ഭൂതാവാപ്തിസ് തതസ് തസ്യ ജായേതേന്ദ്രിയഗോചരാ പൃഥിവീ വായുര് ആകാശമ് ആപോ ജ്യോതിശ് ച പഞ്ചമമ്
അതിനുശേഷം അവനില് ഇന്ദ്രിയങ്ങള്ക്ക് ഗ്രഹിക്കാവുന്ന ഭൂതങ്ങള് ഉത്ഭവിക്കുന്നു: ഭൂമി, വായു, ആകാശം, ജലം, അഞ്ചാമത്തേത് അഗ്നി.
തസ്യേന്ദ്രിയനിവിഷ്ടാനി സ്വം സ്വം ഭാഗം പ്രചക്രിരേ പാര്ഥിവം ദേഹമ് ആഹുസ് തു പ്രാണാത്മാനം ച മാരുതമ്
അവനില് ഓരോ ഇന്ദ്രിയവും തങ്ങളുടെ സ്ഥാനങ്ങളില് സ്ഥാപിതമാണ്. ശരീരം ഭൂമിയുടേതാണെന്നും, പ്രാണന് വായുവിന്റേതാണെന്നും പറയുന്നു.
ഛിദ്രാണ്യ് ആകാശയോനീനി ജലാത് സ്രാവഃ പ്രവര്തതേ ജ്യോതിശ് ചക്ഷൂംഷി തേജശ് ച ആത്മാ തേഷാം മനഃ സ്മൃതമ്
വ്യോമത്തിൽ നിന്ന് ചിരകൾ ഉദിക്കുന്നു; വെള്ളത്തിൽ നിന്ന് ഒഴുക്ക് ഉരുത്തിരിയുന്നു; വെളിച്ചം കണ്ണുകളായി, ചൈതന്യം അവയുടെ മനസ്സായി ഓർക്കപ്പെടുന്നു.
ഗ്രാമാശ് ച വിഷയാശ് ചൈവ യസ്യ വീര്യാത് പ്രവര്തിതാഃ ഇത്യ് ഏതാന് പുരുഷഃ സര്വാന് സൃജംല് ലോകാന് സനാതനഃ
ഗ്രാമങ്ങളും ഇന്ദ്രിയവിഷയങ്ങളും അവന്റെ ശക്തിയിൽ നിന്ന് ഉരുത്തിരിയുന്നു; ഇങ്ങനെ, ശാശ്വതപുരുഷൻ ഈ ലോകങ്ങൾ എല്ലാം സൃഷ്ടിക്കുന്നു.
നൈധനേ ഽസ്മിന് കഥം ലോകേ നരത്വം വിഷ്ണുര് ആഗതഃ ഏഷ നഃ സംശയോ ബ്രഹ്മന്ന് ഏഷ നോ വിസ്മയോ മഹാന്
ഈ നശ്വരലോകത്തിൽ മനുഷ്യരൂപം എങ്ങനെ വിഷ്ണു സ്വീകരിച്ചു? ഇതാണ് ഞങ്ങളുടെ സംശയവും അത്ഭുതവും, ബ്രഹ്മൻ.
കഥം ഗതിര് ഗതിമതാമ് ആപന്നോ മാനുഷീം തനുമ് ആശ്ചര്യം പരമം വിഷ്ണുര് ദേവൈര് ദൈത്യൈശ് ച കഥ്യതേ
ഏറ്റവും വേഗമുള്ളവരുടെ ഗതി എങ്ങനെ മനുഷ്യശരീരത്തിൽ എത്തി? ഈ പരമാത്ഭുതം ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും സംസാരിക്കുന്നു.
വിഷ്ണോര് ഉത്പത്തിമ് ആശ്ചര്യം കഥയസ്വ മഹാമുനേ പ്രഖ്യാതബലവീര്യസ്യ വിഷ്ണോര് അമിതതേജസഃ
പ്രശസ്തമായ ബലവും വീര്യവും ഉള്ള, അളവറ്റ തേജസ്സുള്ള വിഷ്ണുവിന്റെ അത്ഭുതജനകമായ ഉത്ഭവം ദയവായി പറയൂ, മഹാമുനി.
കര്മണാശ്ചര്യഭൂതസ്യ വിഷ്ണോസ് തത്ത്വമ് ഇഹോച്യതാമ് കഥം സ ദേവോ ദേവാനാമ് ആര്തിഹാ പുരുഷോത്തമഃ
അദ്ഭുതകരമായ പ്രവർത്തികൾ ഉള്ള വിഷ്ണുവിന്റെ സത്യം ഇവിടെ വിശദമായി പറയുക; ദേവന്മാരുടെ ദേവനായ, പീഡനങ്ങൾ നീക്കുന്ന പുരുഷോത്തമൻ എങ്ങനെ ഉദിച്ചുവെന്നു പറയൂ.
സര്വവ്യാപീ ജഗന്നാഥഃ സര്വലോകമഹേശ്വരഃ സര്ഗസ്ഥിത്യന്തകൃദ് ദേവഃ സര്വലോകസുഖാവഹഃ
അവൻ സർവ്വവ്യാപിയാണ്, ജഗന്നാഥൻ, എല്ലാ ലോകങ്ങളുടെയും പരമേശ്വരൻ, സൃഷ്ടി, നില, സംഹാരം ചെയ്യുന്ന ദൈവം, എല്ലാ ലോകങ്ങളെയും സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നവൻ.
അക്ഷയഃ ശാശ്വതോ ഽനന്തഃ ക്ഷയവൃദ്ധിവിവര്ജിതഃ നിര്ലേപോ നിര്ഗുണഃ സൂക്ഷ്മോ നിര്വികാരോ നിരഞ്ജനഃ
അവൻ ക്ഷയമില്ലാത്തവൻ, ശാശ്വതൻ, അനന്തൻ, വർദ്ധിയും ക്ഷയവും ഇല്ലാത്തവൻ, അശുദ്ധി സ്പർശിക്കാത്തവൻ, ഗുണരഹിതൻ, സൂക്ഷ്മൻ, മാറ്റമില്ലാത്തവൻ, മലിനതയില്ലാത്തവൻ.
സര്വോപാധിവിനിര്മുക്തഃ സത്താമാത്രവ്യവസ്ഥിതഃ അവികാരീ വിഭുര് നിത്യഃ പരമാത്മാ സനാതനഃ
സകലോപാധികളിൽ നിന്ന് മോചിതൻ, സത്താമാത്രത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നവൻ, മാറ്റമില്ലാത്തവൻ, സർവ്വവ്യാപകൻ, നിത്യൻ, പരമാത്മാവ്, ശാശ്വതൻ.
അചലോ നിര്മലോ വ്യാപീ നിത്യതൃപ്തോ നിരാശ്രയഃ വിശുദ്ധം ശ്രൂയതേ യസ്യ ഹരിത്വം ച കൃതേ യുഗേ
അചലൻ, നിർമ്മലൻ, വ്യാപകൻ, എപ്പോഴും തൃപ്തനായവൻ, ആശ്രയമില്ലാത്തവൻ, വിശുദ്ധൻ, കൃതയുഗത്തിൽ ഹരിതവർണ്ണം ഉള്ളവൻ എന്നു കേൾക്കപ്പെടുന്നു.
വൈകുണ്ഠത്വം ച ദേവേഷു കൃഷ്ണത്വം മാനുഷേഷു ച ഈശ്വരസ്യ ഹി തസ്യേമാം ഗഹനാം കര്മണോ ഗതിമ്
ദേവന്മാരിൽ വൈകുണ്ഠൻ എന്നും, മനുഷ്യരിൽ കൃഷ്ണൻ എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു; ഇങ്ങനെയാണ് ഈശ്വരന്റെ ഗഹനമായ കർമ്മഗതി.
സമതീതാം ഭവിഷ്യം ച ശ്രോതുമ് ഇച്ഛാ പ്രവര്തതേ അവ്യക്തോ വ്യക്തലിങ്ഗസ്ഥോ യ ഏഷ ഭഗവാന് പ്രഭുഃ
കഴിഞ്ഞതും വരാനിരിക്കുന്നതും കേൾക്കാനുള്ള ആഗ്രഹം ഉരുത്തിരിയുന്നു; അവ്യക്തനും, വ്യക്തലക്ഷണങ്ങളുള്ളവനും, ഈ ഭാഗ്യവാൻ പ്രഭുവാണ്.
നാരായണോ ഹ്യ് അനന്താത്മാ പ്രഭവോ ഽവ്യയ ഏവ ച ഏഷ നാരായണോ ഭൂത്വാ ഹരിര് ആസീത് സനാതനഃ
നാരായണൻ തന്നെ അനന്താത്മാവും, ക്ഷയരഹിതമായ ഉറവിടവുമാണ്; നാരായണനായി, ഹരി ശാശ്വതനായി നിലകൊണ്ടു.
ബ്രഹ്മാ ശക്രശ് ച രുദ്രശ് ച ധര്മഃ ശുക്രോ ബൃഹസ്പതിഃ പ്രധാനാത്മാ പുരാ ഹ്യ് ഏഷ ബ്രഹ്മാണമ് അസൃജത് പ്രഭുഃ
ബ്രഹ്മാവും ഇന്ദ്രനും രുദ്രനും ധർമ്മനും ശുക്രനും ബൃഹസ്പതിയും, പ്രധാനാത്മാവായ ആ പ്രഭു, പണ്ടേ ബ്രഹ്മാവിനെ സൃഷ്ടിച്ചു.
സോ ഽസൃജത് പൂര്വപുരുഷഃ പുരാ കല്പേ പ്രജാപതീന് ഏവം സ ഭഗവാന് വിഷ്ണുഃ സര്വലോകമഹേശ്വരഃ കിമര്ഥം മര്ത്യലോകേ ഽസ്മിന് യാതോ യദുകുലേ ഹരിഃ
ആ ആദിപുരുഷൻ, പഴയ കല്പത്തിൽ പ്രജാപതികളെ സൃഷ്ടിച്ചു; അങ്ങനെ, സർവ്വലോകമഹേശ്വരനായ ഭാഗവാൻ വിഷ്ണു, യദുകുലത്തിൽ ഹരി മനുഷ്യലോകത്തേക്ക് എന്തിനാണ് വന്നത്?
നമസ്കൃത്വാ സുരേശായ വിഷ്ണവേ പ്രഭവിഷ്ണവേ പുരുഷായ പുരാണായ ശാശ്വതായാവ്യയായ ച
ദേവന്മാരുടെ നാഥനായ, സർവ്വശക്തനായ, പുരാതനപുരുഷനായ, ശാശ്വതനും അവിനാശിയും ആയ വിഷ്ണുവിന് ഞാൻ വന്ദനം ചെയ്യുന്നു.
ചതുര്വ്യൂഹാത്മനേ തസ്മൈ നിര്ഗുണായ ഗുണായ ച വരിഷ്ഠായ ഗരിഷ്ഠായ വരേണ്യായാമിതായ ച
നാലു രൂപങ്ങളുടെ സാരമായ, ഗുണങ്ങളില്ലാത്തവനും ഗുണങ്ങളുള്ളവനും, ഏറ്റവും ഉത്തമനും മഹത്തായവനും, ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനും അളവറ്റവനും ആയവനേ,
യജ്ഞാങ്ഗായാഖിലാങ്ഗായ ദേവാദ്യൈര് ഈപ്സിതായ ച യസ്മാദ് അണുതരം നാസ്തി യസ്മാന് നാസ്തി ബൃഹത്തരമ്
യജ്ഞമാണ് അവന്റെ അവയവങ്ങൾ, എല്ലാം അവന്റെ അവയവങ്ങളാണ്, ദേവന്മാരും മറ്റുള്ളവരും ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ, അവനിൽ നിന്ന് കൂടുതൽ സൂക്ഷ്മവും വലിയതും ഒന്നുമില്ല.
യേന വിശ്വമ് ഇദം വ്യാപ്തമ് അജേന സചരാചരമ് ആവിര്ഭാവതിരോഭാവദൃഷ്ടാദൃഷ്ടവിലക്ഷണമ്
ജനിച്ചിട്ടില്ലാത്തവനും, കാണുന്നവയും കാണാത്തവയും, സജീവജഡങ്ങളായ ഈ മുഴുവൻ ലോകം തനിക്കുള്ളിൽ നിറച്ചിരിക്കുന്നവനും, പ്രകടവും അപ്രകടവുമായവനും, എല്ലാറ്റിലും വ്യത്യസ്തനുമായവനുമാണ്.
വദന്തി യത് സൃഷ്ടമ് ഇതി തഥൈവാപ്യ് ഉപസംഹൃതമ് ബ്രഹ്മണേ ചാദിദേവായ നമസ്കൃത്യ സമാധിനാ
സൃഷ്ടിയും ലയവും എന്നു പറയുന്നതെല്ലാം ആദിദേവനായ ബ്രഹ്മാവിനെ നമസ്കരിച്ച് ധ്യാനത്തിലൂടെ മനസ്സിലാക്കപ്പെടുന്നു.
അവികാരായ ശുദ്ധായ നിത്യായ പരമാത്മനേ സദൈകരൂപരൂപായ ജിഷ്ണവേ വിഷ്ണവേ നമഃ
മാറ്റം വരാത്തവനും, ശുദ്ധനും, ശാശ്വതനും, പരമാത്മാവും, ഒരേ രൂപം എപ്പോഴും നിലനില്ക്കുന്നവനും, വിജയിയും ആയ വിഷ്ണുവിന് വന്ദനം.
നമോ ഹിരണ്യഗര്ഭായ ഹരയേ ശംകരായ ച വാസുദേവായ താരായ സര്ഗസ്ഥിത്യന്തകാരിണേ
ഹിരണ്യഗർഭനെയും ഹരിയെയും ശങ്കരനെയും വാസുദേവനെയും ലോകങ്ങളുടെ സൃഷ്ടി, നിലനിൽപ്പ്, ലയങ്ങൾ നടത്തുന്ന രക്ഷകനെയും ഞാൻ വന്ദിക്കുന്നു.
ഏകാനേകസ്വരൂപായ സ്ഥൂലസൂക്ഷ്മാത്മനേ നമഃ അവ്യക്തവ്യക്തഭൂതായ വിഷ്ണവേ മുക്തിഹേതവേ
ഒന്നായും അനേകമായും നിലകൊള്ളുന്നവനും, സ്ഥൂലവും സൂക്ഷ്മവുമായ ആത്മാവും, പ്രകടവും അപ്രകടവുമായവനും, മോക്ഷത്തിന് കാരണമായ വിഷ്ണുവിനും വന്ദനം.
സര്ഗസ്ഥിതിവിനാശാനാം ജഗതോ യോ ജഗന്മയഃ മൂലഭൂതോ നമസ് തസ്മൈ വിഷ്ണവേ പരമാത്മനേ
ലോകത്തിന്റെ സൃഷ്ടി, നിലനിൽപ്പ്, നാശം എന്നിവയുടെ മൂലകാരനായും, സകലജഗത്തിന്റെ സാരമായും നിലകൊള്ളുന്ന പരമാത്മാവായ വിഷ്ണുവിന് വന്ദനം.
ആധാരഭൂതം വിശ്വസ്യാപ്യ് അണീയാംസമ് അണീയസാമ് പ്രണമ്യ സര്വഭൂതസ്ഥമ് അച്യുതം പുരുഷോത്തമമ്
മുഴുവൻ ലോകത്തിനും ആധാരമായ, ഏറ്റവും സൂക്ഷ്മമായവനും, എല്ലാ ജീവികളിലും നിലകൊള്ളുന്ന അച്യുതനും, പരമപുരുഷനുമായവനെ ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
ജ്ഞാനസ്വരൂപമ് അത്യന്തം നിര്മലം പരമാര്ഥതഃ തമ് ഏവാര്ഥസ്വരൂപേണ ഭ്രാന്തിദര്ശനതഃ സ്ഥിതമ്
ജ്ഞാനസ്വരൂപനായി, പരിപൂർണ്ണമായ ശുദ്ധിയുള്ളവനും, സത്യമായതിന്റെ രൂപത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നവനും, ഭ്രമയാൽ പലവിധം കാണപ്പെടുന്നവനുമാണ് അവൻ.
വിഷ്ണും ഗ്രസിഷ്ണും വിശ്വസ്യ സ്ഥിതിസര്ഗേ തഥാ പ്രഭുമ് അനാദിം ജഗതാമ് ഈശമ് അജമ് അക്ഷയമ് അവ്യയമ്
ലോകത്തിന്റെ നിലനിൽപ്പിലും സൃഷ്ടിയിലും അധിപതിയായ, ലയകാലത്ത് എല്ലാം ഉൾക്കൊള്ളുന്ന, ആദിയില്ലാത്ത, ലോകങ്ങളുടെ ഇശ്വരനായ, ജനനമില്ലാത്ത, നശിക്കാത്ത, ക്ഷയമില്ലാത്ത വിഷ്ണുവിന് വന്ദനം.
കഥയാമി യഥാ പൂര്വം യക്ഷാദ്യൈര് മുനിസത്തമൈഃ പൃഷ്ടഃ പ്രോവാച ഭഗവാന് അബ്ജയോനിഃ പിതാമഹഃ
യക്ഷന്മാരും പ്രധാനമുനിമാരും ചോദിച്ചപ്പോൾ, കമലത്തിൽ ജനിച്ച പിതാമഹൻ മുമ്പ് പറഞ്ഞതുപോലെ ഞാൻ വിശദീകരിച്ചുകൊടുക്കുന്നു.