദ്രവിക്കും.
യോ ഽനന്തരൂപോ ഽഖിലവിശ്വരൂപോ ഗര്ഭേ ഽപി ലോകാന് വപുഷാ ബിഭര്തി പ്രസീദതാമ് ഏഷ സ ദേവദേവഃ സ്വമായയാവിഷ്കൃതബാലരൂപഃ
അനന്തരൂപനായി, സർവ്വവിശ്വം രൂപമായും, ഗർഭത്തിനുള്ളിലും ലോകങ്ങളെ നിലനിർത്തുന്നവനും, സ്വമായയാൽ ബാലരൂപം കാണിക്കുന്ന ദേവദേവൻ ദയചെയ്യട്ടെ.
ഉപസംഹര സര്വാത്മന് രൂപമ് ഏതച് ചതുര്ഭുജമ് ജാനാതു മാവതാരം തേ കംസോ ഽയം ദിതിജാന്തക
സർവ്വവ്യാപിയായുള്ളവനേ, ഈ നാലു കൈകളുള്ള രൂപം പിൻവലിക്കൂ. ദൈത്യന്മാരെ നശിപ്പിക്കുന്ന കംസൻ നിന്റെ അവതാരം അറിയരുത്.
സ്തുതോ ഽഹം യത് ത്വയാ പൂര്വം പുത്രാര്ഥിന്യാ തദ് അദ്യ തേ സഫലം ദേവി സംജാതം ജാതോ ഽഹം യത് തവോദരാത്
മകനായി നേരത്തെ നീ എന്നെ സ്തുതിച്ചതു ഇന്ന് ഫലപ്രദമായി. ദേവിയേ, ഞാൻ നിന്റെ ഗർഭത്തിൽ നിന്ന് ജനിച്ചു.
ഇത്യ് ഉക്ത്വാ ഭഗവാംസ് തൂഷ്ണീം ബഭൂവ മുനിസത്തമാഃ വസുദേവോ ഽപി തം രാത്രാവ് ആദായ പ്രയയൌ ബഹിഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം ഭഗവാൻ മൗനത്തിലായി. മഹർഷികളേ, വസുദേവൻ ആ രാത്രിയിൽ അവനെ എടുത്ത് പുറത്തേക്കു പോയി.
മോഹിതാശ് ചാഭവംസ് തത്ര രക്ഷിണോ യോഗനിദ്രയാ മഥുരാദ്വാരപാലാശ് ച വ്രജത്യ് ആനകദുന്ദുഭൌ
അവിടെ യോഗനിദ്രയുടെ മായയാൽ രക്ഷകർ മുഴുവൻ മോഹിതരായി. മഥുരയുടെ വാതിൽപ്പാലും അങ്ങനെ തന്നെ, ആനകദുണ്ടുഭി പുറത്ത് പോകുമ്പോൾ.
വര്ഷതാം ജലദാനാം ച തത് തോയമ് ഉല്ബണം നിശി സംഛാദ്യ തം യയൌ ശേഷഃ ഫണൈര് ആനകദുന്ദുഭിമ്
ആ രാത്രിയിൽ കറുത്ത മേഘങ്ങൾ കനത്ത മഴ പെയ്യുമ്പോൾ, ശേഷൻ തന്റെ പാമ്പുപലകകളാൽ ആനകദുണ്ടുഭിയെ മൂടി മുന്നോട്ട് നീങ്ങി.
യമുനാം ചാതിഗമ്ഭീരാം നാനാവര്തശതാകുലാമ് വസുദേവോ വഹന് വിഷ്ണും ജാനുമാത്രവഹാം യയൌ
വസുദേവൻ വിഷ്ണുവിനെ ചുമന്ന്, വളരെ ആഴമുള്ളതും അനേകം ചുഴലികൾ നിറഞ്ഞതുമായ, മുട്ടു വരെ വെള്ളം നിറഞ്ഞ യമുനാ കടന്നു.
കംസസ്യ കരമ് ആദായ തത്രൈവാഭ്യാഗതാംസ് തടേ നന്ദാദീന് ഗോപവൃദ്ധാംശ് ച യമുനായാം ദദര്ശ സഃ
അവിടെ യമുനാ തീരത്ത്, കംസന് കരം കൊടുക്കാനായി വന്നിരുന്ന നന്ദനും മുതിർന്ന ഗോത്രന്മാരും വസുദേവൻ കണ്ടു.
തസ്മിന് കാലേ യശോദാപി മോഹിതാ യോഗനിദ്രയാ താമ് ഏവ കന്യാം മുനയഃ പ്രാസൂത മോഹിതേ ജനേ
അപ്പോഴെ, യശോദയും യോഗനിദ്രയുടെ മായയിൽ ആകയാൽ, എല്ലാവരും മോഹിതരായിരിക്കെ, ആ same പെൺകുഞ്ഞിനെ പ്രസവിച്ചു, മഹർഷികളേ.
വസുദേവോ ഽപി വിന്യസ്യ ബാലമ് ആദായ ദാരികാമ് യശോദാശയനേ തൂര്ണമ് ആജഗാമാമിതദ്യുതിഃ
അമിതമായ തേജസ്സുള്ള വസുദേവൻ, ബാലനെ യശോദയുടെ കിടക്കയിൽ വച്ച് പെൺകുഞ്ഞിനെ എടുത്തു.
ദദര്ശ ച വിബുദ്ധ്വാ സാ യശോദാ ജാതമ് ആത്മജമ് നീലോത്പലദലശ്യാമം തതോ ഽത്യര്ഥം മുദം യയൌ
യശോദ ഉണർന്നപ്പോൾ, നീല ഉത്പലദളത്തിൻറെ നിറമുള്ള പുത്രനെ കണ്ടു, അതിനാൽ അവൾ അത്യന്തം സന്തോഷിച്ചു.
ആദായ വസുദേവോ ഽപി ദാരികാം നിജമന്ദിരമ് ദേവകീശയനേ ന്യസ്യ യഥാപൂര്വമ് അതിഷ്ഠത
വസുദേവൻ പെൺകുഞ്ഞിനെ തന്റെ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി, ദേവകിയുടെ കിടക്കയിൽ വച്ചു, മുമ്പൊക്കെ ചെയ്തതുപോലെ തന്നെ നിന്നു.
തതോ ബാലധ്വനിം ശ്രുത്വാ രക്ഷിണഃ സഹസോത്ഥിതാഃ കംസമ് ആവേദയാമ് ആസുര് ദേവകീപ്രസവം ദ്വിജാഃ
ശിശുവിന്റെ കരയുന്ന ശബ്ദം കേട്ട് രക്ഷകർ ഉടൻ എഴുന്നേറ്റ്, ദ്വിജന്മാരേ, ദേവകിയുടെ പ്രസവം കംസന് അറിയിച്ചു.