നിക്ഷിപ്തശസ്ത്രഃ പൃഥിവീം ചചാര പൃഥിവീപതിഃ പ്രീതിമാന് അഭവദ് രാജാ യയാതിര് അപരാജിതഃ
ആയുധങ്ങള് വച്ച്, ഭൂമിയുടെ അധിപന് ദേശം ചുറ്റി സഞ്ചരിച്ചു; ജയിക്കാനാവാത്ത യയാതി രാജാവ് സന്തോഷവാനായി.
ഏവം വിഭജ്യ പൃഥിവീം യയാതിര് യദുമ് അബ്രവീത് ജരാം മേ പ്രതിഗൃഹ്ണീഷ്വ പുത്ര കൃത്യാന്തരേണ വൈ
ഇങ്ങനെ ഭൂമി വിഭജിച്ച ശേഷം, യയാതി യദുവിനോട് പറഞ്ഞു: "മകനേ, മറ്റൊരു കാര്യം ചെയ്യുന്നതിന് പകരം നീ എന്റെ വയസ്സുതന്നെ ഏറ്റെടുക്കു."
തരുണസ് തവ രൂപേണ ചരേയം പൃഥിവീമ് ഇമാമ് ജരാം ത്വയി സമാധായ തം യദുഃ പ്രത്യുവാച ഹ
"നിന്റെ യൗവനരൂപം കൊണ്ടു ഞാന് ഈ ഭൂമിയില് സഞ്ചരിക്കാം; എന്റെ വയസ്സു നിന്നില് ഏല്പ്പിച്ചുകൊണ്ട്." അങ്ങനെ യദു അപ്പനോട് മറുപടി പറഞ്ഞു.
അനിര്ദിഷ്ടാ മയാ ഭിക്ഷാ ബ്രാഹ്മണസ്യ പ്രതിശ്രുതാ അനപാകൃത്യ താം രാജന് ന ഗ്രഹീഷ്യാമി തേ ജരാമ്
"ഒരു ബ്രാഹ്മണനോട് ഞാന് നേരത്തെ ഒരു അപേക്ഷ വാഗ്ദാനം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്; അതു പൂര്ത്തിയാക്കാതെ, രാജാവേ, ഞാന് നിന്റെ വയസ്സു സ്വീകരിക്കില്ല."
ജരായാം ബഹവോ ദോഷാഃ പാനഭോജനകാരിതാഃ തസ്മാജ് ജരാം ന തേ രാജന് ഗ്രഹീതുമ് അഹമ് ഉത്സഹേ
"വയസ്സിന് പലതരം ദോഷങ്ങളുണ്ട്, ഭക്ഷണവും പാനീയവും മൂലം; അതുകൊണ്ട്, രാജാവേ, ഞാന് നിന്റെ വയസ്സു ഏറ്റെടുക്കാന് കഴിയില്ല."
സന്തി തേ ബഹവഃ പുത്രാ മത്തഃ പ്രിയതരാ നൃപ പ്രതിഗ്രഹീതും ധര്മജ്ഞ പുത്രമ് അന്യം വൃണീഷ്വ വൈ
"നിനക്കു എന്നിലധികം പ്രിയപ്പെട്ട മക്കള് പലരും ഉണ്ട്, രാജാവേ; നീ മറ്റൊരു മകനെയെങ്കിലും തെരഞ്ഞെടുക്കു, ധര്മം അറിയുന്നവനേ, അതു സ്വീകരിക്കാന്."
സ ഏവമ് ഉക്തോ യദുനാ രാജാ കോപസമന്വിതഃ ഉവാച വദതാം ശ്രേഷ്ഠോ യയാതിര് ഗര്ഹയന് സുതമ്
ഇങ്ങനെ യദു പറഞ്ഞതോടെ, രാജാവ് കോപത്തോടെ, വാക്കുകളുടെ ശ്രേഷ്ഠനായ യയാതി മകനെ കുറ്റപ്പെടുത്തി പറഞ്ഞു.
ക ആശ്രമസ് തവാന്യോ ഽസ്തി കോ വാ ധര്മോ വിധീയതേ മാമ് അനാദൃത്യ ദുര്ബുദ്ധേ യദ് അഹം തവ ദേശികഃ
"നിനക്ക് വേറൊരു ആശ്രമമോ, വേറൊരു ധര്മമോ ഉണ്ടോ? ഞാന് നിന്റെ ഗുരുവായിരിക്കെ, നീ എന്നെ അവഗണിക്കുന്നത് എന്തുകൊണ്ടാണ്, മണ്ടനേ?"
ഏവമ് ഉക്ത്വാ യദും വിപ്രാഃ ശശാപൈനം സ മന്യുമാന് അരാജ്യാ തേ പ്രജാ മൂഢ ഭവിത്രീതി ന സംശയഃ
ഇങ്ങനെ യദുവിനോട് പറഞ്ഞ്, ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, യയാതി കോപത്തോടെ ശപിച്ചു: "നിന്റെ ജനങ്ങളില് രാജത്വം നിനക്കുണ്ടാകില്ല, മൂഢനേ; ഇതില് സംശയമില്ല."
ദ്രുഹ്യം ച തുര്വസും ചൈവാപ്യ് അനും ച ദ്വിജസത്തമാഃ ഏവമ് ഏവാബ്രവീദ് രാജാ പ്രത്യാഖ്യാതശ് ച തൈര് അപി
ദ്രുഹ്യുവിനെയും തുര്വസുവിനെയും അനുവിനെയും യദുവിനെപ്പോലെ തന്നെ രാജാവ് പറഞ്ഞു, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ; അവരും രാജാവിനെ നിരസിച്ചു.
ശശാപ താന് അതിക്രുദ്ധോ യയാതിര് അപരാജിതഃ യഥാവത് കഥിതം സര്വം മയാസ്യ ദ്വിജസത്തമാഃ
വളരെ കോപത്തോടെ ജയിക്കാനാവാത്ത യയാതി അവരെല്ലാവരെയും ശപിച്ചു, ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, ഞാന് നിങ്ങളോട് പറഞ്ഞതുപോലെ.
ഏവം ശപ്ത്വാ സുതാന് സര്വാംശ് ചതുരഃ പുരുപൂര്വജാന് തദ് ഏവ വചനം രാജാ പുരുമ് അപ്യ് ആഹ ഭോ ദ്വിജാഃ
ഇങ്ങനെ തന്റെ മൂത്ത നാലു മക്കളെയും ശപിച്ച്, രാജാവ് അതേ വാക്കുകള് പുരുവിനോടും പറഞ്ഞു, ബ്രാഹ്മണന്മാരേ.
തരുണസ് തവ രൂപേണ ചരേയം പൃഥിവീമ് ഇമാമ് ജരാം ത്വയി സമാധായ ത്വം പുരോ യദി മന്യസേ
നിന്റെ അനുമതി ഉണ്ടെങ്കില്, ഞാന് നിന്റെ യൗവനരൂപത്തില് ഈ ഭൂമിയില് സഞ്ചരിക്കാം. എന്റെ വയസ്സായ അവസ്ഥയെ നിന്നില് വെച്ച്.
സ ജരാം പ്രതിജഗ്രാഹ പിതുഃ പുരുഃ പ്രതാപവാന് യയാതിര് അപി രൂപേണ പുരോഃ പര്യചരന് മഹീമ്
ശക്തനായ പുരു തന്റെ അച്ഛന്റെ വയസ്സായ അവസ്ഥ ഏറ്റെടുത്തു. യയാതി പുരുവിന്റെ യൗവനം ഏറ്റെടുത്ത് ഭൂമിയില് സഞ്ചരിച്ചു.
സ മാര്ഗമാണഃ കാമാനാമ് അന്തം നൃപതിസത്തമഃ വിശ്വാച്യാ സഹിതോ രേമേ വനേ ചൈത്രരഥേ പ്രഭുഃ
ആ രാജാവ്, ആഗ്രഹങ്ങളുടെ അവസാനം അന്വേഷിച്ച്, വിശ്വാചിയോടൊപ്പം ചൈത്രരഥവനത്തില് സന്തോഷത്തോടെ ജീവിച്ചു.
യദാ ച തൃപ്തഃ കാമേഷു ഭോഗേഷു ച നരാധിപഃ തദാ പുരോഃ സകാശാദ് വൈ സ്വാം ജരാം പ്രത്യപദ്യത
ആ രാജാവ് ആസ്വാദനങ്ങളിലും ഭോഗങ്ങളിലും തൃപ്തനാകുമ്പോള്, തന്റെ വയസ്സായ അവസ്ഥ വീണ്ടും പുരുവിനോട് തിരികെ നല്കി.
യത്ര ഗാഥാ മുനിശ്രേഷ്ഠാ ഗീതാഃ കില യയാതിനാ യാഭിഃ പ്രത്യാഹരേത് കാമാന് സര്വശോ ഽങ്ഗാനി കൂര്മവത്
അവിടെ, മഹർഷികളിലെ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, യയാതി ആ ഗാഥകള് പാടി. അവയിലൂടെ ഒരാള്ക്ക് എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും ആമ തന്റെ അവയവങ്ങള് പോലെ അകത്തേക്ക് വലിച്ചെടുക്കാം.
ന ജാതു കാമഃ കാമാനാമ് ഉപഭോഗേന ശാമ്യതി ഹവിഷാ കൃഷ്ണവര്ത്മേവ ഭൂയ ഏവാഭിവര്ധതേ
ആഗ്രഹം ഒരിക്കലും ഭോഗങ്ങള് കൊണ്ട് ശമിക്കില്ല; clarified butter ഒഴിക്കുന്ന അഗ്നിയെപ്പോലെ, അത് വീണ്ടും വീണ്ടും വളരുന്നു.
യത് പൃഥിവ്യാം വ്രീഹിയവം ഹിരണ്യം പശവഃ സ്ത്രിയഃ നാലമ് ഏകസ്യ തത് സര്വമ് ഇതി കൃത്വാ ന മുഹ്യതി
ഭൂമിയിലെ എല്ലാ അരിയും യവവും പൊന്നും പശുക്കളും സ്ത്രീകളും ഒരാള്ക്കു പോലും മതിയാകില്ല, അവന് സ്വയം നിയന്ത്രിക്കാതിരിക്കുമ്പോള്.
യദാ ഭാവം ന കുരുതേ സര്വഭൂതേഷു പാപകമ് കര്മണാ മനസാ വാചാ ബ്രഹ്മ സംപദ്യതേ തദാ
ഏതു ജീവിയോടും മനസ്സില്, വാക്കില്, പ്രവൃത്തിയില് ദോഷം ചെയ്യാതിരിക്കുമ്പോള് മാത്രമേ ബ്രഹ്മം പ്രാപിക്കാനാകൂ.
യദാ തേഭ്യോ ന ബിഭേതി യദാ ചാസ്മാന് ന ബിഭ്യതി യദാ നേച്ഛതി ന ദ്വേഷ്ടി ബ്രഹ്മ സംപദ്യതേ തദാ
മറ്റുള്ളവരെ ഭയപ്പെടാതെയും, മറ്റുള്ളവര് തന്നെ ഭയപ്പെടാതെയും, ആഗ്രഹിക്കാതെയും ദ്വേഷിക്കാതെയും ഇരിക്കുമ്പോള് മാത്രമേ ബ്രഹ്മം പ്രാപിക്കാനാകൂ.
യാ ദുസ്ത്യജാ ദുര്മതിഭിര് യാ ന ജീര്യതി ജീര്യതഃ യോ ഽസൌ പ്രാണാന്തികോ രോഗസ് താം തൃഷ്ണാം ത്യജതഃ സുഖമ്
മണ്ടന്മാര്ക്ക് ഉപേക്ഷിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ളതും, വയസ്സായാലും പഴയാകാത്തതും, ജീവന് അവസാനിപ്പിക്കുന്ന രോഗം പോലെയുള്ളതുമായ ആ തൃഷ്ണയെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നവന് മാത്രമാണ് സുഖം ലഭിക്കുക.
ജീര്യന്തി ജീര്യതഃ കേശാ ദന്താ ജീര്യന്തി ജീര്യതഃ ധനാശാ ജീവിതാശാ ച ജീര്യതോ ഽപി ന ജീര്യതി
വയസ്സാകുമ്പോള് മുടിയും പല്ലുകളും പഴകുന്നു; പക്ഷേ, ധനാസയും ജീവിച്ചിരിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹവും ഒരിക്കലും പഴയാകുന്നില്ല.
യച് ച കാമസുഖം ലോകേ യച് ച ദിവ്യം മഹത് സുഖമ് തൃഷ്ണാക്ഷയസുഖസ്യൈതേ നാര്ഹന്തി ഷോഡശീം കലാമ്
ലോകത്തിലെ എല്ലാ ആനന്ദങ്ങളും ദൈവികമായ വലിയ ആനന്ദവും, തൃഷ്ണ നശിച്ചുള്ള ആനന്ദത്തിന്റെ പതിനാറിലൊന്നിനും തുല്യമല്ല.
ഏവമ് ഉക്ത്വാ സ രാജര്ഷിഃ സദാരഃ പ്രാവിശദ് വനമ് കാലേന മഹതാ ചായം ചചാര വിപുലം തപഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം, ആ രാജർഷി ഭാര്യയോടൊപ്പം കാടിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. ദീര്ഘകാലം വലിയ തപസ്സു ചെയ്തു.
ഭൃഗുതുങ്ഗേ ഗതിം പ്രാപ തപസോ ഽന്തേ മഹായശാഃ അനശ്നന് ദേഹമ് ഉത്സൃജ്യ സദാരഃ സ്വര്ഗമ് ആപ്തവാന്
തപസ്സിന്റെ അവസാനം, മഹത്വം നേടിയവന് ഭൃഗുതുങ്ഗത്തില് എത്തി, ഭക്ഷണം കഴിക്കാതെ ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ച് ഭാര്യയോടൊപ്പം സ്വര്ഗ്ഗം പ്രാപിച്ചു.
തസ്യ വംശേ മുനിശ്രേഷ്ഠാഃ പഞ്ച രാജര്ഷിസത്തമാഃ യൈര് വ്യാപ്താ പൃഥിവീ സര്വാ സൂര്യസ്യേവ ഗഭസ്തിഭിഃ
അവന്റെ വംശത്തില് അഞ്ച് മഹർഷികളായ രാജർഷിമാര് ഉണ്ടായിരുന്നു. അവരാല് ഭൂമി മുഴുവന് സൂര്യന്റെ കിരണങ്ങളെപ്പോലെ വ്യാപിച്ചു.
യദോസ് തു വംശം വക്ഷ്യാമി ശൃണുധ്വം രാജസത്കൃതമ് യത്ര നാരായണോ ജജ്ഞേ ഹരിര് വൃഷ്ണികുലോദ്വഹഃ
ഇപ്പൊഴ് ഞാന് യദുവിന്റെ വംശം പറയാം. രാജാക്കന്മാര് ആദരിച്ച ആ വംശത്തില് നാരായണനും ഹരിയും, വൃഷ്ണികളുടെ മഹത്വവും ജനിച്ചു.
സുസ്ഥഃ പ്രജാവാന് ആയുഷ്മാന് കീര്തിമാംശ് ച ഭവേന് നരഃ യയാതിചരിതം നിത്യമ് ഇദം ശൃണ്വന് ദ്വിജോത്തമാഃ
യയാതിയുടെ ഈ കഥ എപ്പോഴും ശ്രവിക്കുന്നവന് ആരോഗ്യമുള്ളവനും സന്താനസമ്പന്നനും ദീര്ഘായുസ്സുള്ളവനും പ്രശസ്തനുമായിരിക്കും.
പുരോര് വംശം വയം സൂത ശ്രോതുമ് ഇച്ഛാമ തത്ത്വതഃ ദ്രുഹ്യസ്യാനോര് യദോശ് ചൈവ തുര്വസോശ് ച പൃഥക് പൃഥക്
സൂതാ, ഞങ്ങള്ക്ക് പുരുവിന്റെ വംശവും, ദ്രുഹ്യുവിന്റെയും അനുവിന്റെയും യദുവിന്റെയും തുര്വസ്വിന്റെയും വംശവും ഓരോന്നായി സത്യമായി കേള്ക്കാന് ആഗ്രഹമുണ്ട്.