ബ്രാഹ്മണാഃ ക്ഷത്രിയാശ് ചൈവ വൈശ്യാഃ ശൂദ്രാസ് തഥൈവ ച ശലാത്മജ ആര്ഷ്ടിസേണസ് തനയസ് തസ്യ കാശ്യപഃ
ബ്രാഹ്മണർ, ക്ഷത്രിയർ, വൈശ്യർ, ശൂദ്രർ ഇവരും അങ്ങനെ തന്നെ. ശലന്റെ മകൻ ആർഷ്ടിസേനൻ, അവന്റെ മകൻ കാശ്യപൻ.
കാശസ്യ കാശിപോ രാജാ പുത്രോ ദീര്ഘതപാസ് തഥാ ധനുസ് തു ദീര്ഘതപസോ വിദ്വാന് ധന്വന്തരിസ് തതഃ
കാശന്റെ മകൻ രാജാവായ കാശിപൻ, കാശിപന്റെ മകൻ ദീർഘതപസ്സ്, ദീർഘതപസ്സിന്റെ പണ്ഡിതനായ മകൻ ധന്വന്തരി.
തപസോ ഽന്തേ സുമഹതോ ജാതോ വൃദ്ധസ്യ ധീമതഃ പുനര് ധന്വന്തരിര് ദേവോ മാനുഷേഷ്വ് ഇഹ ജന്മനി
ദീർഘമായ തപസ്സിന്റെ അവസാനം, ധന്വന്തരി ധീമാനായ വൃദ്ധനായി ജനിച്ചു. ധന്വന്തരി ദേവനായി മനുഷ്യരിൽ ജനിച്ചു.
തസ്യ ഗേഹേ സമുത്പന്നോ ദേവോ ധന്വന്തരിസ് തദാ കാശിരാജോ മഹാരാജഃ സര്വരോഗപ്രണാശനഃ
അവന്റെ വീട്ടിൽ ദേവനായ ധന്വന്തരി ജനിച്ചു. അപ്പോൾ കാശിയുടെ മഹാരാജാവായ, എല്ലാ രോഗങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്നവൻ ജനിച്ചു.
ആയുര്വേദം ഭരദ്വാജാത് പ്രാപ്യേഹ സ ഭിഷക്ക്രിയഃ തമ് അഷ്ടധാ പുനര് വ്യസ്യ ശിഷ്യേഭ്യഃ പ്രത്യപാദയത്
ഭരദ്വാജനിൽ നിന്ന് ആയുർവേദം നേടി, അവൻ ഇവിടെ വൈദ്യനായി. അതിനെ എട്ടു ഭാഗങ്ങളായി വിഭജിച്ച് ശിഷ്യന്മാരെ പഠിപ്പിച്ചു.
ധന്വന്തരേസ് തു തനയഃ കേതുമാന് ഇതി വിശ്രുതഃ അഥ കേതുമതഃ പുത്രോ വീരോ ഭീമരഥഃ സ്മൃതഃ
ധന്വന്തരിയുടെ മകൻ പ്രശസ്തനായ കേതുമാൻ. കേതുമാന്റെ മകൻ വീരനായ ഭീമരഥൻ.
പുത്രോ ഭീമരഥസ്യാപി ദിവോദാസഃ പ്രജേശ്വരഃ ദിവോദാസസ് തു ധര്മാത്മാ വാരാണസ്യധിപോ ഽഭവത്
ഭീമരഥന്റെ മകൻ പ്രജാപതിയായ ദിവോദാസൻ. ദിവോദാസൻ ധാർമ്മികനും വാർണസിയുടെ രാജാവുമായിരുന്നു.
ഏതസ്മിന്ന് ഏവ കാലേ തു പുരീം വാരാണസീം ദ്വിജാഃ ശൂന്യാം നിവേശയാമ് ആസ ക്ഷേമകോ നാമ രാക്ഷസഃ
അത് തന്നെയായ കാലത്ത്, വാർണസി നഗരം ശൂന്യമായിരിക്കെ, ക്ഷേമകൻ എന്ന രാക്ഷസൻ അവിടെ കുടിയേറി.
ശപ്താ ഹി സാ മതിമതാ നികുമ്ഭേന മഹാത്മനാ ശൂന്യാ വര്ഷസഹസ്രം വൈ ഭവിത്രീ തു ന സംശയഃ
നികുംബൻ എന്ന മഹാത്മാവായ ജ്ഞാനിയാൽ അവൾ ശപിക്കപ്പെട്ടു. ആയിരം വർഷം അവൾ ശൂന്യയായിരിക്കും എന്നതിൽ സംശയമില്ല.
തസ്യാം ഹി ശപ്തമാത്രായാം ദിവോദാസഃ പ്രജേശ്വരഃ വിഷയാന്തേ പുരീം രമ്യാം ഗോമത്യാം സംന്യവേശയത്
അവൾ ശപിക്കപ്പെട്ട ഉടൻ തന്നെ ജനങ്ങളുടെ രാജാവായ ദിവോദാസൻ തന്റെ രാജ്യത്തിന്റെ അതിരിൽ, ഗോമതീ നദിക്കരയിൽ മനോഹരമായ ഒരു നഗരം സ്ഥാപിച്ചു.
ഭദ്രശ്രേണ്യസ്യ പൂര്വം തു പുരീ വാരാണസീ അഭൂത് ഭദ്രശ്രേണ്യസ്യ പുത്രാണാം ശതമ് ഉത്തമധന്വിനാമ്
മുന്പ് ഭദ്രശ്രേണ്യന്റെ നഗരം വാരാണസിയായിരുന്നു. ഭദ്രശ്രേണ്യന്റെ നൂറ് പുത്രന്മാർ, എല്ലാവരും ഉത്തമ വില്ലാളികൾ, ആ നഗരത്തിൽ താമസിച്ചിരുന്നു.
ഹത്വാ നിവേശയാമ് ആസ ദിവോദാസോ നരാധിപഃ ഭദ്രശ്രേണ്യസ്യ തദ് രാജ്യം ഹൃതം യേന ബലീയസാ
അവരെ കൊല്ലുകയും, ദിവോദാസൻ ആ സ്ഥലത്ത് താമസിക്കുകയും ചെയ്തു. ഭദ്രശ്രേണ്യന്റെ രാജ്യം ദിവോദാസൻ തന്റെ ശക്തിയാൽ പിടിച്ചെടുത്തു.
ഭദ്രശ്രേണ്യസ്യ പുത്രസ് തു ദുര്ദമോ നാമ വിശ്രുതഃ ദിവോദാസേന ബാലേതി ഘൃണയാ സ വിസര്ജിതഃ
ഭദ്രശ്രേണ്യന്റെ പ്രശസ്തനായ പുത്രൻ ദുര്ദമൻ, ബാലവയസ്സിൽ തന്നെ ദിവോദാസൻ കരുണയോടെ പുറത്താക്കപ്പെട്ടു.
ഹൈഹയസ്യ തു ദായാദ്യം ഹൃതവാന് വൈ മഹീപതിഃ ആജഹ്രേ പിതൃദായാദ്യം ദിവോദാസഹൃതം ബലാത്
രാജാവായ ദിവോദാസൻ ഹൈഹയരുടെ പിതൃപാരമ്പര്യമായ അവകാശം ശക്തിയാൽ പിടിച്ചെടുത്തു.
ഭദ്രശ്രേണ്യസ്യ പുത്രേണ ദുര്ദമേന മഹാത്മനാ വൈരസ്യാന്തോ മഹാഭാഗാഃ കൃതശ് ചാത്മീയതേജസാ
ഭദ്രശ്രേണ്യന്റെ മഹാത്മാവായ പുത്രൻ ദുര്ദമൻ തന്റെ തേജസ്സാൽ ആ വൈരാഗ്യം അവസാനിപ്പിച്ചു, മഹാഭാഗന്മാരേ.
ദിവോദാസാദ് ദൃഷദ്വത്യാം വീരോ ജജ്ഞേ പ്രതര്ദനഃ തേന ബാലേന പുത്രേണ പ്രഹൃതം തു പുനര് ബലമ്
ദിവോദാസനിൽ നിന്ന് ദൃശ്യദ്വതീയിൽ പ്രതർദനൻ എന്ന വീരൻ ജനിച്ചു. ആ ബാലനായ പുത്രൻ വീണ്ടും ശക്തിയെ നേരിട്ടു.
പ്രതര്ദനസ്യ പുത്രൌ ദ്വൌ വത്സഭര്ഗൌ സുവിശ്രുതൌ വത്സപുത്രോ ഹ്യ് അലര്കസ് തു സംനതിസ് തസ്യ ചാത്മജഃ
പ്രതർദനന് എന്ന രാജാവിന് വത്സഭർഗൻ, വത്സൻ എന്നിങ്ങനെ പ്രശസ്തരായ രണ്ട് പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു. വത്സന്റെ പുത്രൻ അലർക്കൻ, സമ്നതിൻറെ പുത്രൻ സമ്നതി.
അലര്കസ് തസ്യ പുത്രസ് തു ബ്രഹ്മണ്യഃ സത്യസംഗരഃ അലര്കം പ്രതി രാജര്ഷിം ശ്ലോകോ ഗീതഃ പുരാതനൈഃ
അലർക്കൻ, അവന്റെ പുത്രൻ, ബ്രഹ്മണ്യനും സത്യനിഷ്ഠനും ആയിരുന്നു. ആ രാജർഷിയായ അലർക്കനെ കുറിച്ച് പുരാതനർ ഒരു ശ്ലോകം പാടിയിട്ടുണ്ട്.
ഷഷ്ടിര് വര്ഷസഹസ്രാണി ഷഷ്ടിര് വര്ഷശതാനി ച യുവാ രൂപേണ സംപന്നഃ പ്രാഗ് ആസീച് ച കുലോദ്വഹഃ
അവൻ അറുപതിനായിരം വർഷവും അറുപത് നൂറ് വർഷവും യൗവനസൗന്ദര്യത്തോടെ ജീവിച്ചു; തന്റെ വംശത്തിൽ ഏറ്റവും പ്രശസ്തനായിരുന്നു.
ലോപാമുദ്രാപ്രസാദേന പരമായുര് അവാപ്തവാന് തസ്യാസീത് സുമഹദ് രാജ്യം രൂപയൌവനശാലിനഃ
ലോപാമുദ്രയുടെ അനുഗ്രഹത്താൽ അവൻ പരമായുസ് നേടി. അവന്റെ രാജ്യം വളരെ വിപുലമായിരുന്നു; അവൻ സൗന്ദര്യത്തിലും യൗവനത്തിലും സമ്പന്നനായിരുന്നു.
ശാപസ്യാന്തേ മഹാബാഹുര് ഹത്വാ ക്ഷേമകരാക്ഷസമ് രമ്യാം നിവേശയാമ് ആസ പുരീം വാരാണസീം പുനഃ
ശാപം അവസാനിച്ചപ്പോൾ, മഹാബാഹുവായ അവൻ ക്ഷേമകരനാമകനായ അസുരനെ കൊല്ലുകയും, വീണ്ടും വാരാണസിയെന്ന മനോഹരമായ നഗരം സ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്തു.
സംനതേര് അപി ദായാദഃ സുനീഥോ നാമ ധാര്മികഃ സുനീഥസ്യ തു ദായാദഃ ക്ഷേമോ നാമ മഹായശാഃ
സമ്നതിക്കും സുനീതൻ എന്ന ധാർമ്മികനായ ഒരു പുത്രൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. സുനീതന്റെ പുത്രൻ മഹാശോഭയുള്ള ക്ഷേമൻ.
ക്ഷേമസ്യ കേതുമാന് പുത്രഃ സുകേതുസ് തസ്യ ചാത്മജഃ സുകേതോസ് തനയശ് ചാപി ധര്മകേതുര് ഇതി സ്മൃതഃ
ക്ഷേമന്റെ പുത്രൻ കെതുമാൻ, അവന്റെ പുത്രൻ സുകേതു. സുകേതുവിന്റെ പുത്രൻ ധർമ്മകെതു എന്നായിരുന്നു അറിയപ്പെട്ടത്.
ധര്മകേതോസ് തു ദായാദഃ സത്യകേതുര് മഹാരഥഃ സത്യകേതുസുതശ് ചാപി വിഭുര് നാമ പ്രജേശ്വരഃ
ധർമ്മകേതുവിന്റെ അവകാശി മഹാരഥിയായ സത്യകെതു. സത്യകേതുവിന്റെ പുത്രൻ പ്രജാപതിയായ വിഭു.
ആനര്തസ് തു വിഭോഃ പുത്രഃ സുകുമാരശ് ച തത്സുതഃ സുകുമാരസ്യ പുത്രസ് തു ധൃഷ്ടകേതുഃ സുധാര്മികഃ
വിഭുവിന്റെ പുത്രൻ ആനർത്തൻ, അവന്റെ പുത്രൻ സുകുമാരൻ. സുകുമാരന്റെ പുത്രൻ ധൃഷ്ടകേതു, ധാർമ്മികനും ആയിരുന്നു.
ധൃഷ്ടകേതോസ് തു ദായാദോ വേണുഹോത്രഃ പ്രജേശ്വരഃ വേണുഹോത്രസുതശ് ചാപി ഭാര്ഗോ നാമ പ്രജേശ്വരഃ
ധൃഷ്ടകേതുവിന്റെ അവകാശി പ്രജാപതിയായ വേണുഹോത്രൻ. വേണുഹോത്രന്റെ പുത്രൻ പ്രജാപതിയായ ഭാര്ഗൻ.
വത്സസ്യ വത്സഭൂമിസ് തു ഭാര്ഗഭൂമിസ് തു ഭാര്ഗജഃ ഏതേ ത്വ് അങ്ഗിരസഃ പുത്രാ ജാതാ വംശേ ഽഥ ഭാര്ഗവ
വത്സന്റെ ദേശം വത്സഭൂമി എന്നും ഭാർഗവന്റെ ദേശം ഭാർഗഭൂമി എന്നും വിളിക്കപ്പെടുന്നു. ഇവർ അങ്ങിരസിന്റെ പുത്രന്മാർ ആകുന്നു; ഭാർഗവനും അങ്ങിരസിന്റെ വംശത്തിൽ ജനിച്ചു.
ബ്രാഹ്മണാഃ ക്ഷത്രിയാ വൈശ്യാസ് ത്രയഃ പുത്രാഃ സഹസ്രശഃ ഇത്യ് ഏതേ കാശ്യപാഃ പ്രോക്താ നഹുഷസ്യ നിബോധത
ബ്രാഹ്മണർ, ക്ഷത്രിയർ, വൈശ്യർ—ഈ മൂന്നു വർഗ്ഗങ്ങളിലായി ആയിരക്കണക്കിന് പുത്രന്മാർ കശ്യപന്റെ സന്തതികളായി അറിയപ്പെടുന്നു. ഇനി നഹുഷന്റെ കഥ കേൾക്കൂ.
ഉത്പന്നാഃ പിതൃകന്യായാം വിരജായാം മഹൌജസഃ നഹുഷസ്യ തു ദായാദാഃ ഷഡ് ഇന്ദ്രോപമതേജസഃ
പിതൃകളുടെ മകളായ വിരജയിൽ നിന്ന് മഹാശക്തിയുള്ള നഹുഷന്റെ ആറു പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു; അവരുടെ തേജസ് ഇന്ദ്രനോടു തുല്യമായിരുന്നു.
യതിര് യയാതിഃ സംയാതിര് ആയാതിഃ പാര്ശ്വകോ ഽഭവത് യതിര് ജ്യേഷ്ഠസ് തു തേഷാം വൈ യയാതിസ് തു തതഃ പരമ്
യതി, യയാതി, സംയാതി, ആയാതി, പാർശ്വകൻ—ഇവരാണ് ജനിച്ചത്. ഇവരിൽ മുതിർന്നവൻ യതി ആയിരുന്നു; അതിന് ശേഷം യയാതി.