വിഹായ രത്നസംഘാംശ് ച പ്രതിമാം ശുഭലക്ഷണാമ് പുഷ്പകേണ വിമാനേന ലങ്കാം പ്രാസ്ഥാപയദ് ദ്രുതമ്
രത്നങ്ങളുടെ കൂമ്പാരങ്ങളും, ശുഭലക്ഷണങ്ങളുള്ള പ്രതിമയും അവിടെ വിട്ടുവെച്ച്, പുഷ്പകവിമാനത്തിൽ അതിനെ വേഗത്തിൽ ലങ്കയിലേക്ക് അയച്ചു.
പുരാധ്യക്ഷഃ സ്ഥിതഃ ശ്രീമാന് ധര്മാത്മാ സ വിഭീഷണഃ രാവണസ്യാനുജോ മന്ത്രീ നാരായണപരായണഃ
പട്ടണത്തിന്റെ രക്ഷാധികാരിയായ, ധാർമ്മികനും മഹത്വമുള്ളവനും ആയ, രാവണന്റെ അനിയനായ, മന്ത്രിയും നാരായണഭക്തനുമായ വിഭീഷണൻ അവിടെ നിലകൊണ്ടിരുന്നു.
ദൃഷ്ട്വാ താം പ്രതിമാം ദിവ്യാം ദേവേന്ദ്രഭവനച്യുതാമ് രോമാഞ്ചിതതനുര് ഭൂത്വാ വിസ്മയം സമപദ്യത
ദൈവാലയത്തിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിയ ദിവ്യമായ ആ പ്രതിമ കണ്ടപ്പോൾ, വിഭീഷണന്റെ ശരീരം രോമാഞ്ചിതമായി, അത്ഭുതത്തിൽ മുഴുകി.
പ്രണമ്യ ശിരസാ ദേവം പ്രഹൃഷ്ടേനാന്തരാത്മനാ അദ്യ മേ സഫലം ജന്മ അദ്യ മേ സഫലം തപഃ
ദേവനെ തലകുനിച്ച് നമസ്കരിച്ച്, ഹൃദയത്തിൽ ആനന്ദം നിറഞ്ഞ്, 'ഇന്ന് എന്റെ ജന്മം ഫലപ്രദമായി, ഇന്ന് എന്റെ തപസ്സിന് ഫലം ലഭിച്ചു' എന്നു പറഞ്ഞു.
ഇത്യ് ഉക്ത്വാ സ തു ധര്മാത്മാ പ്രണിപത്യ മുഹുര് മുഹുഃ ജ്യേഷ്ഠം ഭ്രാതരമ് ആസാദ്യ കൃതാഞ്ജലിര് അഭാഷത
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ആ ധാർമ്മികൻ വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കരിച്ച്, മുതിർന്ന സഹോദരനോട് കൈകൂപ്പി സമീപിച്ച് പറഞ്ഞു.
രാജന് പ്രതിമയാ ത്വം മേ പ്രസാദം കര്തുമ് അര്ഹസി യാമ് ആരാധ്യ ജഗന്നാഥ നിസ്തരേയം ഭവാര്ണവമ്
'രാജാവേ, ഈ പ്രതിമയാൽ നീ എന്നോട് ദയചെയ്യണം. ഈ പ്രതിമയെ ആരാധിച്ചാൽ, ലോകനാഥനായ ഭഗവാന്റെ കൃപയാൽ, ഭവസമുദ്രം കടക്കാൻ കഴിയും.'
ഭ്രാതുര് വചനമ് ആകര്ണ്യ രാവണസ് തം തദാബ്രവീത് ഗൃഹാണ പ്രതിമാം വീര ത്വ് അനയാ കിം കരോമ്യ് അഹമ്
സഹോദരന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട രാവണൻ അപ്പോൾ പറഞ്ഞു: 'വീരാ, നീ ഈ പ്രതിമ എടുക്കൂ; ഞാൻ ഇതിൽ എന്ത് ചെയ്യാനാണ്?'
സ്വയംഭുവം സമാരാധ്യ ത്രൈലോക്യം വിജയേ ത്വ് അഹമ് നാനാശ്ചര്യമയം ദേവം സര്വഭൂതഭവോദ്ഭവമ്
'സ്വയംഭുവായ ദൈവത്തെ ആരാധിച്ച്, ഞാൻ മൂന്നു ലോകവും ജയിച്ചു; ഈ അത്ഭുതകരമായ ദൈവം എല്ലാ ജീവികളുടെ ഉത്ഭവമാണ്.'
വിഭീഷണോ മഹാബുദ്ധിസ് തദാ താം പ്രതിമാം ശുഭാമ് ശതമ് അഷ്ടോത്തരം ചാബ്ദം സമാരാധ്യ ജനാര്ദനമ്
വിപുലമായ ബുദ്ധിയുള്ള വിഭീഷണൻ, ആ ശുഭപ്രതിമയെ നൂറു എട്ടു വർഷം ജനാർദ്ദനനെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിച്ചു.
അജരാമരണം പ്രാപ്തമ് അണിമാദിഗുണൈര് യുതമ് രാജ്യം ലങ്കാധിപത്യം ച ഭോഗാന് ഭുങ്ക്തേ യഥേപ്സിതാന്
വയസ്സും മരണവും ഇല്ലാത്ത അവസ്ഥയും, അനിമാദി ആശ്യര്യശക്തികളും, ലങ്കയുടെ രാജ്യം, ഇഷ്ടമുള്ള സുഖസൗഖ്യങ്ങൾ എല്ലാം വിഭീഷണൻ അനുഭവിച്ചു.
അഹോ നോ വിസ്മയോ ജാതഃ ശ്രുത്വേദം പരമാമൃതമ് അനന്തവാസുദേവസ്യ സംഭവം ഭുവി ദുര്ലഭമ്
അഹോ, അനന്തവാസുദേവന്റെ ഭൂമിയിൽ ദുർലഭമായ അവതാരത്തെക്കുറിച്ച് ഈ പരമാമൃതം കേട്ടപ്പോൾ, ഞങ്ങൾക്ക് അത്ഭുതം നിറഞ്ഞു.
ശ്രോതുമ് ഇച്ഛാമഹേ ദേവ വിസ്തരേണ യഥാതഥമ് തസ്യ ദേവസ്യ മാഹാത്മ്യം വക്തുമ് അര്ഹസ്യ് അശേഷതഃ
ദേവാ, ആ ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വം വിശദമായി, യഥാർത്ഥത്തിൽ ഞങ്ങൾക്കു കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹമുണ്ട്; ദയവായി അതിന്റെ മുഴുവൻ മഹിമയും പറയണം.
തദാ സ രാക്ഷസഃ ക്രൂരോ ദേവഗന്ധര്വകിംനരാന് ലോകപാലാന് സമനുജാന് മുനിസിദ്ധാംശ് ച പാപകൃത്
അപ്പോൾ ആ ക്രൂരനായ രാക്ഷസൻ, ദേവന്മാരെയും ഗാന്ധർവന്മാരെയും കിന്നരന്മാരെയും ലോകപാലന്മാരെയും പാപം ചെയ്ത മുനിമാരെയും സിദ്ധന്മാരെയും ജയിച്ചു.
വിജിത്യ സമരേ സര്വാന് ആജഹാര തദങ്ഗനാഃ സംസ്ഥാപ്യ നഗരീം ലങ്കാം പുനഃ സീതാര്ഥമോഹിതഃ
യുദ്ധത്തിൽ എല്ലാവരെയും തോൽപ്പിച്ച്, അവരുടെ സ്ത്രീകളെ കൊണ്ടുവന്നു, ലങ്കാനഗരം വീണ്ടും സ്ഥാപിച്ചു; പിന്നെയും സീതയെക്കുറിച്ച് മോഹം പിടിച്ചു.
ശങ്കിതോ മൃഗരൂപേണ സൌവര്ണേന ച രാവണഃ തതഃ ക്രുദ്ധേന രാമേണ രണേ സൌമിത്രിണാ സഹ
രാവണൻ സംശയത്തോടെ പൊന്നുപോലെയുള്ള മൃഗരൂപം ധരിച്ചു; പിന്നെ കോപത്തോടെ രാമനും സൗമിത്രിയും ചേർന്ന് യുദ്ധം ചെയ്തു.
രാവണസ്യ വധാര്ഥായ ഹത്വാ വാലിം മനോജവമ് അഭിഷിക്തശ് ച സുഗ്രീവോ യുവരാജോ ഽങ്ഗദസ് തഥാ
രാവണനെ കൊല്ലാൻ വേണ്ടി, മനസ്സുപോലെയുള്ള വേഗമുള്ള വാലിയെ വധിച്ച്, സുഗ്രീവനെ രാജാവായി, അങ്കദനെ യുവരാജാവായി അഭിഷേകം ചെയ്തു.
ഹനുമാന് നലനീലശ് ച ജാമ്ബവാന് പനസസ് തഥാ ഗവയശ് ച ഗവാക്ഷശ് ച പാഠീനഃ പരമൌജസഃ
ഹനുമാൻ, നലൻ, നീലൻ, ജാംബവാൻ, പനസൻ, ഗവയൻ, ഗവാക്ഷൻ, പാഠീനൻ എന്നിങ്ങനെ മഹാശക്തിയുള്ള വാനരന്മാർ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഏതൈശ് ചാന്യൈശ് ച ബഹുഭിര് വാനരൈഃ സമഹാബലൈഃ സമാവൃതോ മഹാഘോരൈ രാമോ രാജീവലോചനഃ
ഇവരും മറ്റു അനേകം ശക്തിയുള്ള ഭയങ്കരമായ വാനരന്മാരും ചുറ്റിപ്പറ്റിയപ്പോൾ, കമലനയനനായ രാമൻ അവരോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഗിരീണാം സര്വസംഘാതൈഃ സേതും ബദ്ധ്വാ മഹോദധൌ ബലേന മഹതാ രാമഃ സമുത്തീര്യ മഹോദധിമ്
എല്ലാ പർവ്വതങ്ങളുടെ ശക്തിയും ചേർത്ത്, മഹാസമുദ്രത്തിൽ ഒരു പാലം പണിതു, രാമൻ തന്റെ വലിയ സൈന്യത്തോടെ ആ സമുദ്രം കടന്നു.
സംഗ്രാമമ് അതുലം ചക്രേ രക്ഷോഗണസമന്വിതഃ യമഹസ്തം പ്രഹസ്തം ച നികുമ്ഭം കുമ്ഭമ് ഏവ ച
അവൻ അനുപമമായ ഒരു യുദ്ധം നടത്തി, യമഹസ്തൻ, പ്രഹസ്തൻ, നികുംബൻ, കുംബൻ തുടങ്ങിയ അസുരസേനകളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടിരുന്നതാണ്.
നരാന്തകം മഹാവീര്യം തഥാ ചൈവ യമാന്തകമ് മാലാഢ്യം മാലികാഢ്യം ച ഹത്വാ രാമസ് തു വീര്യവാന്
വീരനായ രാമൻ മഹാവീര്യശാലിയായ നരാന്തകനെ, യമാന്തകനെ, മലാഢ്യനെയും മാലികാഢ്യനെയും സംഹരിച്ചു.
പുനര് ഇന്ദ്രജിതം ഹത്വാ കുമ്ഭകര്ണം സരാവണമ് വൈദേഹീം ചാഗ്നിനാശോധ്യ ദത്ത്വാ രാജ്യം വിഭീഷണേ
പിന്നീട് ഇന്ദ്രജിത്തിനെയും കുംഭകർണ്ണനെയും രാവണനെയും സംഹരിച്ചു, സീതയെ അഗ്നിപരീക്ഷയിൽ വെച്ചു, രാജ്യം വിഭീഷണന് നൽകി.
വാസുദേവം സമാദായ യാനം പുഷ്പകമ് ആരുഹത് ലീലയാ സമനുപ്രാപദ് അയോധ്യാം പൂര്വപാലിതാമ്
വാസുദേവനെയും കൂട്ടി, പുഷ്പകവിമാനത്തിൽ കയറി, ലളിതമായി മുമ്പ് ഭരിച്ചിരുന്ന അയോധ്യയിൽ എത്തി.
കനിഷ്ഠം ഭരതം സ്നേഹാച് ഛത്രുഘ്നം ഭക്തവത്സലഃ അഭിഷിച്യ തദാ രാമഃ സര്വരാജ്യേ ഽധിരാജവത്
സ്നേഹത്താൽ രാമൻ തന്റെ ഇളയ സഹോദരന്മാരായ ഭരതനെയും ശത്രുഘ്നനെയും എല്ലാ രാജ്യങ്ങളിലും രാജാവായി അഭിഷേകം ചെയ്തു.
പുരാതനീം സ്വമൂര്തിം ച സമാരാധ്യ തതോ ഹരിഃ ദശ വര്ഷസഹസ്രാണി ദശ വര്ഷശതാനി ച
അതിനുശേഷം ഹരിഃ തന്റെ പുരാതനരൂപത്തെ ആരാധിച്ച്, പത്ത് ആയിരം വർഷവും പത്ത് നൂറ് വർഷവും ഭരിച്ചു.
ഭുക്ത്വാ സാഗരപര്യന്താം മേദിനീം സ തു രാഘവഃ രാജ്യമ് ആസാദ്യ സുഗതിം വൈഷ്ണവം പദമ് ആവിശത്
സമുദ്രം വരെ വ്യാപിച്ച ഭൂമി അനുഭവിച്ച്, ആ രാഘവൻ രാജ്യം നേടുമ്പോൾ, ഉത്തമമായ വൈഷ്ണവപദം പ്രാപിച്ചു.
താം ചാപി പ്രതിമാം രാമഃ സമുദ്രേശായ ദത്തവാന് ധന്യോ രക്ഷയിതാസി ത്വം തോയരത്നസമന്വിതഃ
ആ പ്രതിമ തന്നെ രാമൻ സമുദ്രനാഥനു നൽകി, 'നീ ജലരത്നങ്ങളാൽ സമ്പന്നനായി ഇതിനെ സംരക്ഷിക്കണം, ഭാഗ്യവാനായിരിക്കും' എന്നു പറഞ്ഞു.
ദ്വാപരം യുഗമ് ആസാദ്യ യദാ ദേവോ ജഗത്പതിഃ ധരണ്യാശ് ചാനുരോധേന ഭാവശൈഥില്യകാരണാത്
ദ്വാപരയുഗത്തിൽ, ലോകനാഥനായ ദേവൻ, ഭൂമിയുടെ അപേക്ഷയും ധർമ്മം ക്ഷയിച്ചതും കാരണം, ഭൂമിയിൽ അവതരിച്ചപ്പോൾ,
അവതീര്ണഃ സ ഭഗവാന് വസുദേവകുലേ പ്രഭുഃ കംസാദീനാം വധാര്ഥായ സംകര്ഷണസഹായവാന്
അപ്പോഴാണ് ഭഗവാൻ വാസുദേവകുലത്തിൽ, സംകർഷണനോടൊപ്പം, കംസനും മറ്റും സംഹരിക്കാനായി അവതരിച്ചത്.
തദാ താം പ്രതിമാം വിപ്രാഃ സര്വവാഞ്ഛാഫലപ്രദാമ് സര്വലോകഹിതാര്ഥായ കസ്യചിത് കാരണാന്തരേ
അപ്പോൾ, ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, എല്ലാ ലോകങ്ങൾക്കും ഹിതത്തിനും എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങൾക്കും ഫലം നൽകുന്ന ആ പ്രതിമ മറ്റൊരു കാരണത്താൽ അപ്രാപ്യമായി.