സൂക്ഷ്മാതിസൂക്ഷ്മം ച ബൃഹത്പ്രമാണം ഗരീയസാമ് അപ്യ് അതിഗൌരവാത്മന് പ്രധാനബുദ്ധീന്ദ്രിയവാക്പ്രധാന മൂലാപരാത്മന് ഭഗവന് പ്രസീദ
അത്യന്തം സൂക്ഷ്മനും അതിലധികം വലിപ്പമുള്ളവനും, ഏറ്റവും വലിയവരിലും വലിയവനും, പ്രകൃതി, ബുദ്ധി, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ, വാക്ക് എന്നിവയുടെ മൂലവും അതീതസ്വരൂപവുമായ ഭഗവാനേ, ദയചെയ്യണം.
ഏഷാ മഹീ ദേവ മഹീപ്രസൂതൈര് മഹാസുരൈഃ പീഡിതശൈലബന്ധാ പരായണം ത്വാം ജഗതാമ് ഉപൈതി ഭാരാവതാരാര്ഥമ് അപാരപാരമ്
ദൈവമേ, ഭൂമിയിൽ ജനിച്ച മഹാസുരന്മാരാൽ പീഡിതയും പർവ്വതങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടതുമായ ഈ ഭൂമി, ലോകങ്ങളുടെ പരമാശ്രയനായ നിന്റെ അടുക്കൽ താൻ സഹിക്കാനാവാത്ത ഭാരമൊഴിയാൻ എത്തുന്നു.
ഏതേ വയം വൃത്രരിപുസ് തഥായം നാസത്യദസ്രൌ വരുണസ് തഥൈഷഃ ഇമേ ച രുദ്രാ വസവഃ സസൂര്യാഃ സമീരണാഗ്നിപ്രമുഖാസ് തഥാന്യേ
ഇവിടെ ഞങ്ങളും വൃത്രനെ സംഹരിച്ചവനും, ഇരുവരും, വരുണനും, ഈയാളും, രുദ്രന്മാരും വസുക്കളും സൂര്യനും, വായുവും അഗ്നിയും മറ്റുള്ളവരും ഉണ്ട്.
സുരാഃ സമസ്താഃ സുരനാഥ കാര്യമ് ഏഭിര് മയാ യച് ച തദ് ഈശ സര്വമ് ആജ്ഞാപയാജ്ഞാം പ്രതിപാലയന്തസ് തവൈവ തിഷ്ഠാമ സദാസ്തദോഷാഃ
ദേവന്മാരെല്ലാവരും ദേവനാഥാ, ഈ കാര്യത്തിനായി ഇവിടെ ഒന്നിച്ചിരിക്കുന്നു; ഞാൻ ചെയ്തതൊക്കെയും, പ്രഭോ, നീ ആജ്ഞാപിക്കണം, നിന്റെ കല്പനയനുസരിച്ച് ഞങ്ങൾ എപ്പോഴും കുറ്റമില്ലാതെ നിലകൊള്ളുന്നു.
ഏവം സംസ്തൂയമാനസ് തു ഭഗവാന് പരമേശ്വരഃ ഉജ്ജഹാരാത്മനഃ കേശൌ സിതകൃഷ്ണൌ ദ്വിജോത്തമാഃ
ഇങ്ങനെ സ്തുതിക്കപ്പെട്ട പരമേശ്വരൻ, മഹാഭാഗവതൻ, തന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് ഒരു വെള്ളയും ഒരു കറുപ്പും ആയ രണ്ട് മുടി എടുത്തു.
ഉവാച ച സുരാന് ഏതൌ മത്കേശൌ വസുധാതലേ അവതീര്യ ഭുവോ ഭാരക്ലേശഹാനിം കരിഷ്യതഃ
അവൻ ദേവന്മാരോടു പറഞ്ഞു: എന്റെ ഈ രണ്ട് മുടികൾ ഭൂമിയിൽ അവതരിച്ച് അവളുടെ ഭാരമൂലം ഉണ്ടായ കഷ്ടം നീക്കും.
സുരാശ് ച സകലാഃ സ്വാംശൈര് അവതീര്യ മഹീതലേ കുര്വന്തു യുദ്ധമ് ഉന്മത്തൈഃ പൂര്വോത്പന്നൈര് മഹാസുരൈഃ
ദേവന്മാരെല്ലാവരും തങ്ങളുടെ ഭാഗങ്ങളോടെ ഭൂമിയിൽ അവതരിച്ച്, മുമ്പ് ജനിച്ച ഉന്മത്തരായ മഹാസുരന്മാരോടു യുദ്ധം നടത്തണം.
തതഃ ക്ഷയമ് അശേഷാസ് തേ ദൈതേയാ ധരണീതലേ പ്രയാസ്യന്തി ന സംദേഹോ നാനായുധവിചൂര്ണിതാഃ
അപ്പോൾ ഭൂമിയിലെ ആ ദൈത്യന്മാർ ഒറ്റയടിക്ക് നശിക്കും; വിവിധ ആയുധങ്ങൾകൊണ്ട് തകർന്നുപോകും; ഇതിൽ സംശയമില്ല.
വസുദേവസ്യ യാ പത്നീ ദേവകീ ദേവതോപമാ തസ്യാ ഗര്ഭോ ഽഷ്ടമോ ഽയം തു മത്കേശോ ഭവിതാ സുരാഃ
വസുദേവന്റെ ഭാര്യയായ ദേവകി, ദേവതകൾക്ക് സമമായവൾ, അവളുടെ എട്ടാമത്തെ ഗർഭം എന്റെ മുടിയായിരിക്കും, ദേവന്മാരേ.
അവതീര്യ ച തത്രായം കംസം ഘാതയിതാ ഭുവി കാലനേമിസമുദ്ഭൂതമ് ഇത്യ് ഉക്ത്വാന്തര്ദധേ ഹരിഃ
അവിടെ അവൻ ഭൂമിയിൽ അവതരിച്ച് കാലനേമിയിൽ നിന്നു ജനിച്ച കംസനെ സംഹരിക്കും; ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ഹരി അപ്രത്യക്ഷനായി.
അദൃശ്യായ തതസ് തേ ഽപി പ്രണിപത്യ മഹാത്മനേ മേരുപൃഷ്ഠം സുരാ ജഗ്മുര് അവതേരുശ് ച ഭൂതലേ
അവൻ കാണാതായതോടെ, അവർ മഹാത്മാവിന് നമസ്കരിച്ച്, മേരു പർവ്വതത്തിന്റെ മുകളിൽ ചെന്നു, അവിടെ നിന്ന് ഭൂമിയിൽ അവതരിച്ചു.
കംസായ ചാഷ്ടമോ ഗര്ഭോ ദേവക്യാ ധരണീതലേ ഭവിഷ്യതീത്യ് ആചചക്ഷേ ഭഗവാന് നാരദോ മുനിഃ
ദേവകിയുടെ എട്ടാമത്തെ ഗർഭം ഭൂമിയിൽ കംസനുവേണ്ടി ജനിക്കും എന്ന് ഭഗവാൻ നാരദമുനി പ്രഖ്യാപിച്ചു.
കംസോ ഽപി തദ് ഉപശ്രുത്യ നാരദാത് കുപിതസ് തതഃ ദേവകീം വസുദേവം ച ഗൃഹേ ഗുപ്താവ് അധാരയത്
നാരദൻ പറഞ്ഞത് കേട്ടപ്പോൾ കംസൻ അത്യന്തം കോപിച്ചു, ദേവകിയും വസുദേവനും കർശനമായ കാവലോടെ വീട്ടിൽ തടഞ്ഞുവെച്ചു.
ജാതം ജാതം ച കംസായ തേനൈവോക്തം യഥാ പുരാ തഥൈവ വസുദേവോ ഽപി പുത്രമ് അര്പിതവാന് ദ്വിജാഃ
മുന്പൊക്കെ ചെയ്തതുപോലെ, ഓരോ കുഞ്ഞും ജനിച്ചപ്പോൾ വസുദേവൻ ആ കുഞ്ഞിനെ കംസനു സമർപ്പിച്ചു, ദ്വിജന്മാരേ.
ഹിരണ്യകശിപോഃ പുത്രാഃ ഷഡ്ഗര്ഭാ ഇതി വിശ്രുതാഃ വിഷ്ണുപ്രയുക്താ താന് നിദ്രാ ക്രമാദ് ഗര്ഭേ ന്യയോജയത്
ഹിരണ്യകശിപുവിന്റെ ആറു പുത്രന്മാർക്ക് 'ഷഡ്ഗർഭന്മാർ' എന്ന പേരാണ് പ്രസിദ്ധം. വിഷ്ണുവിന്റെ ഇച്ഛപ്രകാരം, നിദ്രാ അവരെ ഓരോരുത്തരായി ഗർഭത്തിൽ പ്രവേശിപ്പിച്ചു.
യോഗനിദ്രാ മഹാമായാ വൈഷ്ണവീ മോഹിതം യയാ അവിദ്യയാ ജഗത് സര്വം താമ് ആഹ ഭഗവാന് ഹരിഃ
യോഗനിദ്ര എന്ന മഹാമായ, വൈഷ്ണവി ശക്തി, അവിദ്യയാൽ ലോകം മുഴുവൻ മായയിൽ ആക്കുന്നവൾ, അവളോടാണ് ഭഗവാൻ ഹരിച്ഛോദിച്ചു.
ഗച്ഛ നിദ്രേ മമാദേശാത് പാതാലതലസംശ്രയാന് ഏകൈകശ്യേന ഷഡ്ഗര്ഭാന് ദേവകീജഠരേ നയ
നിദ്രേ, എന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം നീ പാതാളത്തിൽ കഴിയുന്ന ആ ആറു ഗർഭങ്ങളെ ഓരോരുത്തരായി ദേവകിയുടെ ഗർഭത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകണം.
ഹതേഷു തേഷു കംസേന ശേഷാഖ്യോ ഽംശസ് തതോ ഽനഘഃ അംശാംശേനോദരേ തസ്യാഃ സപ്തമഃ സംഭവിഷ്യതി
അവരെ കംസൻ കൊല്ലുമ്പോൾ, പാപരഹിതനായ ശേഷനാമധാരിയായവൻ, തന്റെ ഭാഗംകൊണ്ട് ഏഴാമതായി അവളുടെ ഗർഭത്തിൽ ജനിക്കും.
ഗോകുലേ വസുദേവസ്യ ഭാര്യാ വൈ രോഹിണീ സ്ഥിതാ തസ്യാഃ പ്രസൂതിസമയേ ഗര്ഭോ നേയസ് ത്വയോദരമ്
ഗോകുലത്തിൽ വസുദേവന്റെ ഭാര്യയായ രോഹിണി താമസിക്കുന്നു; അവൾ പ്രസവിക്കേണ്ട സമയത്ത്, നീ ആ ഗർഭം അവളുടെ ഗർഭത്തിലേക്ക് മാറ്റണം.
സപ്തമോ ഭോജരാജസ്യ ഭയാദ് രോധോപരോധതഃ ദേവക്യാഃ പതിതോ ഗര്ഭ ഇതി ലോകോ വദിഷ്യതി
ഭോജരാജാവിന്റെ ഭയത്താൽ, തടസ്സവും നിയന്ത്രണവും മൂലം, ദേവകിയുടെ ഏഴാമത്തെ ഗർഭം വീണുപോയതായി ലോകം പറയും.
ഗര്ഭസംകര്ഷണാത് സോ ഽഥ ലോകേ സംകര്ഷണേതി വൈ സംജ്ഞാമ് അവാപ്സ്യതേ വീരഃ ശ്വേതാദ്രിശിഖരോപമഃ
ഗർഭം മാറ്റിയതുകൊണ്ടാണ് ലോകത്തിൽ അവനെ 'സംകർഷണൻ' എന്ന് വിളിക്കുക. അവൻ ധീരനും വെള്ളപർവതത്തിന്റെ ശിഖരത്തെപ്പോലെയുള്ളവനും ആകും.
തതോ ഽഹം സംഭവിഷ്യാമി ദേവകീജഠരേ ശുഭേ ഗര്ഭേ ത്വയാ യശോദായാ ഗന്തവ്യമ് അവിലമ്ബിതമ്
അതിനുശേഷം ഞാൻ ദേവകിയുടെ ശുഭഗർഭത്തിൽ ജനിക്കും; നീ വൈകാതെ യശോദയിലേക്കു പോകണം.
പ്രാവൃട്കാലേ ച നഭസി കൃഷ്ണാഷ്ടമ്യാമ് അഹം നിശി ഉത്പത്സ്യാമി നവമ്യാം ച പ്രസൂതിം ത്വമ് അവാപ്സ്യസി
മഴക്കാലത്ത്, കൃഷ്ണപക്ഷത്തിലെ അഷ്ടമിയന്നേരം, രാത്രിയിൽ ഞാൻ ജനിക്കും; നവമിയ്ക്ക് നീ പ്രസവിക്കും.
യശോദാശയനേ മാം തു ദേവക്യാസ് ത്വാമ് അനിന്ദിതേ മച്ഛക്തിപ്രേരിതമതിര് വസുദേവോ നയിഷ്യതി
യശോദയുടെ കിടക്കയിൽ എന്നെ വെക്കും; നീ, ദോഷമില്ലാത്തവളേ, എന്റെ ശക്തിയാൽ പ്രേരിതനായി വസുദേവൻ നിന്നെ ദേവകിയിൽ നിന്ന് കൊണ്ടുപോകും.
കംസശ് ച ത്വാമ് ഉപാദായ ദേവി ശൈലശിലാതലേ പ്രക്ഷേപ്സ്യത്യ് അന്തരിക്ഷേ ച ത്വം സ്ഥാനം സമവാപ്സ്യസി
കംസൻ നിന്നെ പിടിച്ചു, ദേവിയേ, പാറക്കലിന്റെ മുകളിലേക്ക് എറിയും; എന്നാൽ ആകാശത്തിൽ നീ നിന്നു സ്ഥാനം നേടും.
തതസ് ത്വാം ശതധാ ശക്രഃ പ്രണമ്യ മമ ഗൌരവാത് പ്രണിപാതാനതശിരാ ഭഗിനീത്വേ ഗ്രഹീഷ്യതി
അതിനുശേഷം, ശതഭാഗങ്ങളായി വിഭജിക്കപ്പെട്ട്, എന്റെ മഹത്വം മാനിച്ച്, ശിരസു താഴ്ത്തി വന്ദിച്ചുകൊണ്ട് ഇന്ദ്രൻ നിന്നെ സഹോദരിയായി സ്വീകരിക്കും.
തതഃ ശുമ്ഭനിശുമ്ഭാദീന് ഹത്വാ ദൈത്യാന് സഹസ്രശഃ സ്ഥാനൈര് അനേകൈഃ പൃഥിവീമ് അശേഷാം മണ്ഡയിഷ്യസി
ശുംബനും നിശുംബനും ആയിരക്കണക്കിന് അസുരന്മാരെയും നീ സംഹരിക്കും; അനേകം നിലയങ്ങളാൽ ഭൂമി മുഴുവൻ അലങ്കരിക്കും.
ത്വം ഭൂതിഃ സംനതിഃ കീര്തിഃ കാന്തിര് വൈ പൃഥിവീ ധൃതിഃ ലജ്ജാ പുഷ്ടിര് ഉഷാ യാ ച കാചിദ് അന്യാ ത്വമ് ഏവ സാ
നീ സമ്പത്ത്, വിനയം, കീർത്തി, ഭംഗി, ഭൂമി, ധൈര്യം, ലജ്ജ, പോഷണം, ഉഷ:—ഇതെല്ലാം നീ തന്നെയാണ്, മറ്റെന്തെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിൽ അതും നീ തന്നെയാണ്.
യേ ത്വാമ് ആര്യേതി ദുര്ഗേതി വേദഗര്ഭേ ഽമ്ബികേതി ച ഭദ്രേതി ഭദ്രകാലീതി ക്ഷേമ്യാ ക്ഷേമംകരീതി ച
ആര്യ, ദുര്ഗ്ഗ, വേദങ്ങളിൽ അംബിക, ഭദ്ര, ഭദ്രകാളി, ക്ഷേമ്യ, ക്ഷേമംകരി എന്നിങ്ങനെ നിന്നെ വിളിക്കുന്നവരെ—
പ്രാതശ് ചൈവാപരാഹ്ണേ ച സ്തോഷ്യന്ത്യ് ആനമ്രമൂര്തയഃ തേഷാം ഹി വാഞ്ഛിതം സര്വം മത്പ്രസാദാദ് ഭവിഷ്യതി
പ്രഭാതത്തിലും അപരാഹ്ണത്തിലും, വിനയപൂർവ്വം നിന്നെ സ്തുതിക്കുന്നവർക്കു, എന്റെ കൃപയാൽ അവരുടെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിവൃത്തിയാകും.