ഗര്ഭസംകര്ഷണാത് സോ ഽഥ ലോകേ സംകര്ഷണേതി വൈ സംജ്ഞാമ് അവാപ്സ്യതേ വീരഃ ശ്വേതാദ്രിശിഖരോപമഃ
ഗർഭം മാറ്റിയതുകൊണ്ടാണ് ലോകത്തിൽ അവനെ 'സംകർഷണൻ' എന്ന് വിളിക്കുക. അവൻ ധീരനും വെള്ളപർവതത്തിന്റെ ശിഖരത്തെപ്പോലെയുള്ളവനും ആകും.
തതോ ഽഹം സംഭവിഷ്യാമി ദേവകീജഠരേ ശുഭേ ഗര്ഭേ ത്വയാ യശോദായാ ഗന്തവ്യമ് അവിലമ്ബിതമ്
അതിനുശേഷം ഞാൻ ദേവകിയുടെ ശുഭഗർഭത്തിൽ ജനിക്കും; നീ വൈകാതെ യശോദയിലേക്കു പോകണം.
പ്രാവൃട്കാലേ ച നഭസി കൃഷ്ണാഷ്ടമ്യാമ് അഹം നിശി ഉത്പത്സ്യാമി നവമ്യാം ച പ്രസൂതിം ത്വമ് അവാപ്സ്യസി
മഴക്കാലത്ത്, കൃഷ്ണപക്ഷത്തിലെ അഷ്ടമിയന്നേരം, രാത്രിയിൽ ഞാൻ ജനിക്കും; നവമിയ്ക്ക് നീ പ്രസവിക്കും.
യശോദാശയനേ മാം തു ദേവക്യാസ് ത്വാമ് അനിന്ദിതേ മച്ഛക്തിപ്രേരിതമതിര് വസുദേവോ നയിഷ്യതി
യശോദയുടെ കിടക്കയിൽ എന്നെ വെക്കും; നീ, ദോഷമില്ലാത്തവളേ, എന്റെ ശക്തിയാൽ പ്രേരിതനായി വസുദേവൻ നിന്നെ ദേവകിയിൽ നിന്ന് കൊണ്ടുപോകും.
കംസശ് ച ത്വാമ് ഉപാദായ ദേവി ശൈലശിലാതലേ പ്രക്ഷേപ്സ്യത്യ് അന്തരിക്ഷേ ച ത്വം സ്ഥാനം സമവാപ്സ്യസി
കംസൻ നിന്നെ പിടിച്ചു, ദേവിയേ, പാറക്കലിന്റെ മുകളിലേക്ക് എറിയും; എന്നാൽ ആകാശത്തിൽ നീ നിന്നു സ്ഥാനം നേടും.
തതസ് ത്വാം ശതധാ ശക്രഃ പ്രണമ്യ മമ ഗൌരവാത് പ്രണിപാതാനതശിരാ ഭഗിനീത്വേ ഗ്രഹീഷ്യതി
അതിനുശേഷം, ശതഭാഗങ്ങളായി വിഭജിക്കപ്പെട്ട്, എന്റെ മഹത്വം മാനിച്ച്, ശിരസു താഴ്ത്തി വന്ദിച്ചുകൊണ്ട് ഇന്ദ്രൻ നിന്നെ സഹോദരിയായി സ്വീകരിക്കും.
തതഃ ശുമ്ഭനിശുമ്ഭാദീന് ഹത്വാ ദൈത്യാന് സഹസ്രശഃ സ്ഥാനൈര് അനേകൈഃ പൃഥിവീമ് അശേഷാം മണ്ഡയിഷ്യസി
ശുംബനും നിശുംബനും ആയിരക്കണക്കിന് അസുരന്മാരെയും നീ സംഹരിക്കും; അനേകം നിലയങ്ങളാൽ ഭൂമി മുഴുവൻ അലങ്കരിക്കും.
ത്വം ഭൂതിഃ സംനതിഃ കീര്തിഃ കാന്തിര് വൈ പൃഥിവീ ധൃതിഃ ലജ്ജാ പുഷ്ടിര് ഉഷാ യാ ച കാചിദ് അന്യാ ത്വമ് ഏവ സാ
നീ സമ്പത്ത്, വിനയം, കീർത്തി, ഭംഗി, ഭൂമി, ധൈര്യം, ലജ്ജ, പോഷണം, ഉഷ:—ഇതെല്ലാം നീ തന്നെയാണ്, മറ്റെന്തെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിൽ അതും നീ തന്നെയാണ്.
യേ ത്വാമ് ആര്യേതി ദുര്ഗേതി വേദഗര്ഭേ ഽമ്ബികേതി ച ഭദ്രേതി ഭദ്രകാലീതി ക്ഷേമ്യാ ക്ഷേമംകരീതി ച
ആര്യ, ദുര്ഗ്ഗ, വേദങ്ങളിൽ അംബിക, ഭദ്ര, ഭദ്രകാളി, ക്ഷേമ്യ, ക്ഷേമംകരി എന്നിങ്ങനെ നിന്നെ വിളിക്കുന്നവരെ—
പ്രാതശ് ചൈവാപരാഹ്ണേ ച സ്തോഷ്യന്ത്യ് ആനമ്രമൂര്തയഃ തേഷാം ഹി വാഞ്ഛിതം സര്വം മത്പ്രസാദാദ് ഭവിഷ്യതി
പ്രഭാതത്തിലും അപരാഹ്ണത്തിലും, വിനയപൂർവ്വം നിന്നെ സ്തുതിക്കുന്നവർക്കു, എന്റെ കൃപയാൽ അവരുടെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിവൃത്തിയാകും.
സുരാമാംസോപഹാരൈസ് തു ഭക്ഷ്യഭോജ്യൈശ് ച പൂജിതാ നൃണാമ് അശേഷകാമാംസ് ത്വം പ്രസന്നായാം പ്രദാസ്യസി
മദ്യം, മാംസം, വിഭവങ്ങൾ എന്നിവകൊണ്ട് ഭക്തിപൂർവ്വം അർപ്പിച്ചാൽ, നീ സന്തോഷത്തോടെ എല്ലാവർക്കും എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നല്കും.
തേ സര്വേ സര്വദാ ഭദ്രാ മത്പ്രസാദാദ് അസംശയമ് അസംദിഗ്ധം ഭവിഷ്യന്തി ഗച്ഛ ദേവി യഥോദിതമ്
എന്റെ അനുഗ്രഹം കൊണ്ടു, അവർ എല്ലാവരും എപ്പോഴും സംശയമില്ലാതെ കൂറ്റനല്ലാതെ അനുഭവം പ്രാപിക്കും. ദേവി, ഞാൻ പറഞ്ഞതുപോലെ നീ പോകു.
യഥോക്തം സാ ജഗദ്ധാത്രീ ദേവദേവേന വൈ പുരാ ഷഡ്ഗര്ഭഗര്ഭവിന്യാസം ചക്രേ ചാന്യസ്യ കര്ഷണമ്
മുന്പ് പറഞ്ഞതുപോലെ, ലോകമാതാവ് ദേവദേവന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം ആറു ഗർഭങ്ങളെ ക്രമീകരിച്ചു, മറ്റൊരാളുടെ ഗർഭം മാറ്റി.
സപ്തമേ രോഹിണീം പ്രാപ്തേ ഗര്ഭേ ഗര്ഭേ തതോ ഹരിഃ ലോകത്രയോപകാരായ ദേവക്യാഃ പ്രവിവേശ വൈ
ഏഴാം മാസം രോഹിണി നക്ഷത്രത്തിൽ എത്തിയപ്പോൾ, ലോകത്രയത്തിനും ഉപകാരത്തിനായി ഹരി ദേവകിയുടെ ഗർഭത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.
യോഗനിദ്രാ യശോദായാസ് തസ്മിന്ന് ഏവ തതോ ദിനേ സംഭൂതാ ജഠരേ തദ്വദ് യഥോക്തം പരമേഷ്ഠിനാ
അത് തന്നെയുള്ള ദിവസം, പരമേശ്വരൻ പറഞ്ഞതുപോലെ, യോഗനിദ്ര യശോദയുടെ ഗർഭത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.
തതോ ഗ്രഹഗണഃ സമ്യക് പ്രചചാര ദിവി ദ്വിജാഃ വിഷ്ണോര് അംശേ മഹീം യാത ഋതവോ ഽപ്യ് അഭവഞ് ശുഭാഃ
അതിനുശേഷം, ദ്വിജന്മാരേ, ഗ്രഹങ്ങൾ ആകാശത്ത് ശുഭമായി സഞ്ചരിച്ചു; വിഷ്ണുവിന്റെ അംശങ്ങൾ ഭൂമിയിൽ എത്തി, കാലാവസ്ഥകളും അനുകൂലമായി.
നോത്സേഹേ ദേവകീം ദ്രഷ്ടും കശ്ചിദ് അപ്യ് അതിതേജസാ ജാജ്വല്യമാനാം താം ദൃഷ്ട്വാ മനാംസി ക്ഷോഭമ് ആയയുഃ
ദേവകിയുടെ അതീവ പ്രകാശം കാരണം ആരും അവളെ നേരിട്ട് കാണാൻ കഴിയില്ലായിരുന്നു; അവളെ പ്രകാശത്തോടെ കാണുമ്പോൾ എല്ലാവരുടെയും മനസ്സ് അശാന്തമായി.
അദൃഷ്ടാം പുരുഷൈഃ സ്ത്രീഭിര് ദേവകീം ദേവതാഗണാഃ ബിഭ്രാണാം വപുഷാ വിഷ്ണും തുഷ്ടുവുസ് താമ് അഹര്നിശമ്
പുരുഷന്മാരും സ്ത്രീകളും കാണാതെ, ദേവതകൾ ദിവസവും രാത്രിയും ദേവകിയെ, വിഷ്ണുവിനെ ഗർഭത്തിൽ ധരിച്ചവളെ, സ്തുതിച്ചു.
ത്വം സ്വാഹാ ത്വം സ്വധാ വിദ്യാ സുധാ ത്വം ജ്യോതിര് ഏവ ച ത്വം സര്വലോകരക്ഷാര്ഥമ് അവതീര്ണാ മഹീതലേ
നീ സ്വാഹാ, നീ സ്വധാ, നീ ജ്ഞാനം, നീ അമൃതം, നീ പ്രകാശം തന്നെയാണ്; എല്ലാ ലോകങ്ങളെയും രക്ഷിക്കാൻ നീ ഭൂമിയിൽ അവതരിച്ചിരിക്കുന്നു.
പ്രസീദ ദേവി സര്വസ്യ ജഗതസ് ത്വം ശുഭം കുരു പ്രീത്യര്ഥം ധാരയേശാനം ധൃതം യേനാഖിലം ജഗത്
ദേവി, ദയവായി, ഈ ലോകം മുഴുവൻ ശുഭമാക്കേണം. സ്നേഹാർത്ഥം, നീ ഈശ്വരനെ ഗർഭത്തിൽ ധരിക്കുന്നു; ആ ഈശ്വരനാണ് സർവ്വലോകവും നിലനിൽക്കുന്നത്.
ഏവം സംസ്തൂയമാനാ സാ ദേവൈര് ദേവമ് അധാരയത് ഗര്ഭേണ പുണ്ഡരീകാക്ഷം ജഗതാം ത്രാണകാരണമ്
ഇങ്ങനെ ദേവതകൾ സ്തുതിച്ചപ്പോൾ, അവൾ ഗർഭത്തിൽ കമലനയനനായ ലോക രക്ഷകനെ ധരിച്ചു.
തതോ ഽഖിലജഗത്പദ്മബോധായാച്യുതഭാനുനാ ദേവക്യാഃ പൂര്വസംധ്യായാമ് ആവിര്ഭൂതം മഹാത്മനാ
അതിനുശേഷം, ലോകപദ്മം ഉണരാൻ, മഹാത്മാവായ അച്യുതൻ ദേവകിക്ക് പ്രഭാതസമയത്ത് പ്രത്യക്ഷനായി.
മധ്യരാത്രേ ഽഖിലാധാരേ ജായമാനേ ജനാര്ദനേ മന്ദം ജഗര്ജുര് ജലദാഃ പുഷ്പവൃഷ്ടിമുചഃ സുരാഃ
അർദ്ധരാത്രിയിൽ, സർവ്വലോകങ്ങളുടെ ആധാരനായ ജനാർദ്ദനൻ ജനിക്കുമ്പോൾ, മേഘങ്ങൾ മൃദുവായി ഗർജിച്ചു, ദേവതകൾ പുഷ്പങ്ങൾ ചൊരിഞ്ഞു.
ഫുല്ലേന്ദീവരപത്ത്രാഭം ചതുര്ബാഹുമ് ഉദീക്ഷ്യ തമ് ശ്രീവത്സവക്ഷസം ജാതം തുഷ്ടാവാനകദുന്ദുഭിഃ
പൂത്തുള്ള നീലകുമുദപ്പൂവിന്റെ ഇലപോലെയുള്ള, നാലു കൈകളും ശ്രീവത്സം ഉള്ള വക്ഷസ്സും ഉള്ളവനെ കണ്ടു, വസുദേവൻ സന്തോഷത്തോടെ സ്തുതിച്ചു.
അഭിഷ്ടൂയ ച തം വാഗ്ഭിഃ പ്രസന്നാഭിര് മഹാമതിഃ വിജ്ഞാപയാമ് ആസ തദാ കംസാദ് ഭീതോ ദ്വിജോത്തമാഃ
സന്തോഷം നിറഞ്ഞ വാക്കുകളിൽ അവനെ സ്തുതിച്ച ശേഷം, കംസനെ ഭയന്ന് വസുദേവൻ തന്റെ അപേക്ഷ അർപ്പിച്ചു, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനേ.
ജ്ഞാതോ ഽസി ദേവദേവേശ ശങ്ഖചക്രഗദാധര ദിവ്യം രൂപമ് ഇദം ദേവ പ്രസാദേനോപസംഹര
ദേവദേവനേ, ശംഖം, ചക്രം, ഗദയും കൈവശമുള്ളവനേ, നിന്നെ ഞാൻ അറിയുന്നു. ദയവായി, ഈ ദിവ്യരൂപം പിൻവലിക്കണമേ.
അദ്യൈവ ദേവ കംസോ ഽയം കുരുതേ മമ യാതനാമ് അവതീര്ണമ് ഇതി ജ്ഞാത്വാ ത്വാമ് അസ്മിന് മന്ദിരേ മമ
ദേവാ, ഇന്നുതന്നെ കംസൻ, നീ എന്റെ ഗർഭത്തിൽ അവതരിച്ചുവെന്ന് അറിഞ്ഞാൽ, എന്നെ ഉപദ്രവിക്കും.
യോ ഽനന്തരൂപോ ഽഖിലവിശ്വരൂപോ ഗര്ഭേ ഽപി ലോകാന് വപുഷാ ബിഭര്തി പ്രസീദതാമ് ഏഷ സ ദേവദേവഃ സ്വമായയാവിഷ്കൃതബാലരൂപഃ
അനന്തരൂപനായി, സർവ്വവിശ്വം രൂപമായും, ഗർഭത്തിനുള്ളിലും ലോകങ്ങളെ നിലനിർത്തുന്നവനും, സ്വമായയാൽ ബാലരൂപം കാണിക്കുന്ന ദേവദേവൻ ദയചെയ്യട്ടെ.
ഉപസംഹര സര്വാത്മന് രൂപമ് ഏതച് ചതുര്ഭുജമ് ജാനാതു മാവതാരം തേ കംസോ ഽയം ദിതിജാന്തക
സർവ്വവ്യാപിയായുള്ളവനേ, ഈ നാലു കൈകളുള്ള രൂപം പിൻവലിക്കൂ. ദൈത്യന്മാരെ നശിപ്പിക്കുന്ന കംസൻ നിന്റെ അവതാരം അറിയരുത്.
സ്തുതോ ഽഹം യത് ത്വയാ പൂര്വം പുത്രാര്ഥിന്യാ തദ് അദ്യ തേ സഫലം ദേവി സംജാതം ജാതോ ഽഹം യത് തവോദരാത്
മകനായി നേരത്തെ നീ എന്നെ സ്തുതിച്ചതു ഇന്ന് ഫലപ്രദമായി. ദേവിയേ, ഞാൻ നിന്റെ ഗർഭത്തിൽ നിന്ന് ജനിച്ചു.