സര്വത്ര ഗൌതമീതീരേ പിതൄണാം ദാനമ് ഉത്തമമ് വിശേഷതഃ കോടിതീര്ഥേ തദ് അനന്തഫലപ്രദമ് അത്രൈകന്യൂനപഞ്ചാശത് തീര്ഥാനി മുനയോ വിദുഃ
ഗൗതമീതീരത്ത് എവിടെയും പിതൃകർമ്മങ്ങൾക്ക് ഏറ്റവും ഉത്തമം കോടിതീർത്ഥത്തിലാണ്; അതു അനന്തഫലം നൽകുന്നു. ഇവിടെ മുനികൾ അറിഞ്ഞിരിക്കുന്നത് ഒറ്റക്കുറഞ്ഞ അമ്പതിൽ ഒൻപത് തീർത്ഥങ്ങളാണെന്ന്.
നാരസിംഹമ് ഇതി ഖ്യാതം ഗങ്ഗായാ ഉത്തരേ തടേ തസ്യാനുഭാവം വക്ഷ്യാമി സര്വരക്ഷാവിധായകമ്
നരസിംഹം എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഈ സ്ഥലം ഗംഗയുടെ വടക്കേ കരയിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. അതിന്റെ സർവ്വരക്ഷ നൽകുന്ന മഹത്വം ഞാൻ ഇപ്പോൾ വിശദീകരിക്കാം.
ഹിരണ്യകശിപുഃ പൂര്വമ് അഭവദ് ബലിനാം വരഃ തപസാ വിക്രമേണാപി ദേവാനാമ് അപരാജിതഃ
ഹിരണ്യകശിപു മുമ്പ് ഏറ്റവും ശക്തനായവനായിരുന്നു; തപസ്സും വീര്യവും കൊണ്ടു ദേവന്മാരും പോലും അവനെ ജയിക്കാനായില്ല.
ഹരിഭക്താത്മജദ്വേഷകലുഷീകൃതമാനസഃ ആവിര്ഭൂയ സഭാസ്തമ്ഭാദ് വിശ്വാത്മത്വം പ്രദര്ശയന്
ഹരിഭക്തനായ മകനെ വെറുക്കിയതുകൊണ്ട് അവന്റെ മനസ്സ് മലിനമായി; സഭയിലെ തൂണിൽ നിന്ന് പ്രത്യക്ഷമായി, സർവ്വവ്യാപിയായ സ്വഭാവം അവൻ കാണിച്ചു.
തം ഹത്വാ നരസിംഹസ് തത്സൈന്യമ് അദ്രാവയത് തദാ സര്വാന് ഹത്വാ മഹാദൈത്യാന് ക്രമേണാജൌ മഹാമൃഗഃ
അവനെ കൊല്ലുകയും, നരസിംഹൻ അവന്റെ സൈന്യത്തെ ഓടിക്കുകയും ചെയ്തു; പിന്നെ യുദ്ധത്തിൽ എല്ലാ മഹാദാനവന്മാരെയും ഒരൊന്നായി സംഹരിച്ചു, ആ മഹാമൃഗം—
രസാതലസ്ഥാഞ് ശത്രൂംശ് ച ജിത്വാ സ്വര്ലോകമ് ഈയിവാന് തത്ര ജിത്വാ ഭുവം ഗത്വാ ദൈത്യാന് ഹത്വാ നഗസ്ഥിതാന്
അവൻ പാതാളത്തിൽ താമസിച്ചിരുന്ന ശത്രുക്കളെ ജയിച്ച് സ്വർഗ്ഗലോകത്തേക്ക് എത്തി; അവിടെ ജയിച്ച് ഭൂമിയിൽ വന്ന്, പർവ്വതങ്ങളിൽ താമസിച്ചിരുന്ന ദാനവന്മാരെയും സംഹരിച്ചു.
സമുദ്രസ്ഥാന് നദീസംസ്ഥാന് ഗ്രാമസ്ഥാന് വനവാസിനഃ നാനാരൂപധരാന് ദൈത്യാന് നിജഘാന മൃഗാകൃതിഃ
കടലിലും നദികളിലും ഗ്രാമങ്ങളിലും കാട്ടിലും താമസിച്ചിരുന്ന, പല രൂപങ്ങൾ ധരിച്ചിരുന്ന ദാനവന്മാരെ മൃഗരൂപിയായ ഭഗവാൻ സംഹരിച്ചു.
ആകാശഗാന് വായുസംസ്ഥാഞ് ജ്യോതിര്ലോകമ് ഉപാഗതാന് വജ്രപാതാധികനഖഃ സമുദ്ധൂതമഹാസടഃ
ആകാശത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവരെയും വായുവിൽ നിലകൊണ്ടവരെയും പ്രകാശലോകത്തിൽ പ്രവേശിച്ചവരെയും, ഇടിമിന്നലിനേക്കാൾ ശക്തമായ നഖങ്ങളാൽ, കോപത്തിൽ വീശുന്ന കേശത്തോടുകൂടി, അവൻ തകർത്തു.
ദൈത്യഗര്ഭസ്രാവിഗര്ജീ നിര്ജിതാശേഷരാക്ഷസഃ മഹാനാദൈര് വീക്ഷിതൈശ് ച പ്രലയാനലസംനിഭൈഃ
ദാനവഗർഭത്തിൽ നിന്നുള്ള ഗർജ്ജനങ്ങൾ പോലെ ഉരുളുന്ന ശബ്ദത്തോടെ, എല്ലാ രാക്ഷസന്മാരെയും ജയിച്ച്, പ്രളയാഗ്നിയെപ്പോലെയുള്ള ഭയങ്കരമായ നോട്ടങ്ങളാൽ അവൻ നോക്കി.
ചപേടൈര് അങ്ഗവിക്ഷേപൈര് അസുരാന് പര്യചൂര്ണയത് ഏവം ഹത്വാ ബഹുവിധാന് ഗൌതമീമ് അഗമദ് ധരിഃ
കൈകളാൽ അടിച്ചും ശരീരഭാഗങ്ങൾ ചലിപ്പിച്ചും അസുരന്മാരെ ചുരണ്ടി തകർത്തു; ഇങ്ങനെ പലവിധ ദുഷ്ടന്മാരെ സംഹരിച്ച് ഹരി ഗൗതമീ നദിയിലേക്കു പോയി.
സ്വപദാമ്ബുജസംഭൂതാം മനോനയനനന്ദിനീമ് തത്രാമ്ബര്യ ഇതി ഖ്യാതോ ദണ്ഡകാധിപതേ രിപുഃ
അവിടെ, ദണ്ഡകാധിപതിയുടെ ശത്രുവായ, അംബര്യ എന്ന പ്രശസ്തനായവൻ, തന്റെ കാൽതളിരിൽ നിന്നു ഉദിച്ച മനസ്സിനെയും കണ്ണിനെയും ആനന്ദിപ്പിക്കുന്നവനായി പ്രസിദ്ധനായി.
ദേവാനാം ദുര്ജയോ യോദ്ധാ ബലേന മഹതാവൃതഃ തേനാഭവന് മഹാരൌദ്രം ഭീഷണം ലോമഹര്ഷണമ്
ദേവന്മാർക്ക് പോലും ജയിക്കാൻ കഴിയാത്ത, വലിയ ശക്തിയാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട യോദ്ധാവായിരുന്നു അവൻ; അവനെ കാരണം അതി ഭയങ്കരവും രോമാഞ്ചം വരുത്തുന്നവുമായ യുദ്ധം ഉണ്ടായി.
ശസ്ത്രാസ്ത്രവര്ഷണം യുദ്ധം ഹരിണാ ദൈത്യസൂനുനാ നിജഘാന ഹരിഃ ശ്രീമാംസ് തം രിപും ഹ്യ് ഉത്തരേ തടേ
ഹരിയും ദാനവപുത്രനും തമ്മിൽ ആയുധങ്ങളും അസ്ത്രങ്ങളും പെയ്തു യുദ്ധം നടത്തി; മഹത്വമുള്ള ഹരി ആ ശത്രുവിനെ വടക്കേ തീരത്ത് സംഹരിച്ചു.
ഗങ്ഗായാം നാരസിംഹം തു തീര്ഥം ത്രൈലോക്യവിശ്രുതമ് സ്നാനദാനാദികം തത്ര സര്വപാപഗ്രഹാര്ദനമ്
ഗംഗയിൽ, മൂന്ന് ലോകങ്ങളിലും പ്രശസ്തമായ നരസിംഹ തീർത്ഥം ഉണ്ട്; അവിടെ സ്നാനം ചെയ്യുകയും ദാനം ചെയ്യുകയും മറ്റ് കർമ്മങ്ങൾ നടത്തുകയും ചെയ്താൽ എല്ലാ പാപങ്ങളും ദോഷങ്ങളും നശിക്കും.
സര്വരക്ഷാകരം നിത്യം ജരാമരണവാരണമ് യഥാ സുരാണാം സര്വേഷാം ന കോപി ഹരിണാ സമഃ
അത് എല്ലായ്പ്പോഴും സർവ്വരക്ഷ നൽകുന്നു, വൃദ്ധതയും മരണവും അകറ്റുന്നു; ദേവന്മാരിൽ ആരും ഹരിയെ തുല്യനല്ലാത്തതുപോലെ.
തീര്ഥാനാമ് അപ്യ് അശേഷാണാം തഥാ തത് തീര്ഥമ് ഉത്തമമ് തത്ര തീര്ഥേ നരഃ സ്നാത്വാ കുര്യാന് നൃഹരിപൂജനമ്
എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളിലും അതാണ് ഏറ്റവും ഉത്തമം; അവിടെ സ്നാനം ചെയ്ത ശേഷം നരഹരിയെ ആരാധിക്കണം.
സ്വര്ഗേ മര്ത്യേ തലേ വാപി തസ്യ കിംചിന് ന ദുര്ലഭമ് ഇത്യാദ്യ് അഷ്ടൌ മുനേ തത്ര മഹാതീര്ഥാനി നാരദ
സ്വർഗ്ഗത്തിലും ഭൂമിയിലും താഴെവുമോ, അവനു ഒന്നും പ്രാപിക്കാനാവാത്തത് ഇല്ല; മഹർഷേ, അവിടെ എട്ട് മഹാതീർത്ഥങ്ങൾ ഉണ്ട്, നാരദാ.
പൃഥക് പൃഥക് തീര്ഥകോടിഫലമ് ആഹുര് മനീഷിണഃ അശ്രദ്ധയാപി യന്നാമ്നി സ്മൃതേ സര്വാഘസംക്ഷയഃ
പ്രത്യേകമായി ഓരോന്നും കോടിയോളം തീർത്ഥഫലം നൽകുന്നു എന്ന് ജ്ഞാനികൾ പറയുന്നു; വിശ്വാസമില്ലാതെയും അതിന്റെ നാമം സ്മരിച്ചാൽ എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിക്കും.
ഭവേത് സാക്ഷാന് നൃസിംഹോ ഽസൌ സര്വദാ യത്ര സംസ്ഥിതഃ തത് തീര്ഥസേവാസംജാതം ഫലം കൈര് ഇഹ വര്ണ്യതേ
നരസിംഹൻ സ്വയം എപ്പോഴും വസിക്കുന്നിടത്ത്, ആ തീർത്ഥസേവനത്തിൽ ലഭിക്കുന്ന ഫലം ഇവിടെ ആരാൽ വിവരിക്കാനാകും?
യഥാ ന ദേവോ നൃഹരേര് അധികഃ ക്വാപി വര്തതേ തഥാ നൃസിംഹതീര്ഥേന സമം തീര്ഥം ന കുത്രചിത്
എങ്ങും നരഹരിയെക്കാൾ വലിയ ദേവൻ ഇല്ലാത്തതുപോലെ, നരസിംഹ തീർത്ഥത്തിന് തുല്യമായ മറ്റേതെങ്കിലും തീർത്ഥം എവിടെയും ഇല്ല.
പൈശാചം തീര്ഥമ് ആഖ്യാതം ഗങ്ഗായാ ഉത്തരേ തടേ പിശാചത്വാത് പുരാ വിപ്രോ മുക്തിമ് ആപ മഹാമതേ
ഗംഗയുടെ വടക്കേ തീരത്ത് പിശാചതീർത്ഥം എന്ന പേരിൽ ഒരു തീർത്ഥം ഉണ്ട്; അതിന്റെ പിശാചസ്വഭാവം കാരണം, ഒരു ബ്രാഹ്മണൻ അവിടെ മോക്ഷം പ്രാപിച്ചു, മഹാമനസിന്.
സുയവസ്യാത്മജോ ലോകേ ജീഗര്തിര് ഇതി വിശ്രുതഃ കുടുമ്ബഭാരദുഃഖാര്തോ ദുര്ഭിക്ഷേണ തു പീഡിതഃ
ലോകത്ത്, സുയവസ്യയുടെ മകനായ ജീഗർത്തി എന്നവൻ പ്രശസ്തനായിരുന്നു; കുടുംബഭാരത്തിന്റെ ദുഃഖത്തിൽ, ക്ഷാമം മൂലം ബുദ്ധിമുട്ടി.
മധ്യമം തു ശുനഃശേപം പുത്രം ബ്രഹ്മവിദാം വരമ് വിക്രീതവാന് ക്ഷത്രിയായ വധായ ബഹുലൈര് ധനൈഃ
ബ്രഹ്മജ്ഞാനികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ മധ്യപുത്രൻ ശുനഃശേപനെ, ധനത്തിനായി, ഒരു ക്ഷത്രിയനു കൊല്ലാൻ വിറ്റു.
കിം നാമാപദ്ഗതഃ പാപം നാചരത്യ് അപി പണ്ഡിതഃ ശമിതൃത്വേ ധനം ചാപി ജഗൃഹേ ബഹുലം മുനിഃ
ദുരിതത്തിൽപ്പെട്ടവൻ, പണ്ഡിതനായാലും, എന്ത് പാപം ചെയ്യാത്തിരിക്കും? ശമിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി, ആ മുനി ധാരാളം ധനം സ്വീകരിച്ചു.
വിദാരണാര്ഥം ച ധനം ജഗൃഹേ ബ്രാഹ്മണാധമഃ തതോ ഽപ്രതിസമാധേയമഹാരോഗനിപീഡിതഃ
അവിടെയുള്ള ഏറ്റവും താഴ്ന്ന ബ്രാഹ്മണൻ വിഭജിക്കാൻ വേണ്ടി ധനം വാങ്ങി. അതിന്റെ ഫലമായി, അവൻ ഭയങ്കരമായ, സുഖപ്പെടാത്ത രോഗങ്ങളിൽ പെട്ടു.
സ മൃതഃ കാലപര്യായേ നരകേഷ്വ് അഥ പാതിതഃ ഭോഗാദ് ഋതേ ന ക്ഷയോ ഽസ്തി പ്രാക്തനാനാമ് ഇഹാംഹസാമ്
കാലം കഴിഞ്ഞ് അവൻ മരിച്ചപ്പോൾ, അവനെ നരകത്തിലേക്ക് തള്ളിക്കളഞ്ഞു. മുൻപുണ്ടാക്കിയ പാപങ്ങൾ അനുഭവിച്ചെടുക്കാതെ അതിന് അവസാനം ഇല്ല.
കിംകരൈര് യമവാക്യേന ബഹുയോന്യന്തരം ഗതഃ തതഃ പിശാചോ ഹ്യ് അഭവദ് ദാരുണോ ദാരുണാകൃതിഃ
യമന്റെ ആജ്ഞയാൽ യമദൂതന്മാർ അവനെ പലവിധ ജന്മങ്ങളിൽ കൊണ്ടുപോയി. പിന്നെ അവൻ ഭയങ്കരമായ രൂപമുള്ള ഒരു പിശാചായി മാറി.
ശുഷ്കകാഷ്ഠേഷ്വ് അഥാരണ്യേ നിര്ജലേ നിര്ജനേ തഥാ ഗ്രീഷ്മേ ഗ്രീഷ്മദവവ്യാപ്തേ ക്ഷിപ്യതേ യമകിംകരൈഃ
ശുഷ്കമായ കാടുകളിൽ, വെള്ളമില്ലാത്ത, ആളില്ലാത്ത ഇടങ്ങളിൽ, വേനലിന്റെ കനൽപൊള്ളുന്ന സമയത്ത്, അവനെ യമദൂതന്മാർ അവിടെ തള്ളിക്കളയുന്നു.
കന്യാപുത്രമഹീവാജിഗവാം വിക്രയകാരിണഃ നരകാന് ന നിവര്തന്തേ യാവദ് ആഭൂതസംപ്ലവമ്
മകൾ, മകൻ, ഭൂമി, കുതിര, പശു എന്നിവ വിൽക്കുന്നവർ ലോകം നശിക്കുന്നതുവരെ നരകത്തിൽ നിന്ന് തിരിച്ചുവരികയില്ല.
സ്വകൃതാഘവിപാകേന ദാരുണൈര് യമകിംകരൈഃ സംഘാതേ പച്യമാനോ ഽസൌ രുരോദോച്ചൈഃ കൃതം സ്മരന്
സ്വന്തം പാപങ്ങളുടെ ഫലമായി, യമദൂതന്മാർ അവനെ കൂട്ടമായി കയ്പ്പിച്ച്, അവൻ ഉച്ചത്തിൽ കരഞ്ഞ്, ചെയ്ത പാപങ്ങൾ ഓർത്ത് വേദനിക്കുന്നു.