പുത്രമ് ആഹ മഹാത്മാനം ഗരുഡം വിഹഗാധിപമ്
അവൾ തന്റെ മഹാത്മാവായ മകനും പക്ഷികളുടെ രാജാവുമായ ഗരുഡനോട് പറഞ്ഞു.
നേദം യുക്തതരം പുത്ര ഭൂഷണം വിനയേന ഹി വര്തിതും യുക്തമ് ഇത്യ് ഉക്തം വൈപരീത്യം ന യുജ്യതേ
ഇത് ശരിയായ പ്രവൃത്തി അല്ല, മകനേ; വിനയത്തോടെ പെരുമാറുന്നതാണ് ഉചിതം, അലങ്കാരങ്ങൾ കൊണ്ടല്ല. പറഞ്ഞത് ശരിയല്ല; മറിച്ചുള്ളത് യോജിക്കുന്നതല്ല.
നാമിത്രേഷ്വ് അപി കര്തവ്യം സദ്ഭിര് ജിഹ്മം കദാചന ശ്രോത്രിയേ ചാന്ത്യജേ വാപി സമം ചന്ദ്രഃ പ്രകാശതേ
സദാചാരമുള്ളവർക്ക്, ശത്രുക്കളോടും പോലും, ഒരിക്കലും വഞ്ചന ചെയ്യാൻ പാടില്ല. പണ്ഡിതനോടോ, ചണ്ഡാളനോടോ, ചന്ദ്രൻ ഒരുപോലെ പ്രകാശിക്കുന്നു.
കുര്വന്ത്യ് അനിഷ്ടം കപടൈസ് ത ഏവ മമ പുത്രക പ്രസഹ്യ കര്തും യേ സാക്ഷാദ് അശക്താഃ പുരുഷാധമാഃ
തനിക്കു നേരിട്ട് ചെയ്യാൻ കഴിയാത്തവർ, മകനേ, കപടതയാൽ ദോഷം ചെയ്യുന്നു; അത്തരത്തിലുള്ള ദുർബലന്മാർ ബലപ്രയോഗം ചെയ്യാൻ ശ്രമിക്കുന്നു.
വിനതാ ച തതഃ പ്രാഹ കദ്രൂം താം സര്പമാതരമ്
അപ്പോൾ വിനതാ ആ സർപ്പങ്ങളുടെ അമ്മയായ കദ്രുവിനോട് പറഞ്ഞു.
കിം കൃത്വാ ശാന്തിര് അഭ്യേതി പുത്രാണാം തേ കരോമി തത് ജരയാ തു ഗൃഹീതാസ് തേ വദ ശാന്തിം കരോമി തത്
നിന്റെ മക്കൾക്ക് സമാധാനം വരാൻ ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണം? അതെന്തായാലും ഞാൻ ചെയ്യും. വൃദ്ധാവസ്ഥ അവരെ പിടിച്ചിരിക്കുന്നു—നീ പറയൂ, ഞാൻ അവർക്കു സമാധാനം നൽകാം.
കദ്രൂര് അപ്യ് ആഹ വിനതാം രസാതലഗതം പയഃ തേനാഭിഷേചിതാനാം മേ പുത്രാണാം ശാന്തിര് ഏഷ്യതി
അപ്പോൾ കദ്രുവും വിനതയോട് പറഞ്ഞു: 'നിന്റെ മക്കൾക്ക് രസാതലത്തിൽ നിന്നുള്ള വെള്ളത്തിൽ അഭിഷേകം ചെയ്താൽ സമാധാനം ലഭിക്കും.'
കദ്ര്വാസ് തദ് വചനം ശ്രുത്വാ രസാതലഗതം പയഃ ക്ഷണേനൈവ സമാനീയ നാഗാംസ് താന് അഭ്യഷേചയത് തതഃ പ്രോവാച ഗരുഡോ മഘവാനം ശതക്രതുമ്
കദ്രുവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട വിനതാ ഉടൻ രസാതലത്തിൽ നിന്നുള്ള വെള്ളം കൊണ്ടുവന്നു, ആ സർപ്പങ്ങളെ അതിൽ അഭിഷേകം ചെയ്തു. അതിനുശേഷം ഗരുഡൻ മഘവാനായ ശതക്രതുുവിനോട് പറഞ്ഞു.
മേഘാശ് ചാപ്യ് അത്ര വര്ഷന്തു ത്രൈലോക്യസ്യോപകാരിണഃ
മൂന്നു ലോകത്തിനും ഉപകാരമായി മേഘങ്ങൾ ഇവിടെ മഴ പെയ്യട്ടെ.
തഥാ വവര്ഷ പര്ജന്യോ നാഗാനാമ് അഭവച് ഛിവമ് രസാതലഭവം ഗാങ്ഗം നാഗസംജീവനം പയഃ
അങ്ങനെ മഴവൃഷ്ടി പെയ്തു, സർപ്പങ്ങൾക്ക് ക്ഷേമം ലഭിച്ചു; രസാതലത്തിൽ നിന്നുള്ള ഗംഗാവെള്ളം സർപ്പങ്ങളെ വീണ്ടും ജീവിപ്പിച്ചു.
ജരാശോകവിനാശാര്ഥമ് ആനീതം ഗരുഡേന യത് യത്രാഭിഷേചിതാ നാഗാസ് തന് നാഗാലയമ് ഉച്യതേ
വൃദ്ധാവസ്ഥയും ദുഃഖവും നീക്കാൻ ഗരുഡൻ കൊണ്ടുവന്ന വെള്ളത്തിൽ സർപ്പങ്ങൾ അഭിഷേകം ചെയ്യപ്പെട്ട സ്ഥലമാണ് സർപ്പാലയം എന്ന് വിളിക്കുന്നത്.
ഗരുഡേന യതോ വാരി ആനീതം തദ് രസാതലാത് തദ് ഗാങ്ഗം വാരി സര്വേഷാം സര്വപാപപ്രണാശനമ്
ഗരുഡൻ രസാതലത്തിൽ നിന്ന് കൊണ്ടുവന്ന വെള്ളം തന്നെയാണ് ഗംഗാവെള്ളം; അത് എല്ലാവർക്കും എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്നതാണു.
ജരായാ വാരണം യസ്മാന് നാഗാനാമ് അഭവച് ഛിവമ് രസാതലഭവം ഗാങ്ഗം നാഗസംജീവനം യതഃ
വൃദ്ധാവസ്ഥയെ നീക്കി സർപ്പങ്ങൾക്ക് ക്ഷേമം നൽകിയത് കൊണ്ടാണ് രസാതലത്തിൽ നിന്നുള്ള ഗംഗാവെള്ളം സർപ്പങ്ങളെ ജീവിപ്പിക്കുന്നതെന്നു അറിയപ്പെടുന്നത്.
ജരാശോകവിനാശാര്ഥം ഗങ്ഗായാ ദക്ഷിണേ തടേ സാക്ഷാദ് അമൃതസംവാഹാ വഞ്ജരാ സാഭവന് നദീ
വൃദ്ധാവസ്ഥയും ദുഃഖവും നീക്കാൻ ഗംഗയുടെ തെക്കേ കരയിൽ നേരിട്ട് അമൃതത്തിന്റെ സാരമുണ്ടായ വഞ്ചരാ എന്ന നദി ഉദിച്ചുവന്നു.
ജരാദാരിദ്ര്യസംതാപഹാരിണീ ക്ലേശവാരിണീ രസാതലഭവാ ഗങ്ഗാ മര്ത്യലോകഭവാ തു യാ
വൃദ്ധാവസ്ഥയും ദാരിദ്ര്യവും കഷ്ടതയും നീക്കുന്ന രസാതലത്തിൽ നിന്നുള്ള ഗംഗയാണ് മനുഷ്യലോകത്തും പ്രത്യക്ഷമായത്.
തയോശ് ച സംഗമോ യഃ സ്യാത് കിം പുനസ് തത്ര വര്ണ്യതേ യസ്യാനുസ്മരണാദ് ഏവ നാശം യാന്ത്യ് അഘസംചയാഃ
ഈ രണ്ടു നദികൾ കൂടിച്ചേരുന്ന സ്ഥലത്തെ കുറിച്ച് കൂടുതൽ എന്ത് പറയാനുണ്ട്? അതിനെ ഓർക്കുന്നതു കൊണ്ടു പോലും വലിയ പാപങ്ങൾ നശിക്കും.
തത്ര ച സ്നാനദാനാനാം ഫലം കോ വക്തുമ് ഈശ്വരഃ സപാദം തത്ര തീര്ഥാനാം ലക്ഷമ് ആഹുര് മനീഷിണഃ
അവിടെ സ്നാനം ചെയ്യുന്നതിന്റെയും ദാനം ചെയ്യുന്നതിന്റെയും ഫലം ആരാണ് വിവരിക്കാൻ കഴിയുക? അവിടെ ലക്ഷക്കണക്കിന് തീർത്ഥങ്ങൾ ഉണ്ടെന്ന് ജ്ഞാനികൾ പറയുന്നു.
സര്വസംപത്തിദാതൄണാം സര്വപാപൌഘഹാരിണാമ് വഞ്ജരാസംഗമസമം തീര്ഥം ക്വാപി ന വിദ്യതേ യദനുസ്മരണേനാപി വിപദ്യന്തേ വിപത്തയഃ
സകല സമ്പത്തും നൽകുകയും എല്ലാ പാപങ്ങൾക്കും അവസാനം വരുത്തുകയും ചെയ്യുന്ന വഞ്ചരാ സംഗമം പോലെയുള്ള തീർത്ഥം മറ്റൊന്നുമില്ല; അതിനെ ഓർക്കുന്നതു കൊണ്ടു പോലും എല്ലാ ദുരിതങ്ങളും അകറ്റപ്പെടും.
ദേവാഗമം നാമ തീര്ഥം സര്വകാമപ്രദം ശിവമ് ഭുക്തിമുക്തിപ്രദം നൄണാം പിതൄണാം തൃപ്തികാരകമ്
ദേവാഗമം എന്നൊരു തീർത്ഥം ഉണ്ട്; അതു എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റുകയും ക്ഷേമം നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു. മനുഷ്യർക്കും പിതൃകൾക്കും അനുഭവവും മോക്ഷവും തൃപ്തിയും നൽകുന്നു.
തത്ര വൃത്തം സമാഖ്യാസ്യേ തവ യത്നേന നാരദ ദേവാനാമ് അസുരാണാം ച സ്പര്ധാഭൂദ് ധനഹേതവേ
നാരദാ, അവിടെ നടന്ന സംഭവങ്ങൾ ഞാൻ നിനക്കു ശ്രദ്ധയോടെ പറയാം: ദേവന്മാരുടെയും അസുരന്മാരുടെയും ഇടയിൽ ധനത്തിന് വേണ്ടി മത്സരമുണ്ടായി.
സ്വര്ഗഃ സുരാണാമ് അഭവദ് അസുരാണാമ് ഇലാഭവത് കര്മഭൂമിമ് അവഷ്ടഭ്യ അസുരാഃ സര്വതോ ഽഭവന്
സ്വർഗം ദേവന്മാർക്കായിരുന്നു, ഭൂമി അസുരന്മാർക്കായിരുന്നു; അസുരന്മാർ കര്മഭൂമിയെ പിടിച്ചെടുത്ത് എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചു.
ദേവാനാം യജ്ഞഭാഗാംശ് ച ദാതൄന് ഘ്നന്ത്യ് അസുരാസ് തതഃ തതഃ സുരഗണാഃ സര്വേ യജ്ഞഭാഗൈര് വിനാ കൃതാഃ
അസുരന്മാർ ദേവന്മാരുടെ യജ്ഞഭാഗം നൽകുന്നവരെ കൊല്ലുകയും, അതിലൂടെ ദേവഗണങ്ങൾ എല്ലാവരും യജ്ഞഭാഗങ്ങൾക്കു വഞ്ചിതരാവുകയും ചെയ്തു.
വ്യഥിതാ മാമ് ഉപാജഗ്മുഃ കിം കൃത്യമ് ഇതി ചാബ്രുവന് മയാ ചോക്താഃ സുരഗണാ യുദ്ധേ ജിത്വാസുരാന് ബലാത്
വ്യാകുലരായി, അവർ എന്നെ സമീപിച്ചു, 'ഇപ്പോൾ എന്ത് ചെയ്യണം?' എന്ന് ചോദിച്ചു. ഞാൻ ദേവഗണങ്ങളോട് പറഞ്ഞു: 'യുദ്ധത്തിൽ അസുരന്മാരെ ശക്തിയാൽ ജയിച്ചശേഷം—'
ഭുവം പ്രാപ്സ്യഥ കര്മാണി ഹവീംഷി ച യശാംസി ച തഥേത്യ് ഉക്ത്വാ ഗതാ ദേവാ ഭൂമിം തേ സമരാര്ഥിനഃ
'നിങ്ങൾ ഭൂമി തിരിച്ചു നേടും, നിങ്ങളുടെ യാഗങ്ങളും ഹോമങ്ങളും പ്രശസ്തിയും വീണ്ടെടുക്കും.' അങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, യുദ്ധം ആഗ്രഹിച്ച ദേവന്മാർ ഭൂമിയിലേക്ക് തിരിച്ചു പോയി.
ദൈത്യാശ് ച ദാനവാശ് ചൈവ രാക്ഷസാ ബലദര്പിതാഃ ഏകീഭൂത്വാ യയുസ് തേ ഽപി ജയിനോ യുദ്ധകാങ്ക്ഷിണഃ
ദൈത്യരും ദാനവരും രാക്ഷസന്മാരും തങ്ങളുടെ ശക്തിയിൽ അഹങ്കരിച്ച് ഒന്നിച്ചു ചേർന്നു, ജയത്തിനായി യുദ്ധം ചെയ്യാൻ അവരും പുറപ്പെട്ടു.
അഹിര് വൃത്രോ ബലിസ് ത്വാഷ്ട്രിര് നമുചിഃ ശമ്ബരോ മയഃ ഏതേ ചാന്യേ ച ബഹവോ യോദ്ധാരോ ബലദര്പിതാഃ
അഹി, വൃത്രൻ, ബലി, ത്വഷ്ടാവ്, നമുചി, ശംബരൻ, മയൻ—ഇവരും മറ്റു പല ശക്തിശാലികളായ യോദ്ധാക്കളും തങ്ങളുടെ ശക്തിയിൽ അഭിമാനത്തോടെ അണിനിരന്നു.
അഗ്നിര് ഇന്ദ്രോ ഽഥ വരുണസ് ത്വഷ്ടാ പൂഷാ തഥാശ്വിനൌ മരുതോ ലോകപാലാശ് ച നാനായുദ്ധവിശാരദാഃ
അഗ്നി, ഇന്ദ്രൻ, പിന്നെ വരുണൻ, ത്വഷ്ടാവ്, പൂഷൻ, അശ്വിനികൾ, മരുത്ഗണങ്ങൾ, ലോകപാലന്മാർ—വിവിധ യുദ്ധകലകളിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവർ.
തേ ദാനവാഃ സര്വ ഏവ യാമ്യാം വൈ ദിശി സംഗരേ അകുര്വന്ത മഹായത്നം ദക്ഷിണാര്ണവസംസ്ഥിതാഃ
ആ ദാനവന്മാർ എല്ലാവരും ദക്ഷിണ ദിക്കിൽ, ദക്ഷിണ സമുദ്രത്തിൽ നിലകൊണ്ട്, മഹത്തായ പരിശ്രമം നടത്തി യുദ്ധം നടത്തി.
ത്രികൂടഃ പര്വതശ്രേഷ്ഠോ രാക്ഷസാനാം പുരാഭവത് തദ്വനേന യയുഃ സര്വേ തൈഃ സാര്ധം ദക്ഷിണാര്ണവമ്
ത്രികൂടം എന്ന പർവതം, രാക്ഷസന്മാരുടെ മുൻകാല നഗരമായിരുന്നു. ആ കാടിലൂടെ അവരൊക്കെയും ചേർന്ന് ദക്ഷിണ സമുദ്രത്തേക്ക് പോയി.
സര്വേഷാം മേലനം യത്ര പര്വതോ മലയസ് തു സഃ മലയസ്യാപി ദേശോ ഽസൌ ദേവാരീണാമ് അഭൂത് തദാ
എല്ലാവരും കൂടിച്ചേർന്നത് മലയപർവതത്തിലാണ്. അപ്പോൾ മലയത്തിന്റെ ആ പ്രദേശം ദേവശത്രുക്കളുടെ സംഗമസ്ഥലമായി.