സമാക്രാമന്ത ബഹുധാ സ്വര്ഗലോകം ത്രിവിഷ്ടപമ് തേ യദാ തു സ്വസംമൂഢാ രാഗോന്മത്താ വിധര്മിണഃ
സ്വന്തം മനസ്സിൽ അജ്ഞാനവും മോഹവും നിറഞ്ഞു, രാഗത്തിൽ മദിച്ചും ധർമ്മം പാലിക്കാതെയും, അവർ പലവിധത്തിൽ സ്വർഗ്ഗലോകത്തേക്ക് കടന്നു入りച്ചു.
ബ്രഹ്മദ്വിഷശ് ച സംവൃത്താ ഹതവീര്യപരാക്രമാഃ തതോ ലേഭേ സ്വമ് ഐശ്വര്യമ് ഇന്ദ്രഃ സ്ഥാനം തഥോത്തമമ്
ബ്രഹ്മാവിനെ വെറുക്കുന്നവരായി മാറി, അവരുടെ ശക്തിയും വീര്യവും നഷ്ടപ്പെട്ടു. അപ്പോൾ ഇന്ദ്രൻ തന്റെ ഐശ്വര്യവും ഉന്നത സ്ഥാനവും തിരിച്ചുപിടിച്ചു.
ഹത്വാ രജിസുതാന് സര്വാന് കാമക്രോധപരായണാന് യ ഇദം ച്യാവനം സ്ഥാനാത് പ്രതിഷ്ഠാനം ശതക്രതോഃ ശൃണുയാദ് ധാരയേദ് വാപി ന സ ദൌര്ഗത്യമ് ആപ്നുയാത്
കാമത്തിലും ക്രോധത്തിലും മുഴുകിയിരുന്ന രാജസിന്റെ മക്കളെ എല്ലാം കൊല്ലുകയും, ശതക്രതുവിന്റെ സ്ഥാനത്തുനിന്നുള്ള വീണ്ടെടുക്കലിന്റെ ഈ കഥ ആരെങ്കിലും കേൾക്കുകയോ ഓതുകയോ ചെയ്താൽ, അവർക്കു ദുർഭാഗ്യം ഉണ്ടാകില്ല.
രമ്ഭോ ഽനപത്യസ് ത്വ് ആസീച് ച വംശം വക്ഷ്യാമ്യ് അനേനസഃ അനേനസഃ സുതോ രാജാ പ്രതിക്ഷത്രോ മഹായശാഃ
രമ്ഭയ്ക്ക് മക്കളൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഇപ്പോൾ ഞാൻ അനേനസിന്റെ വംശം പറയാം. അനേനസിന്റെ മകൻ പ്രശസ്തനായ രാജാവ് പ്രതിക്ഷത്രൻ ആയിരുന്നു.
പ്രതിക്ഷത്രസുതശ് ചാസീത് സംജയോ നാമ വിശ്രുതഃ സംജയസ്യ ജയഃ പുത്രോ വിജയസ് തസ്യ ചാത്മജഃ
പ്രതിക്ഷത്രന്റെ മകൻ പ്രശസ്തനായ സംജയൻ, സംജയന്റെ മകൻ ജയൻ, ജയന്റെ മകൻ വിജയൻ.
വിജയസ്യ കൃതിഃ പുത്രസ് തസ്യ ഹര്യത്വതഃ സുതഃ ഹര്യത്വതസുതോ രാജാ സഹദേവഃ പ്രതാപവാന്
വിജയന്റെ മകൻ കൃതി, കൃതിയുടെ മകൻ ഹര്യത്വതൻ, ഹര്യത്വതന്റെ മകൻ ശക്തിയും തേജസ്സും നിറഞ്ഞ സഹദേവൻ.
സഹദേവസ്യ ധര്മാത്മാ നദീന ഇതി വിശ്രുതഃ നദീനസ്യ ജയത്സേനോ ജയത്സേനസ്യ സംകൃതിഃ
സഹദേവന്റെ മകൻ ധാർമ്മികനും പ്രശസ്തനുമായ നദീനൻ, നദീനന്റെ മകൻ ജയത്സേനൻ, ജയത്സേനന്റെ മകൻ സംകൃതി.
സംകൃതേര് അപി ധര്മാത്മാ ക്ഷത്രവൃദ്ധോ മഹായശാഃ അനേനസഃ സമാഖ്യാതാഃ ക്ഷത്രവൃദ്ധസ്യ ചാപരഃ
സംകൃതിയുടെ മകൻ ധാർമ്മികനും മഹാപ്രശസ്തനുമായ ക്ഷത്രവൃദ്ധൻ. ഇവരാണ് അനേനസിന്റെ വംശജർ; ക്ഷത്രവൃദ്ധന്റെയും മറ്റൊരു ശാഖയുണ്ട്.
ക്ഷത്രവൃദ്ധാത്മജസ് തത്ര സുനഹോത്രോ മഹായശാഃ സുനഹോത്രസ്യ ദായാദാസ് ത്രയഃ പരമധാര്മികാഃ
ക്ഷത്രവൃദ്ധന്റെ മകൻ മഹാപ്രശസ്തനായ സുനഹോത്രൻ. സുനഹോത്രന് മൂന്നു മക്കളുണ്ടായിരുന്നു, അവർ എല്ലാവരും ഉത്തമധാർമ്മികർ ആയിരുന്നു.
കാശഃ ശലശ് ച ദ്വാവ് ഏതൌ തഥാ ഗൃത്സമദഃ പ്രഭുഃ പുത്രോ ഗൃത്സമദസ്യാപി ശുനകോ യസ്യ ശൌനകഃ
കാശൻ, ശലൻ എന്നിങ്ങനെ രണ്ടു പേരും, അതുപോലെ ഗൃത്സമദൻ എന്ന മഹാശക്തനും. ഗൃത്സമദന്റെ മകൻ ശുനകൻ, ശുനകന്റെ മകൻ ശൗനകൻ.
ബ്രാഹ്മണാഃ ക്ഷത്രിയാശ് ചൈവ വൈശ്യാഃ ശൂദ്രാസ് തഥൈവ ച ശലാത്മജ ആര്ഷ്ടിസേണസ് തനയസ് തസ്യ കാശ്യപഃ
ബ്രാഹ്മണർ, ക്ഷത്രിയർ, വൈശ്യർ, ശൂദ്രർ ഇവരും അങ്ങനെ തന്നെ. ശലന്റെ മകൻ ആർഷ്ടിസേനൻ, അവന്റെ മകൻ കാശ്യപൻ.
കാശസ്യ കാശിപോ രാജാ പുത്രോ ദീര്ഘതപാസ് തഥാ ധനുസ് തു ദീര്ഘതപസോ വിദ്വാന് ധന്വന്തരിസ് തതഃ
കാശന്റെ മകൻ രാജാവായ കാശിപൻ, കാശിപന്റെ മകൻ ദീർഘതപസ്സ്, ദീർഘതപസ്സിന്റെ പണ്ഡിതനായ മകൻ ധന്വന്തരി.
തപസോ ഽന്തേ സുമഹതോ ജാതോ വൃദ്ധസ്യ ധീമതഃ പുനര് ധന്വന്തരിര് ദേവോ മാനുഷേഷ്വ് ഇഹ ജന്മനി
ദീർഘമായ തപസ്സിന്റെ അവസാനം, ധന്വന്തരി ധീമാനായ വൃദ്ധനായി ജനിച്ചു. ധന്വന്തരി ദേവനായി മനുഷ്യരിൽ ജനിച്ചു.
തസ്യ ഗേഹേ സമുത്പന്നോ ദേവോ ധന്വന്തരിസ് തദാ കാശിരാജോ മഹാരാജഃ സര്വരോഗപ്രണാശനഃ
അവന്റെ വീട്ടിൽ ദേവനായ ധന്വന്തരി ജനിച്ചു. അപ്പോൾ കാശിയുടെ മഹാരാജാവായ, എല്ലാ രോഗങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്നവൻ ജനിച്ചു.
ആയുര്വേദം ഭരദ്വാജാത് പ്രാപ്യേഹ സ ഭിഷക്ക്രിയഃ തമ് അഷ്ടധാ പുനര് വ്യസ്യ ശിഷ്യേഭ്യഃ പ്രത്യപാദയത്
ഭരദ്വാജനിൽ നിന്ന് ആയുർവേദം നേടി, അവൻ ഇവിടെ വൈദ്യനായി. അതിനെ എട്ടു ഭാഗങ്ങളായി വിഭജിച്ച് ശിഷ്യന്മാരെ പഠിപ്പിച്ചു.
ധന്വന്തരേസ് തു തനയഃ കേതുമാന് ഇതി വിശ്രുതഃ അഥ കേതുമതഃ പുത്രോ വീരോ ഭീമരഥഃ സ്മൃതഃ
ധന്വന്തരിയുടെ മകൻ പ്രശസ്തനായ കേതുമാൻ. കേതുമാന്റെ മകൻ വീരനായ ഭീമരഥൻ.
പുത്രോ ഭീമരഥസ്യാപി ദിവോദാസഃ പ്രജേശ്വരഃ ദിവോദാസസ് തു ധര്മാത്മാ വാരാണസ്യധിപോ ഽഭവത്
ഭീമരഥന്റെ മകൻ പ്രജാപതിയായ ദിവോദാസൻ. ദിവോദാസൻ ധാർമ്മികനും വാർണസിയുടെ രാജാവുമായിരുന്നു.
ഏതസ്മിന്ന് ഏവ കാലേ തു പുരീം വാരാണസീം ദ്വിജാഃ ശൂന്യാം നിവേശയാമ് ആസ ക്ഷേമകോ നാമ രാക്ഷസഃ
അത് തന്നെയായ കാലത്ത്, വാർണസി നഗരം ശൂന്യമായിരിക്കെ, ക്ഷേമകൻ എന്ന രാക്ഷസൻ അവിടെ കുടിയേറി.
ശപ്താ ഹി സാ മതിമതാ നികുമ്ഭേന മഹാത്മനാ ശൂന്യാ വര്ഷസഹസ്രം വൈ ഭവിത്രീ തു ന സംശയഃ
നികുംബൻ എന്ന മഹാത്മാവായ ജ്ഞാനിയാൽ അവൾ ശപിക്കപ്പെട്ടു. ആയിരം വർഷം അവൾ ശൂന്യയായിരിക്കും എന്നതിൽ സംശയമില്ല.
തസ്യാം ഹി ശപ്തമാത്രായാം ദിവോദാസഃ പ്രജേശ്വരഃ വിഷയാന്തേ പുരീം രമ്യാം ഗോമത്യാം സംന്യവേശയത്
അവൾ ശപിക്കപ്പെട്ട ഉടൻ തന്നെ ജനങ്ങളുടെ രാജാവായ ദിവോദാസൻ തന്റെ രാജ്യത്തിന്റെ അതിരിൽ, ഗോമതീ നദിക്കരയിൽ മനോഹരമായ ഒരു നഗരം സ്ഥാപിച്ചു.
ഭദ്രശ്രേണ്യസ്യ പൂര്വം തു പുരീ വാരാണസീ അഭൂത് ഭദ്രശ്രേണ്യസ്യ പുത്രാണാം ശതമ് ഉത്തമധന്വിനാമ്
മുന്പ് ഭദ്രശ്രേണ്യന്റെ നഗരം വാരാണസിയായിരുന്നു. ഭദ്രശ്രേണ്യന്റെ നൂറ് പുത്രന്മാർ, എല്ലാവരും ഉത്തമ വില്ലാളികൾ, ആ നഗരത്തിൽ താമസിച്ചിരുന്നു.
ഹത്വാ നിവേശയാമ് ആസ ദിവോദാസോ നരാധിപഃ ഭദ്രശ്രേണ്യസ്യ തദ് രാജ്യം ഹൃതം യേന ബലീയസാ
അവരെ കൊല്ലുകയും, ദിവോദാസൻ ആ സ്ഥലത്ത് താമസിക്കുകയും ചെയ്തു. ഭദ്രശ്രേണ്യന്റെ രാജ്യം ദിവോദാസൻ തന്റെ ശക്തിയാൽ പിടിച്ചെടുത്തു.
ഭദ്രശ്രേണ്യസ്യ പുത്രസ് തു ദുര്ദമോ നാമ വിശ്രുതഃ ദിവോദാസേന ബാലേതി ഘൃണയാ സ വിസര്ജിതഃ
ഭദ്രശ്രേണ്യന്റെ പ്രശസ്തനായ പുത്രൻ ദുര്ദമൻ, ബാലവയസ്സിൽ തന്നെ ദിവോദാസൻ കരുണയോടെ പുറത്താക്കപ്പെട്ടു.
ഹൈഹയസ്യ തു ദായാദ്യം ഹൃതവാന് വൈ മഹീപതിഃ ആജഹ്രേ പിതൃദായാദ്യം ദിവോദാസഹൃതം ബലാത്
രാജാവായ ദിവോദാസൻ ഹൈഹയരുടെ പിതൃപാരമ്പര്യമായ അവകാശം ശക്തിയാൽ പിടിച്ചെടുത്തു.
ഭദ്രശ്രേണ്യസ്യ പുത്രേണ ദുര്ദമേന മഹാത്മനാ വൈരസ്യാന്തോ മഹാഭാഗാഃ കൃതശ് ചാത്മീയതേജസാ
ഭദ്രശ്രേണ്യന്റെ മഹാത്മാവായ പുത്രൻ ദുര്ദമൻ തന്റെ തേജസ്സാൽ ആ വൈരാഗ്യം അവസാനിപ്പിച്ചു, മഹാഭാഗന്മാരേ.
ദിവോദാസാദ് ദൃഷദ്വത്യാം വീരോ ജജ്ഞേ പ്രതര്ദനഃ തേന ബാലേന പുത്രേണ പ്രഹൃതം തു പുനര് ബലമ്
ദിവോദാസനിൽ നിന്ന് ദൃശ്യദ്വതീയിൽ പ്രതർദനൻ എന്ന വീരൻ ജനിച്ചു. ആ ബാലനായ പുത്രൻ വീണ്ടും ശക്തിയെ നേരിട്ടു.
പ്രതര്ദനസ്യ പുത്രൌ ദ്വൌ വത്സഭര്ഗൌ സുവിശ്രുതൌ വത്സപുത്രോ ഹ്യ് അലര്കസ് തു സംനതിസ് തസ്യ ചാത്മജഃ
പ്രതർദനന് എന്ന രാജാവിന് വത്സഭർഗൻ, വത്സൻ എന്നിങ്ങനെ പ്രശസ്തരായ രണ്ട് പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു. വത്സന്റെ പുത്രൻ അലർക്കൻ, സമ്നതിൻറെ പുത്രൻ സമ്നതി.
അലര്കസ് തസ്യ പുത്രസ് തു ബ്രഹ്മണ്യഃ സത്യസംഗരഃ അലര്കം പ്രതി രാജര്ഷിം ശ്ലോകോ ഗീതഃ പുരാതനൈഃ
അലർക്കൻ, അവന്റെ പുത്രൻ, ബ്രഹ്മണ്യനും സത്യനിഷ്ഠനും ആയിരുന്നു. ആ രാജർഷിയായ അലർക്കനെ കുറിച്ച് പുരാതനർ ഒരു ശ്ലോകം പാടിയിട്ടുണ്ട്.
ഷഷ്ടിര് വര്ഷസഹസ്രാണി ഷഷ്ടിര് വര്ഷശതാനി ച യുവാ രൂപേണ സംപന്നഃ പ്രാഗ് ആസീച് ച കുലോദ്വഹഃ
അവൻ അറുപതിനായിരം വർഷവും അറുപത് നൂറ് വർഷവും യൗവനസൗന്ദര്യത്തോടെ ജീവിച്ചു; തന്റെ വംശത്തിൽ ഏറ്റവും പ്രശസ്തനായിരുന്നു.
ലോപാമുദ്രാപ്രസാദേന പരമായുര് അവാപ്തവാന് തസ്യാസീത് സുമഹദ് രാജ്യം രൂപയൌവനശാലിനഃ
ലോപാമുദ്രയുടെ അനുഗ്രഹത്താൽ അവൻ പരമായുസ് നേടി. അവന്റെ രാജ്യം വളരെ വിപുലമായിരുന്നു; അവൻ സൗന്ദര്യത്തിലും യൗവനത്തിലും സമ്പന്നനായിരുന്നു.