തത്രാപ്യ് ഏവംവിധാം പുണ്യാം കഥാം ശൃണു മഹാമതേ ഗങ്ഗായാ ദക്ഷിണേ തീരേ ശ്രീഗിരേര് ഉത്തരേ തടേ
അവിടെ, ഗംഗയുടെ തെക്കേ കരയിലും ശ്രീഗിരിയുടെ വടക്കേ തീരത്തും, മഹാമതിയായവനേ, ഈ പുണ്യകഥയും കേൾക്കു.
ആദികേശ ഇതി ഖ്യാത ഋഷിഭിഃ പരിപൂജിതഃ മഹാദേവോ ലിങ്ഗരൂപീ സദാസ്തേ സര്വകാമദഃ
അവിടെ ആദികേശൻ എന്ന പേരിൽ മഹാദേവൻ ഋഷിമാരാൽ ആരാധിക്കപ്പെടുന്നു. ലിംഗരൂപത്തിൽ എല്ലായ്പ്പോഴും എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നല്കുന്നു.
സിന്ധുദ്വീപ ഇതി ഖ്യാതോ മുനിഃ പരമധാര്മികഃ തസ്യ ഭ്രാതാ വേദ ഇതി സ ചാപി പരമോ ഋഷിഃ
അവിടെ സിന്ധുദ്വീപൻ എന്ന മഹാധാർമികനായ ഒരു മുനി പ്രശസ്തനാണ്. അവന്റെ സഹോദരൻ വേദൻ എന്നവനും മഹാനായ ഋഷിയാണ്.
തമ് ആദികേശം വൈ ദേവം ത്രിപുരാരിം ത്രിലോചനമ് നിത്യം പൂജയതേ ഭക്ത്യാ പ്രാപ്തേ മധ്യംദിനേ രവൌ
ആ ദേവനായ ആദികേശനെ, ത്രിപുരാസുരനെ ജയിച്ച മൂന്നുകണ്ണുള്ളവനെ, ഉച്ചവെളിച്ചത്തിൽ ഭക്തിയോടെ നിത്യവും ആരാധിക്കുന്നു.
ഭിക്ഷാടനായ വേദോ ഽപി യാതി ഗ്രാമം വിചക്ഷണഃ യാതേ തസ്മിന് ദ്വിജവരേ വ്യാധഃ പരമധാര്മികഃ
വിവേകമുള്ള ദ്വിജനായ വേദൻ ഭിക്ഷയ്ക്കായി ഗ്രാമത്തിലേക്ക് പോകുന്നു. അവൻ പോയപ്പോൾ, മഹാധാർമികനായ ഒരു വ്യാധൻ
തസ്മിന് ഗിരിവരേ പുണ്യേ മൃഗയാം യാതി നിത്യശഃ അടിത്വാ വിവിധാന് ദേശാന് മൃഗാന് ഹത്വാ യഥാസുഖമ്
ആ പുണ്യമുള്ള വലിയ പർവതത്തിൽ, ആ വ്യാധൻ ദിവസേന വേട്ടയ്ക്കു പോകുന്നു. പല പ്രദേശങ്ങളിലും സഞ്ചരിച്ച് ഇഷ്ടംപോലെ മൃഗങ്ങളെ വേട്ടയാടുന്നു.
മുഖേ ഗൃഹീത്വാ പാനീയമ് അഭിഷേകായ ശൂലിനഃ ന്യസ്യ മാംസം ധനുഷ്കോട്യാം ശ്രാന്തോ വ്യാധഃ ശിവം പ്രഭുമ്
ശൂലധാരിയുടെ അഭിഷേകത്തിന് വേണ്ടി വായിൽ വെള്ളം എടുത്ത്, മാംസം വില്ലിന്റെ അറ്റത്ത് വെച്ച്, ക്ഷീണിച്ച വ്യാധൻ ശിവപ്രഭുവിന്റെ അടുക്കൽ എത്തുന്നു.
ആദികേശം സമാഗത്യ ന്യസ്യ മാംസം തതോ ബഹിഃ ഗങ്ഗാം ഗത്വാ മുഖേ വാരി ഗൃഹീത്വാഗത്യ തം ശിവമ്
ആദികേശന്റെ അടുക്കൽ എത്തി മാംസം പുറത്തുവെച്ച്, പിന്നെ ഗംഗയിലേക്കു പോയി വായിൽ വെള്ളം എടുത്ത് ആ ശിവന്റെ അടുക്കൽ തിരിച്ചെത്തുന്നു.
യസ്യ കസ്യാപി പത്ത്രാണി കരേണാദായ ഭക്തിതഃ അപരേണ ച മാംസാനി നൈവേദ്യാര്ഥം ച തന്മനാഃ
ആരുടെയെങ്കിലും ഇലകൾ ഭക്തിയോടെ കൈയിൽ എടുത്ത്, മനസ്സോടെ മറ്റൊരു ഭാഗത്ത് മാംസം നൈവേദ്യത്തിനായി ഒരുക്കുന്നു.
ആദികേശം സമാഗത്യ വേദേനാര്ചിതമ് ഓജസാ പാദേനാഹത്യ താം പൂജാം മുഖാനീതേന വാരിണാ
വേദൻ ശക്തിയോടെ ആദികേശനെ ആരാധിച്ചപ്പോൾ, വ്യാധൻ കാലുകൊണ്ട് ആ പൂജയെ തൊട്ട്, വായിൽ കൊണ്ടുവന്ന വെള്ളം ഉപയോഗിച്ച് അർപ്പിക്കുന്നു.
സ്നാപയിത്വാ ശിവം ദേവമ് അര്ചയിത്വാ തു പത്ത്രകൈഃ കല്പയിത്വാ തു തന് മാംസം ശിവോ മേ പ്രീയതാമ് ഇതി
ശിവനെ സ്നാനം കഴിപ്പിച്ചു, ഇലകളാൽ ഭക്തിപൂർവ്വം പൂജിച്ചു, ആ മാംസം അർപ്പിച്ച്, 'ശിവൻ എനിക്ക് സന്തോഷം പ്രാപിക്കട്ടെ' എന്നു പ്രാർത്ഥിച്ചു.
നൈവ കിംചിത് സ ജാനാതി ശിവഭക്തിം വിനാ ശുഭാമ് തതോ യാതി സ്വകം സ്ഥാനം മാംസേന തു യഥാഗതമ്
ശിവഭക്തി ഇല്ലാതെ, അവൻ ഒന്നും മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല; അതുകൊണ്ട്, അവൻ കൊണ്ടുവന്ന മാംസം എടുത്ത്, തന്റെ സ്ഥലത്തേക്ക് മടങ്ങിപ്പോകുന്നു.
കരോത്യ് ഏതാദൃഗ് ആഗത്യാഗത്യ പ്രത്യഹമ് ഏവ സഃ തഥാപീശസ് തുതോഷാസ്യ വിചിത്രാ ഹീശ്വരസ്ഥിതിഃ
അവൻ ഇങ്ങനെ, ദിവസേന വരികയും പോകികയും ചെയ്തു; എങ്കിലും, ഭഗവാൻ അവനിൽ സന്തോഷിച്ചു—ഇങ്ങനെയാണ് ഇശ്വരന്റെ അത്ഭുതകരമായ സ്വഭാവം.
യാവന് നായാത്യ് അസൌ ഭില്ലഃ ശിവസ് താവന് ന സൌഖ്യഭാക് ഭക്താനുകമ്പിതാം ശംഭോര് മാനാതീതാം തു വേത്തി കഃ
ആ വ്യാധൻ വരാത്തവരെ, ശിവൻ സന്തോഷം അനുഭവിക്കുന്നില്ല; ശിവൻ ഭക്തന്മാരോടുള്ള അതിരില്ലാത്ത കാരുണ്യം ആരാണ് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയുക?
സംപൂജയത്യ് ആദികേശമ് ഉമയാ പ്രത്യഹം ശിവമ് ഏവം ബഹുതിഥേ കാലേ യാതേ വേദശ് ചുകോപ ഹ
അവൻ ആദികേശനെയും ഉമയെയും പ്രതിദിനം ഭക്തിപൂർവ്വം പൂജിച്ചു; ഇങ്ങനെ അനേകം ദിവസങ്ങൾ കടന്നപ്പോൾ, വേദൻ കോപിച്ചു.
പൂജാം മന്ത്രവതീം ചിത്രാം ശിവഭക്തിസമന്വിതാമ് കോ നു വിധ്വംസതേ പാപോ മത്തഃ സ വധമ് ആപ്നുയാത്
മന്ത്രങ്ങളോടും ശിവഭക്തിയോടും കൂടിയ മനോഹരമായ പൂജയെ നശിപ്പിക്കുന്നവൻ പാപിയാണ്; അത്തരം ആളെ ഞാൻ കൊല്ലാൻ അർഹനാണ്.
ഗുരുദേവദ്വിജസ്വാമിദ്രോഹീ വധ്യോ മുനേര് അപി സര്വസ്യാപി വധാര്ഹോ ഽസൌ ശിവസ്യ ദ്രോഹകൃന് നരഃ
ഗുരുവിനെയും ദൈവത്തെയും, ദ്വിജനെയും, സ്വാമിയെയും ദ്രോഹിക്കുന്നവൻ, മുനിയാൽ പോലും കൊല്ലപ്പെടാൻ യോഗ്യനാണ്; അതിലുപരി, ശിവനോടു വൈരാഗ്യം കാണിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ കൊല്ലപ്പെടേണ്ടവനാണ്.
ഏവം നിശ്ചിത്യ മേധാവീ വേദഃ സിന്ധോസ് തഥാനുജഃ കസ്യേയം പാപചേഷ്ടാ സ്യാത് പാപിഷ്ഠസ്യ ദുരാത്മനഃ
ഇങ്ങനെ ആലോചിച്ച്, ബുദ്ധിമാനായ വേദനും സഹോദരനായ സിന്ധുവും ചേർന്ന്, 'ഇതെന്ത് പാപപ്രവൃത്തി? ആരാണ് ഈ അത്യന്തം ദുഷ്ടനായവൻ?' എന്നു വിചാരിച്ചു.
പുഷ്പൈര് വന്യഭവൈര് ദിവ്യൈഃ കന്ദൈര് മൂലഫലൈഃ ശുഭൈഃ കൃതാം പൂജാം സ വിധ്വസ്യ ഹ്യ് അന്യാം പൂജാം കരോതി യഃ
വനത്തിൽ നിന്നുള്ള പുഷ്പങ്ങളും ദിവ്യമായ കിഴങ്ങുകളും, മൂലഫലങ്ങൾ പോലുള്ള ശുഭഫലങ്ങളും ഉപയോഗിച്ച് പൂജ ചെയ്തവന്റെ പൂജയെ നശിപ്പിച്ച്, പിന്നെ മറ്റൊരു പൂജ ചെയ്യുന്നവൻ—
മാംസേന തരുപത്ത്രൈശ് ച സ ച വധ്യോ ഭവേന് മമ ഏവം സംചിന്ത്യ മേധാവീ ഗോപയിത്വാ തനും തദാ
—മാംസവും മരഇലകളും ഉപയോഗിച്ച് പൂജ ചെയ്യുന്നവനും എനിക്ക് കൊല്ലപ്പെടേണ്ടവനാണ്. ഇങ്ങനെ ആലോചിച്ച ബുദ്ധിമാനായവൻ അന്ന് തന്റെ ശരീരം മറച്ചു.
തം പശ്യേയമ് അഹം പാപം പൂജാകര്താരമ് ഈശ്വരേ ഏതസ്മിന്ന് അന്തരേ പ്രായാദ് വ്യാധോ ദേവം യഥാ പുരാ
ആ പാപിയെ, ഭഗവാനെ പൂജിക്കുന്നവനെ ഞാൻ കാണണം എന്നു വിചാരിച്ചു. അതിനിടയിൽ, വ്യാധൻ മുമ്പ് പോലെ ദേവന്റെ അടുക്കൽ എത്തി.
നിത്യവത് പൂജയന്തം തമ് ആദികേശസ് തദാബ്രവീത്
സദാ പോലെ പൂജ ചെയ്യുന്നവനെ കണ്ടു, ആദികേശൻ അപ്പോൾ അവനോട് പറഞ്ഞു.
ഭോ ഭോ വ്യാധ മഹാബുദ്ധേ ശ്രാന്തോ ഽസീതി പുനഃ പുനഃ ചിരായ കഥമ് ആയാതസ് ത്വാം വിനാ താത ദുഃഖിതഃ ന വിന്ദാമി സുഖം കിംചിത് സമാശ്വസിഹി പുത്രക
"മഹാബുദ്ധിയുള്ള വ്യാധാ, നീ വീണ്ടും വീണ്ടും ക്ഷീണിച്ചുപോലെയാണ്. ഇത്രയും കാലം കഴിഞ്ഞ് നീ എങ്ങനെ വന്നു? നിന്നെ കാണാതെ, പ്രിയനേ, എനിക്ക് സന്തോഷം ഒന്നും ഇല്ല. ആശ്വാസം നേടു, മകനേ."
തമ് ഏവംവാദിനം ദേവം വേദഃ ശ്രുത്വാ വിലോക്യ തു ചുകോപ വിസ്മയാവിഷ്ടോ ന ച കിംചിദ് ഉവാച ഹ
ഇങ്ങനെ ദേവൻ സംസാരിക്കുന്നത് കേട്ട്, വേദൻ അത്ഭുതത്തിലും കോപത്തിലും ആകൃഷ്ടനായി നോക്കി, ഒന്നും പറയാതെ നിന്നു.
വ്യാധശ് ച നിത്യവത് പൂജാം കൃത്വാ സ്വഭവനം യയൌ വേദശ് ച കുപിതോ ഭൂത്വാ ആഗത്യേശമ് ഉവാച ഹ
വ്യാധൻ പതിവുപോലെ പൂജ നടത്തി വീട്ടിലേക്ക് പോയി; എന്നാൽ, കോപിതനായ വേദൻ ദേവന്റെ അടുക്കൽ എത്തി പറഞ്ഞു.
അയം വ്യാധഃ പാപരതഃ ക്രിയാജ്ഞാനവിവര്ജിതഃ പ്രാണിഹിംസാരതഃ ക്രൂരോ നിര്ദയഃ സര്വജന്തുഷു
"ഈ വ്യാധൻ പാപങ്ങളിൽ ആസ്വാദനമുളളവൻ, കർമങ്ങളും ജ്ഞാനവും ഇല്ലാത്തവൻ, ജീവികളെ കൊല്ലുന്നതിൽ രൂക്ഷനും, സകലജന്തുക്കളോടും കരുണയില്ലാത്തവനും ആണ്."
ഹീനജാതിര് അകിംചിജ്ജ്ഞോ ഗുരുക്രമവിവര്ജിതഃ സദാനുചിതകാരീ ചാനിര്ജിതാഖിലഗോഗണഃ
"അവൻ താഴ്ന്ന ജന്മക്കാരൻ, ഒന്നും അറിയാത്തവൻ, ഗുരുവിന്റെ മാർഗ്ഗം അറിയാത്തവൻ, എല്ലായ്പ്പോഴും അനുചിതമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നവൻ, ഒരു പശുവിനെയും കീഴടക്കാത്തവൻ."
തസ്യാത്മാനം ദര്ശിതവാന് ന മാം കിംചന വക്ഷ്യസി പൂജാം മന്ത്രവിധാനേന കരോമീശ യതവ്രതഃ
"അവൻ നിന്നോട് തന്നെ തന്റെ സ്വഭാവം കാണിച്ചു; എന്നാൽ എനിക്ക് നീ ഒന്നും പറയുന്നില്ലേ? ഭഗവാനേ, ഞാൻ മന്ത്രവിധാനത്തോടെ വ്രതപാലനത്തോടെ പൂജ ചെയ്യുന്നു."
ത്വദേകശരണോ നിത്യം ഭാര്യാപുത്രവിവര്ജിതഃ വ്യാധോ മാംസേന ദുഷ്ടേന പൂജാം തവ കരോത്യ് അസൌ
നിത്യം ഭാര്യയോ കുട്ടികളോ ഇല്ലാതെ, ദുഷ്ടമായ മാംസം കൊണ്ടു മാത്രം നിന്നെ ആരാധിക്കുന്ന ആ വേട്ടക്കാരന് നീ മാത്രമാണ് ആശ്രയം.
തസ്യ പ്രസന്നോ ഭഗവാന് ന മമേതി മഹാദ്ഭുതമ് ശാസ്തിമ് അസ്യ കരിഷ്യാമി ഭില്ലസ്യ ഹ്യ് അപകാരിണഃ
ഭഗവാൻ അവനോടു സന്തോഷം കാണിക്കുന്നു, എന്നോട് അല്ലെന്നത് അത്ഭുതം തന്നെ. ആ വേട്ടക്കാരന് ദോഷം ചെയ്തതുകൊണ്ട് ഞാൻ അവനെ ശിക്ഷിക്കും.