പശ്യ ദേവി ശുകം പ്രാപ്തം ദേവവാക്യാദ് ധുതാശനമ്
ദേവി, നോക്ക്, ദൂതാശനൻ ദേവന്മാരുടെ ആജ്ഞ പ്രകാരം ഒരു ശുകൻ ആയി എത്തിയിരിക്കുന്നു.
ലജ്ജിതാ ചാവദദ് ദേവമ് അലം ദേവേതി പാര്വതീ പുരശ്ചരന്തം ദേവേശോ ഹ്യ് അഗ്നിം തം ദ്വിജരൂപിണമ്
ലജ്ജിച്ചും, പാർവതി ദേവനോട് പറഞ്ഞു: 'മതി ദേവാ.' ദേവന്മാരുടെ നാഥൻ അപ്പോൾ ദ്വിജരൂപം സ്വീകരിച്ച അഗ്നിയോട് സംസാരിച്ചു.
ആഹൂയ ബഹുശശ് ചാപി ജ്ഞാതോ ഽസ്യ് അഗ്നേ ഽത്ര മാ വദ വിദാരയസ്വ സ്വമുഖം ഗൃഹാണേദം നയസ്വ തത്
അവനെ പലതവണ വിളിച്ച്, അഗ്നിയെ തിരിച്ചറിഞ്ഞ് പറഞ്ഞു: 'ഇവിടെ സംസാരിക്കേണ്ട, വായ് തുറക്കൂ, ഇത് സ്വീകരിച്ച് കൊണ്ടുപോകൂ.'
ഇത്യ് ഉക്ത്വാ തസ്യ ചാസ്യേ ഽഗ്നേ രേതഃ സ പ്രാക്ഷിപദ് ബഹു രേതോഗര്ഭസ് തദാ ചാഗ്നിര് ഗന്തും നൈവ ച ശക്തവാന്
അങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ശംഭു തന്റെ വീര്യം അഗ്നിയുടെ വായിൽ ഇട്ടു. അതിനാൽ അഗ്നി വീര്യത്തോടെ നിറഞ്ഞു, പിന്നെ അവൻ പോകാൻ കഴിയാതെ നിന്നു.
സുരനദ്യാസ് തതസ് തീരം ശ്രാന്തോ ഽഗ്നിര് ഉപതസ്ഥിവാന് കൃത്തികാസു ച തദ് രേതഃ പ്രക്ഷേപാത് കാര്ത്തികോ ഽഭവത്
ശേഷം, ക്ഷീണിച്ച അഗ്നി ദേവനദിയുടെ തീരത്ത് എത്തി. ആ വീര്യം കൃത്തരുകളിലേക്കു ഇട്ടപ്പോൾ കാർത്തികേയൻ ജനിച്ചു.
അവശിഷ്ടം ച യത് കിംചിദ് അഗ്നേര് ദേഹേ ച ശാംഭവമ് തദ് ഏവ രേതോ വഹ്നിസ് തു സ്വഭാര്യായാം ദ്വിധാക്ഷിപത്
അഗ്നിയുടെ ശരീരത്തിൽ ശേഷിച്ചിരുന്ന ശംഭുവിന്റെ വീര്യം, അതു തന്നെ അഗ്നി തന്റെ ഭാര്യയിൽ രണ്ടായി ഇട്ടു.
സ്വാഹായാം പ്രിയഭൂതായാം പുത്രാര്ഥിന്യാം വിശേഷതഃ പുരാ സാശ്വാസിതാ തേന സംതതിസ് തേ ഭവിഷ്യതി
സ്വാഹാ, അഗ്നിക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടവളും, പ്രത്യേകിച്ച് പുത്രാഗ്രഹം ഉള്ളവളുമായവളിൽ അഗ്നി അത് ഇട്ടു. അവളെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു, നിന്നുടെ വംശം അവളിൽ നിന്നു ഉണ്ടാകും.
തദ് വഹ്നിനാഥ സംസ്മൃത്യ തത് ക്ഷിപ്തം ശാംഭവം മഹഃ തദ് അഗ്നേ രേതസസ് തസ്യാം ജജ്ഞേ മിഥുനമ് ഉത്തമമ്
അതിനുശേഷം അഗ്നി അത് ഓർത്ത്, ശംഭുവിന്റെ മഹത്തായ വീര്യം അവളിൽ ഇട്ടു. അഗ്നിയുടെ വീര്യത്തിൽ അവളിൽ നിന്ന് ഉത്തമമായ ഒരു ഇരട്ടക്കുട്ടികൾ ജനിച്ചു.
സുവര്ണശ് ച സുവര്ണാ ച രൂപേണാപ്രതിമം ഭുവി അഗ്നേഃ പ്രീതികരം നിത്യം ലോകാനാം പ്രീതിവര്ധനമ്
സുവർണനും സുവർണ്ണയും ഭൂമിയിൽ അപരിമിതമായ സൗന്ദര്യത്തോടെ, അഗ്നിക്ക് എന്നും സന്തോഷം നൽകുകയും ലോകങ്ങളിലെ സന്തോഷം വർദ്ധിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
അഗ്നിഃ പ്രീത്യാ സുവര്ണാം താം പ്രാദാദ് ധര്മായ ധീമതേ സുവര്ണസ്യാഥ പുത്രസ്യ സംകല്പാമ് അകരോത് പ്രിയാമ് ഏവം പുത്രസ്യ പുത്ര്യാശ് ച വിവാഹമ് അകരോത് കവിഃ
അഗ്നി സ്നേഹത്തോടെ സുവർണ്ണയെ ധർമ്മത്തിനായി ധീരനായവനു നൽകി; പിന്നെ സുവർണന്റെ മകനായി പ്രിയപ്പെട്ട ഒരു തീരുമാനം എടുത്തു, അങ്ങനെ കവി മകനും മകളുമാണ് വിവാഹം നടത്തിയത്.
അന്യോന്യരേതോവ്യതിഷങ്ഗദോഷാദ് അഗ്നേര് അപത്യമ് ഉഭയം തഥൈവ പുത്രഃ സുവര്ണോ ബഹുരൂപരൂപീ രൂപാണി കൃത്വാ സുരസത്തമാനാമ്
പരസ്പരം വിത്ത് കലർന്നതുകൊണ്ട് ഇരുവരും അഗ്നിയുടെ മക്കളായി; അതുപോലെ സുവർണൻ, മകൻ, അനേകം രൂപങ്ങൾ ധരിച്ചു, ദേവതകളിൽ ശ്രേഷ്ഠരായവരുടെ രൂപങ്ങൾ സ്വീകരിച്ചു.
ഇന്ദ്രസ്യ വായോര് ധനദസ്യ ഭാര്യാം ജലേശ്വരസ്യാപി മുനീശ്വരാണാമ് ഭാര്യാസ് തു ഗച്ഛത്യ് അനിശം സുവര്ണോ യസ്യാഃ പ്രിയം യച് ച വപുഃ സ കൃത്വാ
ഇന്ദ്രന്റെ, വായുവിന്റെ, കുബേരന്റെ, ജലേശ്വരന്റെ, മഹർഷിമാരുടെ പ്രിയഭാര്യയുടെ രൂപവും സൗന്ദര്യവും സ്വീകരിച്ച്, സുവർണൻ ആഗ്രഹിച്ചിടത്തൊക്കെയും പോകുന്നു.
യാതി ക്വചിച് ചാപി കവേസ് തനൂജസ് തദ്ഭര്തൃരൂപം ച പതിവ്രതാസു കൃത്വാനിശം താഭിര് ഉദാരഭാവഃ കുര്വന് കൃതാര്ഥം മദനം സ രേമേ
ഒരിക്കൽ, കവിച്ഛന്റെ മകൻ ഭർത്താവിന്റെ രൂപം സ്വീകരിച്ച്, ഭക്തിയായ ഭാര്യമാരുടെ ഇടയിൽ, ഉന്നതമായ മനസ്സോടെ, അവരോടൊപ്പം ഇഷ്ടം നിറവേറ്റി സന്തോഷിച്ചു.
കൃത്വാ ഗതാ ക്വാപി ചൈവം സുവര്ണാ ധര്മസ്യ ഭാര്യാപി സുവര്ണനാമ്നീ സ്വാഹാസുതാ സ്വൈരിണീ സാ ബഭൂവ യസ്യാപി യസ്യാപി മനോഗതാ യാ
അങ്ങനെ ചെയ്തശേഷം, ധർമ്മന്റെ ഭാര്യയായും സുവർണ എന്ന പേരിൽ സ്വാഹയുടെ മകളായ സുവർണ, മനസ്സിൽ ആഗ്രഹിച്ചിടത്തൊക്കെയും സ്വതന്ത്രയായി പോയി.
ഭാര്യാസ്വരൂപാ സൈവ ഭൂത്വാ സുവര്ണാ രേമേ പതീന് മാനുഷാന് ആസുരാംശ് ച ദേവാന് ഋഷീന് പിതൃരൂപാംസ് തഥാന്യാന് രൂപൌദാര്യസ്ഥൈര്യഗാമ്ഭീര്യയുക്താന്
ഭാര്യയുടെ രൂപം സ്വീകരിച്ച്, സുവർണ മനുഷ്യരിലെയും അസുരരിലെയും ദേവതകളിലെയും ഋഷിമാരിലെയും പിതാക്കളിലെയും മറ്റു പലരിലെയും ഭർത്താക്കളോടൊപ്പം സൗന്ദര്യവും ഉദാരതയും സ്ഥിരതയും ഗൗരവവും ഉള്ളവരോടൊപ്പം സന്തോഷിച്ചു.
യാഭിപ്രേതാ യസ്യ ദേവസ്യ ഭാര്യാ തദ്രൂപാ സാ രമതേ തേന സാര്ധമ് നാനാഭേദൈഃ കരണൈശ് ചാപ്യ് അനേകൈര് ആകര്ഷന്തീ തന്മനഃ കാമസിദ്ധിമ്
ഏത് ദേവന് ആഗ്രഹമുണ്ടായിരുന്നോ ആ ദേവിയുടെ ഭാര്യാരൂപം സ്വീകരിച്ച്, അവനോടൊപ്പം സന്തോഷിച്ചു; പലവിധ ഉപായങ്ങളാൽ അവന്റെ മനസ്സാകർഷിച്ച് അവന്റെ ഇഷ്ടങ്ങൾ നിറവേറ്റി.
ഏവം സുവര്ണസ്യ നിരീക്ഷ്യ ചേഷ്ടാമ് അഗ്നേഃ സൂനോഃ പുത്രികായാസ് തഥാഗ്നേഃ സര്വേ ച ശേപുഃ കുപിതാസ് തദാഗ്നേഃ പുത്രം ച പുത്രീം ച സുരാസുരാസ് തേ
ഇങ്ങനെ അഗ്നിയുടെ മകന്റെ മകളായ സുവർണയുടെ പെരുമാറ്റം കണ്ട ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും കോപത്തോടെ അഗ്നിയുടെ മകനെയും മകളെയും ശപിച്ചു.
കൃതം യദ് ഏതദ് വ്യഭിചാരരൂപം യച് ഛദ്മനാ വര്തനം പാപരൂപമ് തസ്മാത് സുതസ് തേ വ്യഭിചാരവാംശ് ച സര്വത്ര ഗാമീ ജായതാം ഹവ്യവാഹ
ഈ പ്രവൃത്തി വ്യഭിചാരസ്വഭാവമുള്ളതും വഞ്ചനാപരമായ പെരുമാറ്റവും പാപകരവുമാണ്; അതിനാൽ, ഹവ്യവാഹനേ, നിന്റെ മകൻ എപ്പോഴും ചുറ്റി നടക്കുകയും വ്യഭിചാരിയായിരിക്കുകയും ചെയ്യട്ടെ.
തഥാ സുവര്ണാപി ന ചൈകനിഷ്ഠാ ഭൂയാദ് അഗ്നേ നൈകതൃപ്താ ബഹൂംശ് ച നാനാജാതീന് നിന്ദിതാന് ദേഹഭാജോ ഭജിത്രീ സ്യാദ് ഏഷ ദോഷശ് ച പുത്ര്യാഃ
അതുപോലെ, അഗ്നേ, സുവർണ ഒരാളോടും മാത്രം ഭക്തിയുള്ളവളായിരിക്കരുത്, ഒരാളിൽ മാത്രം തൃപ്തിയുള്ളവളായിരിക്കരുത്; അവൾ പലരോടും, പലതരത്തിലുള്ള, നിന്ദ്യമായ രൂപങ്ങളുള്ളവരോടും ഇടപഴകട്ടെ—ഇതായിരിക്കും നിന്റെ മകളുടെ ദോഷം.
ഇത്യ് ഏതച് ഛാപവചനം ശ്രുത്വാഗ്നിര് അതിഭീതവത് മാമ് അഭ്യേത്യ തദോവാച നിഷ്കൃതിം വദ പുത്രയോഃ
ഈ ശാപവാക്കുകൾ കേട്ട അഗ്നി അതിയായി ഭയപ്പെട്ട് എന്നെ സമീപിച്ച് പറഞ്ഞു: 'എന്റെ മകനും മകളും വേണ്ടി പ്രായശ്ചിത്തം പറയൂ.'
തദാഹമ് അബ്രവം വഹ്നേ ഗൌതമീം ഗച്ഛ ശംകരമ് സ്തുത്വാ തത്ര മഹാബാഹോ നിവേദയ ജഗത്പതേഃ
അപ്പോൾ ഞാൻ പറഞ്ഞു: 'വഹ്നേ, ഗൗതമിയിലേക്കു പോയി ശങ്കരനെ സ്തുതിച്ചുകൊണ്ട് അവിടെ ലോകനാഥനോട് അറിയിക്കൂ.'
മാഹേശ്വരേണ വീര്യേണ തവ ദേഹസ്ഥിതേന ച ഏവംവിധം ത്വ് അപത്യം തേ ജാതം വഹ്നേ തതോ ഭവാന്
മഹേശ്വരന്റെ ശക്തിയും നിന്റെ ശരീരത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നതും കൊണ്ടാണ് ഇങ്ങനെ മക്കൾ നിനക്കു ജനിച്ചത്, വഹ്നേ; അതിനാൽ നീ—
നിവേദയസ്വ ദേവായ ദേവാനാം ശാപമ് ഈദൃശമ് സ്വാപത്യരക്ഷണായാസൌ ശംഭുഃ ശ്രേയഃ കരിഷ്യതി
—ദേവന്മാരുടെ ദേവനോടു ഈ ശാപം അറിയിക്കണം, അങ്ങനെ ശംഭു നിന്റെ മക്കളുടെ രക്ഷക്കും ക്ഷേമത്തിനും കാരണമാകും.
സ്തുഹി ദേവം ച ദേവീം ച ഭക്ത്യാ പ്രീതോ ഭവേച് ഛിവഃ തതസ് ത്വ് അപത്യവിഷയേ പ്രിയാന് കാമാന് അവാപ്സ്യസി
ദേവനെയും ദേവിയെയും ഭക്തിയോടെ സ്തുതിക്കൂ; ശിവൻ സന്തോഷിക്കും, പിന്നെ നിന്റെ മക്കളെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രിയപ്പെട്ട ആഗ്രഹങ്ങൾ നിനക്ക് ലഭിക്കും.
തതോ മദ്വചനാദ് അഗ്നിര് ഗങ്ഗാം ഗത്വാ മഹേശ്വരമ് തുഷ്ടാവ നിയതോ വാക്യൈഃ സ്തുതിഭിര് വേദസംമിതൈഃ
എന്റെ വാക്ക് അനുസരിച്ച് അഗ്നി ഗംഗയിലേക്കു പോയി, അവിടെ മഹേശ്വരനെ ശുദ്ധമായ വാക്കുകളാൽ, വേദസമ്മതമായ സ്തുതികളാൽ സ്തുതിച്ചു.
വിശ്വസ്യ ജഗതോ ധാതാ വിശ്വമൂര്തിര് നിരഞ്ജനഃ ആദികര്താ സ്വയംഭൂശ് ച തം നമാമി ജഗത്പതിമ്
ലോകത്തിന്റെ സ്രഷ്ടാവും, സർവ്വഭൂതങ്ങളുടെ രൂപവും, നിർമലനും, ആദികർത്താവും സ്വയംഭുവുമായ, ഈ ലോകനാഥനോട് ഞാൻ വന്ദനം ചെയ്യുന്നു.
യോ ഽഗ്നിര് ഭൂത്വാ സംഹരതി സ്രഷ്ടാ വൈ ജലരൂപതഃ സൂര്യരൂപേണ യഃ പാതി തം നമാമി ച ത്ര്യമ്ബകമ്
അഗ്നിയായി നശിപ്പിക്കുന്നവനും, ജലരൂപത്തിൽ സൃഷ്ടികർത്താവും, സൂര്യനായി രക്ഷകനുമായ, ആ ത്രയാംബകനെ ഞാൻ വന്ദിക്കുന്നു.
തതഃ പ്രസന്നോ ഭഗവാന് അനന്തഃ ശംഭുര് അവ്യയഃ വരേണ ച്ഛന്ദയാമ് ആസ പാവകം സുരപൂജിതമ്
അതിനുശേഷം അനന്തനും ശിവനും അക്ഷയനും ആയ ഭഗവാൻ സന്തോഷത്തോടെ ദേവന്മാർ ആദരിച്ച അഗ്നിക്ക് ഒരു വരം അനുവദിച്ചു.
സ വിനീതഃ ശിവം പ്രാഹ തവ വീര്യം മയി സ്ഥിതമ് തേന ജാതഃ സുതോ രമ്യഃ സുവര്ണോ ലോകവിശ്രുതഃ
വിനയത്തോടെ അഗ്നി ശിവനോട് പറഞ്ഞു: 'നിന്റെ ശക്തി എന്നിൽ നിലകൊണ്ടിരിക്കുന്നു; അതിനാൽ ലോകങ്ങളിൽ പ്രശസ്തനായ മനോഹരനായ ഒരു മകൻ, സുവർണ്ണൻ, ജനിച്ചു.'
തഥാ സുവര്ണാ പുത്രീ ച തസ്മാദ് ഏവ ജഗത്പ്രഭോ അന്യോന്യവീര്യസങ്ഗാച് ച തദ്ദോഷാദ് ഉഭയം ത്വ് ഇദമ്
അങ്ങനെ തന്നെ, സുവർണ്ണ എന്ന പുത്രി നിന്നിൽ നിന്നുമാണ്, ലോകനാഥാ; പരസ്പരശക്തിയുടെ സംയോജനത്താൽ, ആ ദോഷം മൂലം ഇരുവരും ഇങ്ങനെ ജനിച്ചു.