കദ്രൂഃ കദാചിത് സാ പ്രാഹ പുത്രാണാം ഹിതമ് ഇച്ഛതീ ആത്മനോ ഭൂതിമ് ഇച്ഛന്തീ വിനതാം ഖഗമാതരമ്
ഒരു ദിവസം, തന്റെ മക്കളുടെ ക്ഷേമവും സ്വന്തമായ ഉന്നതിയും ആഗ്രഹിച്ച് കദ്രു, പക്ഷിമാതാവായ വിനതയോട് പറഞ്ഞു.
പുത്രഃ സൂര്യം നമസ്കര്തും തവ യാത്യ് അനിവാരിതഃ അഹോ ലോകത്രയേ ഽപ്യ് അസ്മിന് ധന്യാസി ബത ദാസ്യ് അപി
നിന്റെ മകൻ സൂര്യനെ നമസ്കരിക്കാൻ ആരും തടയാതെ പോകുന്നു. മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും നീ ദാസിയായിട്ടും ഭാഗ്യശാലിയാണല്ലോ!
സ്വദുഃഖം ഗൂഹമാനാ സാ കദ്രൂം പ്രാഹ സുവിസ്മിതാ
സ്വന്തം ദുഃഖം മറച്ചു വെച്ച്, അത്ഭുതത്തോടെ വിനതാ കദ്രുവിനോട് പറഞ്ഞു.
തവ പുത്രാസ് തു കിമ് ഇതി രവിം ദ്രഷ്ടും ന യാന്തി ച
എന്നാൽ, നിന്റെ മക്കൾ സൂര്യനെ കാണാൻ പോകുന്നില്ലേ?
പുത്രാന് മദീയാന് സുഭഗേ നയ നാഗാലയം പ്രതി സമുദ്രസ്യ സമീപേ തു തദ് ആസ്തേ ശീതലം സരഃ
ഭാഗ്യവതിയായവളേ, എന്റെ മക്കളെ നീ പാമ്പുകളുടെ വാസസ്ഥലത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകൂ. സമുദ്രത്തിൻ സമീപം ഒരു തണുത്ത തടാകം അവിടുണ്ട്, അവിടെ തന്നെയാണ് അവർ താമസിക്കുന്നത്.
സുപര്ണസ് ത്വ് അവഹന് നാഗാന് കദ്രൂം ച വിനതാ തഥാ തതഃ പ്രോവാച മുദിതാ വൈനതേയസ്യ മാതരമ്
ശേഷം, സുപർണ്ണൻ പാമ്പുകളെയും കദ്രുവിനെയും വിനതയെയും എടുത്തു കൊണ്ടുപോയി. അതിനുശേഷം സന്തോഷത്തോടെ കദ്രു, വൈനതേയന്റെ അമ്മയോടു പറഞ്ഞു.
സുരാണാം നേതു നിലയം ഗരുഡോ മത്സുതാന് ഇതി പുനഃ പ്രാഹ സര്പമാതാ ഗരുഡം വിനയാന്വിതമ്
ദേവന്മാരുടെ നേതാവായ ഗരുഡനോട്, പാമ്പുകളുടെ അമ്മ വീണ്ടും വിനയപൂർവ്വം这样 പറഞ്ഞു.
പുത്രാ മേ ദ്രഷ്ടുമ് ഇച്ഛന്തി ഹംസം ത്രിജഗതാം ഗുരുമ് നമസ്കൃത്വാ തതഃ സൂര്യമ് ഏഷ്യന്തി നിലയം മമ ഹണ്ഡേ ത്വം നയ പുത്രാന് മേ സൂര്യമണ്ഡലമ് അന്വഹമ്
എന്റെ മക്കൾക്ക് മൂന്നു ലോകത്തിന്റെയും ഗുരുവായ ഹംസനെ കാണണമെന്നുണ്ട്. അവർ ആദരപൂർവ്വം നമസ്കരിച്ചു ശേഷം സൂര്യനെ, അതായത് എന്റെ വാസസ്ഥലത്തെ, they'll go. ദയവായി, ഓരോ ദിവസവും എന്റെ മക്കളെ സൂര്യന്റെ ലോകത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോകണം.
സാ വേപമാനാ വിനതാ ദീനാ കദ്രൂമ് അഭാഷത
കമ്പിച്ചും ദുഃഖിതയുമായ വിനതാ കദ്രുവിനെ സമീപിച്ചു.
നാഹം ക്ഷമാ സര്പമാതഃ പുത്രോ മേ നേഷ്യതേ സുതാന് ദൃഷ്ട്വാ ദിനകരം ദേവം പുനര് ഏവ പ്രയാന്തു തേ
പാമ്പുകളുടെ അമ്മേ, ഞാൻ ഇതിന് കഴിയില്ല; എന്റെ മകൻ നിങ്ങളുടെ മക്കളെ കൊണ്ടുപോകില്ല. അവർ സൂര്യദേവനെ കണ്ടശേഷം തിരിച്ച് വരട്ടെ.
വിനതാ സ്വസുതം പ്രാഹ വിഹഗാനാമ് അധീശ്വരമ് നമസ്കര്തുമ് അഥേച്ഛന്തി നാഗാഃ സ്വാമിത്വമ് ആഗതാഃ
വിനതാ തന്റെ മകനായ പക്ഷീരാജാവിനോട് പറഞ്ഞു: പാമ്പുകൾ ആദരപൂർവ്വം നമസ്കരിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, അവർക്ക് സ്വാമിത്വം ലഭിച്ചിരിക്കുന്നു.
ഭാസ്വന്തമ് ഇത്യ് ഉവാചേയം മാം സര്പജനനീ ഹഠാത് തഥേത്യ് ഉക്ത്വാ സ ഗരുഡോ മാമ് ആരോഹന്തു പന്നഗാഃ
പാമ്പുകളുടെ അമ്മ എന്നോട് പറഞ്ഞു: 'ഞങ്ങളെ പ്രകാശവാനായവന്റെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുപോവേണം.' അതിനുശേഷം ഗരുഡൻ 'ശരി' എന്ന് പറഞ്ഞ് പാമ്പുകൾക്ക് തനിക്കു മേൽ കയറാൻ അനുമതി നൽകി.
തദാരൂഢം സര്പസൈന്യം ഗരുഡം വിഹഗാധിപമ് ശനൈഃ ശനൈര് ഉപഗമദ് യത്ര ദേവോ ദിവാകരഃ തേ ദഹ്യമാനാസ് തീക്ഷ്ണേന ഭാനുതാപേന വിവ്യഥുഃ
അപ്പോൾ പാമ്പുകളുടെ സൈന്യം പക്ഷീരാജാവായ ഗരുഡന്റെ മേൽ കയറി, പതിയെ പതിയെ സൂര്യദേവൻ ഇരിക്കുന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് സമീപിച്ചു. സൂര്യന്റെ കഠിനമായ ചൂടിൽ അവർ ദഹിച്ച് വിറച്ചു.
നിവര്തസ്വ മഹാപ്രാജ്ഞ പതംഗായ നമോ നമഃ അലം സൂര്യസ്യ സദനം ദഗ്ധാഃ സൂര്യസ്യ തേജസാ യാമസ് ത്വയാ വാ ഗരുഡ വിഹായ ത്വാമ് അഥാപി വാ
മഹാപണ്ഡിതാ, തിരിച്ച് പോവൂ; സൂര്യപക്ഷിക്ക് വീണ്ടും വന്ദനം. സൂര്യന്റെ വാസസ്ഥലത്തിൽ മതിയാകും; സൂര്യന്റെ തേജസ്സിൽ ഞങ്ങൾ ദഹിച്ചുപോകുന്നു. ഗരുഡാ, നിനക്കൊപ്പമോ അല്ലെങ്കിൽ നിന്നെ വിട്ടോ ഞങ്ങൾ പോകട്ടെ.
ഏവം നാഗൈര് ഉച്യമാന ആദിത്യം ദര്ശയാമി വഃ ഇത്യ് ഉക്ത്വാ ഗഗനം ശീഘ്രം ജഗാമാദിത്യസംമുഖഃ
പാമ്പുകൾ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ ഗരുഡൻ പറഞ്ഞു: 'ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് സൂര്യനെ കാണിക്കാം.' അങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ആകാശത്തിലൂടെ വേഗത്തിൽ സൂര്യന്റെ ദിശയിലേക്ക് പോയി.
ദഗ്ധഭോഗാ നിപേതുസ് തേ ദ്വീപം തം വീരണം പ്രതി ബഹവഃ ശതസാഹസ്രാഃ പീഡിതാ ദഗ്ധവിഗ്രഹാഃ
അവരുടെ ശരീരം ദഹിച്ചുപോയി, അവർ ആ വീരണമുള്ള ദ്വീപിൽ വീണു; അനേകം, ലക്ഷക്കണക്കിന് പേർ വേദനയാൽ ദഹിച്ചുവീണു.
പുത്രാണാമ് ആര്തസംനാദം പതിതാനാം മഹീതലേ ആശ്വാസിതും സമായാതാ താന് സാ കദ്രൂഃ സുവിഹ്വലാ
ഭൂമിയിൽ വീണ മക്കളുടെ വേദനയുള്ള നിലവിളി കേട്ട്, കദ്രൂ വളരെ വിഷമത്തോടെ അവരെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ എത്തിയിരുന്നു.
ഉവാച വിനതാം കദ്രൂസ് തവ പുത്രോ ഽതിദുഷ്കൃതമ് കൃതവാന് അതിദുര്മേധാ യേഷാം ശാന്തിര് ന വിദ്യതേ
കദ്രൂ വിനതയോട് പറഞ്ഞു: നിന്റെ മകൻ വളരെ വലിയ തെറ്റ് ചെയ്തു; അത്യന്തം ദുഷ്ടതയോടെ പ്രവർത്തിച്ചു, അത്തരം ആളുകൾക്ക് സമാധാനം ഉണ്ടാവില്ല.
നാന്യഥാ കര്തുമ് ആയാതി സ്വാമിവാക്യം ഫണീശ്വരഃ സ കാശ്യപോ ബൃഹത്തേജാ യദ്യ് അത്ര സ്യാദ് അനാമയമ്
ഇതിനു വേറൊരു വഴി ഇല്ല; പാമ്പുകളുടെ രാജാവ് തന്റെ ഉടമയുടെ വാക്ക് അനുസരിക്കേണ്ടതാണ്. മഹാതേജസ്സുള്ള കശ്യപൻ ഇവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ, ദോഷം സംഭവിക്കില്ലായിരുന്നു.
ഭവേച് ചൈവം കഥം ശാന്തിഃ പുത്രാണാം മമ ഭാമിനി കദ്ര്വാസ് തദ് വചനം ശ്രുത്വാ വിനതാ ഹ്യ് അതിഭീതവത്
എന്റെ മക്കൾക്ക് എങ്ങനെ സമാധാനം ലഭിക്കും, സുന്ദരിയേ? കദ്രുവിന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട വിനതാ അതിയായി ഭയപ്പെട്ടു.
പുത്രമ് ആഹ മഹാത്മാനം ഗരുഡം വിഹഗാധിപമ്
അവൾ തന്റെ മഹാത്മാവായ മകനും പക്ഷികളുടെ രാജാവുമായ ഗരുഡനോട് പറഞ്ഞു.
നേദം യുക്തതരം പുത്ര ഭൂഷണം വിനയേന ഹി വര്തിതും യുക്തമ് ഇത്യ് ഉക്തം വൈപരീത്യം ന യുജ്യതേ
ഇത് ശരിയായ പ്രവൃത്തി അല്ല, മകനേ; വിനയത്തോടെ പെരുമാറുന്നതാണ് ഉചിതം, അലങ്കാരങ്ങൾ കൊണ്ടല്ല. പറഞ്ഞത് ശരിയല്ല; മറിച്ചുള്ളത് യോജിക്കുന്നതല്ല.
നാമിത്രേഷ്വ് അപി കര്തവ്യം സദ്ഭിര് ജിഹ്മം കദാചന ശ്രോത്രിയേ ചാന്ത്യജേ വാപി സമം ചന്ദ്രഃ പ്രകാശതേ
സദാചാരമുള്ളവർക്ക്, ശത്രുക്കളോടും പോലും, ഒരിക്കലും വഞ്ചന ചെയ്യാൻ പാടില്ല. പണ്ഡിതനോടോ, ചണ്ഡാളനോടോ, ചന്ദ്രൻ ഒരുപോലെ പ്രകാശിക്കുന്നു.
കുര്വന്ത്യ് അനിഷ്ടം കപടൈസ് ത ഏവ മമ പുത്രക പ്രസഹ്യ കര്തും യേ സാക്ഷാദ് അശക്താഃ പുരുഷാധമാഃ
തനിക്കു നേരിട്ട് ചെയ്യാൻ കഴിയാത്തവർ, മകനേ, കപടതയാൽ ദോഷം ചെയ്യുന്നു; അത്തരത്തിലുള്ള ദുർബലന്മാർ ബലപ്രയോഗം ചെയ്യാൻ ശ്രമിക്കുന്നു.
വിനതാ ച തതഃ പ്രാഹ കദ്രൂം താം സര്പമാതരമ്
അപ്പോൾ വിനതാ ആ സർപ്പങ്ങളുടെ അമ്മയായ കദ്രുവിനോട് പറഞ്ഞു.
കിം കൃത്വാ ശാന്തിര് അഭ്യേതി പുത്രാണാം തേ കരോമി തത് ജരയാ തു ഗൃഹീതാസ് തേ വദ ശാന്തിം കരോമി തത്
നിന്റെ മക്കൾക്ക് സമാധാനം വരാൻ ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണം? അതെന്തായാലും ഞാൻ ചെയ്യും. വൃദ്ധാവസ്ഥ അവരെ പിടിച്ചിരിക്കുന്നു—നീ പറയൂ, ഞാൻ അവർക്കു സമാധാനം നൽകാം.
കദ്രൂര് അപ്യ് ആഹ വിനതാം രസാതലഗതം പയഃ തേനാഭിഷേചിതാനാം മേ പുത്രാണാം ശാന്തിര് ഏഷ്യതി
അപ്പോൾ കദ്രുവും വിനതയോട് പറഞ്ഞു: 'നിന്റെ മക്കൾക്ക് രസാതലത്തിൽ നിന്നുള്ള വെള്ളത്തിൽ അഭിഷേകം ചെയ്താൽ സമാധാനം ലഭിക്കും.'
കദ്ര്വാസ് തദ് വചനം ശ്രുത്വാ രസാതലഗതം പയഃ ക്ഷണേനൈവ സമാനീയ നാഗാംസ് താന് അഭ്യഷേചയത് തതഃ പ്രോവാച ഗരുഡോ മഘവാനം ശതക്രതുമ്
കദ്രുവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട വിനതാ ഉടൻ രസാതലത്തിൽ നിന്നുള്ള വെള്ളം കൊണ്ടുവന്നു, ആ സർപ്പങ്ങളെ അതിൽ അഭിഷേകം ചെയ്തു. അതിനുശേഷം ഗരുഡൻ മഘവാനായ ശതക്രതുുവിനോട് പറഞ്ഞു.
മേഘാശ് ചാപ്യ് അത്ര വര്ഷന്തു ത്രൈലോക്യസ്യോപകാരിണഃ
മൂന്നു ലോകത്തിനും ഉപകാരമായി മേഘങ്ങൾ ഇവിടെ മഴ പെയ്യട്ടെ.
തഥാ വവര്ഷ പര്ജന്യോ നാഗാനാമ് അഭവച് ഛിവമ് രസാതലഭവം ഗാങ്ഗം നാഗസംജീവനം പയഃ
അങ്ങനെ മഴവൃഷ്ടി പെയ്തു, സർപ്പങ്ങൾക്ക് ക്ഷേമം ലഭിച്ചു; രസാതലത്തിൽ നിന്നുള്ള ഗംഗാവെള്ളം സർപ്പങ്ങളെ വീണ്ടും ജീവിപ്പിച്ചു.