പഥി ഗച്ഛന് കദാചിത് സ ജീഗര്തേര് മധ്യമഃ സുതഃ ശുശ്രാവ രുദതോ വാണീം പിശാചസ്യ മുഹുര് മുഹുഃ
ഒരു ദിവസം വഴിയിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ, ജീഗർതി എന്നവന്റെ മദ്ധ്യപുത്രൻ പിശാചിന്റെ കരയുന്ന ശബ്ദം വീണ്ടും വീണ്ടും കേട്ടു.
പുത്രക്രേതുര് ബ്രഹ്മഹന്തുര് ജീഗര്തേസ് തു പിതുസ് തദാ പാപിനഃ പുത്രവിക്രേതുര് ബ്രഹ്മഹന്തുഃ പിതുശ് ച താമ്
അപ്പോൾ മകനെ വിൽക്കുന്നതിന്റെ പാപം, ബ്രാഹ്മണഹത്യയുടെ പാപം, ജീഗർതി എന്ന പിതാവിന്റെ പാപം—ഇവയെല്ലാം അപ്പോൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ശുനഃശേപസ് തദോവാച കോ ഭവാന് അതിദുഃഖിതഃ ജീഗര്തിര് അബ്രവീദ് ദുഃഖാച് ഛുനഃശേപപിതാ ഹ്യ് അഹമ്
അപ്പോൾ ശുനഃശേപൻ ചോദിച്ചു: 'നീ ആരാണ്, ഇത്രയും ദു:ഖിതനായി?' ജീഗർതി ദു:ഖത്തിൽ മറുനടന്നു: 'ഞാൻ ശുനഃശേപന്റെ അച്ഛനാണ്.'
പാപീയസീം ക്രിയാം കൃത്വാ യോനിം പ്രാപ്തോ ഽസ്മി ദാരുണാമ് നരകേഷ്വ് അഥ പക്വശ് ച പുനഃ പ്രാപ്തോ ഽന്തരാലകമ് യേ യേ ദുഷ്കൃതകര്മാണസ് തേഷാം തേഷാമ് ഇയം ഗതിഃ
വളരെ വലിയ പാപം ചെയ്തതുകൊണ്ട് ഞാൻ ഭയങ്കരമായ ജന്മം ലഭിച്ചു. നരകത്തിൽ കയ്പ്പിക്കപ്പെട്ട്, പിന്നെ ഇടയ്ക്കുള്ള അവസ്ഥയിലേക്കാണ് ഞാൻ എത്തിയിരിക്കുന്നത്. ദുഷ്കൃത്യങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവർക്കെല്ലാം ഇതാണ് ഗതി.
ജീഗര്തിപുത്രസ് തമ് ഉവാച ദുഃഖാത് സോ ഽഹം സുതസ് തേ മമ ദോഷേണ താത വിക്രീത്വാ മാം നരകാന് ഏവമ് ആപ്തസ് തതഃ കരിഷ്യേ സ്വര്ഗതം ത്വാമ് ഇദാനീമ്
ജീഗർതിയുടെ മകൻ ദു:ഖത്തോടെ പറഞ്ഞു: 'അച്ഛാ, എന്നെ വിൽച്ചതുകൊണ്ട് നീ ഈ നരകത്തിൽ എത്തിയത് എന്റെ തെറ്റാണ്. അതിനാൽ, ഇനി ഞാൻ നിന്നെ സ്വർഗത്തിലേക്കു കൊണ്ടുപോകും.'
ഏവം പ്രതിജ്ഞായ സ ഗാധിപുത്ര പുത്രത്വമ് ആപ്തോ ഽഥ മുനിപ്രവീരഃ ഗങ്ഗാമ് അഭിധ്യായ പിതുശ് ച ലോകാന് അനുത്തമാന് ഈഹമാനോ ജഗാമ
ഇങ്ങനെ ഉറപ്പു പറഞ്ഞ്, ഗാധിയുടെ മകൻ, മഹർഷികളിൽ ഒരാൾ, പിതാവിന് ഉത്തമലോകങ്ങൾ ലഭിക്കണമെന്നാഗ്രഹിച്ച്, ഗംഗയെ ധ്യാനിച്ച് യാത്രയായി.
അശേഷദുഃഖാനലധൂപിതാനാം നിമജ്ജതാം മോഹമഹാസമുദ്രേ ശരീരിണാം നാന്യദ് അഹോ ത്രിലോക്യാമ് ആലമ്ബനം വിഷ്ണുപദീം വിഹായ
അവസാനമില്ലാത്ത ദു:ഖത്തിന്റെ തീയിൽ കയ്പ്പിക്കപ്പെടുന്ന, മോഹത്തിന്റെ മഹാസമുദ്രത്തിൽ മുങ്ങുന്ന ജീവികൾക്ക്, ഈ മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും വിഷ്ണുവിന്റെ പാദങ്ങൾ ഒഴികെ മറ്റൊന്നും ആശ്രയമില്ല.
ഏവം വിനിശ്ചിത്യ മുനിര് മഹാത്മാ സമുദ്ദിധീര്ഷുഃ പിതരം സ ദുര്ഗതേഃ ശുചിസ് തതോ ഗൌതമീമ് ആശു ഗത്വാ തത്ര സ്നാത്വാ സംസ്മരഞ് ഛംഭുവിഷ്ണൂ
ഇങ്ങനെ തീരുമാനിച്ച്, മഹാത്മാവായ മুনি പിതാവിനെ ദുരിതത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കാനാഗ്രഹിച്ച്, വേഗത്തിൽ ഗൗതമീ നദിയിലേക്ക് പോയി, അവിടെ സ്നാനം ചെയ്ത് ശംഭുവിനെയും വിഷ്ണുവിനെയും സ്മരിച്ചു.
ദദൌ ജലം പ്രേതരൂപായ പിത്രേ പിശാചരൂപായ സുദുഃഖിതായ തദ്ദാനമാത്രേണ തദൈവ പൂതോ ജീഗര്തിര് ആവാപ വപുഃ സുപുണ്യമ്
അവൻ അത്യന്തം ദു:ഖിതനായ, പ്രേതരൂപവും പിശാചരൂപവും ധരിച്ച പിതാവിന് ജലം അർപ്പിച്ചു. ആ ദാനത്തിന്റെ ഫലത്തിൽ, ജീഗർതി ഉടൻ ശുദ്ധനായി, ഉത്തമമായ രൂപം നേടി.
വിമാനയുക്തഃ സുരസംഘജുഷ്ടം വിഷ്ണോഃ പദം പ്രാപ സുതപ്രഭാവാത് ഗങ്ഗാപ്രഭാവാച് ച ഹരേശ് ച ശംഭോര് വിധാതുര് അര്കായുതതുല്യതേജാഃ
ദിവ്യവിമാനത്തിൽ, ദേവതകളുടെ കൂട്ടത്തോടെ, മകന്റെ ശക്തിയാൽ, ഗംഗയുടെ മഹത്വത്താൽ, ഹരിയുടെ, ശംഭുവിന്റെ, സ്രഷ്ടാവിന്റെ കൃപയാൽ, പതിനായിരം സൂര്യന്മാരെപ്പോലെയുള്ള പ്രകാശത്തോടെ, അവൻ വിഷ്ണുവിന്റെ ലോകം നേടി.
തതഃ പ്രഭൃത്യ് ഏതദ് അതിപ്രസിദ്ധം പൈശാചനാശം ച മഹാഗദം ച മഹാന്തി പാപാനി ച നാശമ് ആശു പ്രയാന്തി യസ്യ സ്മരണേന പുംസാമ്
അത് മുതൽ ഈ കഥ വളരെ പ്രസിദ്ധമായിത്തീർന്നു. ഇത് പിശാചുകളെ നശിപ്പിക്കുകയും, വലിയ രോഗങ്ങൾ മാറ്റുകയും, വലിയ പാപങ്ങൾ പോലും സ്മരണയാൽ ഉടൻ അകറ്റുകയും ചെയ്യുന്നു.
തീര്ഥസ്യ ചേദം ഗദിതം തവാദ്യ മാഹാത്മ്യമ് ഏതത് ത്രിശതാനി യത്ര തീര്ഥാന്യ് അഥാന്യാനി ഭവന്തി ഭുക്തി മുക്തിപ്രദായീനി കിമ് അന്യദ് അത്ര
ഇന്ന് ഞാൻ ഈ തീർത്ഥത്തിന്റെ മഹത്വം നിന്നോട് പറഞ്ഞു. ഇവിടെ മൂവായിരം തീർത്ഥങ്ങളും മറ്റും ഉണ്ട്, അവ അനുഭവവും മോക്ഷവും നൽകുന്നു. ഇതിൽ കൂടുതൽ പറയാനെന്തുണ്ട്?
സര്വസിദ്ധിദമ് ആഖ്യാതമ് ഇത്യാദ്യ് അത്ര ശതത്രയമ് തീര്ഥാനാം മുനിജുഷ്ടാനാം സ്മരണാദ് അപ്യ് അഭീഷ്ടദമ്
മുനിമാരാൽ ആരാധിക്കപ്പെടുന്ന ഈ മൂവായിരം തീർത്ഥങ്ങൾക്കു്, സ്മരണ മാത്രം ചെയ്താലും ആഗ്രഹിച്ച ഫലങ്ങൾ ലഭിക്കും എന്ന് ഇവിടെ വ്യക്തമാക്കിയിരിക്കുന്നു.
നിമ്നഭേദമ് ഇതി ഖ്യാതം സര്വപാപപ്രണാശനമ് ഗങ്ഗായാ ഉത്തരേ പാരേ തീര്ഥം ത്രൈലോക്യവിശ്രുതമ്
നിമ്നഭേദം എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഈ തീർത്ഥം ഗംഗയുടെ വടക്കേ കരയിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു; ഇത് മൂന്ന് ലോകങ്ങളിലും പ്രശസ്തമാണ്, എല്ലാപാപങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്നതുമാണ്.
യസ്യ സംസ്മരണേനാപി സര്വപാപക്ഷയോ ഭവേത് വേദദ്വീപശ് ച തത്രൈവ ദര്ശനാദ് വേദവിദ് ഭവേത്
ഇതിനെ ഓർക്കുന്നതു കൊണ്ടു തന്നെ എല്ലാപാപങ്ങളും നശിക്കും; അവിടെ വേദദ്വീപം കണ്ട്, വേദങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യം നേടാം.
ഉര്വശീം ചകമേ രാജാ ഐലഃ പരമധാര്മികഃ കോ ന മോഹമ് ഉപായാതി വിലോക്യ മദിരേക്ഷണാമ്
പരമധാർമികനായ ഐല രാജാവ് ഉർവശിയെ ആഗ്രഹിച്ചു; മദുരമായ കണ്ണുകളുള്ള അവളെ കണ്ടാൽ ആരാണ് മോഹം തോന്നാത്തത്?
സാ പ്രായാദ് യത്ര രാജാസൌ ഘൃതം സ്തോകം സമശ്നുതേ ആനഗ്നദര്ശനാത് കൃത്വാ തസ്യാഃ കാലാവധിം നൃപഃ
അവൾ, രാജാവ് അഗ്നിദർശനത്തിന് ശേഷം നിശ്ചയിച്ച സമയത്ത് കുറച്ച് നെയ്യ് കഴിച്ച സ്ഥലത്തേക്കു് പോയി.
താം സ്വീചകാര ലലനാം യൂനാം രമ്യാം നവാം നവാമ് സുപ്തായാം ശയനേ തസ്യാം സമുത്തസ്ഥൌ പുരൂരവാഃ
അവളെ, സുന്ദരിയും എപ്പോഴും യുവതിയുമായ പെൺകുട്ടിയെ, അവൻ സ്വന്തമാക്കി; അവൾ കിടക്കയിൽ ഉറങ്ങുമ്പോൾ പുരൂരവസ് അവളുടെ പക്കൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു.
വിലോക്യ തം വിവസനം തദൈവാസൌ വിനിര്ഗതാ വിദ്യുച്ചഞ്ചലചിത്താനാം ക്വ സ്ഥൈര്യം നനു യോഷിതാമ്
അവനെ വസ്ത്രം ഇല്ലാതെ കണ്ടപ്പോൾ അവൾ ഉടൻ അവിടെ നിന്നു പോയി; മിന്നലുപോലെ ചഞ്ചലമായ മനസ്സുള്ള സ്ത്രീകൾക്ക് സ്ഥിരത എവിടെയാണ്?
ഈക്ഷാം ചക്രേ സ ശര്വര്യാം വിവസ്ത്രോ വിസ്മിതോ മഹാന് ഏതസ്മിന്ന് അന്തരേ രാജാ യുദ്ധായാഗാദ് രിപൂന് പ്രതി
അവൻ ആ രാത്രി അവളെ നോക്കി, അത്ഭുതത്തോടെ വസ്ത്രരഹിതനായി നിന്നു; അതിനിടയിൽ രാജാവ് ശത്രുക്കളെ നേരിടാൻ യുദ്ധത്തിനായി പുറപ്പെട്ടു.
താഞ് ജിത്വാ പുനര് അപ്യ് ആഗാദ് ദേവലോകം സുപൂജിതമ് സ ചാഗത്യ മഹാരാജോ വസിഷ്ഠാച് ച പുരോധസഃ
അവരെ ജയിച്ച ശേഷം, മഹാരാജാവ് വീണ്ടും ദേവലോകത്തേക്ക് പോയി, അവിടെ വലിയ ആദരവോടെ സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടു; പിന്നെ തിരികെവന്നപ്പോൾ വസിഷ്ഠൻ എന്ന മുഖ്യപുരോഹിതനിൽ നിന്ന് ഉപദേശം സ്വീകരിച്ചു.
ഉര്വശ്യാ ഗമനം ശ്രുത്വാ തതോ ദുഃഖസമന്വിതഃ ന ജുഹോതി ന ചാശ്നാതി ന ശൃണോതി ന പശ്യതി
ഉർവശി പോയെന്നു കേട്ട രാജാവ് ദു:ഖത്തിൽ മുങ്ങി; അവൻ യജ്ഞം നടത്താനും, ഭക്ഷണം കഴിക്കാനും, കേൾക്കാനും, കാണാനും കഴിയാതെ പോയി.
ഏതസ്മിന്ന് അന്തരേ തത്ര മൃതാവസ്ഥം നൃപോത്തമമ് ബോധയാമ് ആസ വാക്യൈശ് ച ഹേതുഭൂതൈഃ പുരോഹിതഃ
അതിനിടയിൽ, മുഖ്യപുരോഹിതൻ കാരണങ്ങൾ പറഞ്ഞ്, മരിച്ചുപോയതുപോലെയുള്ള മഹാരാജാവിനെ ഉണർത്തി.
സാ മൃതാദ്യ മഹാരാജ മാ വ്യഥസ്വ മഹാമതേ ഏവം സ്ഥിതം തു മാ ത്വാം വൈ അശിവാഃ സ്പൃശ്യുര് ആശുഗാഃ
മഹാരാജാവേ, അവൾ ഇപ്പോൾ മരിച്ചിരിക്കുന്നു; മഹാമതിയായ നീ ദു:ഖിക്കേണ്ട. ഇങ്ങനെ ഇരിക്കുമ്പോൾ, ദുർദൈവങ്ങൾ നിന്നെ സ്പർശിക്കരുത്.
ന വൈ സ്ത്രൈണാനി ജാനീഷേ ഹൃദയാനി മഹാമതേ ശാലാവൃകാണാം യാദൄംശി തസ്മാത് ത്വം ഭൂപ മാ ശുചഃ
മഹാമതിയായ രാജാവേ, സ്ത്രീകളുടെ ഹൃദയങ്ങൾ നീ അറിയുന്നില്ല; അവയുടെ മനസ്സ് ശലഭങ്ങളുടേതുപോലെയാണ്. അതുകൊണ്ട് ഭൂപതിയേ, ദു:ഖിക്കേണ്ട.
കോ നാമ ലോകേ രാജേന്ദ്ര കാമിനീഭിര് ന വഞ്ചിതഃ വഞ്ചകത്വം നൃശംസത്വം ചഞ്ചലത്വം കുശീലതാ
രാജാധിരാജാവേ, ഈ ലോകത്ത് സ്ത്രീകളാൽ വഞ്ചിക്കപ്പെടാത്തവൻ ആരാണ്? വഞ്ചന, ക്രൂരത, ചഞ്ചലത, കപടത — ഇവയാണ് അവരുടെ സ്വഭാവം.
ഇതി സ്വാഭാവികം യാസാം താഃ കഥം സുഖഹേതവഃ കാലേന കോ ന നിഹതഃ കോ ഽര്ഥീ ഗൌരവമ് ആഗതഃ
ഇതൊക്കെയാണ് അവരുടെ സ്വഭാവം; എങ്ങനെ അവർ സന്തോഷത്തിന് കാരണമാകും? സമയത്താൽ നശിക്കാത്തവൻ ആരാണ്? ബഹുമാനം ആഗ്രഹിച്ച് അതു നേടിയത് ആരാണ്?
ശ്രിയാ ന ഭ്രാമിതഃ കോ വാ യോഷിദ്ഭിഃ കോ ന ഖണ്ഡിതഃ സ്വപ്നമായോപമാ രാജന് മദവിപ്ലുതചേതസഃ
ശ്രീയിൽ ആർക്കാണ് ഭ്രമം വരാത്തത്, സ്ത്രീകളാൽ ആർക്കാണ് ദു:ഖം സംഭവിക്കാത്തത്? രാജാവേ, മദത്തിൽ മുങ്ങിയവർക്കു് ഈ ലോകം സ്വപ്നമോ മായയോ പോലെയാണ്.
സുഖായ യോഷിതഃ കസ്യ ജ്ഞാത്വൈതദ് വിജ്വരോ ഭവ വിഹായ ശംകരം വിഷ്ണും ഗൌതമീം വാ മഹാമതേ ദുഃഖിനാം ശരണം നാന്യദ് വിദ്യതേ ഭുവനത്രയേ
സ്ത്രീകൾ ആര്ക്കാണ് സുഖത്തിനായി? ഇതറിഞ്ഞ്, മഹാമതിയായ രാജാവേ, മനസ്സിൽ ചൂട് വയ്ക്കരുത്. ശംകരനും വിഷ്ണുവും ഗംഗയും ഒഴികെ, ഈ മൂന്ന് ലോകങ്ങളിലും ദു:ഖിതർക്കു് മറ്റൊരു ആശ്രയം ഇല്ല.
ഏതച് ഛ്രുത്വാ തതോ രാജാ ദുഃഖം സംഹൃത്യ യത്നതഃ ഗൌതമ്യാ മധ്യസംസ്ഥോ ഽസാവ് ഐലഃ പരമധാര്മികഃ
ഇതെല്ലാം കേട്ട ശേഷം, രാജാവ് പരിശ്രമത്തോടെ ദു:ഖം വിട്ടു; പരമധാർമികനായ ഐലൻ ഗംഗയുടെ നടുവിൽ തുടര്ന്നു.