നരാന്തകം മഹാവീര്യം തഥാ ചൈവ യമാന്തകമ് മാലാഢ്യം മാലികാഢ്യം ച ഹത്വാ രാമസ് തു വീര്യവാന്
വീരനായ രാമൻ മഹാവീര്യശാലിയായ നരാന്തകനെ, യമാന്തകനെ, മലാഢ്യനെയും മാലികാഢ്യനെയും സംഹരിച്ചു.
പുനര് ഇന്ദ്രജിതം ഹത്വാ കുമ്ഭകര്ണം സരാവണമ് വൈദേഹീം ചാഗ്നിനാശോധ്യ ദത്ത്വാ രാജ്യം വിഭീഷണേ
പിന്നീട് ഇന്ദ്രജിത്തിനെയും കുംഭകർണ്ണനെയും രാവണനെയും സംഹരിച്ചു, സീതയെ അഗ്നിപരീക്ഷയിൽ വെച്ചു, രാജ്യം വിഭീഷണന് നൽകി.
വാസുദേവം സമാദായ യാനം പുഷ്പകമ് ആരുഹത് ലീലയാ സമനുപ്രാപദ് അയോധ്യാം പൂര്വപാലിതാമ്
വാസുദേവനെയും കൂട്ടി, പുഷ്പകവിമാനത്തിൽ കയറി, ലളിതമായി മുമ്പ് ഭരിച്ചിരുന്ന അയോധ്യയിൽ എത്തി.
കനിഷ്ഠം ഭരതം സ്നേഹാച് ഛത്രുഘ്നം ഭക്തവത്സലഃ അഭിഷിച്യ തദാ രാമഃ സര്വരാജ്യേ ഽധിരാജവത്
സ്നേഹത്താൽ രാമൻ തന്റെ ഇളയ സഹോദരന്മാരായ ഭരതനെയും ശത്രുഘ്നനെയും എല്ലാ രാജ്യങ്ങളിലും രാജാവായി അഭിഷേകം ചെയ്തു.
പുരാതനീം സ്വമൂര്തിം ച സമാരാധ്യ തതോ ഹരിഃ ദശ വര്ഷസഹസ്രാണി ദശ വര്ഷശതാനി ച
അതിനുശേഷം ഹരിഃ തന്റെ പുരാതനരൂപത്തെ ആരാധിച്ച്, പത്ത് ആയിരം വർഷവും പത്ത് നൂറ് വർഷവും ഭരിച്ചു.
ഭുക്ത്വാ സാഗരപര്യന്താം മേദിനീം സ തു രാഘവഃ രാജ്യമ് ആസാദ്യ സുഗതിം വൈഷ്ണവം പദമ് ആവിശത്
സമുദ്രം വരെ വ്യാപിച്ച ഭൂമി അനുഭവിച്ച്, ആ രാഘവൻ രാജ്യം നേടുമ്പോൾ, ഉത്തമമായ വൈഷ്ണവപദം പ്രാപിച്ചു.
താം ചാപി പ്രതിമാം രാമഃ സമുദ്രേശായ ദത്തവാന് ധന്യോ രക്ഷയിതാസി ത്വം തോയരത്നസമന്വിതഃ
ആ പ്രതിമ തന്നെ രാമൻ സമുദ്രനാഥനു നൽകി, 'നീ ജലരത്നങ്ങളാൽ സമ്പന്നനായി ഇതിനെ സംരക്ഷിക്കണം, ഭാഗ്യവാനായിരിക്കും' എന്നു പറഞ്ഞു.
ദ്വാപരം യുഗമ് ആസാദ്യ യദാ ദേവോ ജഗത്പതിഃ ധരണ്യാശ് ചാനുരോധേന ഭാവശൈഥില്യകാരണാത്
ദ്വാപരയുഗത്തിൽ, ലോകനാഥനായ ദേവൻ, ഭൂമിയുടെ അപേക്ഷയും ധർമ്മം ക്ഷയിച്ചതും കാരണം, ഭൂമിയിൽ അവതരിച്ചപ്പോൾ,
അവതീര്ണഃ സ ഭഗവാന് വസുദേവകുലേ പ്രഭുഃ കംസാദീനാം വധാര്ഥായ സംകര്ഷണസഹായവാന്
അപ്പോഴാണ് ഭഗവാൻ വാസുദേവകുലത്തിൽ, സംകർഷണനോടൊപ്പം, കംസനും മറ്റും സംഹരിക്കാനായി അവതരിച്ചത്.
തദാ താം പ്രതിമാം വിപ്രാഃ സര്വവാഞ്ഛാഫലപ്രദാമ് സര്വലോകഹിതാര്ഥായ കസ്യചിത് കാരണാന്തരേ
അപ്പോൾ, ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, എല്ലാ ലോകങ്ങൾക്കും ഹിതത്തിനും എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങൾക്കും ഫലം നൽകുന്ന ആ പ്രതിമ മറ്റൊരു കാരണത്താൽ അപ്രാപ്യമായി.
തസ്മിന് ക്ഷേത്രവരേ പുണ്യേ ദുര്ലഭേ പുരുഷോത്തമേ ഉജ്ജഹാര സ്വയം തോയാത് സമുദ്രഃ സരിതാം പതിഃ
ആ പുണ്യഭൂമിയായ, അപൂർവമായ പുരുഷോത്തമക്ഷേത്രത്തിൽ, നദികളുടെ അധിപനായ സമുദ്രൻ സ്വയം അതിനെ ജലത്തിൽ നിന്ന് ഉയർത്തി.
തദാ പ്രഭൃതി തത്രൈവ ക്ഷേത്രേ മുക്തിപ്രദേ ദ്വിജാഃ ആസ്തേ സ ദേവോ ദേവാനാം സര്വകാമഫലപ്രദഃ
അതിനുശേഷം മുതൽ, മോക്ഷം നൽകുന്ന ആ ക్షേത്രത്തിൽ, എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങൾക്കും ഫലം നൽകുന്ന ദേവൻ അവിടെ വസിക്കുന്നു.
യേ സംശ്രയന്തി ചാനന്തം ഭക്ത്യാ സര്വേശ്വരം പ്രഭുമ് വാങ്മനഃകര്മഭിര് നിത്യം തേ യാന്തി പരമം പദമ്
ആനന്തനിൽ ഭക്തിയോടെ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നവർ, വാക്ക്, മനസ്, പ്രവൃത്തികൾകൊണ്ട് സദാ സേവിക്കുന്നവർ, പരമപദം പ്രാപിക്കും.
ദൃഷ്ട്വാനന്തം സകൃദ് ഭക്ത്യാ സംപൂജ്യ പ്രണിപത്യ ച രാജസൂയാശ്വമേധാഭ്യാം ഫലം ദശഗുണം ലഭേത്
ആനന്തനെ ഒരിക്കൽ പോലും ഭക്തിയോടെ കണ്ട്, ആരാധിച്ച്, നമസ്കരിച്ചാൽ, രാജസൂയയാഗത്തിന്റെയും അശ്വമേധയാഗത്തിന്റെയും പത്ത് മടങ്ങ് ഫലം ലഭിക്കും.
സര്വകാമസമൃദ്ധേന കാമഗേന സുവര്ചസാ വിമാനേനാര്കവര്ണേന കിങ്കിണീജാലമാലിനാ
സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശിക്കുന്ന, എല്ലാ ഇഷ്ടങ്ങളും നിറവേറ്റുന്ന, മനോഹരമായ കിന്കിണി ശബ്ദങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട സ്വർഗ്ഗീയ രഥത്തിൽ ഇരുന്നു,
ത്രിഃസപ്തകുലമ് ഉദ്ധൃത്യ ദിവ്യസ്ത്രീഗണസേവിതഃ ഉപഗീയമാനോ ഗന്ധര്വൈര് നരോ വിഷ്ണുപുരം വ്രജേത്
ഇരുപത്തൊന്ന് തലമുറകളെയും ഉദ്ധരിച്ച്, ദിവ്യസ്ത്രികൾ സേവനം ചെയ്യുന്നവനായി, ഗന്ധർവന്മാർ പാടുമ്പോൾ, ആ മനുഷ്യൻ വിഷ്ണുപുരിയിലേക്ക് എത്തുന്നു.
തത്ര ഭുക്ത്വാ വരാന് ഭോഗാഞ് ജരാമരണവര്ജിതഃ ദിവ്യരൂപധരഃ ശ്രീമാന് യാവദ് ആഭൂതസംപ്ലവമ്
അവിടെ, വൃദ്ധിയും മരണമുമില്ലാതെ, ദിവ്യരൂപവും ഐശ്വര്യവുമുള്ളവനായി, ഉത്തമമായ അനുഭവങ്ങൾ ആസ്വദിച്ച്, സൃഷ്ടി ലയിക്കുന്നതുവരെ അവൻ താമസിക്കുന്നു.
പുണ്യക്ഷയാദ് ഇഹായാതശ് ചതുര്വേദീ ദ്വിജോത്തമഃ വൈഷ്ണവം യോഗമ് ആസ്ഥായ തതോ മോക്ഷമ് അവാപ്നുയാത്
പുണ്യം തീർന്നപ്പോൾ, നാലു വേദങ്ങളും അറിഞ്ഞ ഉത്തമദ്വിജൻ ഭൂമിയിൽ തിരിച്ചെത്തി, വൈഷ്ണവയോഗം സ്വീകരിച്ച്, പിന്നീട് മോക്ഷം പ്രാപിക്കും.
ഏവം മയാ ത്വ് അനന്തോ ഽസൌ കീര്തിതോ മുനിസത്തമാഃ കഃ ശക്നോതി ഗുണാന് വക്തും തസ്യ വര്ഷശതൈര് അപി
ഇങ്ങനെ ഞാൻ അവന്റെ അനന്തമായ മഹത്വം നിങ്ങളോട് വിവരിച്ചു, മഹർഷിമാരേ; അവന്റെ ഗുണങ്ങൾ നൂറു വർഷം കൊണ്ടും ആരും മുഴുവനായി പറയാൻ കഴിയില്ല.
ഏവം വോ ഽനന്തമാഹാത്മ്യം ക്ഷേത്രം ച പുരുഷോത്തമമ് ഭുക്തിമുക്തിപ്രദം നൄണാം മയാ പ്രോക്തം സുദുര്ലഭമ്
ഇങ്ങനെ ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് ഈ അതുല്യമായ മഹത്വവും, ഭോഗവും മോക്ഷവും നൽകുന്ന, അപൂർവമായ ഈ ഉത്തമക്ഷേത്രത്തെ കുറിച്ചും പറഞ്ഞു.
യത്രാസ്തേ പുണ്ഡരീകാക്ഷഃ ശങ്ഖചക്രഗദാധരഃ പീതാമ്ബരധരഃ കൃഷ്ണഃ കംസകേശിനിഷൂദനഃ
അവിടെ പുണ്ടരീകാക്ഷനായ, ശംഖവും ചക്രവും ഗദയും കൈവശമുള്ള, പീതാംബരം ധരിച്ച, കംസനെയും കേശിയെയും സംഹരിച്ച കൃഷ്ണൻ വസിക്കുന്നു.
യേ തത്ര കൃഷ്ണം പശ്യന്തി സുരാസുരനമസ്കൃതമ് സംകര്ഷണം സുഭദ്രാം ച ധന്യാസ് തേ നാത്ര സംശയഃ
അവിടെ ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും വന്ദിക്കുന്ന കൃഷ്ണനെയും, സംകർഷണനെയും, സുഭദ്രയെയും കാണുന്നവർ ഭാഗ്യശാലികളാണ്—ഇതിൽ സംശയമില്ല.
ത്രൈലോക്യാധിപതിം ദേവം സര്വകാമഫലപ്രദമ് യേ ധ്യായന്തി സദാ കൃഷ്ണം മുക്താസ് തേ നാത്ര സംശയഃ
മൂന്നു ലോകങ്ങളുടെയും അധിപതിയായ, എല്ലാ ഇഷ്ടഫലങ്ങളും നൽകുന്ന കൃഷ്ണനെ എപ്പോഴും ധ്യാനിക്കുന്നവർ മോക്ഷം പ്രാപിക്കുന്നു—ഇതിൽ സംശയമില്ല.
കൃഷ്ണേ രതാഃ കൃഷ്ണമ് അനുസ്മരന്തി രാത്രൌ ച കൃഷ്ണം പുനര് ഉത്ഥിതാ യേ തേ ഭിന്നദേഹാഃ പ്രവിശന്തി കൃഷ്ണം ഹവിര് യഥാ മന്ത്രഹുതം ഹുതാശമ്
കൃഷ്ണനിൽ ഭക്തിയുള്ളവർ, രാത്രിയിൽ കൃഷ്ണനെ ഓർത്തു, ഉണർന്നപ്പോൾ വീണ്ടും കൃഷ്ണനെ സ്മരിക്കുന്നവർ, അവരുടെ വേറിട്ട ശരീരങ്ങൾ ഹവിസ്സു മന്ത്രത്തോടെ അഗ്നിയിൽ ലയിക്കുന്നതുപോലെ കൃഷ്ണനിൽ ലയിക്കുന്നു.
തസ്മാത് സദാ മുനിശ്രേഷ്ഠാഃ കൃഷ്ണഃ കമലലോചനഃ തസ്മിന് ക്ഷേത്രേ പ്രയത്നേന ദ്രഷ്ടവ്യോ മോക്ഷകാങ്ക്ഷിഭിഃ
അതിനാൽ, മഹർഷിമാരേ, മോക്ഷം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ ആ ഉത്തമക്ഷേത്രത്തിൽ കമലനയനനായ കൃഷ്ണനെ ഉത്സാഹത്തോടെ ദർശിക്കണം.
ശയനോത്ഥാപനേ കൃഷ്ണം യേ പശ്യന്തി മനീഷിണഃ ഹലായുധം സുഭദ്രാം ച ഹരേഃ സ്ഥാനം വ്രജന്തി തേ
ശയനത്തിനും ഉണരുന്നതിനും സമയത്ത് കൃഷ്ണനെയും, ഹലായുധനെയും, സുഭദ്രയെയും ദർശിക്കുന്ന ജ്ഞാനികൾ ഹരിയുടെ ലോകം പ്രാപിക്കുന്നു.
സര്വകാലേ ഽപി യേ ഭക്ത്യാ പശ്യന്തി പുരുഷോത്തമമ് രൌഹിണേയം സുഭദ്രാം ച വിഷ്ണുലോകം വ്രജന്തി തേ
എല്ലാ സമയത്തും ഭക്തിയോടെ ഉത്തമപുരുഷനെയും, രൗഹിണേയനെയും, സുഭദ്രയെയും ദർശിക്കുന്നവർ വിഷ്ണുലോകം പ്രാപിക്കുന്നു.
ആസ്തേ യശ് ചതുരോ മാസാന് വാര്ഷികാന് പുരുഷോത്തമേ പൃഥിവ്യാസ് തീര്ഥയാത്രായാഃ ഫലം പ്രാപ്നോതി ചാധികമ്
ഭൂമിയിലെ പുരുഷോത്തമക്ഷേത്രത്തിൽ നാലു മാസക്കാലം വസിക്കുന്നവർക്ക്, മറ്റു തീർത്ഥയാത്രകളുടെ ഫലത്തേക്കാൾ വലിയ ഫലം ലഭിക്കും.
യേ സര്വകാലം തത്രൈവ നിവസന്തി മനീഷിണഃ ജിതേന്ദ്രിയാ ജിതക്രോധാ ലഭന്തേ തപസഃ ഫലമ്
എപ്പോഴും അവിടെ തന്നെ വസിക്കുന്ന, ഇന്ദ്രിയങ്ങളും കോപവും ജയിച്ച ജ്ഞാനികൾക്ക് തപസ്സിന്റെ ഫലം ലഭിക്കും.
തപസ് തപ്ത്വാന്യതീര്ഥേഷു വര്ഷാണാമ് അയുതം നരഃ യദ് ആപ്നോതി തദ് ആപ്നോതി മാസേന പുരുഷോത്തമേ
മറ്റ് തീർത്ഥങ്ങളിൽ പത്തു ആയിരം വർഷം തപസ്സ് ചെയ്താൽ ലഭിക്കുന്ന ഫലം, പുരുഷോത്തമക്ഷേത്രത്തിൽ ഒരു മാസത്തിൽ തന്നെ ലഭിക്കും.