ഏവം ഭൂതോ ഽപി സത്കര്മ കിംചിത് കര്താസ്മി കുത്രചിത് തേനാഹം കര്മണാ രാജന് സ്വതഃ സ്മര്താ പുരാ കൃതമ്
അങ്ങനെ ആയിരുന്നിട്ടും, എവിടെയോ ഞാൻ ഒരു നല്ല പ്രവൃത്തി ചെയ്തിട്ടുണ്ട്; ആ പ്രവൃത്തി കൊണ്ടാണ്, രാജാവേ, ഞാൻ മുമ്പ് ചെയ്ത കാര്യങ്ങൾ ഓർക്കാൻ കഴിയുന്നത്.
തച് ചിച്ചികവചഃ ശ്രുത്വാ പവമാനഃ സുവിസ്മിതഃ കര്മണാ കേന തേ മുക്തിര് ഇത്യ് ആഹ നൃപതിര് ദ്വിജമ്
ചിച്ചികന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ പവമാനൻ അതിശയിച്ചു, 'നിനക്ക് മോക്ഷം ലഭിച്ചത് ഏത് പ്രവൃത്തി കൊണ്ടാണ്?' എന്നു ആ ബ്രാഹ്മണനോടു ചോദിച്ചു.
ഇതി തസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ നൃപതിം പ്രാഹ പക്ഷിരാട്
അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട രാജാവിനോട് പക്ഷിരാജാവ് പറഞ്ഞു.
അസ്മിന്ന് ഏവ നഗശ്രേഷ്ഠേ ഗൌതമ്യാ ഉത്തരേ തടേ ഗദാധരം നാമ തീര്ഥം തത്ര മാം നയ സുവ്രത
ഈzelfde മലയിൽ, ഗൗതമിയുടെ വടക്കേ കരയിൽ, ഗദാധരമെന്ന പേരിൽ ഒരു തീർത്ഥം ഉണ്ട്; നീ എന്നെ അവിടെ കൊണ്ടുപോകണം, സദാചാരനേ.
തദ് ധി തീര്ഥം പുണ്യതമം സര്വപാപപ്രണാശനമ് സര്വകാമപ്രദം ചേതി മഹദ്ഭിര് മുനിഭിഃ ശ്രുതമ്
അത് ഏറ്റവും പുണ്യമായ തീർത്ഥമാണ്, എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്നതും എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നല്കുന്നതുമാണ്; മഹർഷിമാരിൽ നിന്ന് അങ്ങനെ കേട്ടിട്ടുണ്ട്.
ന ഗൌതമ്യാസ് തഥാ വിഷ്ണോര് അപരം ക്ലേശനാശനമ് സര്വഭാവേന തത് തീര്ഥം പശ്യേയമ് ഇതി മേ മതിഃ
ഗൗതമിയിലോ വിഷ്ണുവിന്റെ സ്ഥാനങ്ങളിലോ ഇതുപോലെയുള്ള കഷ്ടങ്ങൾ നീക്കുന്ന മറ്റൊന്നുമില്ല; എന്റെ മനസ്സുകൊണ്ടൊക്കെയും ആ തീർത്ഥം കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
മത്കൃതേന പ്രയത്നേന നൈതച് ഛക്യം കദാചന കഥമ് ആകാങ്ക്ഷിതപ്രാപ്തിര് ഭവേദ് ദുഷ്കൃതകര്മണാമ്
എന്റെ ശ്രമംകൊണ്ടു മാത്രം ഇത് ഒരിക്കലും സാധ്യമല്ല; ദുഷ്കൃത്യങ്ങൾ ചെയ്തവർക്ക് ആഗ്രഹിച്ചതു എങ്ങനെ ലഭിക്കും?
സപ്രയത്നോ ഽപ്യ് അഹം വീര ന പശ്യേ തത് സുദുഷ്കരമ് തസ്മാത് തവ പ്രസാദാച് ച പശ്യേയം ഹി ഗദാധരമ്
ശ്രമിച്ചാലും ഞാൻ ആ സ്ഥലം കാണാൻ കഴിയില്ല, അത്രയും ദുഷ്കരമാണ്; അതുകൊണ്ട്, നിന്റെ കൃപയാൽ ഞാൻ ഗദാധരനെ കാണാൻ കഴിയട്ടെ.
അവിജ്ഞാപിതദുഃഖജ്ഞം കരുണാവരുണാലയമ് യസ്മിന് ദൃഷ്ടേ ഭവക്ലേശാ ന ദൃശ്യന്തേ പുനര് നരൈഃ
അറിയിപ്പില്ലാതെ ഉള്ള ദുഃഖം അറിയുന്നവനും കരുണയും ദയയും നിറഞ്ഞവനും ആണവൻ; അവനെ കണ്ടാൽ മനുഷ്യർക്കു വീണ്ടും ജനനമരണദുഃഖങ്ങൾ കാണേണ്ടി വരില്ല.
ദൃഷ്ട്വൈവ തം ദിവം യാസ്യേ പ്രസാദാത് തവ സുവ്രത
നിന്റെ കൃപയാൽ, സദാചാരനേ, അവനെ കണ്ടാൽ ഞാൻ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് ഉയർന്നുപോകും.
ഏവമ് ഉക്തഃ സ നൃപതിശ് ചിച്ചികേന ദ്വിജന്മനാ ദര്ശയാമ് ആസ തം ദേവം താം ച ഗങ്ഗാം ദ്വിജന്മനേ
അങ്ങനെ ചിച്ചികൻ എന്ന ബ്രാഹ്മണൻ പറഞ്ഞതോടെ, രാജാവ് ആ ദൈവത്തെയും ഗംഗയെയും അവന് കാണിച്ചു.
തതഃ സ ചിച്ചികഃ സ്നാത്വാ ഗങ്ഗാം ത്രൈലോക്യപാവനീമ്
അതിനുശേഷം ചിച്ചികൻ മൂന്നു ലോകത്തെയും ശുദ്ധീകരിക്കുന്ന ഗംഗയിൽ കുളിച്ചു.
ഗങ്ഗേ ഗൌതമി യാവത് ത്വാം ത്രിജഗത്പാവനീം നരഃ ന പശ്യത്യ് ഉച്യതേ താവദ് ഇഹാമുത്രാപി പാതകീ
ഗംഗേ, ഗൗതമിയേ, മൂന്നു ലോകത്തെയും ശുദ്ധീകരിക്കുന്നവളായ നിന്നെ മനുഷ്യൻ കാണുന്നില്ലെങ്കിൽ, അവൻ ഈ ലോകത്തും മറ്റുള്ള ലോകത്തും പാപിയാണെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
തസ്മാത് സര്വാഗസമ് അപി മാമ് ഉദ്ധര സരിദ്വരേ സംസാരേ ദേഹിനാമ് അന്യാ ന ഗതിഃ കാപി കുത്രചിത് ത്വാം വിനാ വിഷ്ണുചരണസരോരുഹസമുദ്ഭവേ
അതിനാൽ, നദികളിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠയായേ, എനിക്ക് എല്ലാപിഴവുകളും ഉണ്ടെങ്കിലും എന്നെ രക്ഷിക്കണം; ഈ ജന്മത്തിൽ ജീവികൾക്ക്, വിഷ്ണുവിന്റെ പാദപദ്മത്തിൽ നിന്നു ഉദിച്ച നിന്നെ ഒഴികെ മറ്റൊരിടത്തും രക്ഷയില്ല.
ഇതി ശ്രദ്ധാവിശുദ്ധാത്മാ ഗങ്ഗൈകശരണോ ദ്വിജഃ സ്നാനം ചക്രേ സ്മരന്ന് അന്തര് ഗങ്ഗേ ത്രായസ്വ മാമ് ഇതി
ഇങ്ങനെ, വിശ്വാസംകൊണ്ട് മനസ്സ് ശുദ്ധമായ അവൻ ഗംഗയിൽ മാത്രം ആശ്രയമിട്ട്, 'ഗംഗേ, എന്നെ രക്ഷിക്കണം' എന്ന് ഉള്ളിൽ ചിന്തിച്ചുകൊണ്ട് കുളിച്ചു.
ഗദാധരം തതോ നത്വാ പശ്യത്സു നഗവാസിഷു പവമാനാഭ്യനുജ്ഞാതസ് തദൈവ ദിവമ് ആക്രമത്
ശേഷം, മലവാസികൾ നോക്കി നിൽക്കുമ്പോൾ ഗദാധരനെ നമസ്കരിച്ച്, പവമാനന്റെ അനുമതിയോടെ അവൻ ഉടൻ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് ഉയർന്നു.
പവമാനഃ സ്വനഗരം പ്രയയൌ സാനുഗസ് തതഃ തതഃ പ്രഭൃതി തത് തീര്ഥം പാവമാനം സചിച്ചികമ്
അതിനുശേഷം പാവമാനനും അവന്റെ അനുചിതരും സ്വന്തം നഗരത്തിലേക്ക് മടങ്ങി. അന്ന് മുതൽ ആ തിര്ഥം പാവമാനം എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു.
ഗദാധരം കോടിതീര്ഥമ് ഇതി വേദവിദോ വിദുഃ കോടികോടിഗുണം കര്മ കൃതം തത്ര ഭവേന് നൃണാമ്
വേദം പഠിച്ചവർ ഗദാധരനെ കൊടിതീർത്ഥം എന്ന പേരിൽ അറിയുന്നു. അവിടെ മനുഷ്യർ ചെയ്യുന്ന ഏതു പ്രവർത്തിയും കോടിക്കണക്കിന് ഫലങ്ങൾ നൽകുന്നു.
ഭദ്രതീര്ഥമ് ഇതി പ്രോക്തം സര്വാനിഷ്ടനിവാരണമ് സര്വപാപപ്രശമനം മഹാശാന്തിപ്രദായകമ്
അത് ഭദ്രതീർത്ഥം എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. എല്ലാ ദുർഭാഗ്യങ്ങളും നീക്കം ചെയ്യുന്നതും, എല്ലാ പാപങ്ങൾ ശമിപ്പിക്കുന്നതും, മഹാശാന്തി നൽകുന്നതുമാണ് അതു.
ആദിത്യസ്യ പ്രിയാ ഭാര്യാ ഉഷാ ത്വാഷ്ട്രീ പതിവ്രതാ ഛായാപി ഭാര്യാ സവിതുസ് തസ്യാഃ പുത്രഃ ശനൈശ്ചരഃ
ആദിത്യന്റെ പ്രിയഭാര്യയും, ത്വഷ്ട്രുവിന്റെ പതിവ്രതയായ ഉഷയും, ചായയും സവിതൃവിന്റെ ഭാര്യയാണ്. അവളുടെ മകനാണ് ശനൈശ്ചരൻ.
തസ്യ സ്വസാ വിഷ്ടിര് ഇതി ഭീഷണാ പാപരൂപിണീ താം കന്യാം സവിതാ കസ്മൈ ദദാമീതി മതിം ദധേ
അവന്റെ സഹോദരിയാണ് വിഷ്ടി, ഭയങ്കരയും പാപസ്വഭാവമുള്ളതുമാണ് അവൾ. ആ പെൺകുട്ടിയെ ആരുടെ കയ്യിൽ നൽകാമെന്ന് സവിതാവ് ആലോചിച്ചു.
യസ്മൈ യസ്മൈ ദാതുകാമഃ സൂര്യോ ലോകഗുരുഃ പ്രഭുഃ തച് ഛ്രുത്വാ ഭീഷണാ ചേതി കിം കുര്മോ ഭാര്യയാനയാ ഏവം തു വര്തമാനേ സാ പിതരം പ്രാഹ ദുഃഖിതാ
ആ പെൺകുട്ടിയെ ആര്ക്ക് നൽകാമെന്ന് ലോകഗുരുവായ സൂര്യൻ ആലോചിച്ചു. അവൾ ഭയങ്കരയാണെന്ന് കേട്ടവർ, 'ഇങ്ങനെയൊരു ഭാര്യയുമായി എന്ത് ചെയ്യും?' എന്നു ചോദിച്ചു. ഇങ്ങനെ അവസ്ഥ തുടരുമ്പോൾ, അവൾ ദുഃഖത്തോടെ അച്ഛനോട് പറഞ്ഞു.
ബാലാമ് ഏവ പിതാ യസ് തു ദദ്യാത് കന്യാം സുരൂപിണേ സ കൃതാര്ഥോ ഭവേല് ലോകേ ന ചേദ് ദുഷ്കൃതവാന് പിതാ
ഒരു അച്ഛൻ തന്റെ ബാല്യത്തിലുള്ള മകളെ നല്ലവരായ ഒരാളുടെ കയ്യിൽ നൽകുകയാണെങ്കിൽ, ലോകത്തിൽ അവൻ പൂർണ്ണമായ സന്തോഷം നേടും. അല്ലെങ്കിൽ അച്ഛൻ പാപിയാവുന്നു.
ചതുര്ഥാദ് വത്സരാദ് ഊര്ധ്വം യാവന് ന ദശമാത്യയഃ താവദ് വിവാഹഃ കന്യായാഃ പിത്രാ കാര്യഃ പ്രയത്നതഃ
നാലാം വയസ്സിന് ശേഷം, പത്താം വയസ്സിന് മുൻപ്, അച്ഛൻ ശ്രദ്ധയോടെ മകളുടെ വിവാഹം നടത്തണം.
ശ്രീമതേ വിദുഷേ യൂനേ കുലീനായ യശസ്വിനേ ഉദാരായ സനാഥായ കന്യാ ദേയാ വരായ വൈ
സമ്പന്നനും, പണ്ഡിതനും, യുവാവും, നല്ല കുടുംബത്തിൽ പിറന്നവനും, പ്രശസ്തനും, ഉദാരനും, സംരക്ഷകരുള്ളവനും ആയ വരനാണ് പെൺകുട്ടിയെ നൽകേണ്ടത്.
ഏതച് ചേദ് അന്യഥാ കുര്യാത് പിതാ സ നിരയീ സദാ ധര്മസ്യ സാധനം കന്യാ വിദുഷാമ് അപി ഭാസ്കര
ഇത് അന്യഥയാക്കുന്ന അച്ഛൻ എപ്പോഴും നരകത്തിൽ വീഴും. പണ്ഡിതർക്കും പെൺകുട്ടിയെ നൽകുന്നത് ധർമ്മം നേടാനുള്ള മാർഗമാണ്, ഭാസ്കരാ.
നരകസ്യേവ മൂര്ഖാണാം കാമോപഹതചേതസാമ് ഏകതഃ പൃഥിവീ കൃത്സ്നാ സശൈലവനകാനനാ
കാമം പിടിച്ച മണ്ടന്മാർക്ക് നരകം കാത്തിരിക്കുന്നു. ഒരു വശത്ത് പർവതങ്ങളും കാടുകളും കാനനങ്ങളും ഉള്ള മുഴുവൻ ഭൂമി.
സ്വലംകൃതോപാധിഹീനാ സുകന്യാ ചൈകതഃ സ്മൃതാ വിക്രീണീതേ യശ് ച കന്യാമ് അശ്വം വാ ഗാം തിലാന് അപി
മറ്റൊരു വശത്ത് അലങ്കരിച്ചും ദോഷമില്ലാതെയും ഇരിക്കുന്ന നല്ല പെൺകുട്ടി. ആരെങ്കിലും പെൺകുട്ടിയെയോ, കുതിരയെയോ, പശുവിനെയോ, എള്ളിനെയോ വിൽക്കുകയാണെങ്കിൽ—
ന തസ്യ രൌരവാദിഭ്യഃ കദാചിന് നിഷ്കൃതിര് ഭവേത് വിവാഹാതിക്രമഃ കാര്യോ ന കന്യായാഃ കദാചന
അവർക്കു രൗരവാദി നരകങ്ങളിൽ നിന്ന് ഒരിക്കലും മോചനം ഉണ്ടാകില്ല. വിവാഹത്തിൽ അകൃത്യം ഒരിക്കലും പെൺകുട്ടിയുമായി ചെയ്യരുത്.
തസ്മിന് കൃതേ യത് പിതുഃ സ്യാത് പാപം തത് കേന കഥ്യതേ യാവല് ലജ്ജാം ന ജാനാതി യാവത് ക്രീഡതി പാംശുഭിഃ
അങ്ങനെയുണ്ടാകുന്ന പാപം അച്ഛന് എത്രയാണെന്ന് ആരാണ് പറയാൻ കഴിയുക? ലജ്ജ അറിയാതെ, മണ്ണിൽ കളിക്കുന്നതുവരെ,