അന്യോന്യരേതോവ്യതിഷങ്ഗദോഷാദ് അഗ്നേര് അപത്യമ് ഉഭയം തഥൈവ പുത്രഃ സുവര്ണോ ബഹുരൂപരൂപീ രൂപാണി കൃത്വാ സുരസത്തമാനാമ്
പരസ്പരം വിത്ത് കലർന്നതുകൊണ്ട് ഇരുവരും അഗ്നിയുടെ മക്കളായി; അതുപോലെ സുവർണൻ, മകൻ, അനേകം രൂപങ്ങൾ ധരിച്ചു, ദേവതകളിൽ ശ്രേഷ്ഠരായവരുടെ രൂപങ്ങൾ സ്വീകരിച്ചു.
ഇന്ദ്രസ്യ വായോര് ധനദസ്യ ഭാര്യാം ജലേശ്വരസ്യാപി മുനീശ്വരാണാമ് ഭാര്യാസ് തു ഗച്ഛത്യ് അനിശം സുവര്ണോ യസ്യാഃ പ്രിയം യച് ച വപുഃ സ കൃത്വാ
ഇന്ദ്രന്റെ, വായുവിന്റെ, കുബേരന്റെ, ജലേശ്വരന്റെ, മഹർഷിമാരുടെ പ്രിയഭാര്യയുടെ രൂപവും സൗന്ദര്യവും സ്വീകരിച്ച്, സുവർണൻ ആഗ്രഹിച്ചിടത്തൊക്കെയും പോകുന്നു.
യാതി ക്വചിച് ചാപി കവേസ് തനൂജസ് തദ്ഭര്തൃരൂപം ച പതിവ്രതാസു കൃത്വാനിശം താഭിര് ഉദാരഭാവഃ കുര്വന് കൃതാര്ഥം മദനം സ രേമേ
ഒരിക്കൽ, കവിച്ഛന്റെ മകൻ ഭർത്താവിന്റെ രൂപം സ്വീകരിച്ച്, ഭക്തിയായ ഭാര്യമാരുടെ ഇടയിൽ, ഉന്നതമായ മനസ്സോടെ, അവരോടൊപ്പം ഇഷ്ടം നിറവേറ്റി സന്തോഷിച്ചു.
കൃത്വാ ഗതാ ക്വാപി ചൈവം സുവര്ണാ ധര്മസ്യ ഭാര്യാപി സുവര്ണനാമ്നീ സ്വാഹാസുതാ സ്വൈരിണീ സാ ബഭൂവ യസ്യാപി യസ്യാപി മനോഗതാ യാ
അങ്ങനെ ചെയ്തശേഷം, ധർമ്മന്റെ ഭാര്യയായും സുവർണ എന്ന പേരിൽ സ്വാഹയുടെ മകളായ സുവർണ, മനസ്സിൽ ആഗ്രഹിച്ചിടത്തൊക്കെയും സ്വതന്ത്രയായി പോയി.
ഭാര്യാസ്വരൂപാ സൈവ ഭൂത്വാ സുവര്ണാ രേമേ പതീന് മാനുഷാന് ആസുരാംശ് ച ദേവാന് ഋഷീന് പിതൃരൂപാംസ് തഥാന്യാന് രൂപൌദാര്യസ്ഥൈര്യഗാമ്ഭീര്യയുക്താന്
ഭാര്യയുടെ രൂപം സ്വീകരിച്ച്, സുവർണ മനുഷ്യരിലെയും അസുരരിലെയും ദേവതകളിലെയും ഋഷിമാരിലെയും പിതാക്കളിലെയും മറ്റു പലരിലെയും ഭർത്താക്കളോടൊപ്പം സൗന്ദര്യവും ഉദാരതയും സ്ഥിരതയും ഗൗരവവും ഉള്ളവരോടൊപ്പം സന്തോഷിച്ചു.
യാഭിപ്രേതാ യസ്യ ദേവസ്യ ഭാര്യാ തദ്രൂപാ സാ രമതേ തേന സാര്ധമ് നാനാഭേദൈഃ കരണൈശ് ചാപ്യ് അനേകൈര് ആകര്ഷന്തീ തന്മനഃ കാമസിദ്ധിമ്
ഏത് ദേവന് ആഗ്രഹമുണ്ടായിരുന്നോ ആ ദേവിയുടെ ഭാര്യാരൂപം സ്വീകരിച്ച്, അവനോടൊപ്പം സന്തോഷിച്ചു; പലവിധ ഉപായങ്ങളാൽ അവന്റെ മനസ്സാകർഷിച്ച് അവന്റെ ഇഷ്ടങ്ങൾ നിറവേറ്റി.
ഏവം സുവര്ണസ്യ നിരീക്ഷ്യ ചേഷ്ടാമ് അഗ്നേഃ സൂനോഃ പുത്രികായാസ് തഥാഗ്നേഃ സര്വേ ച ശേപുഃ കുപിതാസ് തദാഗ്നേഃ പുത്രം ച പുത്രീം ച സുരാസുരാസ് തേ
ഇങ്ങനെ അഗ്നിയുടെ മകന്റെ മകളായ സുവർണയുടെ പെരുമാറ്റം കണ്ട ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും കോപത്തോടെ അഗ്നിയുടെ മകനെയും മകളെയും ശപിച്ചു.
കൃതം യദ് ഏതദ് വ്യഭിചാരരൂപം യച് ഛദ്മനാ വര്തനം പാപരൂപമ് തസ്മാത് സുതസ് തേ വ്യഭിചാരവാംശ് ച സര്വത്ര ഗാമീ ജായതാം ഹവ്യവാഹ
ഈ പ്രവൃത്തി വ്യഭിചാരസ്വഭാവമുള്ളതും വഞ്ചനാപരമായ പെരുമാറ്റവും പാപകരവുമാണ്; അതിനാൽ, ഹവ്യവാഹനേ, നിന്റെ മകൻ എപ്പോഴും ചുറ്റി നടക്കുകയും വ്യഭിചാരിയായിരിക്കുകയും ചെയ്യട്ടെ.
തഥാ സുവര്ണാപി ന ചൈകനിഷ്ഠാ ഭൂയാദ് അഗ്നേ നൈകതൃപ്താ ബഹൂംശ് ച നാനാജാതീന് നിന്ദിതാന് ദേഹഭാജോ ഭജിത്രീ സ്യാദ് ഏഷ ദോഷശ് ച പുത്ര്യാഃ
അതുപോലെ, അഗ്നേ, സുവർണ ഒരാളോടും മാത്രം ഭക്തിയുള്ളവളായിരിക്കരുത്, ഒരാളിൽ മാത്രം തൃപ്തിയുള്ളവളായിരിക്കരുത്; അവൾ പലരോടും, പലതരത്തിലുള്ള, നിന്ദ്യമായ രൂപങ്ങളുള്ളവരോടും ഇടപഴകട്ടെ—ഇതായിരിക്കും നിന്റെ മകളുടെ ദോഷം.
ഇത്യ് ഏതച് ഛാപവചനം ശ്രുത്വാഗ്നിര് അതിഭീതവത് മാമ് അഭ്യേത്യ തദോവാച നിഷ്കൃതിം വദ പുത്രയോഃ
ഈ ശാപവാക്കുകൾ കേട്ട അഗ്നി അതിയായി ഭയപ്പെട്ട് എന്നെ സമീപിച്ച് പറഞ്ഞു: 'എന്റെ മകനും മകളും വേണ്ടി പ്രായശ്ചിത്തം പറയൂ.'
തദാഹമ് അബ്രവം വഹ്നേ ഗൌതമീം ഗച്ഛ ശംകരമ് സ്തുത്വാ തത്ര മഹാബാഹോ നിവേദയ ജഗത്പതേഃ
അപ്പോൾ ഞാൻ പറഞ്ഞു: 'വഹ്നേ, ഗൗതമിയിലേക്കു പോയി ശങ്കരനെ സ്തുതിച്ചുകൊണ്ട് അവിടെ ലോകനാഥനോട് അറിയിക്കൂ.'
മാഹേശ്വരേണ വീര്യേണ തവ ദേഹസ്ഥിതേന ച ഏവംവിധം ത്വ് അപത്യം തേ ജാതം വഹ്നേ തതോ ഭവാന്
മഹേശ്വരന്റെ ശക്തിയും നിന്റെ ശരീരത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നതും കൊണ്ടാണ് ഇങ്ങനെ മക്കൾ നിനക്കു ജനിച്ചത്, വഹ്നേ; അതിനാൽ നീ—
നിവേദയസ്വ ദേവായ ദേവാനാം ശാപമ് ഈദൃശമ് സ്വാപത്യരക്ഷണായാസൌ ശംഭുഃ ശ്രേയഃ കരിഷ്യതി
—ദേവന്മാരുടെ ദേവനോടു ഈ ശാപം അറിയിക്കണം, അങ്ങനെ ശംഭു നിന്റെ മക്കളുടെ രക്ഷക്കും ക്ഷേമത്തിനും കാരണമാകും.
സ്തുഹി ദേവം ച ദേവീം ച ഭക്ത്യാ പ്രീതോ ഭവേച് ഛിവഃ തതസ് ത്വ് അപത്യവിഷയേ പ്രിയാന് കാമാന് അവാപ്സ്യസി
ദേവനെയും ദേവിയെയും ഭക്തിയോടെ സ്തുതിക്കൂ; ശിവൻ സന്തോഷിക്കും, പിന്നെ നിന്റെ മക്കളെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രിയപ്പെട്ട ആഗ്രഹങ്ങൾ നിനക്ക് ലഭിക്കും.
തതോ മദ്വചനാദ് അഗ്നിര് ഗങ്ഗാം ഗത്വാ മഹേശ്വരമ് തുഷ്ടാവ നിയതോ വാക്യൈഃ സ്തുതിഭിര് വേദസംമിതൈഃ
എന്റെ വാക്ക് അനുസരിച്ച് അഗ്നി ഗംഗയിലേക്കു പോയി, അവിടെ മഹേശ്വരനെ ശുദ്ധമായ വാക്കുകളാൽ, വേദസമ്മതമായ സ്തുതികളാൽ സ്തുതിച്ചു.
വിശ്വസ്യ ജഗതോ ധാതാ വിശ്വമൂര്തിര് നിരഞ്ജനഃ ആദികര്താ സ്വയംഭൂശ് ച തം നമാമി ജഗത്പതിമ്
ലോകത്തിന്റെ സ്രഷ്ടാവും, സർവ്വഭൂതങ്ങളുടെ രൂപവും, നിർമലനും, ആദികർത്താവും സ്വയംഭുവുമായ, ഈ ലോകനാഥനോട് ഞാൻ വന്ദനം ചെയ്യുന്നു.
യോ ഽഗ്നിര് ഭൂത്വാ സംഹരതി സ്രഷ്ടാ വൈ ജലരൂപതഃ സൂര്യരൂപേണ യഃ പാതി തം നമാമി ച ത്ര്യമ്ബകമ്
അഗ്നിയായി നശിപ്പിക്കുന്നവനും, ജലരൂപത്തിൽ സൃഷ്ടികർത്താവും, സൂര്യനായി രക്ഷകനുമായ, ആ ത്രയാംബകനെ ഞാൻ വന്ദിക്കുന്നു.
തതഃ പ്രസന്നോ ഭഗവാന് അനന്തഃ ശംഭുര് അവ്യയഃ വരേണ ച്ഛന്ദയാമ് ആസ പാവകം സുരപൂജിതമ്
അതിനുശേഷം അനന്തനും ശിവനും അക്ഷയനും ആയ ഭഗവാൻ സന്തോഷത്തോടെ ദേവന്മാർ ആദരിച്ച അഗ്നിക്ക് ഒരു വരം അനുവദിച്ചു.
സ വിനീതഃ ശിവം പ്രാഹ തവ വീര്യം മയി സ്ഥിതമ് തേന ജാതഃ സുതോ രമ്യഃ സുവര്ണോ ലോകവിശ്രുതഃ
വിനയത്തോടെ അഗ്നി ശിവനോട് പറഞ്ഞു: 'നിന്റെ ശക്തി എന്നിൽ നിലകൊണ്ടിരിക്കുന്നു; അതിനാൽ ലോകങ്ങളിൽ പ്രശസ്തനായ മനോഹരനായ ഒരു മകൻ, സുവർണ്ണൻ, ജനിച്ചു.'
തഥാ സുവര്ണാ പുത്രീ ച തസ്മാദ് ഏവ ജഗത്പ്രഭോ അന്യോന്യവീര്യസങ്ഗാച് ച തദ്ദോഷാദ് ഉഭയം ത്വ് ഇദമ്
അങ്ങനെ തന്നെ, സുവർണ്ണ എന്ന പുത്രി നിന്നിൽ നിന്നുമാണ്, ലോകനാഥാ; പരസ്പരശക്തിയുടെ സംയോജനത്താൽ, ആ ദോഷം മൂലം ഇരുവരും ഇങ്ങനെ ജനിച്ചു.
വ്യഭിചാരാത് സദോഷം ച അപത്യമ് അഭവച് ഛിവ ശാപം ദദുഃ സുരാഃ സര്വേ തയോഃ ശാന്തിം കുരു പ്രഭോ
വ്യഭിചാരത്താൽ സന്താനത്തിൽ ദോഷം ഉണ്ടായി; ശിവാ, എല്ലാ ദേവന്മാരും അവർക്കു ശാപം നൽകി—പ്രഭോ, ഇരുവർക്കും സമാധാനം നൽകണം.
തദഗ്നിവചനാച് ഛംഭുഃ പ്രോവാചേദം ശുഭോദയമ്
അഗ്നിയുടെ വാക്ക് കേട്ടശേഷം ശംഭു ശുഭമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
മദ്വീര്യാദ് അഭവത് ത്വത്തഃ സുവര്ണോ ഭൂരിവിക്രമഃ സമഗ്രാ ഋദ്ധയഃ സര്വാഃ സുവര്ണേ ഽസ്മിന് സമാഹിതാഃ
എന്റെ ശക്തിയിൽ നിന്നും നിന്നിൽ നിന്നുമാണ് വലിയ വീര്യശാലിയായ സുവർണ്ണൻ ജനിച്ചത്; എല്ലാ ഐശ്വര്യങ്ങളും ഈ സുവർണ്ണനിൽ ഏകോപിതമാണ്.
ഭവിഷ്യന്തി ന സംദേഹോ വഹ്നേ ശൃണു വചോ മമ ത്രയാണാമ് അപി ലോകാനാം പാവനഃ സ ഭവിഷ്യതി
അഗ്നേ, സംശയമില്ല, എന്റെ വാക്ക് കേൾക്കു: അവൻ മൂന്ന് ലോകങ്ങളെയും ശുദ്ധീകരിക്കുന്നവനാകും.
സ ഏവ ചാമൃതം ലോകേ സ ഏവ സുരവല്ലഭഃ സ ഏവ ഭുക്തിമുക്തീ ച സ ഏവ മഖദക്ഷിണാ
ലോകത്തിൽ അമൃതം അവനാണ്, ദേവന്മാർക്ക് പ്രിയൻ അവനാണ്, അനുഭവവും മോക്ഷവും അവനാണ്, യാഗഫലവും അവനാണ്.
സ ഏവ രൂപം സര്വസ്യ ഗുരൂണാമ് അപ്യ് അസൌ ഗുരുഃ വീര്യം ശ്രേഷ്ഠതമം വിദ്യാദ് വീര്യം മത്തോ യദ് ഉത്തമമ്
അവനാണ് എല്ലാറ്റിന്റെയും രൂപം; ഗുരുക്കന്മാരിൽ പോലും ഗുരു അവനാണ്. അവന്റെ ശക്തി ഏറ്റവും ഉന്നതമായതാണെന്ന് അറിയണം, അതാണ് എന്നിൽ നിന്നുള്ള പരമശക്തി.
വിശേഷതസ് ത്വയി ക്ഷിപ്തം തസ്യ കാ സ്യാദ് വിചാരണാ ഹീനം തേന വിനാ സര്വം സംപൂര്ണാസ് തേന സംപദഃ
പ്രത്യേകമായി, അതു നിന്നിൽ നിക്ഷേപിച്ചതിനാൽ, ഇനി ചിന്തിക്കാൻ എന്തുണ്ട്? അതില്ലാതെ എല്ലാം അപൂർണ്ണമാണ്; അതോടെ എല്ലാ സമ്പത്തുകളും പൂർണ്ണമാകും.
ജീവന്തോ ഽപി മൃതാഃ സര്വേ സുവര്ണേന വിനാ നരാഃ നിര്ഗുണോ ഽപി ധനീ മാന്യഃ സഗുണോ ഽപ്യ് അധനോ നഹി
സുവർണ്ണം ഇല്ലാതെ ജീവിച്ചാലും എല്ലാവരും മരിച്ചവരാണ്; ഗുണമില്ലാത്ത ധനികൻ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു, ഗുണമുള്ള ദരിദ്രൻ അങ്ങനെയല്ല.
തസ്മാന് നാതഃ പരം കിംചിത് സുവര്ണാദ് ധി ഭവിഷ്യതി തഥാ ചൈഷാ സുവര്ണാപി സ്യാദ് ഉത്കൃഷ്ടാപി ചഞ്ചലാ
അതിനാൽ, സുവർണ്ണത്തെക്കാൾ ഉയർന്നത് ഒന്നുമില്ല; അതുപോലെ, സുവർണ്ണം ഉത്തമമായിട്ടും അസ്ഥിരമാണ്.
അനയാ വീക്ഷിതം സര്വം ന്യൂനം പൂര്ണം ഭവിഷ്യതി തപസാ ജപഹോമൈശ് ച യേയം പ്രാപ്യാ ജഗത്ത്രയേ
അവളാൽ കാണുന്ന എല്ലാം, കുറവോ പൂർണ്ണമോ, പൂർണ്ണമാകും; തപസ്സും ജപവും ഹോമവുംകൊണ്ട് അവളെ മൂന്ന് ലോകങ്ങളിലും പ്രാപിക്കാം.