പൃഥിവ്യാം സാരഭൂതം സ്യാത് തന്മധ്യേ ദണ്ഡകം വനമ് തത്ര ഗങ്ഗാ ജഗദ്ധാത്രീ തത്രേശം പൂജയ പ്രഭോ
ഭൂമിയുടെ സാരം അതിന്റെ നടുവിലാണ്, അവിടെയാണ് ദണ്ഡകവനം. അവിടെ ലോകത്തെ പോഷിക്കുന്ന ഗംഗാ നദി ഒഴുകുന്നു. അവിടെ ദൈവത്തെ ആരാധിക്കൂ, പ്രഭുവേ.
വിഷ്ണും വാ ജഗതാമ് ഈശം ദീനാര്താര്തിഹരം വിഭുമ് അനാഥാനാമ് ഇഹ നൃണാം മജ്ജതാം ദുഃഖസാഗരേ
ലോകങ്ങളുടെ നാഥനായ വിഷ്ണുവിനെ ആരാധിക്കൂ. ദുരിതം അനുഭവിക്കുന്നവരുടെ കഷ്ടതകൾ നീക്കം ചെയ്യുന്നവനും, സഹായം ഇല്ലാതെ ദു:ഖസമുദ്രത്തിൽ മുങ്ങുന്ന മനുഷ്യർക്കു ആശ്രയവുമാണ് അദ്ദേഹം.
ഹരോ ഹരിര് വാ ഗങ്ഗാ വാ ക്വാപ്യ് അന്യച് ഛരണം നഹി തസ്മാത് സര്വപ്രയത്നേന തോഷയൈതാന് സമാഹിതഃ
ഹരനും ഹരിയും ഗംഗയും ഒഴികെ മറ്റൊന്നും എവിടെയും ആശ്രയമില്ല. അതിനാൽ എല്ലാ പ്രയത്നത്തോടും ഏകാഗ്രതയോടും കൂടി ഇവരെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കണം.
ഭക്ത്യാ സ്തോത്രൈശ് ച തപസാ കുരു ചൈവ മയാ സഹ തതഃ പ്രാപ്സ്യസി കല്യാണമ് ഈശവിഷ്ണുപ്രസാദജമ്
ഭക്തിയോടും സ്തോത്രങ്ങളോടും തപസ്സോടും കൂടി എന്നോടൊപ്പം പൂജ നടത്തൂ. അപ്പോൾ ശിവനും വിഷ്ണുവും അനുഗ്രഹിച്ചുകൊടുക്കുന്ന ശുഭഫലം നിങ്ങൾക്ക് ലഭിക്കും.
അജ്ഞാത്വൈകഗുണം കര്മ ഫലം ദാസ്യതി കര്മിണഃ ജ്ഞാത്വാ ശതഗുണം തത് സ്യാദ് ഭാര്യയാ ച തദ് അക്ഷയമ്
ജ്ഞാനം ഇല്ലാതെ ചെയ്ത കർമ്മം സാധാരണ ഫലം മാത്രം നൽകും. ജ്ഞാനത്തോടെ ചെയ്താൽ നൂറിരട്ടി ഫലം ലഭിക്കും; ഭാര്യയോടൊപ്പം ചെയ്താൽ അതിന് അവസാനമില്ല.
പുംസഃ സര്വേഷു കാര്യേഷു ഭാര്യൈവേഹ സഹായിനീ സ്വല്പാനാമ് അപി കാര്യാണാം നഹി സിദ്ധിസ് തയാ വിനാ
പുരുഷന്റെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും ഭാര്യ മാത്രമാണ് സത്യസഹായി. ചെറുതായ കാര്യങ്ങൾ പോലും അവളില്ലാതെ വിജയിക്കാനാവില്ല.
ഏകേന യത് കൃതം കര്മ തസ്മാദ് അര്ധഫലം ഭവേത് ജായയാ തു കൃതം നാഥ പുഷ്കലം പുരുഷോ ലഭേത്
ഒറ്റയ്ക്ക് ചെയ്ത പ്രവർത്തിക്ക് അർദ്ധഫലമേ ലഭിക്കൂ. ഭാര്യയോടൊപ്പം ചെയ്താൽ, പ്രഭുവേ, പുരുഷന് സമൃദ്ധമായ ഫലം ലഭിക്കും.
തസ്മാദ് ഏതത് സുവിദിതമ് അര്ധോ ജായാ ഇതി ശ്രുതേഃ ശ്രൂയതേ ദണ്ഡകാരണ്യേ സരിച്ഛ്രേഷ്ഠാസ്തി ഗൌതമീ
അതുകൊണ്ട് ഇതു നന്നായി മനസ്സിലാക്കണം: ഭാര്യയാണ് പുരുഷന്റെ അർദ്ധം എന്നു ശാസ്ത്രം പറയുന്നു. ദണ്ഡകവനത്തിൽ ഗൗതമി എന്ന ഉത്തമനദി ഉണ്ടെന്ന് കേൾക്കപ്പെടുന്നു.
അശേഷാഘപ്രശമനീ സര്വാഭീഷ്ടപ്രദായിനീ തസ്മാദ് ഗച്ഛ മയാ തത്ര കുരു പുണ്യം മഹാഫലമ്
അവൾ എല്ലാ പാപങ്ങളും നീക്കം ചെയ്ത് എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നൽകുന്നവളാണ്. അതിനാൽ എന്നോടൊപ്പം അവിടെ ചെന്നു വലിയ ഫലമുള്ള പുണ്യങ്ങൾ ചെയ്യൂ.
തതഃ ശത്രൂന് നിഹത്യാജൌ മഹത് സുഖമ് അവാപ്സ്യസി
ശത്രുക്കളെ യുദ്ധത്തിൽ ജയിച്ച ശേഷം, നീ വലിയ സന്തോഷം അനുഭവിക്കും.
തഥേത്യ് ഉക്ത്വാ സ ഗുരുണാ ഭാര്യയാ ച ശതക്രതുഃ യയൌ ഗങ്ഗാം ജഗദ്ധാത്രീം ഗൌതമീം ചേതി വിശ്രുതാമ്
‘ശരി’ എന്ന് ഗുരുവിനും ഭാര്യയ്ക്കുമൊപ്പം ശതക്രതു പറഞ്ഞു. പിന്നെ അവൻ ലോകത്തെ പോഷിക്കുന്ന ഗംഗയെയും ഗൗതമി എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധമായ നദിയെയും സന്ദർശിച്ചു.
ദണ്ഡകാരണ്യമധ്യസ്ഥാം യയൌ സ പ്രീതിമാന് ഹരിഃ തപഃ കര്തും മനശ് ചക്രേ ദേവദേവായ ശംഭവേ
ഹരി സന്തോഷത്തോടെ ദണ്ഡകവനത്തിന്റെ നടുവിലേക്കു പോയി, ദേവദേവനായ ശംഭുവിന് തപസ്സു ചെയ്യാൻ മനസ്സുറപ്പിച്ചു.
ഗങ്ഗാം നത്വാ തു പ്രഥമം സ്നാത്വാ ച സ കൃതാഞ്ജലിഃ ശിവൈകശരണോ ഭൂത്വാ സ്തോത്രം ചേദം തതോ ഽബ്രവീത്
ആദ്യം ഗംഗയെ നമസ്കരിച്ച് സ്നാനം ചെയ്തു, കയ്യുകൂടി നിൽക്കുകയും ശിവനിൽ മാത്രം ആശ്രയം തേടുകയും ചെയ്തു. പിന്നെ ഈ സ്തോത്രം പറഞ്ഞു.
സ്വമായയാ യോ ഹ്യ് അഖിലം ചരാചരം സൃജത്യ് അവത്യ് അത്തി ന സജ്ജതേ ഽസ്മിന് ഏകഃ സ്വതന്ത്രോ ഽദ്വയചിത് സുഖാത്മകഃ സ നഃ പ്രസന്നോ ഽസ്തു പിനാകപാണിഃ
സ്വന്തം മായയാൽ സകല ചലനശീലങ്ങളെയും അചലങ്ങളെയും സൃഷ്ടിക്കുകയും സംരക്ഷിക്കുകയും സംഹരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവനും, അതിൽ ആസ്വാദനമില്ലാത്ത ഏകസ്വതന്ത്രനും അദ്വയാനന്ദസ്വരൂപനുമായ പിനാകപാണി നമ്മോടു ദയയുള്ളവനാകട്ടെ.
ന യസ്യ തത്ത്വം സനകാദയോ ഽപി ജാനന്തി വേദാന്തരഹസ്യവിജ്ഞാഃ സ പാര്വതീശഃ സകലാഭിലാഷ ദാതാ പ്രസന്നോ ഽസ്തു മമാന്ധകാരിഃ
വേദാന്തത്തിന്റെ രഹസ്യങ്ങൾ അറിയുന്ന സനകാദിമുനികൾക്കു പോലും യഥാർത്ഥ സ്വരൂപം അറിയാനാവാത്ത പാർവതിയുടെ നാഥൻ, എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നല്കുന്ന ദയാമയൻ, എന്റെ അജ്ഞാനാന്ധകാരം നീക്കി അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ.
സൃഷ്ട്വാ സ്വയംഭൂര് ഭഗവാന് വിരിഞ്ചിം ഭയംകരം ചാസ്യ ശിരോ ഽന്വപശ്യത് ഛിത്ത്വാ നഖാഗ്രൈര് നഖസക്തമ് ഏതച് ചിക്ഷേപ തസ്മാദ് അഭവത് ത്രിവര്ഗഃ
സ്വയംഭുവായ ഭഗവാൻ, ഭയങ്കരനായ വിരിഞ്ചിയെ സൃഷ്ടിച്ചു, അവന്റെ തലനോക്കി, തനിക്കു nails ന്റെ അഗ്രം കൊണ്ട് അതു മുറിച്ച് അകറ്റി. അതിൽ നിന്ന് മൂന്നു പ്രധാന ലക്ഷ്യങ്ങൾ ഉദിച്ചു.
പാപം ദരിദ്രം ത്വ് അഥ ലോഭയാച്ഞേ മോഹോ വിപച് ചേതി തതോ ഽപ്യ് അനന്തമ് ജാതപ്രഭാവം ഭവദുഃഖരൂപം ബഭൂവ തൈര് വ്യാപ്തമ് ഇദം സമസ്തമ്
പാപം, ദാരിദ്ര്യം, ലോഭം, മോഹം, ദുരിതം എന്നിവ അനന്തമായി ജനിച്ചു; അവ ഭവദുഃഖത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ ഈ ലോകം മുഴുവൻ വ്യാപിച്ചു.
അവേക്ഷ്യ സര്വം ചകിതഃ സുരേശോ ദേവീമ് അവോചജ് ജഗദ് അസ്തമ് ഏതി ത്വം പാഹി ലോകേശ്വരി ലോകമാതര് ഉമേ ശരണ്യേ സുഭഗേ സുഭദ്രേ
ഇതെല്ലാം കണ്ടു, ദേവന്മാരുടെ നാഥൻ ഭയപ്പെട്ടു, ദേവിയെ ചേർന്ന് പറഞ്ഞു: 'ലോകം മുങ്ങുന്നു; ലോകങ്ങളുടെ നാഥേ, ലോകമാതാവായ ഉമേ, അഭയം നൽകുന്നവളേ, ഭദ്രയേ, ദയയുള്ളവളേ, ഈ ലോകത്തെ രക്ഷിക്കണമേ.'
ജഗത്പ്രതിഷ്ഠേ വരദേ ജയ ത്വം ഭുക്തിഃ സമാധിഃ പരമാ ച മുക്തിഃ സ്വാഹാ സ്വധാ സ്വസ്തിര് അനാദിസിദ്ധിര് ഗീര് ബുദ്ധിര് ആസീര് അജരാമരേ ത്വമ്
ലോകത്തിന്റെ ആധാരമായ, വരങ്ങൾ നൽകുന്നവളേ, ജയിക്കണമേ! നീയാണു അനുഭവം, ഏകാഗ്രത, പരമ മോക്ഷം, സ്വാഹാ, സ്വധാ, ക്ഷേമം, ആദികാലത്തെ സിദ്ധി, വാക്ക്, ബുദ്ധി, അനുഗ്രഹം, മരണമില്ലാത്തതും വൃദ്ധിയില്ലാത്തതും.
വിദ്യാദിരൂപേണ ജഗത്ത്രയേ ത്വം രക്ഷാം കരോഷ്യ് ഏവ മദാജ്ഞയാ ച ത്വയൈവ സൃഷ്ടം ഭുവനത്രയം സ്യാദ് യതഃ പ്രകൃത്യൈവ തഥൈവ ചിത്രമ്
വിദ്യയുടെയും മറ്റു രൂപങ്ങളിലെയും നീ, എന്റെ കല്പനപ്രകാരം മൂന്നു ലോകങ്ങളെയും രക്ഷിക്കുന്നു; ഈ ലോകങ്ങൾ എല്ലാം നിന്റെ സ്വഭാവത്തിൽ നിന്നാണ് സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടത്, അതുകൊണ്ടു അതിന്റെ വൈവിധ്യവും അതുപോലെയാണ്.
ഇത്യ് ഏവമ് ഉക്താ ദയിതാ ഹരേണ സംശ്ലേഷസംലാപപരാ ബഭൂവ ശ്രാന്താ ഭവസ്യാര്ധതനൌ സുലഗ്നാ ചിക്ഷേപ ച സ്വേദജലം കരാഗ്രൈഃ
ഹരിയാൽ ഇങ്ങനെ അഭിസംബോധനചെയ്യപ്പെട്ട പ്രിയ, സ്നേഹസംഭാഷണത്തിലും ഐക്യത്തിലും മുഴുകി, ക്ഷീണിച്ചു ഭവന്റെ അരദ്ധേഹത്തിൽ ചേർന്ന്, കൈവിരലുകളിൽ നിന്നു ചൊരിഞ്ഞു വിയർപ്പുനീർ തളിച്ചു.
തസ്മാദ് ബഭൂവ പ്രഥമം സ ധര്മോ ലക്ഷ്മീര് അഥോ ദാനമ് അഥോ സുവൃഷ്ടിഃ സത്ത്വം സുസംപന്നധരം സരാംസി ധാന്യാനി പുഷ്പാണി ഫലാനി ചൈവ
അതിനാൽ ആദ്യം ധർമ്മം, പിന്നെ ലക്ഷ്മി, ദാനം, നല്ല മഴ, ഉത്തമമായ ഗുണം, ജലം, ധാന്യങ്ങൾ, പുഷ്പങ്ങൾ, പഴങ്ങൾ എന്നിവ ഉദിച്ചു.
സൌഭാഗ്യവസ്തൂനി വപുഃ സുവേഷഃ ശൃങ്ഗാരഭാജീനി മഹൌഷധാനി നൃത്യാനി ഗീതാന്യ് അമൃതം പുരാണം ശ്രുതിസ്മൃതീ നീതിര് അഥാന്നപാനേ
സൗഭാഗ്യവസ്തുക്കൾ, സൗന്ദര്യം, മനോഹരമായ വസ്ത്രങ്ങൾ, പ്രേമസംബന്ധമായ വസ്തുക്കൾ, മഹൗഷധങ്ങൾ, നൃത്തങ്ങൾ, ഗാനങ്ങൾ, അമൃതം, പുരാണം, ശ്രുതി, സ്മൃതി, നീതിശാസ്ത്രം, അന്നവും പാനീയവും.
ശസ്ത്രാണി ശാസ്ത്രാണി ഗൃഹോപയോഗ്യാന്യ് അസ്ത്രാണി തീര്ഥാനി ച കാനനാനി ഇഷ്ടാനി പൂര്താനി ച മങ്ഗലാനി യാനാനി ശുഭ്രാഭരണാസനാനി
അയുധങ്ങൾ, ശാസ്ത്രങ്ങൾ, വീട്ടിൽ ഉപകാരപ്പെടുന്ന വസ്തുക്കൾ, അസ്ത്രങ്ങൾ, തീർത്ഥങ്ങൾ, കാടുകൾ, യജ്ഞങ്ങൾ, ദാനങ്ങൾ, മംഗളകർമങ്ങൾ, വാഹനങ്ങൾ, ശുദ്ധമായ ആഭരണങ്ങളും ഇരിപ്പിടങ്ങളും.
ഭവാങ്ഗസംസര്ഗസുസംപ്രഹാസ സുസ്വേദസംലാപരഹഃപ്രകാരൈഃ തഥൈവ ജാതം സചരാചരം ച അപാപകം ദേവി തതശ് ച ജാതമ്
ഭവന്റെ ദേഹത്തോടുള്ള ഐക്യത്തിലും സ്നേഹസംഭാഷണത്തിലും മധുരമായ ചിരിയിലും നിന്നുമാണ് സചരാചരങ്ങളായ സകല ജീവികളും ജനിച്ചത്, ദേവിയേ; അതിൽ നിന്നു പാപരഹിതമായ വസ്തുക്കളും ഉദിച്ചു.
സുഖം പ്രഭൂതം ച ശുഭം ച നിത്യം വിരാജി ചൈതത് തവ ദേവി ഭാവാത് തസ്മാത് തു മാം രക്ഷ ജഗജ്ജനിത്രി ഭീതം ഭയേഭ്യോ ജഗതാം പ്രധാനേ
സുഖം, സമൃദ്ധി, ശാശ്വതമായ മംഗളം എന്നിവ എല്ലാം നിന്റെ സ്വഭാവത്തിൽ നിന്നു പ്രകാശിച്ചു, ദേവിയേ; അതുകൊണ്ട് ഭയപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന എന്നെ, ലോകത്തെ ജനിപ്പിച്ച മാതാവേ, ലോകത്തിലെ ഭയങ്ങളിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കണമേ.
ഏകേ തര്കൈര് വിമുഹ്യന്തി ലീയന്തേ തത്ര ചാപരേ ശിവശക്ത്യോസ് തദാദ്വൈതം സുന്ദരം നൌമി വിഗ്രഹമ്
ചിലർ തർക്കങ്ങളിൽ അകപ്പെടുന്നു, മറ്റുള്ളവർ അതിൽ ലയിക്കുന്നു; ഞാൻ ശിവയും ശക്തിയും ആയ അത്ഭുതകരമായ അദ്വൈതരൂപത്തെ വന്ദിക്കുന്നു.
ഏവം തു സ്തുവതസ് തസ്യ പുരസ്താദ് അഭവച് ഛിവഃ
അവൻ ഇങ്ങനെ സ്തുതിച്ചപ്പോൾ ശിവൻ അവന്റെ മുമ്പിൽ പ്രത്യക്ഷനായി.
കിമ് അഭീഷ്ടം വരയസേ ഹരേ വദ പരായണമ്
ഹരിയേ, നിനക്ക് ഏത് വരമാണ് ആവശ്യം? നിന്റെ പരമമായ ആഗ്രഹം പറയു.
ബലവാന് മേ രിപുശ് ചാസീദ് ദര്ശനൈശ് ച ശനിര് യഥാ തേന ബദ്ധസ് തലം നീതഃ പരിഭൂതസ് ത്വ് അനേകധാ
എന്റെ ശത്രു ശക്തിയുള്ളവനായിരുന്നു; ശനിയുടെ കാഴ്ചപോലെ അവൻ എന്നെ ബന്ധിച്ചു താഴെ തള്ളുകയും പലവിധ humiliation അനുഭവിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.