ഇയം തു ഗൌതമീ പുത്ര യത്ര ക്വാപി മമാജ്ഞയാ സര്വേഷാം സര്വദാ നൄണാം സ്നാനാന് മുക്തിം പ്രദാസ്യതി
മകനേ, എന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം എവിടെയായാലും ഈ ഗൗതമി എല്ലായ്പ്പോഴും എല്ലാവർക്കും കുളിയ്ക്കുന്നതിലൂടെ മോക്ഷം നൽകും.
അശ്വമേധസഹസ്രാണി വാജപേയശതാനി ച കൃത്വാ യത് ഫലമ് ആപ്നോതി തദ് അസ്യ ശ്രവണാദ് ഭവേത്
ആയിരം അശ്വമേധയാഗങ്ങളും നൂറ് വാജപേയയാഗങ്ങളും നടത്തി ലഭിക്കുന്ന ഫലം, ഇതു കേൾക്കുന്നതിലൂടെ ലഭിക്കും.
യസ്യൈതത് തിഷ്ഠതി ഗൃഹേ പുരാണം ബ്രഹ്മണോദിതമ് ന ഭയം വിദ്യതേ തസ്യ കലികാലസ്യ നാരദ
നാരദാ, ബ്രഹ്മാവു പറഞ്ഞ ഈ പുരാണം ആരുടെ വീട്ടിലുണ്ടായാലും, കലിയുഗത്തിൽ അവനു ഭയം ഉണ്ടാകില്ല.
യസ്യ കസ്യാപി നാഖ്യേയം പുരാണമ് ഇദമ് ഉത്തമമ് ശ്രദ്ദധാനായ ശാന്തായ വൈഷ്ണവായ മഹാത്മനേ
വിശ്വാസമുള്ളവനും, ശാന്തനും, വിഷ്ണുഭക്തനും, മഹാത്മാവുമായ ആര്ക്കും ഈ ഉത്തമപുരാണം പറയണം.
ഇദം കീര്ത്യം ഭുക്തിമുക്തിദായകം പാപനാശകമ് ഏതച്ഛ്രവണമാത്രേണ കൃതകൃത്യോ ഭവേന് നരഃ
ഭോഗവും മോക്ഷവും നൽകുന്ന, പാപം നശിപ്പിക്കുന്ന, കേൾക്കുന്നതു മാത്രം കൊണ്ടു തന്നെ മനുഷ്യൻ കൃതാർത്ഥനാകുന്ന ഈ പുരാണം പാരായണം ചെയ്യണം.
ലിഖിത്വാ പുസ്തകമ് ഇദം ബ്രാഹ്മണായ പ്രയച്ഛതി സര്വപാപവിനിര്മുക്തഃ പുനര് ഗര്ഭം ന സംവിശേത്
ഈ പുസ്തകം എഴുതി ഒരു ബ്രാഹ്മണനു നൽകുന്നവൻ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനായി വീണ്ടും ഗർഭത്തിൽ ജനിക്കേണ്ടതില്ല.
നഹി നസ് തൃപ്തിര് അസ്തീഹ ശൃണ്വതാം ഭഗവത്കഥാമ് പുനര് ഏവ പരം ഗുഹ്യം വക്തുമ് അര്ഹസ്യ് അശേഷതഃ
നാം ഇവിടെ ഭഗവാന്റെ കഥകൾ കേൾക്കുന്നതിൽ തൃപ്തരായിട്ടില്ല. അതുകൊണ്ട്, നീ വീണ്ടും ആ പരമരഹസ്യം മുഴുവനായി പറയണം.
അനന്തവാസുദേവസ്യ ന സമ്യഗ് വര്ണിതം ത്വയാ ശ്രോതുമ് ഇച്ഛാമഹേ ദേവ വിസ്തരേണ വദസ്വ നഃ
അനന്തവാസുദേവന്റെ മഹത്വം നീ പൂർണ്ണമായി വിവരിച്ചിട്ടില്ല. ദേവാ, ഞങ്ങൾ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, ദയവായി വിശദമായി പറയണം.
പ്രവക്ഷ്യാമി മുനിശ്രേഷ്ഠാഃ സാരാത് സാരതരം പരമ് അനന്തവാസുദേവസ്യ മാഹാത്മ്യം ഭുവി ദുര്ലഭമ്
മുനിശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, ഭൂമിയിൽ അപൂർവമായ അനന്തവാസുദേവന്റെ മഹത്വത്തിന്റെ ഏറ്റവും ഉത്തമമായ സാരം ഞാൻ ഇപ്പോൾ പറയും.
ആദികല്പേ പുരാ വിപ്രാസ് ത്വ് അഹമ് അവ്യക്തജന്മവാന് വിശ്വകര്മാണമ് ആഹൂയ വചനം പ്രോക്തവാന് ഇദമ്
ആദികൽപ്പത്തിൽ, ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, ഞാൻ, അവ്യക്തത്തിൽ ജനിച്ചവൻ, വിശ്വകർമ്മാവിനെ വിളിച്ചു ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
വരിഷ്ഠം ദേവശില്പീന്ദ്രം വിശ്വകര്മാഗ്രകര്മിണമ് പ്രതിമാം വാസുദേവസ്യ കുരു ശൈലമയീം ഭുവി
ദൈവ ശില്പികളിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനായ വിശ്വകർമ്മാ, കരുണയും കരകൗശലവും നിറഞ്ഞവനേ, ഭൂമിയിൽ ശിലയിൽ നിന്നൊരു വാസുദേവ പ്രതിമ നിർമ്മിക്കണം.
യാം പ്രേക്ഷ്യ വിധിവദ് ഭക്താഃ സേന്ദ്രാ വൈ മാനുഷാദയഃ യേന ദാനവരക്ഷോഭ്യോ വിജ്ഞായ സുമഹദ് ഭയമ്
ആ പ്രതിമ യഥാവിധി നിർമിച്ചപ്പോൾ, ഭക്തന്മാരും ഇന്ദ്രനും മനുഷ്യരടക്കമുള്ളവർ കാണുമ്പോൾ, ദാനവരും രാക്ഷസന്മാരും ഉണ്ടാക്കുന്ന വലിയ ഭീഷണി അവർ മനസ്സിലാക്കും.
ത്രിദിവം സമനുപ്രാപ്യ സുമേരുശിഖരം ചിരമ് വാസുദേവം സമാരാധ്യ നിരാതങ്കാ വസന്തി തേ
അവർ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കും സുമേരു പർവ്വതത്തിന്റെ കൊടുമുടിയിലേക്കും എത്തി, വാസുദേവനെ ദീർഘകാലം ഭക്തിയോടെ ആരാധിച്ച് ഭയമില്ലാതെ അവിടെ വസിക്കും.
മമ തദ് വചനം ശ്രുത്വാ വിശ്വകര്മാ തു തത്ക്ഷണാത് ചകാര പ്രതിമാം ശുദ്ധാം ശങ്ഖചക്രഗദാധരാമ്
എന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ഉടൻ തന്നെ വിശ്വകർമ്മാ ശുദ്ധമായ, ശംഖം, ചക്രം, ഗദ എന്നിവ കൈവശമുള്ള പ്രതിമ നിർമ്മിച്ചു.
സര്വലക്ഷണസംയുക്താം പുണ്ഡരീകായതേക്ഷണാമ് ശ്രീവത്സലക്ഷ്മസംയുക്താമ് അത്യുഗ്രാം പ്രതിമോത്തമാമ്
ആ പ്രതിമയിൽ എല്ലാ ശുഭലക്ഷണങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു, പുഷ്പിച്ച താമരപോലെയുള്ള കണ്ണുകളും, ശ്രീവത്സ ചിഹ്നം അലങ്കാരമായും, അതീവ ശക്തിയും ഉജ്ജ്വലതയും നിറഞ്ഞതായിരുന്നു.
വനമാലാവൃതോരസ്കാം മുകുടാങ്ഗദധാരിണീമ് പീതവസ്ത്രാം സുപീനാംസാം കുണ്ഡലാഭ്യാമ് അലംകൃതാമ്
വനമാല അണിഞ്ഞു, മുടിയിലുമാണ് മുകുട്, കൈകളിൽ അങ്കദം, മഞ്ഞവസ്ത്രം ധരിച്ചും, വിശാലമായ ഭുജങ്ങളുമായി, കാതിൽ കുണ്ഡലങ്ങൾ അണിഞ്ഞുമാണ് ആ പ്രതിമ.
ഏവം സാ പ്രതിമാ ദിവ്യാ ഗുഹ്യമന്ത്രൈസ് തദാ സ്വയമ് പ്രതിഷ്ഠാകാലമ് ആസാദ്യ മയാസൌ നിര്മിതാ പുരാ
ഇങ്ങനെ ആ ദിവ്യപ്രതിമയെ, അന്നത്തെ കാലത്ത്, രഹസ്യമായ മന്ത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച്, യോജിച്ച സമയത്ത് ഞാൻ തന്നെ സ്ഥാപിച്ചു.
തസ്മിന് കാലേ തദാ ശക്രോ ദേവരാട് ഖേചരൈഃ സഹ ജഗാമ ബ്രഹ്മസദനമ് ആരുഹ്യ ഗജമ് ഉത്തമമ്
അന്നത്തെ സമയത്ത്, ദേവരാജാവായ ഇന്ദ്രൻ, ആകാശവാസികളോടൊപ്പം, ഉത്തമമായ ഗജത്തിൽ കയറി ബ്രഹ്മയുടെ ആലയം സന്ദർശിച്ചു.
പ്രസാദ്യ പ്രതിമാം ശക്രഃ സ്നാനദാനൈഃ പുനഃ പുനഃ പ്രതിമാം താം സമാരാധ്യ സ്വപുരം പുനര് ആഗമത്
ശക്രൻ ആ പ്രതിമയെ പലതവണ സ്നാനവും ദാനവും നൽകി ഭക്തിപൂർവം ആരാധിച്ചു, പിന്നെ തന്റെ നഗരത്തിലേക്ക് മടങ്ങി.
താം സമാരാധ്യ സുചിരം യതവാക്കായമാനസഃ വൃത്രാദ്യാന് അസുരാന് ക്രൂരാന് നമുചിപ്രമുഖാന് സ ച
അവൻ ദീർഘകാലം വാക്കും ശരീരവും മനസ്സും നിയന്ത്രിച്ച് ആ പ്രതിമയെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിച്ചു; അതിനുശേഷം വൃത്രൻ മുതലായ ക്രൂരരായ അസുരന്മാരെയും നമുചി മുഖ്യനായവരെയും ജയിച്ചു.
നിഹത്യ ദാനവാന് ഭീമാന് ഭുക്തവാന് ഭുവനത്രയമ് ദ്വിതീയേ ച യുഗേ പ്രാപ്തേ ത്രേതായാം രാക്ഷസാധിപഃ
ഭയങ്കരനായ ദാനവരെ വധിച്ചശേഷം, അവൻ മൂന്നു ലോകങ്ങളും ആസ്വദിച്ചു. രണ്ടാം യുഗമായ ത്രേതായുഗം വന്നപ്പോൾ, രാക്ഷസാധിപൻ ഉദിച്ചു.
ബഭൂവ സുമഹാവീര്യോ ദശഗ്രീവഃ പ്രതാപവാന് ദശ വര്ഷസഹസ്രാണി നിരാഹാരോ ജിതേന്ദ്രിയഃ
അവൻ അതിവിശാലവീര്യശാലിയായ ദശഗ്രീവനായിരുന്നു; പത്ത് ആയിരം വർഷം ഭക്ഷണം കഴിക്കാതെയും ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ ജയിച്ചും തപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടു.
ചചാര വ്രതമ് അത്യുഗ്രം തപഃ പരമദുശ്ചരമ് തപസാ തേന തുഷ്ടോ ഽഹം വരം തസ്മൈ പ്രദത്തവാന്
അവൻ അത്യന്തം കഠിനമായ വ്രതവും ദുർലഭമായ തപസ്സും അനുഷ്ഠിച്ചു; ആ തപസ്സിനാൽ ഞാൻ സന്തോഷിച്ചു, അവനൊരു വരം നൽകി.
അവധ്യഃ സര്വദേവാനാം സ ദൈത്യോരഗരക്ഷസാമ് ശാപപ്രഹരണൈര് ഉഗ്രൈര് അവധ്യോ യമകിംകരൈഃ
അവൻ എല്ലാ ദേവന്മാർക്കും, ദാനവന്മാർക്കും, പാമ്പുകൾക്കും, രാക്ഷസന്മാർക്കും ജയിക്കാനാവാത്തവനായി; ശക്തമായ ശാപായുധങ്ങൾക്കും യമന്റെ സേവകര്ക്കും അവൻ അതിജയിക്കാനാവാത്തവനായി.
വരം പ്രാപ്യ തദാ രക്ഷോ യക്ഷാന് സര്വഗണാന് ഇമാന് ധനാധ്യക്ഷം വിനിര്ജിത്യ ശക്രം ജേതും സമുദ്യതഃ
വരം ലഭിച്ച ശേഷം, ആ രാക്ഷസൻ യക്ഷന്മാരെയും എല്ലാ ഗണങ്ങളെയും ജയിച്ചു, ധനത്തിന്റെ അധിപതിയെ കീഴടക്കി, ശക്രനെ ജയിക്കാൻ പുറപ്പെട്ടു.
സംഗ്രാമം സുമഹാഘോരം കൃത്വാ ദേവൈഃ സ രാക്ഷസഃ ദേവരാജം വിനിര്ജിത്യ തദാ ഇന്ദ്രജിതേതി വൈ
ദേവന്മാരോടൊപ്പം അത്യന്തം ഭയങ്കരമായ യുദ്ധം നടത്തി, ആ രാക്ഷസൻ ദേവരാജാവിനെ ജയിച്ചു; അന്നുമുതൽ അവനെ ഇന്ദ്രജിത് എന്നു വിളിച്ചു.
രാക്ഷസസ് തത്സുതോ നാമ മേഘനാദഃ പ്രലബ്ധവാന് അമരാവതീം തതഃ പ്രാപ്യ ദേവരാജഗൃഹേ ശുഭേ
ആ രാക്ഷസന്റെ മകനായ മേഘനാദൻ അമരാവതിയെ പിടിച്ചെടുത്തു; ദേവരാജാവിന്റെ മനോഹരമായ ഭവനത്തിൽ കയറി—
ദദര്ശാഞ്ജനസംകാശാം രാവണസ് തു ബലാന്വിതഃ പ്രതിമാം വാസുദേവസ്യ സര്വലക്ഷണസംയുതാമ്
വലിയ ശക്തിയുള്ള രാവണൻ, കജൾപോലെയുള്ള കറുത്ത നിറമുള്ളതും എല്ലാ ശുഭലക്ഷണങ്ങളും ഉള്ളതുമായ വാസുദേവ പ്രതിമ അവിടെ കണ്ടു.
ശ്രീവത്സലക്ഷ്മസംയുക്താം പദ്മപത്ത്രായതേക്ഷണാമ് വനമാലാവൃതോരസ്കാം മുകുടാങ്ഗദഭൂഷിതാമ്
ശ്രീവത്സചിഹ്നം അലങ്കരിച്ച, താമരപ്പൂവിന്റെ ഇലപോലെയുള്ള വിശാലമായ കണ്ണുകളുള്ള, കാട്ടുപൂക്കളാൽ നിർമ്മിതമായ ഹാരമണിയിച്ച വക്ഷസ്ഥലമുള്ള, മുകുടവും കങ്കണവും ധരിച്ചവളായിരുന്നു അവൾ.
ശങ്ഖചക്രഗദാഹസ്താം പീതവസ്ത്രാം ചതുര്ഭുജാമ് സര്വാഭരണസംയുക്താം സര്വകാമഫലപ്രദാമ്
ശംഖും ചക്രവും ഗദയും കൈകളിൽ പിടിച്ച, മഞ്ഞ വസ്ത്രം ധരിച്ച, നാലു കൈകളുള്ള, എല്ലാ ആഭരണങ്ങളും അണിഞ്ഞ, എല്ലാ ഇഷ്ടഫലങ്ങളും നൽകുന്നവളായിരുന്നു അവൾ.