ത്രിവിഷ്ടപസ്ഥഃ പരിവേഷ്ടിതഃ സന് സര്വൈഃ സുരൈഃ കാന്തയാ വീജ്യമാനഃ സംസ്തൂയമാനശ് ച തഥാപ്സരോഭിര് നൂനം ലജ്ജാ തേ ബിഭേതീതി മന്യേ
നീ സ്വർഗത്തിൽ ദേവന്മാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട്, പ്രിയഭാര്യ കാറ്റുവീശി, അപ്സരസുകൾ സ്തുതിച്ച് നിൽക്കുമ്പോൾ, ലജ്ജ തന്നെ നിന്നെ ഭയന്ന് ഒഴിഞ്ഞു പോയതാണെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു.
ത്വം വൃത്രഹാ നമുചേശ് ചാപി ഹന്താ പുരാം ഭേത്താ ഗോത്രഭിദ് വജ്രബാഹുഃ ഏവം സുരാസ് ത്വാം പരിപൂജയന്തീത്യ് അതോ ജിഷ്ണോ സര്വമ് ഏതത് ത്യജസ്വ
നീ വൃത്രനെയും നമുചിയെയും സംഹരിച്ചവൻ, നഗരങ്ങൾ തകർത്തവൻ, തടസ്സങ്ങൾ പൊളിച്ചവൻ, വജ്രായുധധാരി—ഇങ്ങനെ ദേവന്മാർ നിന്നെ ആദരിക്കുന്നു. അതിനാൽ, ജയശാലിയായവനേ, ഇതെല്ലാം ഉപേക്ഷിക്കണം.
വികാരമ് ആപ്യാപ്യ് അഹിതോദ്ഭവം യേ ജീവന്തി ലോകാന് അനുസംവിശന്തി ഭവാദൃശാം ദുശ്ച്യവനാബ്ജജന്മാ കഥം ന ഹൃദ്ഭേദമ് അവാപ കര്താ
വൈരത്തിൽ നിന്നുള്ള മാറ്റം ഏറ്റുവാങ്ങി, ലോകങ്ങളിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവർ—നീ പോലെ കമലത്തിൽ ജനിച്ചവൻ, ഇങ്ങനെ അപമാനിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ ഹൃദയം തകർന്നുപോകാതെ എങ്ങനെ ഇരിക്കും?
ഏവമ് ഉക്ത്വാ തു ദൈത്യേശോ വരുണായ മഹാത്മനേ പ്രാദാദ് ഇന്ദ്രം പുനശ് ചേദം വചനം തദ് അഭാഷത
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ദൈത്യാധിപൻ മഹാത്മാവായ വരുണനെ വീണ്ടും ഇന്ദ്രനു നൽകി, പിന്നെ ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു.
അദ്യ പ്രഭൃത്യ് അസൌ ശിഷ്യ ഇന്ദ്രഃ സ്യാദ് വരുണോ ഗുരുഃ ശ്വശുരോ മമ യേന ത്വം മുക്തിമ് ആപ്തോ ഽസി വാസവ
ഇന്ന് മുതൽ ഇന്ദ്രൻ ശിഷ്യനാകും, വരുണൻ ഗുരുവും, എന്റെ അച്ഛൻമാരുമാണ്. വാസവാ, നീ മോചനം നേടിയത് അവനാൽ തന്നെയാണ്.
തഥാ ത്വം ഭൃത്യഭാവേന വര്തേഥാ വരുണം പ്രതി നോ ചേദ് ബദ്ധ്വാ പുനസ് ത്വാം വൈ ക്ഷേപ്സ്യേ ചൈവ രസാതലമ്
അതുകൊണ്ട്, വരുണനെ നീ ഭൃത്യനായി ആദരിക്കണം; അങ്ങനെ ചെയ്യില്ലെങ്കിൽ, ഞാൻ നിന്നെ വീണ്ടും ബന്ധിച്ച് പാതാളത്തിലേക്ക് തള്ളിക്കളയും.
ഏവം നിര്ഭര്ത്സ്യ തം ശക്രം ഹസംശ് ചാപി പുനഃ പുനഃ അബ്രവീദ് ഗച്ഛ ഗച്ഛേതി വരുണം ചാനുമന്യ തു
ഇങ്ങനെ ശക്രനെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തി, വീണ്ടും വീണ്ടും ചിരിച്ച്, 'പോകൂ, പോകൂ' എന്നു പറഞ്ഞു, വരുണനെയും അനുമതിപ്രകാരം വിട്ടയച്ചു.
സ തു പ്രാപ്തഃ സ്വനിലയം ലജ്ജയാ കലുഷീകൃതഃ പൌലോമ്യാം പ്രാഹ തത് സര്വം യത് തച് ഛത്രുപരാഭവമ്
അവൻ തന്റെ ഭവനത്തിൽ തിരിച്ചെത്തി, ലജ്ജയിൽ മനസ്സ് മലിനമായി, ശത്രുവിനാൽ തോറ്റതും ഉൾപ്പെടെ സംഭവിച്ചതെല്ലാം പോളോമിയോട് പറഞ്ഞു.
ഏവമ് ഉക്തഃ കൃതശ് ചൈവ ശത്രുണാഹം വരാനനേ നിര്വാപയാമി യേന സ്വമ് ആത്മാനം സുഭഗേ വദ
ഇങ്ങനെ ശത്രുവിൽ നിന്ന് കേട്ടും അനുഭവിച്ചും ഞാൻ പറഞ്ഞത്: 'മനോഹരമുഖിയായേ, എങ്ങനെ ഞാൻ വീണ്ടും എന്റെ മാനം വീണ്ടെടുക്കാം എന്ന് പറയൂ.'
ദാനവാനാമ് അഥോദ്ഭൂതിം ശക്ര മായാം പരാഭവമ് വരദാനം തഥാ മൃത്യും ജാനേ ഽഹം ബലസൂദന
ശക്തിനാശകനേ, ദാനവരുടെ ഉത്ഭവവും, അവരുടെ മായയും, പരാജയവും, ലഭിച്ച വരവും, മരണവും—ഇവയെല്ലാം ഞാൻ അറിയുന്നു.
തസ്മാദ് യസ്മാത് തസ്യ മൃത്യുര് അഥവാപി പരാഭവഃ ജായേത ശൃണു തത് സര്വം വക്ഷ്യേ ഽഹം പ്രീതയേ തവ
അതിനാൽ, അവന്റെ മരണവും അല്ലെങ്കിൽ പരാജയവും എങ്ങനെ സംഭവിക്കും എന്ന് ഞാൻ എല്ലാം പറയാം; അതു ശ്രദ്ധിച്ച് കേൾക്കു, നിന്റെ സന്തോഷത്തിനായി.
ഹിരണ്യസ്യ സുതോ വീരഃ പിതൃവ്യസ്യ സുതോ ബലീ തസ്മാന് മമ സ്യാത് സ ഭ്രാതാ വരദാനാച് ച ദര്പിതഃ
ഹിരണ്യന്റെ മകനും, അവന്റെ അമ്മാവന്റെ മകനും, ശക്തിയുള്ളവനും—അതിനാൽ അവൻ എന്റെ സഹോദരനാണ്. ലഭിച്ച വരംകൊണ്ട് അവൻ അഹങ്കാരിയുമാണ്.
ബ്രഹ്മാണം തോഷയാമ് ആസ തപസാ നിയമേന ച ഈദൃശം ബലമ് ആപന്നം തപസാ കിം ന സിധ്യതി
അവൻ തപസ്സും നിയന്ത്രണവും പാലിച്ച് ബ്രഹ്മാവിനെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു. ഇങ്ങനെ തപസ്സിലൂടെ ഈശ്വരൻ ശക്തി നേടിയപ്പോൾ, എന്താണ് സാധ്യമാകാത്തത്?
തസ്മാത് ത്വയാ ചിത്തരാഗോ വിസ്മയോ വാ കഥംചന ന കാര്യഃ ശൃണു തത്രേദം കാര്യം യത് തു ക്രമാഗതമ്
അതിനാൽ, നിന്റെ മനസ്സിൽ ആഗ്രഹമോ അത്ഭുതമോ ഒരിക്കലും വരുത്തരുത്. ഇനി ചെയ്യേണ്ടത് ക്രമത്തിൽ ഞാൻ പറയുന്നു, ശ്രദ്ധിച്ച് കേൾക്കു.
ഏവമ് ഉക്ത്വാ തു പൌലോമീ പ്രാഹേന്ദ്രം വിനയാന്വിതാ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, പോളോമി വിനയപൂർവ്വം ഇന്ദ്രനോട് പറഞ്ഞു.
നാസാധ്യമ് അസ്തി തപസോ നാസാധ്യം യജ്ഞകര്മണഃ നാസാധ്യം ലോകനാഥസ്യ വിഷ്ണോര് ഭക്ത്യാ ഹരസ്യ ച
തപസ്സിലൂടെ സാധിക്കാത്തത് ഒന്നുമില്ല, യജ്ഞകർമത്തിലൂടെയും സാധിക്കാത്തത് ഒന്നുമില്ല, ലോകനാഥനായ വിഷ്ണുവിനോ ഹരനോടുള്ള ഭക്തിയിലോ സാധിക്കാത്തത് ഒന്നുമില്ല.
പുനശ് ചേദം മയാ കാന്ത ശ്രുതമ് അസ്ത്യ് അതിശോഭനമ് സ്ത്രീണാം സ്വഭാവം ജാനന്തി സ്ത്രിയ ഏവ സുരാധിപ
പ്രിയമേ, ഞാൻ വീണ്ടും ഒരു അതിമനോഹരമായ കാര്യം കേട്ടിട്ടുണ്ട്. സ്ത്രീകളുടെ സ്വഭാവം സ്ത്രീകൾക്കു മാത്രമേ അറിയൂ, ദേവന്മാരുടെ അധിപതിയേ.
തസ്മാദ് ഭൂമേസ് തഥാ ചാപാം നാസാധ്യം വിദ്യതേ പ്രഭോ തപോ വാ യജ്ഞകര്മാദി താഭ്യാമ് ഏവ യതോ ഭവേത്
അതിനാൽ ഭൂമിക്കും സ്ത്രീകൾക്കും കൈവരിക്കാൻ കഴിയാത്തത് ഒന്നുമില്ല, പ്രഭുവേ. തപസ്സായാലും യജ്ഞാദികളായ കർമ്മങ്ങളായാലും അവയൊക്കെയും അവരിൽ നിന്നാണ് ഉണ്ടാകുന്നത്.
തത്രാപി തീര്ഥഭൂതാ തു യാ ഭൂമിസ് താം വ്രജേദ് ഭവാന് തത്ര വിഷ്ണും ശിവം പൂജ്യ സര്വാന് കാമാന് അവാപ്സ്യസി
ഇവയിൽ തീർത്ഥമായ ഭൂമി നിങ്ങൾ സന്ദർശിക്കണം. അവിടെ വിഷ്ണുവിനെയും ശിവനെയും ആരാധിച്ചാൽ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും ലഭിക്കും.
ശ്രുതമ് അസ്തി പുനശ് ചേദം സ്ത്രിയോ യാശ് ച പതിവ്രതാഃ താ ഏവ സര്വം ജാനന്തി ധൃതം താഭിശ് ചരാചരമ്
വീണ്ടും ഞാൻ കേട്ടത്, ഭർത്താവിനോടു ഭക്തിയുള്ള സ്ത്രീകൾക്കു മാത്രമേ എല്ലാം അറിയാൻ കഴിയൂ. അവരാണ് ചലനശീലങ്ങളെയും അചലങ്ങളെയും കൈവശം വയ്ക്കുന്നത്.
പൃഥിവ്യാം സാരഭൂതം സ്യാത് തന്മധ്യേ ദണ്ഡകം വനമ് തത്ര ഗങ്ഗാ ജഗദ്ധാത്രീ തത്രേശം പൂജയ പ്രഭോ
ഭൂമിയുടെ സാരം അതിന്റെ നടുവിലാണ്, അവിടെയാണ് ദണ്ഡകവനം. അവിടെ ലോകത്തെ പോഷിക്കുന്ന ഗംഗാ നദി ഒഴുകുന്നു. അവിടെ ദൈവത്തെ ആരാധിക്കൂ, പ്രഭുവേ.
വിഷ്ണും വാ ജഗതാമ് ഈശം ദീനാര്താര്തിഹരം വിഭുമ് അനാഥാനാമ് ഇഹ നൃണാം മജ്ജതാം ദുഃഖസാഗരേ
ലോകങ്ങളുടെ നാഥനായ വിഷ്ണുവിനെ ആരാധിക്കൂ. ദുരിതം അനുഭവിക്കുന്നവരുടെ കഷ്ടതകൾ നീക്കം ചെയ്യുന്നവനും, സഹായം ഇല്ലാതെ ദു:ഖസമുദ്രത്തിൽ മുങ്ങുന്ന മനുഷ്യർക്കു ആശ്രയവുമാണ് അദ്ദേഹം.
ഹരോ ഹരിര് വാ ഗങ്ഗാ വാ ക്വാപ്യ് അന്യച് ഛരണം നഹി തസ്മാത് സര്വപ്രയത്നേന തോഷയൈതാന് സമാഹിതഃ
ഹരനും ഹരിയും ഗംഗയും ഒഴികെ മറ്റൊന്നും എവിടെയും ആശ്രയമില്ല. അതിനാൽ എല്ലാ പ്രയത്നത്തോടും ഏകാഗ്രതയോടും കൂടി ഇവരെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കണം.
ഭക്ത്യാ സ്തോത്രൈശ് ച തപസാ കുരു ചൈവ മയാ സഹ തതഃ പ്രാപ്സ്യസി കല്യാണമ് ഈശവിഷ്ണുപ്രസാദജമ്
ഭക്തിയോടും സ്തോത്രങ്ങളോടും തപസ്സോടും കൂടി എന്നോടൊപ്പം പൂജ നടത്തൂ. അപ്പോൾ ശിവനും വിഷ്ണുവും അനുഗ്രഹിച്ചുകൊടുക്കുന്ന ശുഭഫലം നിങ്ങൾക്ക് ലഭിക്കും.
അജ്ഞാത്വൈകഗുണം കര്മ ഫലം ദാസ്യതി കര്മിണഃ ജ്ഞാത്വാ ശതഗുണം തത് സ്യാദ് ഭാര്യയാ ച തദ് അക്ഷയമ്
ജ്ഞാനം ഇല്ലാതെ ചെയ്ത കർമ്മം സാധാരണ ഫലം മാത്രം നൽകും. ജ്ഞാനത്തോടെ ചെയ്താൽ നൂറിരട്ടി ഫലം ലഭിക്കും; ഭാര്യയോടൊപ്പം ചെയ്താൽ അതിന് അവസാനമില്ല.
പുംസഃ സര്വേഷു കാര്യേഷു ഭാര്യൈവേഹ സഹായിനീ സ്വല്പാനാമ് അപി കാര്യാണാം നഹി സിദ്ധിസ് തയാ വിനാ
പുരുഷന്റെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും ഭാര്യ മാത്രമാണ് സത്യസഹായി. ചെറുതായ കാര്യങ്ങൾ പോലും അവളില്ലാതെ വിജയിക്കാനാവില്ല.
ഏകേന യത് കൃതം കര്മ തസ്മാദ് അര്ധഫലം ഭവേത് ജായയാ തു കൃതം നാഥ പുഷ്കലം പുരുഷോ ലഭേത്
ഒറ്റയ്ക്ക് ചെയ്ത പ്രവർത്തിക്ക് അർദ്ധഫലമേ ലഭിക്കൂ. ഭാര്യയോടൊപ്പം ചെയ്താൽ, പ്രഭുവേ, പുരുഷന് സമൃദ്ധമായ ഫലം ലഭിക്കും.
തസ്മാദ് ഏതത് സുവിദിതമ് അര്ധോ ജായാ ഇതി ശ്രുതേഃ ശ്രൂയതേ ദണ്ഡകാരണ്യേ സരിച്ഛ്രേഷ്ഠാസ്തി ഗൌതമീ
അതുകൊണ്ട് ഇതു നന്നായി മനസ്സിലാക്കണം: ഭാര്യയാണ് പുരുഷന്റെ അർദ്ധം എന്നു ശാസ്ത്രം പറയുന്നു. ദണ്ഡകവനത്തിൽ ഗൗതമി എന്ന ഉത്തമനദി ഉണ്ടെന്ന് കേൾക്കപ്പെടുന്നു.
അശേഷാഘപ്രശമനീ സര്വാഭീഷ്ടപ്രദായിനീ തസ്മാദ് ഗച്ഛ മയാ തത്ര കുരു പുണ്യം മഹാഫലമ്
അവൾ എല്ലാ പാപങ്ങളും നീക്കം ചെയ്ത് എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നൽകുന്നവളാണ്. അതിനാൽ എന്നോടൊപ്പം അവിടെ ചെന്നു വലിയ ഫലമുള്ള പുണ്യങ്ങൾ ചെയ്യൂ.
തതഃ ശത്രൂന് നിഹത്യാജൌ മഹത് സുഖമ് അവാപ്സ്യസി
ശത്രുക്കളെ യുദ്ധത്തിൽ ജയിച്ച ശേഷം, നീ വലിയ സന്തോഷം അനുഭവിക്കും.