സ ചാപി വിതഥഃ പുത്രാഞ് ജനയാമ് ആസ പഞ്ച വൈ സുഹോത്രം ച സുഹോതാരം ഗയം ഗര്ഗം തഥൈവ ച
വിതഥന് അഞ്ച് പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായി: സുഹോത്രൻ, സുഹോതാരൻ, ഗയൻ, ഗർഗൻ, മഹാത്മാവായ കപിലൻ.
കപിലം ച മഹാത്മാനം സുഹോത്രസ്യ സുതദ്വയമ് കാശികം ച മഹാസത്യം തഥാ ഗൃത്സമതിം നൃപമ്
മഹാത്മാവായ കപിലന് രണ്ട് മക്കളുണ്ടായിരുന്നു. സുഹോത്രന്റെ മക്കൾ കാശികൻ എന്ന സത്യവാനും, രാജാവായ ഗൃത്സമതിയും ആയിരുന്നു.
തഥാ ഗൃത്സമതേഃ പുത്രാ ബ്രാഹ്മണാഃ ക്ഷത്രിയാ വിശഃ കാശികസ്യ തു കാശേയഃ പുത്രോ ദീര്ഘതപാസ് തഥാ
ഗൃത്സമതിയുടെ പുത്രന്മാരിൽ നിന്ന് ബ്രാഹ്മണരും ക്ഷത്രിയരും വൈശ്യരും ജനിച്ചു. കാശികന്റെ മകൻ കാശേയനും ദീർഘതപസ്സും ഉണ്ടായി.
ബഭൂവ ദീര്ഘതപസോ വിദ്വാന് ധന്വന്തരിഃ സുതഃ ധന്വന്തരേസ് തു തനയഃ കേതുമാന് ഇതി വിശ്രുതഃ
ദീർഘതപസ്സിന് പണ്ഡിതനായ ധന്വന്തരി എന്ന മകൻ ജനിച്ചു. ധന്വന്തരിയുടെ മകൻ പ്രശസ്തനായ കേതുമാൻ ആയിരുന്നു.
തഥാ കേതുമതഃ പുത്രോ വിദ്വാന് ഭീമരഥഃ സ്മൃതഃ പുത്രോ ഭീമരഥസ്യാപി വാരാണസ്യധിപോ ഽഭവത്
കേതുമാന്റെ മകൻ ജ്ഞാനിയായ ഭീമരഥൻ ആയിരുന്നു. ഭീമരഥന്റെ മകൻ വാരാണസിയുടെ രാജാവായി.
ദിവോദാസ ഇതി ഖ്യാതഃ സര്വക്ഷത്രപ്രണാശനഃ ദിവോദാസസ്യ പുത്രസ് തു വീരോ രാജാ പ്രതര്ദനഃ
അവനെ ദിവോദാസൻ എന്നറിയപ്പെടുന്നു; എല്ലാ ക്ഷത്രിയന്മാരെയും സംഹരിച്ചവൻ. ദിവോദാസന്റെ മകൻ വീരനായ രാജാവ് പ്രതർദനൻ ആയിരുന്നു.
പ്രതര്ദനസ്യ പുത്രൌ ദ്വൌ വത്സോ ഭാര്ഗവ ഏവ ച അലര്കോ രാജപുത്രസ് തു രാജാ സന്മതിമാന് ഭുവി
പ്രതർദനന് രണ്ട് മക്കളുണ്ടായിരുന്നു: ഭാഗർഗവ വംശത്തിൽ പെട്ട വത്സനും, ലോകത്തിൽ പ്രശസ്തനായ രാജകുമാരനും രാജാവുമായ അലർക്കനും.
ഹൈഹയസ്യ തു ദായാദ്യം ഹൃതവാന് വൈ മഹീപതിഃ ആജഹ്രേ പിതൃദായാദ്യം ദിവോദാസഹൃതം ബലാത്
അവൻ ഹൈഹയന്റെ അവകാശം പിടിച്ചെടുത്തു; ദിവോദാസൻ പിടിച്ചുപറ്റിയ പിതൃവംശം അവൻ ശക്തിയാൽ വീണ്ടെടുത്തു.
ഭദ്രശ്രേണ്യസ്യ പുത്രേണ ദുര്ദമേന മഹാത്മനാ ദിവോദാസേന ബാലേതി ഘൃണയാസൌ വിസര്ജിതഃ
ഭദ്രശ്രേണ്യന്റെ പുത്രനായ മഹാത്മാവായ ദുര്ദമനൻ, ബാലൻ എന്നറിയപ്പെട്ട ദിവോദാസനെ കരുണയാൽ വിട്ടയച്ചു.
അഷ്ടാരഥോ നാമ നൃപഃ സുതോ ഭീമരഥസ്യ വൈ തേന പുത്രേണ ബാലസ്യ പ്രഹൃതം തസ്യ ഭോ ദ്വിജാഃ
ഭീമരഥന്റെ മകനായ അഷ്ടാരഥൻ രാജാവായിരുന്നു. അവന്റെ മകൻ ബാലൻ അവന്റെ സ്വത്തുക്കൾ കൈവശപ്പെടുത്തി, ബ്രാഹ്മണന്മാരേ.
വൈരസ്യാന്തം മുനിശ്രേഷ്ഠാഃ ക്ഷത്രിയേണ വിധിത്സതാ അലര്കഃ കാശിരാജസ് തു ബ്രഹ്മണ്യഃ സത്യസംഗരഃ
മുനികളിൽ ശ്രേഷ്ഠന്മാർ വൈരം അവസാനിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ, ബ്രഹ്മണഭക്തനും സത്യനിഷ്ഠനുമായ കാശിരാജാവായ അലർക്കൻ ഇടപെട്ടു.
ഷഷ്ടിം വര്ഷസഹസ്രാണി ഷഷ്ടിം വര്ഷശതാനി ച യുവാ രൂപേണ സംപന്ന ആസീത് കാശികുലോദ്വഹഃ
അവൻ അറുപതിനായിരം വർഷവും അറുപത് നൂറ്റാണ്ട് വർഷവും യുവാവിന്റെ രൂപത്തിൽ തന്നെ കാശിവംശത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠനായിരുന്നുവെന്നു പറയുന്നു.
ലോപാമുദ്രാപ്രസാദേന പരമായുര് അവാപ സഃ വയസോ ഽന്തേ മുനിശ്രേഷ്ഠാ ഹത്വാ ക്ഷേമകരാക്ഷസമ്
ലോപാമുദ്രയുടെ അനുഗ്രഹം കൊണ്ടു, അവൻ ഏറ്റവും ദീർഘായുസ് നേടി; ജീവൻ അവസാനിക്കുമ്പോൾ, മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായോ, അവൻ ക്ഷേമകരനെന്ന ദാനവനെ സംഹരിച്ചു.
രമ്യാം നിവേശയാമ് ആസ പുരീം വാരാണസീം നൃപഃ അലര്കസ്യ തു ദായാദഃ ക്ഷേമകോ നാമ പാര്ഥിവഃ
ആ രാജാവ് മനോഹരമായ വാരാണസി നഗരം സ്ഥാപിച്ചു; അലയർക്കിന്റെ വംശജനായ ക്ഷേമകൻ അവിടെ രാജാവായി ഭരിച്ചിരുന്നതാണ്.
ക്ഷേമകസ്യ തു പുത്രോ വൈ വര്ഷകേതുസ് തതോ ഽഭവത് വര്ഷകേതോശ് ച ദായാദോ വിഭുര് നാമ പ്രജേശ്വരഃ
ക്ഷേമകന്റെ മകനായി വർഷകേതു ജനിച്ചു; വർഷകേതുവിന്റെ വംശാവളിയിൽ ജനിച്ചവൻ, ജനങ്ങളുടെ അധിപനായിരുന്ന വിഭു ആയിരുന്നു.
ആനര്തസ് തു വിഭോഃ പുത്രഃ സുകുമാരസ് തതോ ഽഭവത് സുകുമാരസ്യ പുത്രസ് തു സത്യകേതുര് മഹാരഥഃ
വിഭുവിന്റെ മകനായി ആനർത്തൻ ജനിച്ചു; അവന്റെ ശേഷം സുകുമാരൻ ജനിച്ചു; സുകുമാരന്റെ മകൻ മഹാരഥിയായ സത്യകേതു ആയിരുന്നു.
സുതോ ഽഭവന് മഹാതേജാ രാജാ പരമധാര്മികഃ വത്സസ്യ വത്സഭൂമിസ് തു ഭര്ഗഭൂമിസ് തു ഭാര്ഗവാത്
അവന്റെ മകൻ മഹത്തായ തേജസ്സും പരമധാർമികതയും ഉള്ള രാജാവായിരുന്നു; വത്സന്റെ മകൻ വത്സഭൂമി, ഭാർഗവനിൽ നിന്നു ഭാർഗഭൂമി ജനിച്ചു.
ഏതേ ത്വ് അങ്ഗിരസഃ പുത്രാ ജാതാ വംശേ ഽഥ ഭാര്ഗവേ ബ്രാഹ്മണാഃ ക്ഷത്രിയാ വൈശ്യാഃ ശൂദ്രാശ് ച മുനിസത്തമാഃ
ഇവരാണ് അങ്കിരസിന്റെ പുത്രന്മാർ, ഭാർഗവ വംശത്തിൽ ജനിച്ചവർ; ബ്രാഹ്മണന്മാർ, ക്ഷത്രിയന്മാർ, വൈശ്യന്മാർ, ശൂദ്രന്മാർ എന്നിങ്ങനെ, മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായോ.
ആജമീഢോ ഽപരോ വംശഃ ശ്രൂയതാം ദ്വിജസത്തമാഃ സുഹോത്രസ്യ ബൃഹത് പുത്രോ ബൃഹതസ് തനയാസ് ത്രയഃ
മറ്റൊരു വംശമായ ആജമീഢവംശത്തെക്കുറിച്ച് കേൾക്കുവിൻ, ദ്വിജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠന്മാരേ; സുഹോത്രന്റെ മകൻ ബൃഹത് ആയിരുന്നു, ബൃഹത്തിനു മൂന്നു പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു.
അജമീഢോ ദ്വിമീഢശ് ച പുരുമീഢശ് ച വീര്യവാന് അജമീഢസ്യ പത്ന്യസ് തു തിസ്രോ വൈ യശസാന്വിതാഃ
ആജമീഢൻ, ദ്വിമീഢൻ, പുരുമീഢൻ എന്നിങ്ങനെ ശക്തരായ മൂന്നു പുത്രന്മാർ; ആജമീഢന് മൂന്നു പ്രസിദ്ധമായ ഭാര്യമാർ ഉണ്ടായിരുന്നു.
നീലീ ച കേശിനീ ചൈവ ധൂമിനീ ച വരാങ്ഗനാഃ അജമീഢസ്യ കേശിന്യാം ജജ്ഞേ ജഹ്നുഃ പ്രതാപവാന്
നീലിയും, കെശിനിയും, ധൂമിനിയും എന്നിങ്ങനെ ഉത്തമസ്ത്രീയർ; അവരിൽ കെശിനിയിൽ നിന്ന്, ആജമീഢന് മഹാപ്രതാപിയായ ജഹ്നു ജനിച്ചു.
ആജഹ്രേ യോ മഹാസത്ത്രം സര്വമേധമഖം വിഭുമ് പതിലോഭേന യം ഗങ്ഗാ വിനീതേവ സസാര ഹ
അവൻ മഹാസത്രമായ സർവമേധയാഗം നടത്തുകയും, യജമാനനായി ഭരിക്കുകയും ചെയ്തു; ഭർത്താവിനോടുള്ള ആകാംക്ഷകൊണ്ട്, ഗംഗാ കീഴടങ്ങി അവനെ വിട്ടുപോയി.
നേച്ഛതഃ പ്ലാവയാമ് ആസ തസ്യ ഗങ്ഗാ ച തത് സദഃ തത് തയാ പ്ലാവിതം ദൃഷ്ട്വാ യജ്ഞവാടം സമന്തതഃ
അവൻ ആഗ്രഹിച്ചില്ലെങ്കിലും, ഗംഗാ അവന്റെ യാഗശാല മുഴുവൻ വെള്ളംകൊണ്ടു മുക്കി; അങ്ങനെ അവൾ മുഴുവൻ യജ്ഞവാടം വെള്ളത്തിൽ മുങ്ങിയതും കണ്ടു.
ജഹ്നുര് അപ്യ് അബ്രവീദ് ഗങ്ഗാം ക്രുദ്ധോ വിപ്രാസ് തദാ നൃപഃ ഏഷ തേ ത്രിഷു ലോകേഷു സംക്ഷിപ്യാപഃ പിബാമ്യ് അഹമ് അസ്യ ഗങ്ഗേ ഽവലേപസ്യ സദ്യഃ ഫലമ് അവാപ്നുഹി
അപ്പോൾ രാജാവായ ജഹ്നു കോപത്തോടെ ഗംഗയോട് പറഞ്ഞു: 'നിന്റെ വെള്ളം മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും ഞാൻ കുടിക്കാം; ഗംഗേ, നിന്റെ അഹങ്കാരത്തിന്റെ ഫലം ഉടൻ അനുഭവിക്കൂ.'
തതഃ പീതാം മഹാത്മാനോ ദൃഷ്ട്വാ ഗങ്ഗാം മഹര്ഷയഃ ഉപനിന്യുര് മഹാഭാഗാ ദുഹിതൃത്വേന ജാഹ്നവീമ്
മഹാത്മാക്കളായ മഹർഷികൾ ഗംഗയെ കുടിച്ചെന്നു കണ്ടപ്പോൾ, അവർ ഭാഗ്യശാലികളായി അവളെ പുത്രിയായി സ്വീകരിച്ചു, ജാഹ്നവിയെന്ന പേരിൽ വിളിച്ചു.
യുവനാശ്വസ്യ പുത്രീം തു കാവേരീം ജഹ്നുര് ആവഹത് ഗങ്ഗാശാപേന ദേഹാര്ധം യസ്യാഃ പശ്ചാന് നദീകൃതമ്
യുവനാശ്വന്റെ മകളായ കാവേരിയെ ജഹ്നു വിവാഹം ചെയ്തു; ഗംഗയുടെ ശാപം മൂലം അവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ പാതി പിന്നീട് നദിയായി മാറി.
ജഹ്നോസ് തു ദയിതഃ പുത്രോ അജകോ നാമ വീര്യവാന് അജകസ്യ തു ദായാദോ ബലാകാശ്വോ മഹീപതിഃ
ജഹ്നുവിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട പുത്രൻ അജകൻ എന്ന ശക്തനായവൻ ആയിരുന്നു; അജകന്റെ വംശാവളിയിൽ ഭൂമിയുടെ അധിപനായ ബാലാകാശ്വൻ ജനിച്ചു.
ബഭൂവ മൃഗയാശീലഃ കുശികസ് തസ്യ ചാത്മജഃ പഹ്നവൈഃ സഹ സംവൃദ്ധോ രാജാ വനചരൈഃ സഹ
വന്യജീവികളോടു സ്നേഹമുള്ള കുശികൻ അവന്റെ മകനായിരുന്നു; രാജാവ് പഹ്നവന്മാരോടും വനവാസികളോടും കൂടെ വളർന്നു.
കുശികസ് തു തപസ് തേപേ പുത്രമ് ഇന്ദ്രസമം വിഭുമ് ലഭേയമ് ഇതി തം ശക്രസ് ത്രാസാദ് അഭ്യേത്യ ജജ്ഞിവാന്
കുശികൻ കഠിനതപസ് ചെയ്തു, ഇന്ദ്രനോടു തുല്യനായ ഒരു മകൻ ലഭിക്കണമെന്നാഗ്രഹത്തോടെ; അപ്പോൾ ശക്രൻ ഭയത്താൽ അവന്റെ അടുത്തെത്തി, അവന്റെ മകനായി ജനിച്ചു.
സ ഗാധിര് അഭവദ് രാജാ മഘവാ കൌശികഃ സ്വയമ് വിശ്വാമിത്രസ് തു ഗാധേയോ വിശ്വാമിത്രാത് തഥാഷ്ടകഃ
അവൻ ഗാധി എന്ന രാജാവായി; മഘവാൻ തന്നെ കൗശികനായ് ജനിച്ചു. വിശ്വാമിത്രൻ ഗാധിയുടെ മകനായിരുന്നു; വിശ്വാമിത്രനിൽ നിന്ന് അഷ്ടകൻ ജനിച്ചു.