വസുരോധഃ പ്രതിരഥഃ സുബാഹുശ് ചൈവ ധാര്മികഃ സര്വേ വേദവിദശ് ചൈവ ബ്രഹ്മണ്യാഃ സത്യവാദിനഃ
അവർ വസുരോധൻ, പ്രതിരഥൻ, സുബാഹു എന്നിങ്ങനെയായിരുന്നു. ഇവർ എല്ലാവരും ധാർമികരും, വേദപണ്ഡിതരും, ബ്രഹ്മനിഷ്ഠരും സത്യവാദികളും ആയിരുന്നു.
ഇലാ നാമ തു യസ്യാസീത് കന്യാ വൈ മുനിസത്തമാഃ ബ്രഹ്മവാദിന്യ് അധിസ്ത്രീ സാ തംസുസ് താമ് അഭ്യഗച്ഛത
മുനിമാരേ, മതിനാരന് ഇല എന്ന പേരിൽ ഒരു മകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൾ ബ്രഹ്മവിദ്യയിൽ പ്രഗത്ഭയായിരുന്നു. താംസു അവളെ സമീപിച്ചു.
തംസോഃ സുതോ ഽഥ രാജര്ഷിര് ധര്മനേത്രഃ പ്രതാപവാന് ബ്രഹ്മവാദീ പരാക്രാന്തസ് തസ്യ ഭാര്യോപദാനവീ
താംസുവിന്റെ പുത്രൻ ധർമ്മനേത്രൻ എന്ന രാജർഷി ആയിരുന്നു. അവൻ ശക്തനും ബ്രഹ്മവിദ്യയിൽ നിഷ്ഠയുള്ളവനും വീരനുമായിരുന്നു. അവന്റെ ഭാര്യ ഉപദാനവിയായിരുന്നു.
ഉപദാനവീ തതഃ പുത്രാംശ് ചതുരോ ഽജനയച് ഛുബാന് ദുഷ്യന്തമ് അഥ സുഷ്മന്തം പ്രവീരമ് അനഘം തഥാ
ഉപദാനവി പിന്നീട് ദുഷ്യന്തൻ, സുഷ്മന്തൻ, പ്രവീരൻ, അനഘൻ എന്നിങ്ങനെ നാലു സദ്ഗുണമുള്ള പുത്രന്മാരെ പ്രസവിച്ചു.
ദുഷ്യന്തസ്യ തു ദായാദോ ഭരതോ നാമ വീര്യവാന് സ സര്വദമനോ നാമ നാഗായുതബലോ മഹാന്
ദുഷ്യന്തന്റെ വംശാവളിയായ ഭരതൻ എന്ന ധൈര്യശാലി, സർവ്വദമനൻ എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു. ആൾക്കൂട്ടംപോലെയുള്ള ശക്തിയുള്ളവനായിരുന്നു അവൻ.
ചക്രവര്തീ സുതോ ജജ്ഞേ ദുഷ്യന്തസ്യ മഹാത്മനഃ ശകുന്തലായാം ഭരതോ യസ്യ നാമ്നാ തു ഭാരതാഃ
മഹാത്മാവായ ദുഷ്യന്തനും ശകുന്തളയും ചേർന്ന് ഒരു ചക്രവർത്തിയെ പ്രസവിച്ചു. ഭരതൻ എന്ന അവന്റെ പേരിൽ നിന്നാണ് നമ്മളെ ഭാരതർ എന്നു വിളിക്കുന്നത്.
ഭരതസ്യ വിനഷ്ടേഷു തനയേഷു മഹീപതേഃ മാതൄണാം തു പ്രകോപേണ മയാ തത് കഥിതം പുരാ
ഭരതൻ എന്ന രാജാവിന്റെ മക്കൾ അമ്മമാരുടെ കോപത്താൽ നശിച്ചുവെന്ന് ഞാൻ മുമ്പ് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
ബൃഹസ്പതേര് അങ്ഗിരസഃ പുത്രോ വിപ്രോ മഹാമുനിഃ അയാജയദ് ഭരദ്വാജോ മഹദ്ഭിഃ ക്രതുഭിര് വിഭുഃ
അംഗിരസിന്റെ മകനായ ബൃഹസ്പതി എന്ന മഹാമുനി, ഭരദ്വാജനെ വലിയ യാഗങ്ങൾ നടത്താൻ പ്രേരിപ്പിച്ചു.
പൂര്വം തു വിതഥേ തസ്യ കൃതേ വൈ പുത്രജന്മനി തതോ ഽഥ വിതഥോ നാമ ഭരദ്വാജാത് സുതോ ഽഭവത്
മുൻപ് അവനു വേണ്ടി ഒരു മകൻ ജനിക്കാനായി വിതഥൻ ജനിച്ചു. അങ്ങനെ ഭരദ്വാജനിൽ നിന്ന് വിതഥൻ എന്ന മകൻ ഉണ്ടായി.
തതോ ഽഥ വിതഥേ ജാതേ ഭരതസ് തു ദിവം യയൌ വിതഥം ചാഭിഷിച്യാഥ ഭരദ്വാജോ വനം യയൌ
വിതഥൻ ജനിച്ചശേഷം ഭരതൻ സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോയി. ഭരദ്വാജൻ വിതഥനെ രാജാവായി അഭിഷേകം ചെയ്തു, പിന്നെ വനത്തിലേക്ക് പോയി.
സ ചാപി വിതഥഃ പുത്രാഞ് ജനയാമ് ആസ പഞ്ച വൈ സുഹോത്രം ച സുഹോതാരം ഗയം ഗര്ഗം തഥൈവ ച
വിതഥന് അഞ്ച് പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായി: സുഹോത്രൻ, സുഹോതാരൻ, ഗയൻ, ഗർഗൻ, മഹാത്മാവായ കപിലൻ.
കപിലം ച മഹാത്മാനം സുഹോത്രസ്യ സുതദ്വയമ് കാശികം ച മഹാസത്യം തഥാ ഗൃത്സമതിം നൃപമ്
മഹാത്മാവായ കപിലന് രണ്ട് മക്കളുണ്ടായിരുന്നു. സുഹോത്രന്റെ മക്കൾ കാശികൻ എന്ന സത്യവാനും, രാജാവായ ഗൃത്സമതിയും ആയിരുന്നു.
തഥാ ഗൃത്സമതേഃ പുത്രാ ബ്രാഹ്മണാഃ ക്ഷത്രിയാ വിശഃ കാശികസ്യ തു കാശേയഃ പുത്രോ ദീര്ഘതപാസ് തഥാ
ഗൃത്സമതിയുടെ പുത്രന്മാരിൽ നിന്ന് ബ്രാഹ്മണരും ക്ഷത്രിയരും വൈശ്യരും ജനിച്ചു. കാശികന്റെ മകൻ കാശേയനും ദീർഘതപസ്സും ഉണ്ടായി.
ബഭൂവ ദീര്ഘതപസോ വിദ്വാന് ധന്വന്തരിഃ സുതഃ ധന്വന്തരേസ് തു തനയഃ കേതുമാന് ഇതി വിശ്രുതഃ
ദീർഘതപസ്സിന് പണ്ഡിതനായ ധന്വന്തരി എന്ന മകൻ ജനിച്ചു. ധന്വന്തരിയുടെ മകൻ പ്രശസ്തനായ കേതുമാൻ ആയിരുന്നു.
തഥാ കേതുമതഃ പുത്രോ വിദ്വാന് ഭീമരഥഃ സ്മൃതഃ പുത്രോ ഭീമരഥസ്യാപി വാരാണസ്യധിപോ ഽഭവത്
കേതുമാന്റെ മകൻ ജ്ഞാനിയായ ഭീമരഥൻ ആയിരുന്നു. ഭീമരഥന്റെ മകൻ വാരാണസിയുടെ രാജാവായി.
ദിവോദാസ ഇതി ഖ്യാതഃ സര്വക്ഷത്രപ്രണാശനഃ ദിവോദാസസ്യ പുത്രസ് തു വീരോ രാജാ പ്രതര്ദനഃ
അവനെ ദിവോദാസൻ എന്നറിയപ്പെടുന്നു; എല്ലാ ക്ഷത്രിയന്മാരെയും സംഹരിച്ചവൻ. ദിവോദാസന്റെ മകൻ വീരനായ രാജാവ് പ്രതർദനൻ ആയിരുന്നു.
പ്രതര്ദനസ്യ പുത്രൌ ദ്വൌ വത്സോ ഭാര്ഗവ ഏവ ച അലര്കോ രാജപുത്രസ് തു രാജാ സന്മതിമാന് ഭുവി
പ്രതർദനന് രണ്ട് മക്കളുണ്ടായിരുന്നു: ഭാഗർഗവ വംശത്തിൽ പെട്ട വത്സനും, ലോകത്തിൽ പ്രശസ്തനായ രാജകുമാരനും രാജാവുമായ അലർക്കനും.
ഹൈഹയസ്യ തു ദായാദ്യം ഹൃതവാന് വൈ മഹീപതിഃ ആജഹ്രേ പിതൃദായാദ്യം ദിവോദാസഹൃതം ബലാത്
അവൻ ഹൈഹയന്റെ അവകാശം പിടിച്ചെടുത്തു; ദിവോദാസൻ പിടിച്ചുപറ്റിയ പിതൃവംശം അവൻ ശക്തിയാൽ വീണ്ടെടുത്തു.
ഭദ്രശ്രേണ്യസ്യ പുത്രേണ ദുര്ദമേന മഹാത്മനാ ദിവോദാസേന ബാലേതി ഘൃണയാസൌ വിസര്ജിതഃ
ഭദ്രശ്രേണ്യന്റെ പുത്രനായ മഹാത്മാവായ ദുര്ദമനൻ, ബാലൻ എന്നറിയപ്പെട്ട ദിവോദാസനെ കരുണയാൽ വിട്ടയച്ചു.
അഷ്ടാരഥോ നാമ നൃപഃ സുതോ ഭീമരഥസ്യ വൈ തേന പുത്രേണ ബാലസ്യ പ്രഹൃതം തസ്യ ഭോ ദ്വിജാഃ
ഭീമരഥന്റെ മകനായ അഷ്ടാരഥൻ രാജാവായിരുന്നു. അവന്റെ മകൻ ബാലൻ അവന്റെ സ്വത്തുക്കൾ കൈവശപ്പെടുത്തി, ബ്രാഹ്മണന്മാരേ.
വൈരസ്യാന്തം മുനിശ്രേഷ്ഠാഃ ക്ഷത്രിയേണ വിധിത്സതാ അലര്കഃ കാശിരാജസ് തു ബ്രഹ്മണ്യഃ സത്യസംഗരഃ
മുനികളിൽ ശ്രേഷ്ഠന്മാർ വൈരം അവസാനിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ, ബ്രഹ്മണഭക്തനും സത്യനിഷ്ഠനുമായ കാശിരാജാവായ അലർക്കൻ ഇടപെട്ടു.
ഷഷ്ടിം വര്ഷസഹസ്രാണി ഷഷ്ടിം വര്ഷശതാനി ച യുവാ രൂപേണ സംപന്ന ആസീത് കാശികുലോദ്വഹഃ
അവൻ അറുപതിനായിരം വർഷവും അറുപത് നൂറ്റാണ്ട് വർഷവും യുവാവിന്റെ രൂപത്തിൽ തന്നെ കാശിവംശത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠനായിരുന്നുവെന്നു പറയുന്നു.
ലോപാമുദ്രാപ്രസാദേന പരമായുര് അവാപ സഃ വയസോ ഽന്തേ മുനിശ്രേഷ്ഠാ ഹത്വാ ക്ഷേമകരാക്ഷസമ്
ലോപാമുദ്രയുടെ അനുഗ്രഹം കൊണ്ടു, അവൻ ഏറ്റവും ദീർഘായുസ് നേടി; ജീവൻ അവസാനിക്കുമ്പോൾ, മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായോ, അവൻ ക്ഷേമകരനെന്ന ദാനവനെ സംഹരിച്ചു.
രമ്യാം നിവേശയാമ് ആസ പുരീം വാരാണസീം നൃപഃ അലര്കസ്യ തു ദായാദഃ ക്ഷേമകോ നാമ പാര്ഥിവഃ
ആ രാജാവ് മനോഹരമായ വാരാണസി നഗരം സ്ഥാപിച്ചു; അലയർക്കിന്റെ വംശജനായ ക്ഷേമകൻ അവിടെ രാജാവായി ഭരിച്ചിരുന്നതാണ്.
ക്ഷേമകസ്യ തു പുത്രോ വൈ വര്ഷകേതുസ് തതോ ഽഭവത് വര്ഷകേതോശ് ച ദായാദോ വിഭുര് നാമ പ്രജേശ്വരഃ
ക്ഷേമകന്റെ മകനായി വർഷകേതു ജനിച്ചു; വർഷകേതുവിന്റെ വംശാവളിയിൽ ജനിച്ചവൻ, ജനങ്ങളുടെ അധിപനായിരുന്ന വിഭു ആയിരുന്നു.
ആനര്തസ് തു വിഭോഃ പുത്രഃ സുകുമാരസ് തതോ ഽഭവത് സുകുമാരസ്യ പുത്രസ് തു സത്യകേതുര് മഹാരഥഃ
വിഭുവിന്റെ മകനായി ആനർത്തൻ ജനിച്ചു; അവന്റെ ശേഷം സുകുമാരൻ ജനിച്ചു; സുകുമാരന്റെ മകൻ മഹാരഥിയായ സത്യകേതു ആയിരുന്നു.
സുതോ ഽഭവന് മഹാതേജാ രാജാ പരമധാര്മികഃ വത്സസ്യ വത്സഭൂമിസ് തു ഭര്ഗഭൂമിസ് തു ഭാര്ഗവാത്
അവന്റെ മകൻ മഹത്തായ തേജസ്സും പരമധാർമികതയും ഉള്ള രാജാവായിരുന്നു; വത്സന്റെ മകൻ വത്സഭൂമി, ഭാർഗവനിൽ നിന്നു ഭാർഗഭൂമി ജനിച്ചു.
ഏതേ ത്വ് അങ്ഗിരസഃ പുത്രാ ജാതാ വംശേ ഽഥ ഭാര്ഗവേ ബ്രാഹ്മണാഃ ക്ഷത്രിയാ വൈശ്യാഃ ശൂദ്രാശ് ച മുനിസത്തമാഃ
ഇവരാണ് അങ്കിരസിന്റെ പുത്രന്മാർ, ഭാർഗവ വംശത്തിൽ ജനിച്ചവർ; ബ്രാഹ്മണന്മാർ, ക്ഷത്രിയന്മാർ, വൈശ്യന്മാർ, ശൂദ്രന്മാർ എന്നിങ്ങനെ, മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായോ.
ആജമീഢോ ഽപരോ വംശഃ ശ്രൂയതാം ദ്വിജസത്തമാഃ സുഹോത്രസ്യ ബൃഹത് പുത്രോ ബൃഹതസ് തനയാസ് ത്രയഃ
മറ്റൊരു വംശമായ ആജമീഢവംശത്തെക്കുറിച്ച് കേൾക്കുവിൻ, ദ്വിജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠന്മാരേ; സുഹോത്രന്റെ മകൻ ബൃഹത് ആയിരുന്നു, ബൃഹത്തിനു മൂന്നു പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു.
അജമീഢോ ദ്വിമീഢശ് ച പുരുമീഢശ് ച വീര്യവാന് അജമീഢസ്യ പത്ന്യസ് തു തിസ്രോ വൈ യശസാന്വിതാഃ
ആജമീഢൻ, ദ്വിമീഢൻ, പുരുമീഢൻ എന്നിങ്ങനെ ശക്തരായ മൂന്നു പുത്രന്മാർ; ആജമീഢന് മൂന്നു പ്രസിദ്ധമായ ഭാര്യമാർ ഉണ്ടായിരുന്നു.