മയി വിശ്രമ്യതാമ് അസ്ത്രം ന പുത്രേ ന ച ഭര്തരി സത്യവാഗ് ഭവ ഹവ്യേശ ജാതവേദോ നമോ ഽസ്തു തേ
ഈ ആയുധം എന്റെ മേൽ വിശ്രമിക്കട്ടെ, എന്റെ മക്കളിലും ഭർത്താവിലും അല്ല. സത്യവാനായ ഹവ്യേശാ, ജാതവേദാ, നിനക്ക് നമസ്കാരം.
തുഷ്ടോ ഽസ്മി തവ വാക്യേന ഭര്തൃഭക്ത്യാ പതിവ്രതേ തവാപി ഭര്തൃപുത്രാണാം ഹേതി ക്ഷേമം ദദാമ്യ് അഹമ്
നിന്റെ വാക്കുകൾക്കും ഭർത്തൃഭക്തിക്കും ഞാൻ സന്തുഷ്ടനാണ്. ഹേതി, നിനക്കും നിന്റെ ഭർത്താവിനും മക്കൾക്കും ഞാൻ രക്ഷ നൽകുന്നു.
ആഗ്നേയമ് ഏതദ് അസ്ത്രം മേ ന ഭര്താരം സുതാന് അപി ന ത്വാം ദഹേത് തതോ യാഹി സുഖേന ത്വം കപോതകി
എന്റെ ഈ അഗ്നിയാസ്ത്രം നിന്റെ ഭർത്താവിനെയും മക്കളെയും നിന്നെയും ദഹിപ്പിക്കില്ല. അതിനാൽ, നീ സന്തോഷത്തോടെ പോകൂ, പാറത്തിയേ.
ഏതസ്മിന്ന് അന്തരേ തത്ര ഉലൂകീ ദദൃശേ പതിമ് വേഷ്ട്യമാനം യാമ്യപാശൈര് യമദണ്ഡേന താഡിതമ് ഉലൂകീ ദുഃഖിതാ ഭൂത്വാ യമം പ്രായാദ് ഭയാതുരാ
അതിനിടയിൽ, ആണ്ടിയുടെ ഭാര്യ തന്റെ ഭർത്താവിനെ യമപാശങ്ങളിൽ കെട്ടിയിട്ടും യമദണ്ഡം കൊണ്ട് അടിച്ചുമാണ് കണ്ടത്. ദുഃഖിതയായ അവൾ ഭയത്താൽ യമനേ സമീപിച്ചു.
ത്വദ്ഭീതാ അനുദ്രവന്തേ ജനാസ് ത്വദ്ഭീതാ ബ്രഹ്മചര്യം ചരന്തി ത്വദ്ഭീതാഃ സാധു ചരന്തി ധീരാസ് ത്വദ്ഭീതാഃ കര്മനിഷ്ഠാ ഭവന്തി
നിനക്കുള്ള ഭയത്താൽ ആളുകൾ ഓടിപ്പോകുന്നു; നിനക്കുള്ള ഭയത്താൽ അവർ ബ്രഹ്മചര്യത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നു; നിനക്കുള്ള ഭയത്താൽ ധീരന്മാർ സദാചാരത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നു; നിനക്കുള്ള ഭയത്താൽ അവർ കർമ്മനിഷ്ഠരാകുന്നു.
ത്വദ്ഭീതാ അനാശകമ് ആചരന്തി ഗ്രാമാദ് അരണ്യമ് അഭി യച് ചരന്തി ത്വദ്ഭീതാഃ സൌമ്യതാമ് ആശ്രയന്തേ ത്വദ്ഭീതാഃ സോമപാനം ഭജന്തേ
നിനക്കുള്ള ഭയത്താൽ അവർ അഹിംസയിൽ നിലകൊള്ളുന്നു, ഗ്രാമം വിട്ട് കാടിലേക്ക് പോകുന്നു; നിനക്കുള്ള ഭയത്താൽ അവർ സൗമ്യത സ്വീകരിക്കുന്നു; നിനക്കുള്ള ഭയത്താൽ അവർ സോമപാനം ചെയ്യുന്നു.
ഏവം ബ്രുവത്യാം തസ്യാം താമ് ആഹ ദക്ഷിണദിക്പതിഃ
അവൾ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, തെക്കൻ ദിക്കിന്റെ രക്ഷകൻ അവളോടു പറഞ്ഞു.
വരം വരയ ഭദ്രം തേ ദാസ്യേ ഽഹം മനസഃ പ്രിയമ്
നല്ലവളേ, നീ ഒരു വരം തേടൂ; നിന്റെ മനസ്സിൽ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെന്തും ഞാൻ നല്കാം.
യമസ്യേതി വചഃ ശ്രുത്വാ സാ തമ് ആഹ പതിവ്രതാ
യമന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടു, ഭർത്തിയെ വിശുദ്ധമായി ഭജിക്കുന്ന അവൾ അവനോട് പറഞ്ഞു.
ഭര്താ മേ വേഷ്ടിതഃ പാശൈര് ദണ്ഡേനാഭിഹതസ് തവ തസ്മാദ് രക്ഷ സുരശ്രേഷ്ഠ പുത്രാന് ഭര്താരമ് ഏവ ച
എന്റെ ഭർത്താവിനെ നിന്റെ കയറ്റുകൊണ്ടു കെട്ടി, ദണ്ഡംകൊണ്ട് അടിച്ചു; അതിനാൽ, ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, എന്റെ മക്കളെയും ഭർത്താവിനെയും സംരക്ഷിക്കണമേ.
തദ്വാക്യാത് കൃപയാ യുക്തോ യമഃ പ്രാഹ പുനഃ പുനഃ
അവളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് കരുണയാൽ നിറഞ്ഞ യമൻ വീണ്ടും വീണ്ടും പറഞ്ഞു.
പാശാനാം ചാപി ദണ്ഡസ്യ സ്ഥാനം വദ ശുഭാനനേ
ശുഭമുഖിയായവളേ, കയറുകളും ദണ്ഡവും എവിടെയാണെന്ന് പറയൂ.
സാ പ്രോവാച യമം ദേവം മയി പാശാസ് ത്വയേരിതാഃ ആവിശന്തു ജഗന്നാഥ ദണ്ഡോ മയ്യ് ഏവ സംവിശേത് തതഃ പ്രോവാച ഭഗവാന് യമസ് താം കൃപയാ പുനഃ
അവൾ യമദേവനോട് പറഞ്ഞു: 'ലോകത്തിന്റെ നാഥാ, നീ എറിയുന്ന കയറുകൾ എന്നിൽ കടക്കട്ടെ; ദണ്ഡം എന്റെ മേൽ മാത്രം വിശ്രമിക്കട്ടെ.' അപ്പോൾ ഭഗവാൻ യമൻ അവളോട് വീണ്ടും കരുണയോടെ പറഞ്ഞു.
തവ ഭര്താ ച പുത്രാശ് ച സര്വേ ജീവന്തു വിജ്വരാഃ
നിന്റെ ഭർത്താവും മക്കളും എല്ലാവരും രോഗരഹിതരായി ജീവിക്കട്ടെ.
ന്യവാരയദ് യമഃ പാശാന് ആഗ്നേയാസ്ത്രം തു ഹവ്യവാട് കപോതോലൂകയോശ് ചാപി പ്രീതിം വൈ ചക്രതുഃ സുരൌ ആഹതുശ് ച ദ്വിജന്മാനൌ വ്രിയതാം വര ഈപ്സിതഃ
യമൻ കയറുകൾ പിൻവലിച്ചു; അഗ്നിദേവൻ തന്റെ ആയുധം മാറ്റി; കപോതവും ഉലൂകനും, ആ ദൈവപക്ഷികളും, പരസ്പരം സൗഹൃദം പുലർത്തി; ആ രണ്ടു ദ്വിജന്മാർ പറഞ്ഞു: 'നിങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള വരം തേടൂ.'
ഭവതോര് ദര്ശനം ലബ്ധം വൈരവ്യാജേന ദുഷ്കരമ് വയം ച പക്ഷിണഃ പാപാഃ കിം വരേണ സുരോത്തമൌ
നിങ്ങളെ നേരിൽ കാണാൻ കഴിയുന്നത് വൈരത്തിന്റെ പേരിൽ മാത്രമേ സാധിക്കൂ; ഞങ്ങൾ പാപിയായ പക്ഷികൾ, ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠരായ നിങ്ങൾ നൽകുന്ന വരം ഞങ്ങൾക്ക് എന്തിനാണ്?
അഥ ദേയോ വരോ ഽസ്മാകം ഭവദ്ഭ്യാം പ്രീതിപൂര്വകമ് നാത്മാര്ഥമ് അനുയാചാവോ ദീയമാനം വരം ശുഭമ്
എങ്കിൽ ഞങ്ങൾക്കു നൽകേണ്ട വരം നിങ്ങൾക്ക് സ്നേഹപൂർവ്വം തന്നാൽ മതി; ഞങ്ങൾക്കു വേണ്ടി ഒരു നല്ല വരം പോലും ഞങ്ങൾ തേടുന്നില്ല.
ആത്മാര്ഥം യസ് തു യാചേത സ ശോച്യോ ഹി സുരേശ്വരൌ ജീവിതം സഫലം തസ്യ യഃ പരാര്ഥോദ്യതഃ സദാ
സ്വന്തം കാര്യം മാത്രം ചോദിക്കുന്നവൻ ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠരേ, ദയനീയനാണ്; എന്നാൽ മറ്റുള്ളവരുടെ ഉപകാരത്തിനായി ജീവിക്കുന്നവന്റെ ജീവിതം ഫലപ്രദമാണ്.
അഗ്നിര് ആപോ രവിഃ പൃഥ്വീ ധാന്യാനി വിവിധാനി ച പരാര്ഥം വര്തനം തേഷാം സതാം ചാപി വിശേഷതഃ
അഗ്നി, ജലം, സൂര്യൻ, ഭൂമി, വിവിധ ധാന്യങ്ങൾ—ഇവയെല്ലാം മറ്റുള്ളവരുടെ ഉപകാരത്തിനായാണ് നിലനിൽക്കുന്നത്, പ്രത്യേകിച്ച് സത്സംഗത്തിനുള്ളവരുടെ കാര്യത്തിൽ.
ബ്രഹ്മാദയോ ഽപി ഹി യതോ യുജ്യന്തേ മൃത്യുനാ സഹ ഏവം ജ്ഞാത്വാ തു ദേവേശൌ വൃഥാ സ്വാര്ഥപരിശ്രമഃ
ബ്രഹ്മാദികൾ പോലും മരണത്തിന് വിധേയരാണ്; അതുകൊണ്ട്, ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠരേ, സ്വന്തം കാര്യം മാത്രം നോക്കിയുള്ള പരിശ്രമം വെറുതെയാണ്.
ജന്മനാ സഹ യത് പുംസാം വിഹിതം പരമേഷ്ഠിനാ കദാചിന് നാന്യഥാ തദ് വൈ വൃഥാ ക്ലിശ്യന്തി ജന്തവഃ
ജനനസമയത്ത് പരമേശ്വരൻ ഏർപ്പെടുത്തിയതു മനുഷ്യന് എപ്പോഴും അങ്ങനെ തന്നെ നടക്കും; അതിനാൽ ജീവികൾ വെറുതെ കഷ്ടപ്പെടുന്നു.
തസ്മാദ് യാചാവഹേ കിംചിദ് ധിതായ ജഗതാം ശുഭമ് ഗുണദായി തു സര്വേഷാം തദ് യുവാമ് അനുമന്യതാമ്
അതുകൊണ്ട്, ലോകങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനായി, എല്ലാവർക്കും ഗുണം നൽകുന്ന ഒരു നല്ല കാര്യം ഞങ്ങൾ അപേക്ഷിക്കുന്നു; നിങ്ങൾ ഇരുവരും അതിന് സമ്മതിക്കണം.
താവ് ആഹതുര് ഉഭൌ ദേവൌ പക്ഷിണൌ ലോകവിശ്രുതൌ ധര്മസ്യ യശസോ ഽവാപ്ത്യേ ലോകാനാം ഹിതകാമ്യയാ
ലോകത്തിൽ പ്രശസ്തരായ ആ രണ്ട് ദൈവപക്ഷികളും പറഞ്ഞു: 'ധർമ്മത്തിന്റെ മഹത്വത്തിനും ലോകങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനുമായി...''
ആവാഭ്യാമ് ആശ്രമൌ തീര്ഥേ ഗങ്ഗായാ ഉഭയേ തടേ ഭവേതാം ജഗതാം നാഥാവ് ഏഷ ഏവ പരോ വരഃ
'ഗംഗയുടെ ഇരുവശത്തും ഞങ്ങൾക്കു ആശ്രമങ്ങൾ ഉണ്ടാകട്ടെ; ലോകങ്ങളുടെ രക്ഷകരായി ഞങ്ങൾ ഇരുവരും നിലനില്ക്കട്ടെ—ഇതാണ് ഏറ്റവും വലിയ വരം.'
സ്നാനം ദാനം ജപോ ഹോമഃ പിതൄണാം ചാപി പൂജനമ് സുകൃതീ ദുഷ്കൃതീ വാപി യഃ കരോതി യഥാ തഥാ സര്വം തദ് അക്ഷയം പുണ്യം സ്യാദ് ഇത്യ് ഏഷ പരോ വരഃ
കുളിക്കൽ, ദാനം, ജപം, ഹോമം, പിതൃപൂജ എന്നിവ നല്ലവരും പാപികളുമാകട്ടെ, എങ്ങനെയായാലും ചെയ്താൽ, അവയെല്ലാം അനശ്വരമായ പുണ്യമായി മാറും. ഇതാണ് ഏറ്റവും വലിയ അനുഗ്രഹം.
ഏവമ് അസ്തു തഥാ ചാന്യത് സുപ്രീതൌ തു ബ്രവാവഹൈ
അങ്ങനെ തന്നെയാകട്ടെ; ഇനി സന്തോഷത്തോടെ മറ്റൊന്നും പറയാം.
ഉത്തരേ ഗൌതമീതീരേ യമസ്തോത്രം പഠന്തി യേ തേഷാം സപ്തസു വംശേഷു നാകാലേ മൃത്യുമ് ആപ്നുയാത്
ഗൗതമീ നദിയുടെ വടക്കേ കരയിൽ യമസ്തോത്രം ഉച്ചരിക്കുന്നവരുടെ ഏഴു തലമുറയിലുമുള്ളവർക്ക് കാലഹരണപ്പെടുന്നതിനു മുമ്പ് മരണം സംഭവിക്കില്ല.
പുരുഷോ ഭാജനം ച സ്യാത് സര്വദാ സര്വസംപദാമ് യസ് ത്വ് ഇദം പഠതേ നിത്യം മൃത്യുസ്തോത്രം ജിതാത്മവാന്
ആത്മനിയന്ത്രണമുള്ളവൻ ഈ മൃത്യുസ്തോത്രം എപ്പോഴും ഉച്ചരിച്ചാൽ, എല്ലാ ഐശ്വര്യത്തിനും പാത്രമാകും.
അഷ്ടാശീതിസഹസ്രൈശ് ച വ്യാധിഭിര് ന സ ബാധ്യതേ അസ്മിംസ് തീര്ഥേ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠൌ ത്രിമാസാദ് ഗുര്വിണീ സതീ
അവൻ എൺപത്തിയെട്ടായിരം രോഗങ്ങൾക്കുമുതൽ രക്ഷപ്പെടും; ഈ തീർത്ഥത്തിൽ, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠരേ, ഗർഭിണിയായ സ്ത്രീക്ക് മൂന്നാം മാസത്തിൽ—
അര്വാഗ്വന്ധ്യാ ച ഷണ്മാസാത് സപ്താഹം സ്നാനമ് ആചരേത് വീരസൂഃ സാ ഭവേന് നാരീ ശതായുഃ സ സുതോ ഭവേത്
മുൻപു സന്താനമില്ലാത്ത സ്ത്രീ ആറു മാസം കഴിഞ്ഞ് ഏഴു ദിവസം ഇവിടെ കുളിച്ചാൽ, അവൾ വീരപുത്രിയെ പ്രസവിക്കും; ആ കുട്ടി നൂറുവർഷം ആയുസ്സോടെ ജീവിക്കും.