ബ്രഹ്മപാരം മുനേ ശ്രോതുമ് ഇച്ഛാമഃ പരമം ശുഭമ് ജപതാ കണ്ഡുനാ ദേവോ യേനാരാധ്യത കേശവഃ
മഹാമുനിയേ, കണ്ഢു ജപിച്ചുകൊണ്ട് കേശവനെ ആരാധിച്ച ആ പരമശുദ്ധമായ ബ്രഹ്മജപത്തെക്കുറിച്ച് ഞങ്ങൾ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
പാരം പരം വിഷ്ണുര് അപാരപാരഃ പരഃ പരേഭ്യഃ പരമാത്മരൂപഃ സ ബ്രഹ്മപാരഃ പരപാരഭൂതഃ പരഃ പരാണാമ് അപി പാരപാരഃ
വിഷ്ണു പരമോന്നതനും അതിന്റെ അതീതനുമാണ്; അവൻ അകത്തും പുറത്തും അതിരില്ലാത്തവൻ, പരമാത്മാവും ബ്രഹ്മവും, എല്ലാം കടന്നുമുള്ളവനും, ഏറ്റവും ഉന്നതനും, അതിലുമുള്ളവനും ആകുന്നു.
സ കാരണം കാരണസംശ്രിതോ ഽപി തസ്യാപി ഹേതുഃ പരഹേതുഹേതുഃ കാര്യോ ഽപി ചൈഷ സഹ കര്മകര്തൃ രൂപൈര് അനേകൈര് അവതീഹ സര്വമ്
അവൻ കാരണമാണ്, എന്നാൽ കാരണങ്ങളുടെ കാരണത്തിലും നിലകൊള്ളുന്നു; അതിനേക്കാൾ ഉള്ള കാരണം അവനാണ്; അവൻ ഫലമായിട്ടും അനവധി രൂപങ്ങളിൽ എല്ലാ പ്രവൃത്തികളുടെയും കർത്താവായി ഈ ലോകത്ത് പ്രത്യക്ഷമാകുന്നു.
ബ്രഹ്മ പ്രഭുര് ബ്രഹ്മ സ സര്വഭൂതോ ബ്രഹ്മ പ്രജാനാം പതിര് അച്യുതോ ഽസൌ ബ്രഹ്മാവ്യയം നിത്യമ് അജം സ വിഷ്ണുര് അപക്ഷയാദ്യൈര് അഖിലൈര് അസങ്ഗഃ
അവൻ ബ്രഹ്മവും പ്രഭുവും എല്ലാ ജീവികളുടെയും സാരവും, അക്ഷയനായ സൃഷ്ടികളുടെ അധിപതിയും, അച്യുതനും, ശാശ്വതനും ജനനമില്ലാത്ത വിഷ്ണുവും, ക്ഷയിക്കാവുന്നവയൊന്നിലും ആശ്രയമില്ലാത്തവനും ആകുന്നു.
ബ്രഹ്മാക്ഷരമ് അജം നിത്യം യഥാസൌ പുരുഷോത്തമഃ തഥാ രാഗാദയോ ദോഷാഃ പ്രയാന്തു പ്രശമം മമ
അവൻ അക്ഷരവും ജനനമില്ലാത്തതും ശാശ്വതവുമായ ബ്രഹ്മവും പരമപുരുഷനും ആകുന്നപോലെ, എന്റെ ഉള്ളിൽ രാഗാദിദോഷങ്ങൾ ശമിക്കട്ടെ.
ശ്രുത്വാ തസ്യ മുനേര് ജാപ്യം ബ്രഹ്മപാരം ദ്വിജോത്തമാഃ ഭക്തിം ച പരമാം ജ്ഞാത്വാ സുദൃഢാം പുരുഷോത്തമഃ
മഹാമുനിയുടെ ബ്രഹ്മജപം ശ്രവിച്ചും അവന്റെ ഉന്നതവും ദൃഢമായ ഭക്തി മനസ്സിലാക്കി, പരമപുരുഷൻ—
പ്രീത്യാ സ പരയാ ദേവസ് തദാസൌ ഭക്തവത്സലഃ ഗത്വാ തസ്യ സമീപം തു പ്രോവാച മധുസൂദനഃ
അത്യന്തം സ്നേഹത്തോടെ ഭക്തജനപ്രിയനായ ദേവൻ അവന്റെ സമീപത്ത് എത്തി, മധുസൂദനൻ പ്രസന്നമായി പറഞ്ഞു.
മേഘഗമ്ഭീരയാ വാചാ ദിശഃ സംനാദയന്ന് ഇവ ആരുഹ്യ ഗരുഡം വിപ്രാ വിനതാകുലനന്ദനമ്
മേഘഗംഭീരമായ ശബ്ദത്തിൽ ദിശകളെ മുഴുവൻ മുഴങ്ങിച്ചുകൊണ്ട്, വിനതയുടെ പുത്രനായ ഗരുഡനിൽ കയറി, ബ്രാഹ്മണന്മാരേ.
മുനേ ബ്രൂഹി പരം കാര്യം യത് തേ മനസി വര്തതേ വരദോ ഽഹമ് അനുപ്രാപ്തോ വരം വരയ സുവ്രത
മഹാമുനിയേ, നിന്റെ മനസ്സിൽ ഉള്ള ഏറ്റവും വലിയ ആഗ്രഹം പറയൂ. ഞാൻ വരദാനത്തിനായി വന്നിരിക്കുന്നു; ഭക്തനേ, നീ ആഗ്രഹിക്കുന്ന വരം ചോദിക്കൂ.
ശ്രുത്വൈവം വചനം തസ്യ ദേവദേവസ്യ ചക്രിണഃ ചക്ഷുര് ഉന്മീല്യ സഹസാ ദദര്ശ പുരതോ ഹരിമ്
ദേവദേവനായ ചക്രധാരിയുടെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, അവൻ പെട്ടെന്ന് കണ്ണ് തുറന്നു, ഹരിയെ തനിക്കുമുന്നിൽ നില്ക്കുന്നത് കണ്ടു.
അതസീപുഷ്പസംകാശം പദ്മപത്ത്രായതേക്ഷണമ് ശങ്ഖചക്രഗദാപാണിം മുകുടാങ്ഗദധാരിണമ്
അവൻ അതസീപുഷ്പംപോലെയുള്ള കാന്തിയോടെ, താമരയിലുപമമായ വലിയ കണ്ണുകളോടെ, ശംഖം, ചക്രം, ഗദ എന്നിവ കൈവശം വച്ചും, മുടിയും കങ്കണവും ധരിച്ചും, അവനെ കണ്ടു.
ചതുര്ബാഹുമ് ഉദാരാങ്ഗം പീതവസ്ത്രധരം ശുഭമ് ശ്രീവത്സലക്ഷ്മസംയുക്തം വനമാലാവിഭൂഷിതമ്
നാലു കൈകളും ഉജ്ജ്വലമായ അവയവങ്ങളും, മഞ്ഞ വസ്ത്രം ധരിച്ചും, ശ്രീവത്സലക്ഷണത്തോടെ, വനമാല അണിഞ്ഞും, ആ ദൈവിക രൂപം ദർശിച്ചു.
സര്വലക്ഷണസംയുക്തം സര്വരത്നവിഭൂഷിതമ് ദിവ്യചന്ദനലിപ്താങ്ഗം ദിവ്യമാല്യവിഭൂഷിതമ്
എല്ലാ ഉത്തമലക്ഷണങ്ങളോടും എല്ലാ രത്നാഭരണങ്ങളോടും, ദിവ്യചന്ദനം പുരട്ടിയ ദേഹത്തോടും, ദിവ്യപുഷ്പമാല അണിഞ്ഞുമാണ് അവൻ നില്ക്കുന്നത്.
തതഃ സ വിസ്മയാവിഷ്ടോ രോമാഞ്ചിതതനൂരുഹഃ ദണ്ഡവത് പ്രണിപത്യോര്വ്യാം പ്രണാമമ് അകരോത് തദാ
അപ്പോൾ അത്ഭുതത്തിൽ മുഴുകി, രോമാഞ്ചം നിറഞ്ഞ ശരീരത്തോടെ, നിലത്ത് ദണ്ഡവത് പ്രണാമം ചെയ്ത് ഭക്തിപൂർവ്വം വന്ദിച്ചു.
അദ്യ മേ സഫലം ജന്മ അദ്യ മേ സഫലം തപഃ ഇത്യ് ഉക്ത്വാ മുനിശാര്ദൂലാസ് തം സ്തോതുമ് ഉപചക്രമേ
ഇന്ന് എന്റെ ജന്മം സഫലമായി, ഇന്ന് എന്റെ തപസ്സും ഫലപ്രദമായി—ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ആ മഹാമുനി ദൈവത്തെ സ്തുതിക്കാൻ തുടങ്ങി.
നാരായണ ഹരേ കൃഷ്ണ ശ്രീവത്സാങ്ക ജഗത്പതേ ജഗദ്ബീജ ജഗദ്ധാമ ജഗത്സാക്ഷിന് നമോ ഽസ്തു തേ
നാരായണാ, ഹരേ, കൃഷ്ണാ, ശ്രീവത്സലക്ഷണമേ, ലോകത്തിന്റെ നാഥാ, സകലത്തിന്റെ വിത്തും ആധാരവും സാക്ഷിയും ആയവനേ, നിന്നെ ഞാൻ വന്ദിക്കുന്നു!
അവ്യക്ത ജിഷ്ണോ പ്രഭവ പ്രധാനപുരുഷോത്തമ പുണ്ഡരീകാക്ഷ ഗോവിന്ദ ലോകനാഥ നമോ ഽസ്തു തേ
അവ്യക്തനായും ജയശാലിയായും സകലത്തിന്റെയും ആദിയായും പുരുഷന്മാരിൽ ഉത്തമനായും കമലനയനനായും ഗോവിന്ദനുമായും ലോകങ്ങളുടെ നാഥനായും നിന്നെ ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
ഹിരണ്യഗര്ഭ ശ്രീനാഥ പദ്മനാഥ സനാതന ഭൂഗര്ഭ ധ്രുവ ഈശാന ഹൃഷീകേശ നമോ ഽസ്തു തേ
ഹിരണ്യഗർഭനായും ശ്രീപതിയായും പദ്മനാഭനായും ശാശ്വതനായും ഭൂമിയുടെ ഗർഭമായും അചഞ്ചലനായും ഈശാനനായും ഹൃഷീകേശനായും നിന്നെ ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
അനാദ്യന്താമൃതാജേയ ജയ ത്വം ജയതാം വര അജിതാഖണ്ഡ ശ്രീകൃഷ്ണ ശ്രീനിവാസ നമോ ഽസ്തു തേ
ആദിയും അന്തവും ഇല്ലാത്തവനേ, അമൃതസ്വരൂപിയായവനേ, ജയിക്കാനാവാത്തവനേ, വിജയികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, അജിതനായവനേ, അഖണ്ഡനായ ശ്രീകൃഷ്ണാ, ശ്രീനിവാസാ, നിന്നെ ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
പര്ജന്യധര്മകര്താ ച ദുഷ്പാര ദുരധിഷ്ഠിത ദുഃഖാര്തിനാശന ഹരേ ജലശായിന് നമോ ഽസ്തു തേ
മഴയും ധർമ്മവും സൃഷ്ടിക്കുന്നവനേ, കടക്കാൻ പ്രയാസമുള്ളവനേ, അചഞ്ചലനായവനേ, ദു:ഖവും കഷ്ടവും നീക്കുന്നവനേ, ജലത്തിൽ വിശ്രമിക്കുന്ന ഹരേ, നിന്നെ ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
ഭൂതപാവ്യക്ത ഭൂതേശ ഭൂതതത്ത്വൈര് അനാകുല ഭൂതാധിവാസ ഭൂതാത്മന് ഭൂതഗര്ഭ നമോ ഽസ്തു തേ
ഭൂതങ്ങളുടെ അധിപനായും അവ്യക്തനായും ഭൂതങ്ങളുടെ ഇശ്വരനായും ഭൂതതത്ത്വങ്ങളിൽ അശാന്തിയില്ലാത്തവനേ, ഭൂതങ്ങളിൽ വസിക്കുന്നവനേ, ഭൂതങ്ങളുടെ ആത്മാവായവനേ, ഭൂതങ്ങളുടെ ഗർഭമായവനേ, നിന്നെ ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
യജ്ഞയജ്വന് യജ്ഞധര യജ്ഞധാതാഭയപ്രദ യജ്ഞഗര്ഭ ഹിരണ്യാങ്ഗ പൃശ്നിഗര്ഭ നമോ ഽസ്തു തേ
യജ്ഞവും യജ്ഞം ചെയ്യുന്നവനുമാണ് നീ, യജ്ഞത്തെ താങ്ങുന്നവനും ഭയമില്ലായ്മ നൽകുന്നവനും യജ്ഞത്തിന്റെ ഗർഭമായവനും പൊന്നുപോലുള്ള അവയവങ്ങളുള്ളവനും പൃശ്യിണിയിൽ ജനിച്ചവനുമാണ് നീ, നിന്നെ ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
ക്ഷേത്രജ്ഞഃ ക്ഷേത്രഭൃത് ക്ഷേത്രീ ക്ഷേത്രഹാ ക്ഷേത്രകൃദ് വശീ ക്ഷേത്രാത്മന് ക്ഷേത്രരഹിത ക്ഷേത്രസ്രഷ്ട്രേ നമോ ഽസ്തു തേ
ക്ഷേത്രത്തെ അറിയുന്നവനേ, ക്ഷേത്രത്തെ പോഷിപ്പിക്കുന്നവനേ, ക്ഷേത്രത്തിൽ വസിക്കുന്നവനേ, ക്ഷേത്രത്തെ നശിപ്പിക്കുന്നവനേ, ക്ഷേത്രം സൃഷ്ടിക്കുന്നവനേ, സർവ്വാധിപനായവനേ, ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ആത്മാവായവനേ, ക്ഷേത്രത്തിന് അതീതനായവനേ, ക്ഷേത്രം സൃഷ്ടിക്കുന്നവനേ, നിന്നെ ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
ഗുണാലയ ഗുണാവാസ ഗുണാശ്രയ ഗുണാവഹ ഗുണഭോക്തൃ ഗുണാരാമ ഗുണത്യാഗിന് നമോ ഽസ്തു തേ
ഗുണങ്ങളുടെ ആധാരമായവനേ, ഗുണങ്ങളിൽ വസിക്കുന്നവനേ, ഗുണങ്ങൾക്ക് ആശ്രയമായവനേ, ഗുണങ്ങൾ നൽകുന്നവനേ, ഗുണങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നവനേ, ഗുണങ്ങളിൽ ആനന്ദിക്കുന്നവനേ, ഗുണങ്ങൾ ഉപേക്ഷിക്കുന്നവനേ, നിന്നെ ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
ത്വം വിഷ്ണുസ് ത്വം ഹരിശ് ചക്രീ ത്വം ജിഷ്ണുസ് ത്വം ജനാര്ദനഃ ത്വം ഭൂതസ് ത്വം വഷട്കാരസ് ത്വം ഭവ്യസ് ത്വം ഭവത്പ്രഭുഃ
നീ വിഷ്ണുവും ഹരിയും ചക്രധാരിയും ജയശാലിയുമാണ്, ജനാർദ്ദനനും നീ, ഭൂതങ്ങളും വഷട്കാരവും ഭാവിയും ഭവത്തിന്റെ പ്രഭുവും നീ തന്നെയാണ്.
ത്വം ഭൂതകൃത് ത്വമ് അവ്യക്തസ് ത്വം ഭവോ ഭൂതഭൃദ് ഭവാന് ത്വം ഭൂതഭാവനോ ദേവസ് ത്വാമ് ആഹുര് അജമ് ഈശ്വരമ്
നീ ഭൂതങ്ങളെ സൃഷ്ടിക്കുന്നവനും അവ്യക്തനും ഭവനും ഭൂതങ്ങളെ പോഷിപ്പിക്കുന്നവനും ഭൂതങ്ങളുടെ ജനകനും ദേവന്മാർ അജനും ഇശ്വരനുമെന്നു വിളിക്കുന്നവനുമാണ്.
ത്വമ് അനന്തഃ കൃതജ്ഞസ് ത്വം പ്രകൃതിസ് ത്വം വൃഷാകപിഃ ത്വം രുദ്രസ് ത്വം ദുരാധര്ഷസ് ത്വമ് അമോഘസ് ത്വമ് ഈശ്വരഃ
നീ അനന്തനും കൃത്യങ്ങളെ അറിയുന്നവനും പ്രകൃതിയും വൃഷാകപിയും രുദ്രനും ജയിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ളവനും പരാജയമില്ലാത്തവനും ഈശ്വരനും ആണ്.
ത്വം വിശ്വകര്മാ ജിഷ്ണുസ് ത്വം ത്വം ശംഭുസ് ത്വം വൃഷാകൃതിഃ ത്വം ശംകരസ് ത്വമ് ഉശനാ ത്വം സത്യം ത്വം തപോ ജനഃ
നീ വിശ്വകർമ്മയും ജയശാലിയും ശംഭുവും കാളരൂപനും ശങ്കരനും ഉശനസും സത്യവും തപസ്സും ജനങ്ങളും തന്നെയാണ്.
ത്വം വിശ്വജേതാ ത്വം ശര്മ ത്വം ശരണ്യസ് ത്വമ് അക്ഷരമ് ത്വം ശംഭുസ് ത്വം സ്വയംഭൂശ് ച ത്വം ജ്യേഷ്ഠസ് ത്വം പരായണഃ
നീ ലോകങ്ങളെ ജയിക്കുന്നവനും ആശ്രയവും രക്ഷകനും അക്ഷരസ്വരൂപിയും ശംഭുവും സ്വയംഭുവും മൂത്തവനും പരമഗതിയും ആണ്.
ത്വമ് ആദിത്യസ് ത്വമ് ഓംകാരസ് ത്വം പ്രാണസ് ത്വം തമിസ്രഹാ ത്വം പര്ജന്യസ് ത്വം പ്രഥിതസ് ത്വം വേധാസ് ത്വം സുരേശ്വരഃ
നീ ആദിത്യനും ഓംകാരവും പ്രാണനും ഇരുള് നീക്കുന്നവനും മഴവർഷിക്കുന്നവനും പ്രശസ്തനും സ്രഷ്ടാവും ദേവന്മാരുടെ ഇശ്വരനുമാണ്.