ഉര്വശീ മേനകാ രമ്ഭാ ഘൃതാചീ പുഞ്ജികസ്ഥലാ വിശ്വാചീ സഹജന്യാ ച പൂര്വചിത്തിസ് തിലോത്തമാ
ഉർവശി, മേനക, രംഭ, ഘൃതാചി, പുഞ്ചികസ്ഥല, വിശ്വാചി, സഹജന്യ, പൂർവചിത്തി, തിലോത്തരമാ—
അലമ്ബുഷാ മിശ്രകേശീ ശശിലേഖാ ച വാമനാ അന്യാശ് ചാപ്സരസഃ സന്തി രൂപയൌവനഗര്വിതാഃ
അലമ്പുഷ, മിശ്രകേശി, ശശിലേഖ, വാമന എന്നിങ്ങനെ സൗന്ദര്യത്തിലും യൗവനത്തിലും അഭിമാനമുള്ള മറ്റു അപ്സരസുകളും അവിടെ ഉണ്ടു.
സുമധ്യാശ് ചാരുവദനാഃ പീനോന്നതപയോധരാഃ കാമപ്രധാനകുശലാസ് താസ് തത്ര സംനിയോജയ
സുന്ദരമായ നടുവും മനോഹരമായ മുഖവും പുഷ്ടിയുള്ള ഉയർന്ന മുലകളും ഉള്ളവരും, കാമകലകളിൽ നിപുണരായവരുമായ ഇവരെ അവിടെ നിയോഗിക്കൂ.
തസ്യാസ് തദ് വചനം ശ്രുത്വാ പുനഃ പ്രാഹ ശചീപതിഃ തിഷ്ഠന്തു നാമ ചാന്യാസ് താസ് ത്വം ചാത്ര കുശലാ ശുഭേ
അവളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടശേഷം ശചീപതി വീണ്ടും പറഞ്ഞു: മറ്റു അപ്സരസുകൾ അവിടെയിരിക്കുക, നീയോ, ശുഭേ, ഇവിടെ ഏറ്റവും നിപുണയാണല്ലോ.
കാമം വസന്തം വായും ച സഹായാര്ഥേ ദദാമി തേ തൈഃ സാര്ധം ഗച്ഛ സുശ്രോണി യത്രാസ്തേ സ മഹാമുനിഃ
നിനക്ക് സഹായത്തിനായി ഞാൻ കാമദേവനെയും വസന്തനെയും വായുവിനെയും കൊടുക്കുന്നു; ഇവരോടൊപ്പം നീ, മനോഹരനിതംബിനി, ആ മഹർഷിയുടെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് പോവൂ.
ശക്രസ്യ വചനം ശ്രുത്വാ തദാ സാ ചാരുലോചനാ ജഗാമാകാശമാര്ഗേണ തൈഃ സാര്ധം ചാശ്രമം മുനേഃ
ശക്രന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടതോടെ ആ മനോഹരനയനയുള്ളവൾ അവരോടൊപ്പം ആകാശമാർഗ്ഗം വഴി മുനിയുടെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് പോയി.
ഗത്വാ സാ തത്ര രുചിരം ദദര്ശ വനമ് ഉത്തമമ് മുനിം ച ദീപ്തതപസമ് ആശ്രമസ്ഥമ് അകല്മഷമ്
അവിടെ എത്തി, അവൾ മനോഹരവും ഉത്തമവുമായ ഒരു വനവും, കഠിനതപസ്സിൽ ജ്വലിക്കുന്ന, പാപരഹിതനായ മുനിയെ ആശ്രമത്തിൽ കാണുകയും ചെയ്തു.
അപശ്യത് സാ വനം രമ്യം തൈഃ സാര്ധം നന്ദനോപമമ് സര്വര്തുവരപുഷ്പാഢ്യം ശാഖാമൃഗഗണാകുലമ്
അവൾ അവരോടൊപ്പം ആ നന്ദനവനത്തെപ്പോലെ മനോഹരമായ, എല്ലാ ঋതുക്കളിലും പുഷ്പങ്ങൾ നിറഞ്ഞ, ശാഖാമൃഗങ്ങൾ നിറഞ്ഞ വനവും കണ്ടു.
പുണ്യം പദ്മബലോപേതം സപല്ലവമഹാബലമ് ശ്രോത്രരമ്യാന് സുമധുരാഞ് ശബ്ദാന് ഖഗമുഖേരിതാന്
പുണ്യമായതും, താമരയുടെ ശക്തിയുള്ളതും, വലിയ ഇലകളും കൊമ്പുകളും ഉള്ളതും, പക്ഷികളുടെ മധുരമായ ശബ്ദങ്ങൾ നിറഞ്ഞതുമായ ഒരു വനമായിരുന്നു അത്.
സര്വര്തുഫലഭാരാഢ്യാന് സര്വര്തുകുസുമോജ്ജ്വലാന് അപശ്യത് പാദപാംശ് ചൈവ വിഹംഗൈര് അനുനാദിതാന്
എല്ലാ ঋതുക്കളിലും പഴങ്ങൾ നിറഞ്ഞു കവിഞ്ഞ, സകല ঋതുക്കളിലും പുഷ്പങ്ങൾ കൊണ്ട് ദീപ്തമായ, പക്ഷികൾ കൊണ്ട് മുഴങ്ങുന്ന മരങ്ങൾ അവൾ കണ്ടു.
ആമ്രാന് ആമ്രാതകാന് ഭവ്യാന് നാരികേരാന് സതിന്ദുകാന് അഥ ബില്വാംസ് തഥാ ജീവാന് ദാഡിമാന് ബീജപൂരകാന്
മാവുകളും, കാട്ടുമാവുകളും, മനോഹരമായ തേങ്ങകളും, തിണ്ടുക്കകളും, ബില്വമരങ്ങളും, ജീവമരങ്ങളും, മാതളവും വിത്തുള്ള മറ്റു പഴങ്ങളും—
പനസാംല് ലകുചാന് നീപാഞ് ശിരീഷാന് സുമനോഹരാന് പാരാവതാംസ് തഥാ കോലാന് അരിമേദാമ്ലവേതസാന്
പഴനസും, ലക്ഷൂചയും, നീപമരങ്ങളും, അതിമനോഹരമായ ശിരീഷമരങ്ങളും, പാറാവുകളും, കോലമരങ്ങളും, അരിമേട, പുളിയൻവേടസ എന്നിവയും—
ഭല്ലാതകാന് ആമലകാഞ് ശതപര്ണാംശ് ച കിംശുകാന് ഇങ്ഗുദാന് കരവീരാംശ് ച ഹരീതകീവിഭീതകാന്
ഭല്ലാതകവും, നെല്ലിക്കയും, ശതപർണവും, കിംശുകമരവും, ഇങ്ങു, കരവീരവും, ഹരീതകിയും, വിഭീതകവുമാണ് അവിടെ കണ്ടത്.
ഏതാന് അന്യാംശ് ച സാ വൃക്ഷാന് ദദര്ശ പൃഥുലോചനാ തഥൈവാശോകപുംനാഗകേതകീബകുലാന് അഥ
വിപുലമായ കണ്ണുള്ള അവൾ ഇവയും മറ്റു മരങ്ങളും, അശോകം, പുന്നാഗം, കേതകി, ബകുലം എന്നിവയും കണ്ടു.
പാരിജാതാന് കോവിദാരാന് മന്ദാരേന്ദീവരാംസ് തഥാ പാടലാഃ പുഷ്പിതാ രമ്യാ ദേവദാരുദ്രുമാംസ് തഥാ
പാരിജാതം, കോവിദാരം, മന്ദാരം, ഇന്ദീവരം, പാടലപൂക്കൾ നിറഞ്ഞ മനോഹരമായ മരങ്ങൾ, ദേവദാരുവും അവൾ കണ്ടു.
ശാലാംസ് താലാംസ് തമാലാംശ് ച നിചുലാംല് ലോമകാംസ് തഥാ അന്യാംശ് ച പാദപശ്രേഷ്ഠാന് അപശ്യത് ഫലപുഷ്പിതാന്
ശാല, താല, തമാല, നിചുല, ലോമക എന്നിങ്ങനെയുള്ള മറ്റു മികച്ച ഫലപുഷ്പങ്ങൾ നിറഞ്ഞ മരങ്ങളും അവൾ അവിടെ കണ്ടു.
ചകോരൈഃ ശതപത്ത്രൈശ് ച ഭൃങ്ഗരാജൈസ് തഥാ ശുകൈഃ കോകിലൈഃ കലവിങ്കൈശ് ച ഹാരീതൈര് ജീവജീവകൈഃ
ചകോറപ്പക്ഷികളും, താമരപ്പൂക്കളും, ഭൃംഗരാജ് എന്ന തേൻചിതയും, തത്തകളും, കുയിലുകളും, കലവിങ്കപക്ഷികളും, പച്ചപ്പക്ഷികളും, ജീവജീവകപക്ഷികളും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
പ്രിയപുത്രൈശ് ചാതകൈശ് ച തഥാന്യൈര് വിവിധൈഃ ഖഗൈഃ ശ്രോത്രരമ്യം സുമധുരം കൂജദ്ഭിശ് ചാപ്യ് അധിഷ്ഠിതമ്
പ്രിയപ്പെട്ട കുഞ്ഞുങ്ങളും, ചാതകപ്പക്ഷികളും, മറ്റും色色തരം പക്ഷികളും, ചെവിക്ക് ആഹ്ലാദം പകരുന്ന മധുരമായ കൂജനം മുഴക്കിക്കൊണ്ടവിടെയിരുന്നു.
സരാംസി ച മനോജ്ഞാനി പ്രസന്നസലിലാനി ച കുമുദൈഃ പുണ്ഡരീകൈശ് ച തഥാ നീലോത്പലൈഃ ശുഭൈഃ
അവിടെ മനോഹരമായ തടാകങ്ങളും, സുതാരമായ വെള്ളവും, കുമുദപൂക്കളും, താമരകളും, അതുപോലെ നീലനീർതാമരകളും അലങ്കരിച്ചിരുന്നു.
കഹ്ലാരൈഃ കമലൈശ് ചൈവ ആചിതാനി സമന്തതഃ കാദമ്ബൈശ് ചക്രവാകൈശ് ച തഥൈവ ജലകുക്കുടൈഃ
കഹ്ലാരപ്പൂക്കളും താമരപ്പൂക്കളും ചുറ്റും നിറഞ്ഞു, കൂടാതെ കാദംബമരങ്ങളും, ചക്രവാകപ്പക്ഷികളും, ജലക്കോഴികളും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
കാരണ്ഡവൈര് ബകൈര് ഹംസൈഃ കൂര്മൈര് മദ്ഗുഭിര് ഏവ ച ഏതൈശ് ചാന്യൈശ് ച കീര്ണാനി സമന്താജ് ജലചാരിഭിഃ
കാരണ്ഡവക്കഴികൾ, കൊക്കുകൾ, ഹംസകൾ, ആമകൾ, മട്ഗുപക്ഷികൾ ഇവയും മറ്റു ജലജീവികളും ചുറ്റും നിറഞ്ഞിരുന്നു.
ക്രമേണൈവ തഥാ സാ തു വനം ബഭ്രാമ തൈഃ സഹ ഏവം ദൃഷ്ട്വാ വനം രമ്യം തൈഃ സാര്ധം പരമാദ്ഭുതമ്
ഇങ്ങനെ അവൾ അവരോടൊപ്പം ആ വനത്തിലൂടെ ക്രമമായി സഞ്ചരിച്ചു; ആ അത്ഭുതകരമായ മനോഹരമായ വനം അവരോടൊപ്പം കണ്ടു.
വിസ്മയോത്ഫുല്ലനയനാ സാ ബഭൂവ വരാങ്ഗനാ പ്രോവാച വായും കാമം ച വസന്തം ച ദ്വിജോത്തമാഃ
ആശ്ചര്യത്തിൽ കണ്ണുകൾ വിശാലമായ ആ ശ്രേഷ്ഠസ്ത്രീ ആയി; അവൾ വായുവിനോടും, കാമനോടും, വസന്തനോടും സംസാരിച്ചു, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ.
കുരുധ്വം മമ സാഹായ്യം യൂയം സര്വേ പൃഥക് പൃഥക്
നിങ്ങൾ എല്ലാവരും വേർവേറെയായി എനിക്കു സഹായം ചെയ്യണം.
ഏവമ് ഉക്ത്വാ തദാ സാ തു തഥേത്യ് ഉക്താ സുരൈര് ദ്വിജാഃ പ്രത്യുവാചാദ്യ യാസ്യാമി യത്രാസൌ സംസ്ഥിതോ മുനിഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതിനു ശേഷം, ദേവന്മാർ 'അങ്ങനെയാകട്ടെ' എന്നു പറഞ്ഞു; അവൾ മറുപടി പറഞ്ഞു: 'ഇന്ന് ഞാൻ ആ മുനി ഇരിക്കുന്നിടത്തേക്ക് പോകും.'
അദ്യ തം ദേഹയന്താരം പ്രയുക്തേന്ദ്രിയവാജിനമ് സ്മരശസ്ത്രഗലദ്രശ്മിം കരിഷ്യാമി കുസാരഥിമ്
ഇന്ന് ആ തൻ ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ കുതിരപോലെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന, ക്ഷീണിച്ച ശരീരമുള്ള, കാമശസ്ത്രത്തിന്റെ പ്രകാശം ഉള്ളവനെ, കാമത്തിന്റെ സാരഥിയാക്കും.
ബ്രഹ്മാ ജനാര്ദനോ വാപി യദി വാ നീലലോഹിതഃ തഥാപ്യ് അദ്യ കരിഷ്യാമി കാമബാണക്ഷതാന്തരമ്
അവൻ ബ്രഹ്മാവായാലും, ജനാർദ്ദനനായാലും, അല്ലെങ്കിൽ നീലലോഹിതനായാലും, എന്നിരുന്നാലും ഇന്ന് ഞാൻ അവനെ കാമബാണങ്ങൾ കൊണ്ട് വേദനിപ്പിക്കും.
ഇത്യ് ഉക്ത്വാ പ്രയയൌ സാഥ യത്രാസൌ തിഷ്ഠതേ മുനിഃ മുനേസ് തപഃപ്രഭാവേണ പ്രശാന്തശ്വാപദാശ്രമമ്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് അവൾ ആ മുനി ഇരിക്കുന്നിടത്തേക്ക് പോയി; ആ മുനിയുടെ തപസ്സിന്റെ ശക്തിയാൽ അശ്രമം കാട്ടുമൃഗങ്ങളിൽ നിന്ന് ശാന്തമായിരുന്നു.
സാ പുംസ്കോകിലമാധുര്യേ നദീതീരേ വ്യവസ്ഥിതാ സ്തോകമാത്രം സ്ഥിതാ തസ്മാദ് അഗായത വരാപ്സരാഃ
ആ പുരുഷകുയിലിന്റെ മധുരതയോടെ നദീതീരത്ത് നിന്നു, കുറേ നേരം അവിടെ നിന്ന ശേഷം ആ ശ്രേഷ്ഠം ആയ അപ്സരസ് പാടാൻ തുടങ്ങി.
തതോ വസന്തഃ സഹസാ ബലം സമകരോത് തദാ കോകിലാരാവമധുരമ് അകാലികമനോഹരമ്
അപ്പോൾ വസന്തൻ അപ്രതീക്ഷിതമായി തന്റെ ശക്തി പ്രയോഗിച്ചു; കുയിലുകളുടെ രാവു അത്യന്തം മധുരവും ആകർഷകവുമാക്കി.