ചക്രതീര്ഥമ് ഇതി ഖ്യാതം സ്മരണാത് പാപനാശനമ് തസ്യ പ്രഭാവം വക്ഷ്യാമി ശൃണു യത്നേന നാരദ
ചക്രതിരുത്ത് എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ഈ സ്ഥലം, സ്മരണയാൽ പോലും പാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്നു. അതിന്റെ മഹിമ ഞാൻ പറയാം, ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ നാരദാ.
ഋഷയഃ സപ്ത വിഖ്യാതാ വസിഷ്ഠപ്രമുഖാ മുനേ ഗൌതമ്യാസ് തീരമ് ആശ്രിത്യ സത്ത്രയജ്ഞമ് ഉപാസതേ
വസിഷ്ഠൻമാർ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന ഏഴു പ്രശസ്തരായ ഋഷിമാർ, ഗൗതമീനദിയുടെ കരയിൽ വസിച്ച്, യജ്ഞം നടത്തുന്നു.
തത്ര വിഘ്ന ഉപക്രാന്തേ രക്ഷോഭിര് അതിഭീഷണേ മാമ് അഭ്യേത്യാഥ മുനയോ രക്ഷഃകൃത്യം ന്യവേദയന്
അവിടെ ഭയങ്കരമായ അസുരന്മാർ തടസ്സം സൃഷ്ടിച്ചപ്പോൾ, ആ ഋഷിമാർ എന്റെ അടുത്ത് വന്ന് അസുരഭയം അറിയിപ്പിച്ചു.
തദാഹം പ്രമദാരൂപം മായയാസൃജ്യ നാരദ യസ്യാശ് ച ദര്ശനാദ് ഏവ നാശം യാന്ത്യ് അഥ രാക്ഷസാഃ
അപ്പോൾ ഞാൻ, നാരദാ, മായയാൽ ആനന്ദം നിറഞ്ഞ ഒരു സ്ത്രീയെ സൃഷ്ടിച്ചു. അവളെ കണ്ടതുമാത്രം അസുരന്മാർ നശിച്ചു.
ഏവമ് ഉക്ത്വാ തു താം പ്രാദാമ് ഋഷിഭ്യഃ പ്രമദാം മുനേ മദ്വാക്യാദ് ഋഷയോ മായാമ് ആദായ പുനര് ആഗമന്
അങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ആ സ്ത്രീയെ ഞാൻ ഋഷിമാർക്ക് നൽകി. എന്റെ വാക്കനുസരിച്ച്, ഋഷിമാർ ആ മായയെ ഏറ്റെടുത്തു തിരിച്ചു പോയി.
അജൈകാ യാ സമാഖ്യാതാ കൃഷ്ണലോഹിതരൂപിണീ മുക്തകേശീത്യ് അഭിധയാ സാസ്തേ ഽദ്യാപി സ്വരൂപിണീ
കറുപ്പും ചുവപ്പും നിറമുള്ള അജൈകാ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന അവൾ, മുക്തകേശി എന്ന പേരിലും അറിയപ്പെടുന്നു. അവൾ ഇന്നും അതേ രൂപത്തിൽ അവിടെയുണ്ട്.
ലോകത്രിതയസംമോഹദായിനീ കാമരൂപിണീ തദ്ബലാത് സ്വസ്ഥമനസഃ സര്വേ ച മുനിപുംഗവഃ
മൂന്നു ലോകത്തെയും ഭ്രമിപ്പിക്കുന്ന ശക്തിയുള്ള, ഇഷ്ടരൂപം എടുക്കുന്ന അവൾ, തന്റെ ശക്തിയാൽ മഹർഷിമാരെ മനസ്സിൽ അശാന്തരാക്കി.
ഗൌതമീം സരിതാം ശ്രേഷ്ഠാം പുനര് യജ്ഞായ ദീക്ഷിതാഃ പുനസ് തന്മഖനാശായ രാക്ഷസാഃ സമുപാഗമന്
വീണ്ടും യജ്ഞത്തിനായി ദീക്ഷയെടുത്ത്, അവർ ഗൗതമീനദിയുടെ കരയിലേക്ക് പോയി. വീണ്ടും, ആ യജ്ഞം നശിപ്പിക്കാൻ അസുരന്മാർ എത്തി.
യക്ഷവാടാന്തികേ മായാം ദൃഷ്ട്വാ രാക്ഷസപുംഗവാഃ തതോ നൃത്യന്തി ഗായന്തി ഹസന്തി ച രുദന്തി ച
യക്ഷവാടിക്ക് സമീപം ആ മായയെ കണ്ടപ്പോൾ, പ്രധാന അസുരന്മാർ നൃത്തം ചെയ്തു, പാടുകയും ചിരിക്കയും കരയുകയും ചെയ്തു.
മാഹേശ്വരീ മഹാമായാ പ്രഭാവേണാതിദര്പിതാ തേഷാം മധ്യേ ദൈത്യപതിഃ ശമ്ബരോ നാമ വീര്യവാന്
മാഹേശ്വരിയായ മഹാമായയുടെ ശക്തിയാൽ അവർ അത്യന്തം അഭിമാനിച്ചു. അവരുടെ ഇടയിൽ, ശക്തശാലിയായ അസുരാധിപൻ ശംബരൻ ഉണ്ടായിരുന്നു.
മായാരൂപാം തു പ്രമദാം ഭക്ഷയാമ് ആസ നാരദ തദ് അദ്ഭുതമ് അതീവാസീത് തന്മായാബലദര്ശിനാമ്
അസുരാധിപൻ ആ മായാരൂപിയായ സ്ത്രീയെ വിഴുങ്ങി. നാരദാ, അതൊരു അത്ഭുതം തന്നെയായിരുന്നു, ആ മായയുടെ ശക്തി കണ്ടവർക്ക്.
മഖേ വിധ്വംസ്യമാനേ തു തേ വിഷ്ണും ശരണം യയുഃ പ്രാദാദ് വിഷ്ണുശ് ചക്രമ് അഥോ മുനീനാം രക്ഷണായ തു
യജ്ഞം നശിപ്പിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, അവർ വിഷ്ണുവിന്റെ ശരണം തേടി. അപ്പോൾ വിഷ്ണു, ഋഷിമാരുടെ രക്ഷയ്ക്കായി ചക്രം നൽകി.
ചക്രം തദ് രാക്ഷസാന് ആജൌ ദൈത്യാംശ് ച ദനുജാംസ് തഥാ ചിച്ഛേദ തദ്ഭയാദ് ഏവ മൃതാ രാക്ഷസപുംഗവാഃ
ആ ചക്രം യുദ്ധഭൂമിയില് രാക്ഷസന്മാരെയും ദൈത്യന്മാരെയും ദാനവന്മാരെയും വെട്ടിമുറിച്ചുകളഞ്ഞു. അതിന്റെ ഭയത്താല് പ്രധാന രാക്ഷസന്മാര് അകന്നു പോയി.
ഋഷിഭിസ് തന് മഹാസത്ത്രം സംപൂര്ണമ് അഭവത് തദാ വിഷ്ണോഃ പ്രക്ഷാലിതം ചക്രം ഗങ്ഗാമ്ഭോഭിഃ സുദര്ശനമ്
അപ്പോള് മഹർഷിമാരുടെ വലിയ യാഗം പൂര്ത്തിയായപ്പോള്, വിഷ്ണുവിന്റെ ചക്രമായ സുദര്ശനം ഗംഗാജലത്തില് കഴുകി ശുദ്ധീകരിച്ചു.
തതഃ പ്രഭൃതി തത് തീര്ഥം ചക്രതീര്ഥമ് ഉദാഹൃതമ് തത്ര സ്നാനേന ദാനേന സത്ത്രയാഗഫലം ലഭേത്
അന്നുമുതല് ആ തീര്ഥം ചക്രതീര്ഥം എന്നാണു വിളിക്കപ്പെടുന്നത്. അവിടെ കുളിച്ചും ദാനം ചെയ്തും സത്രയാഗഫലം ലഭിക്കും.
തത്ര പഞ്ച ശതാന്യ് ആസംസ് തീര്ഥാനാം പാപഹാരിണാമ് തേഷു സ്നാനം തഥാ ദാനം പ്രത്യേകം മുക്തിദായകമ്
അവിടെ പാപം നീക്കുന്ന അഞ്ഞൂറ് തീര്ഥങ്ങള് ഉണ്ടായിരുന്നു. അവയില് ഓരോതിലും കുളിച്ചും ദാനം ചെയ്തും മോക്ഷം ലഭിക്കും.
വാണീസംഗമമ് ആഖ്യാതം യത്ര വാഗീശ്വരോ ഹരഃ തത് തീര്ഥം സര്വപാപാനാം മോചനം സര്വകാമദമ്
വാണീസംഗമം എന്നു വിളിക്കുന്ന സ്ഥലമാണ് അവിടെ വാഗീശ്വരനായ ഹരന് വസിക്കുന്നത്. ആ തീര്ഥം എല്ലാ പാപങ്ങളില് നിന്നും മോചനം നല്കുകയും എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റുകയും ചെയ്യുന്നു.
തത്ര സ്നാനേന ദാനേന ബ്രഹ്മഹത്യാദിനാശനമ് ബ്രഹ്മവിഷ്ണ്വോശ് ച സംവാദേ മഹത്ത്വേ ച പരസ്പരമ്
അവിടെ കുളിച്ചും ദാനം ചെയ്തും ബ്രഹ്മഹത്യയുപോലുള്ള വലിയ പാപങ്ങളും നശിക്കും. ബ്രഹ്മാവിനും വിഷ്ണുവിനുമിടയിലെ സംഭാഷണത്തിലും പരസ്പര മഹത്വത്തിലും ഇതു പറയപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
തയോര് മധ്യേ മഹാദേവോ ജ്യോതിര്മൂര്തിര് അഭൂത് കില തത്രൈവ വാഗ് ഉവാചേദം ദൈവീ പുത്ര തയോഃ ശുഭാ
അവരിരുവരുടെയും ഇടയില് മഹാദേവന് പ്രകാശരൂപത്തില് പ്രത്യക്ഷനായി. അവിടെ ദൈവീ വാക്കായ അവരുടെ മകളായ വാണി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
അഹമ് അസ്മി മഹാംസ് തത്ര അഹമ് അസ്മീതി വൈ മിഥഃ ദൈവീ വാക് താവ് ഉഭൌ പ്രാഹ യസ് ത്വ് അസ്യാന്തം തു പശ്യതി
അവിടെ ഇരുവരും 'ഞാനാണ് ഏറ്റവും വലിയവന്' എന്നു പറഞ്ഞു. അപ്പോള് ദൈവീ വാക്ക് പറഞ്ഞു: 'ഇതിന്റെ അറ്റം ആര് കാണുന്നുവോ അവനാണ് മൂത്തവന്.'
സ തു ജ്യേഷ്ഠോ ഭവേത് തസ്മാന് മാ വാദം കര്തുമ് അര്ഹഥഃ തദ്വാക്യാദ് വിഷ്ണുര് അഗമദ് അധോ ഽഹം ചോര്ധ്വമ് ഏവ ച
'അവനാണ് മൂത്തവന്; അതിനാല് നിങ്ങള് തമ്മില് വാദിക്കേണ്ട.' അങ്ങനെ വാണി പറഞ്ഞതോടെ, വിഷ്ണു താഴോട്ടും ഞാന് മേലോട്ടും പോയി.
തതോ വിഷ്ണുഃ ശീഘ്രമ് ഏത്യ ജ്യോതിഃപാര്ശ്വ ഉപാവിശത് അപ്രാപ്യാന്തമ് അഹം പ്രായാം ദൂരാദ് ദൂരതരം മുനേ
പിന്നീട് വിഷ്ണു വേഗത്തില് ചെന്നു പ്രകാശത്തിന്റെ പക്കല് ഇരുന്നു. അതിന്റെ അറ്റം കാണാന് കഴിയാതെ ഞാന് ദൂരത്തേക്കു ദൂരത്തേക്ക് പോയി, മഹർഷേ.
തതഃ ശ്രാന്തോ നിവൃത്തോ ഽഹം ദ്രഷ്ടുമ് ഈശം തു തം പ്രഭുമ് തദൈവം മമ ധീര് ആസീദ് ദൃഷ്ടശ് ചാന്തോ മയാ ഭൃശമ്
ശേഷം ഞാന് ക്ഷീണിച്ചു തിരിച്ചു വന്നു, ആ പ്രഭുവിനെ കാണാന് കഴിയാതെ. എന്നിരുന്നാലും എന്റെ മനസ്സില് ഞാന് അതിന്റെ അറ്റം കണ്ടുവെന്ന് കരുതി.
അസ്യ ദേവസ്യ തദ് വിഷ്ണോര് മമ ജ്യൈഷ്ഠ്യം സ്ഫുടം ഭവേത് പുനശ് ചാപി മമ ത്വ് ഏവം മതിര് ആസീന് മഹാമതേ
'ഇങ്ങനെ ഈ ദേവനായ വിഷ്ണുവിനെക്കാള് എനിക്ക് മൂത്തത്വം ഉറപ്പാണ്.' വീണ്ടും, മഹാമതിയുള്ളവനേ, ഇങ്ങനെയാണ് എന്റെ മനസ്സില് തോന്നിയത്.
സത്യൈര് വക്ത്രൈഃ കഥം വക്ഷ്യേ പീഡിതോ ഽപ്യ് അനൃതം വചഃ നാനാവിധേഷു പാപേഷു നാനൃതാത് പാതകം പരമ്
സത്യവാദിയായ വായിലൂടെ എങ്ങനെ ഞാന് കള്ളം പറയാം, ബലാത്കാരമായാലും? വിവിധതരത്തിലുള്ള പാപങ്ങളില് കള്ളം പറയുന്നതിനെക്കാള് വലിയ പാപം ഇല്ല.
സത്യൈര് വക്ത്രൈര് അസത്യാം വാ വാചം വക്ഷ്യേ കഥം ത്വ് ഇതി തതോ ഽഹം പഞ്ചമം വക്ത്രം ഗര്ദഭാകൃതിഭീഷണമ്
സത്യവാദിയായ വായിലൂടെ എങ്ങനെ ഞാന് അസത്യം പറയാം? അതുകൊണ്ട് ഞാന് ഒരു അഞ്ചാം വായ് സൃഷ്ടിച്ചു, കഴുതയുടെ ഭയാനകമായ രൂപത്തില്.
കൃത്വാ തേനാനൃതം വക്ഷ്യ ഇതി ധ്യാത്വാ ചിരം തദാ അബ്രവം തം ഹരിം തത്ര ആസീനം ജഗതാം പ്രഭുമ്
അത് ഉണ്ടാക്കി, അതിലൂടെ കള്ളം പറയണമെന്ന് തീരുമാനിച്ചു; ദീര്ഘകാലം ആലോചിച്ച ശേഷം അവിടെ ഇരുന്നിരുന്ന ലോകങ്ങളുടെ പ്രഭുവായ ഹരിയെ ഞാന് അഭിസംബോധന ചെയ്തു.
അസ്യ ചാന്തോ മയാ ദൃഷ്ടസ് തേന ജ്യൈഷ്ഠ്യം ജനാര്ദന മമേതി വദതഃ പാര്ശ്വേ ഉഭൌ തൌ ഹരിശംകരൌ
'ഇതിന്റെ അറ്റം ഞാന് കണ്ടു; അതുകൊണ്ട് ജനാര്ദ്ദന, എനിക്ക് മൂത്തത്വം ലഭിച്ചു' എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോള് ഹരിയും ശങ്കരനും എന്റെ പക്കല് ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഏകരൂപത്വമ് ആപന്നൌ സൂര്യാചന്ദ്രമസാവ് ഇവ തൌ ദൃഷ്ട്വാ വിസ്മിതോ ഭീതശ് ചാസ്തവം താവ് ഉഭാവ് അപി തതഃ ക്രുദ്ധൌ ജഗന്നാഥൌ വാചം താമ് ഇദമ് ഊചതുഃ
അവരിരുവരും ഒരു രൂപം സ്വീകരിച്ചു, സൂര്യനും ചന്ദ്രനും പോലെ. അവരെ കണ്ടപ്പോള് ഞാന് അത്ഭുതത്തിലും ഭയത്തിലും ആകി. പിന്നെ ലോകനാഥരായ ഇരുവരും കോപത്തോടെ ആ വാക്കിനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ദുഷ്ടേ ത്വം നിമ്നഗാ ഭൂയാ നാനൃതാദ് അസ്തി പാതകമ്
'ദുഷ്ടേ, നീ ഒരു നദിയായി മാറുക; കാരണം കള്ളം പറയുന്നതിനെക്കാള് വലിയ പാപം ഇല്ല.'