തേഷാമ് ആരോഗ്യതാം ചാപി ശചീഭര്തുര് അദോഷതാമ് അഗസ്ത്യദത്തശാപസ്യ വിശാപത്വമ് അപി ക്രമാത്
അവർക്കു ആരോഗ്യം, ശചിയുടെ ഭർത്താവിന് കുറ്റമില്ലായ്മ, അഗസ്ത്യൻ നൽകിയ ശാപം ക്രമേണ നീങ്ങുകയും വേണം.
തതോ ഽഹമ് അബ്രവം വാക്യം കശ്യപം വിനയാന്വിതമ് പ്രജാപതേ കശ്യപ ത്വം വസുഭിര് ലോകപാലകൈഃ
അതിനുശേഷം ഞാൻ വിനയപൂർവ്വം കശ്യപനോടു പറഞ്ഞു: പ്രജാപതിയായ കശ്യപാ, നീ വസുക്കളോടും ലോകപാലന്മാരോടും കൂടെ—
ഇന്ദ്രേണ സഹിതഃ ശീഘ്രം ഗൌതമീം യാഹി മാനദ തത്ര സ്നാത്വാ മഹേശാനം സ്തുഹി സര്വൈഃ സമന്വിതഃ
ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം വേഗത്തിൽ ഗൗതമീ നദിയിലേക്കു പോവൂ, മാനദാ; അവിടെ കുളിച്ച് എല്ലാവരോടൊപ്പം മഹേശ്വരനെ സ്തുതിക്കൂ.
തതഃ ശിവപ്രസാദേന സര്വം ശ്രേയോ ഭവേദ് ഇതി തഥേത്യ് ഉക്ത്വാ ജഗാമാസൌ കശ്യപോ ഗൌതമീം തദാ
അപ്പോൾ ശിവന്റെ കൃപയാൽ എല്ലാം നല്ലതാകും; 'അങ്ങനെയാകട്ടെ' എന്നു പറഞ്ഞ് കശ്യപൻ അന്നേ ഗൗതമിയിലേക്കു പോയി.
സ്നാത്വാ തുഷ്ടാവ ദേവേശമ് ഏഭിര് ഏവ പദക്രമൈഃ സര്വദുഃഖാപനോദായ ദ്വയമ് ഏവ പ്രകീര്തിതമ് ഗൌതമീ വാ പുണ്യനദീ ശിവോ വാ കരുണാകരഃ
സ്നാനം കഴിച്ചശേഷം, അവൻ ഈzelfde ശ്ലോകങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ദേവന്മാരുടെ നാഥനായ മഹാദേവനെ സ്തുതിച്ചു, എല്ലാ ദു:ഖങ്ങളും നീങ്ങാൻ വേണ്ടി. ഗൗതമീ എന്ന പുണ്യനദിയും, അല്ലെങ്കിൽ കരുണയുടെ സമുദ്രനായ ശിവനും — ഈ രണ്ടെണ്ണം മാത്രമാണ് സകലദു:ഖനാശത്തിനായി പ്രസിദ്ധമായത്.
പാഹി ശംകര ദേവേശ പാഹി ലോകനമസ്കൃത പാഹി പാവന വാഗീശ പാഹി പന്നഗഭൂഷണ
ശംകരാ, ദേവന്മാരുടെ നാഥാ, ലോകം നമസ്കരിക്കുന്നവനേ, ശുദ്ധമായ വാഗീശാ, പാമ്പുകൾ അണിഞ്ഞവനേ, കൃപയോടെ സംരക്ഷിക്കണമേ.
പാഹി ധര്മ വൃഷാരൂഢ പാഹി വേദത്രയേക്ഷണ പാഹി ഗോധര ലക്ഷ്മീശ പാഹി ശര്വ ഗജാമ്ബര
ധർമ്മസ്വരൂപനായ വൃഷഭവാഹനാ, മൂന്നു വേദങ്ങൾ അറിയുന്നവനേ, ഭൂമിയെ ചുമക്കുന്ന ലക്ഷ്മീശ്വരാ, യാനി അണിഞ്ഞ ശർവാ, സംരക്ഷിക്കണമേ.
പാഹി ത്രിപുരഹന് നാഥ പാഹി സോമാര്ധഭൂഷണ പാഹി യജ്ഞേശ സോമേശ പാഹ്യ് അഭീഷ്ടപ്രദായക
ത്രിപുരാസുരനെ സംഹരിച്ച നാഥാ, ചന്ദ്രഭൂഷിതാ, യജ്ഞങ്ങളുടെ ഈശ്വരാ, സോമേശ്വരാ, ആഗ്രഹങ്ങൾ നല്കുന്നവനേ, സംരക്ഷിക്കണമേ.
പാഹി കാരുണ്യനിലയ പാഹി മങ്ഗലദായക പാഹി പ്രഭവ സര്വസ്യ പാഹി പാലക വാസവ
കരുണയുടെ ആസ്ഥാനം, മംഗളം നൽകുന്നവനേ, എല്ലാറ്റിനും ആദിയായ പ്രഭാവം, സംരക്ഷകനായ വാസവാ, സംരക്ഷിക്കണമേ.
പാഹി ഭാസ്കര വിത്തേശ പാഹി ബ്രഹ്മനമസ്കൃത പാഹി വിശ്വേശ സിദ്ധേശ പാഹി പൂര്ണ നമോ ഽസ്തു തേ
പ്രകാശം പകരുന്നവനേ, ധനത്തിന്റെ നാഥാ, ബ്രഹ്മാവിനാൽ ആരാധിക്കപ്പെടുന്നവനേ, ലോകങ്ങളുടെ ഈശ്വരാ, സിദ്ധന്മാരുടെ നാഥാ, പൂർണ്ണസ്വരൂപാ, നമസ്കാരം.
ഘോരസംസാരകാന്താരസംചാരോദ്വിഗ്നചേതസാമ് ശരീരിണാം കൃപാസിന്ധോ ത്വമ് ഏവ ശരണം ശിവ
ഭയങ്കരമായ സംസാരവനാന്തരത്തിൽ അലയുന്നവരുടെ മനസ്സുകൾ വിഷമത്തിൽ ആകുമ്പോൾ, ദേഹധാരികളായ ഞങ്ങൾക്കു, കരുണാസാഗരനായ ശിവനേ, നീയേ ഏകമാത്രം ആശ്രയം.
ഏവം സംസ്തുവതസ് തസ്യ പുരതോ ഽഭൂദ് വൃഷധ്വജഃ വരേണ ച്ഛന്ദയാമ് ആസ കശ്യപം തം പ്രജാപതിമ്
ഇങ്ങനെ സ്തുതിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, വൃഷഭധ്വജനായ ശിവൻ അവന്റെ മുമ്പിൽ പ്രത്യക്ഷനായി, പ്രജാപതിയായ കശ്യപനോടു ഒരു വരം ചോദിക്കാൻ സമ്മതം നൽകി.
കശ്യപോ ഽപി ശിവം പ്രാഹ വിനീതവദ് ഇദം വചഃ സ പ്രാഹ വിസ്തരേണാഥ ഇന്ദ്രസ്യ തു വിചേഷ്ടിതമ്
കശ്യപനും വിനയത്തോടെ ശിവനോടു ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു; തുടർന്ന് ഇന്ദ്രന്റെ പ്രവൃത്തികൾ വിശദമായി വിവരിച്ചു.
ശാപം നാശം ച പുത്രാണാം പരസ്പരമ് അമിത്രതാമ് പാപപ്രാപ്തിം തു ശക്രസ്യ ശാപപ്രാപ്തിം തഥൈവ ച തതോ വൃഷാകപിഃ പ്രാഹ ദിതിം ചാഗസ്ത്യമ് ഏവ ച
ശാപം, പുത്രന്മാരുടെ നാശം, പരസ്പര വൈരം, ശക്രന്റെ പാപലാഭം, ശാപലഭം — ഇതെല്ലാം വൃഷാകപി ദിതിക്കും അഗസ്ത്യർക്കും പറഞ്ഞു.
മരുതോ യേ ഭവത്പുത്രാഃ പഞ്ചാശച് ചൈകവര്ജിതാഃ സര്വേ ഭവേയുഃ സുഭഗാ ഭവേയുര് യജ്ഞഭാഗിനഃ
നിന്റെ മക്കളായ മരുതുകൾ, അൻപതിൽ ഒരുവൻ ഒഴികെ, എല്ലാവരും ഭാഗ്യശാലികളും യജ്ഞഭാഗം ലഭിക്കുന്നവരും ആകട്ടെ.
ഇന്ദ്രേണ സഹിതാ നിത്യം വര്തയേയുര് മുദാന്വിതാഃ
അവർ എപ്പോഴും ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കട്ടെ.
ഇന്ദ്രസ്യ തു ഹവിര്ഭാഗോ യത്ര യത്ര മഖേ ഭവേത് ആദൌ തു മരുതസ് തത്ര ഭവേയുര് നാത്ര സംശയഃ
എവിടെയും യജ്ഞത്തിൽ ഇന്ദ്രനു ഹവിഭാഗം ഉണ്ടെങ്കിൽ, ആദ്യം അവിടെ മരുതുകൾ ഉണ്ടാകും — ഇതിൽ സംശയമില്ല.
മരുദ്ഭിഃ സഹിതം ശക്രം ന ജയേയുഃ കദാചന ജേതാ ഭവേത് സര്വദൈവ സുഖം തിഷ്ഠ പ്രജാപതേ
മരുതുകളോടൊപ്പം ചേർന്ന ഇന്ദ്രനെ ഒരിക്കലും ജയിക്കാനാവില്ല; എപ്പോഴും അവൻ വിജയിക്കും. പ്രജാപതിയായ നീ സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കണം.
അദ്യപ്രഭൃതി യേ കുര്യുര് അനയാദ് ഭ്രാതൃഘാതനമ് വംശച്ഛേദോ വിപത്തിശ് ച നിത്യം തേഷാം ഭവിഷ്യതി
ഇന്നുമുതൽ, ഇങ്ങനെ സഹോദരഹത്യ ചെയ്യുന്നവർക്ക് അവരുടെ വംശം നശിക്കുകയും, എപ്പോഴും ദുർഗതിയിലാവുകയും ചെയ്യും.
അഗസ്ത്യമ് ഋഷിശാര്ദൂലം ശംഭുര് അപ്യ് ആഹ യത്നതഃ
മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ അഗസ്ത്യനോടും ശംഭു ശ്രദ്ധയോടെ പറഞ്ഞു.
ന കുര്യാസ് ത്വം ച കോപം ച ശചീഭര്തരി വൈ മുനേ ശമം വ്രജ മഹാപ്രാജ്ഞ മരുതസ് ത്വ് അമരാ ഭവന്
മഹർഷേ, ശചീഭർത്താവായ ഇന്ദ്രനോടു നീ കോപം പുലർത്തരുത്. മഹാപണ്ഡിതനായ നീ ശാന്തനായി ഇരിക്കണം; മരുതുകൾ ഇപ്പോൾ അമരന്മാരായിരിക്കുന്നു.
ദിതിം ചാപി ശിവഃ പ്രാഹ പ്രസന്നോ വൃഷഭധ്വജഃ
പ്രസന്നനായ വൃഷഭധ്വജൻ ദിതിയോടും സ്നേഹത്തോടെ പറഞ്ഞു.
ഏകോ ഭൂയാന് മമ സുതസ് ത്രൈലോക്യൈശ്വര്യമണ്ഡിതഃ ഇത്യ് ഏവം ചിന്തയന്തീ ത്വം തപസേ നിയതാഭവഃ
മൂന്ന് ലോകങ്ങളുടെയും ആധിപത്യത്തോടെ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട ഒരു വലിയ മകൻ എനിക്കുണ്ടാകണമെന്നു ആലോചിച്ച് നീ ഉറച്ച മനസ്സോടെ തപസ്സ് ആരംഭിച്ചു.
തദ് ഏതത് സഫലം തേ ഽദ്യ പുത്രാ ബഹുഗുണാഃ ശുഭാഃ അഭവന് ബലിനഃ ശൂരാസ് തസ്മാജ് ജഹി മനോരുജമ് അന്യാന് അപി വരാന് സുഭ്രൂര് യാചസ്വ ഗതസംഭ്രമാ
ഇന്ന് നിന്റെ പ്രയത്നങ്ങൾ ഫലപ്രദമായി—നിന്റെ മക്കൾ ഗുണവാന്മാരും ശക്തരുമായി വീരരായി മാറിയിരിക്കുന്നു. അതിനാൽ, മനസ്സിലുള്ള ദുഃഖം വിട്ടൊഴിഞ്ഞ്, ഭയമില്ലാതെ വേറെ വരങ്ങൾക്കും അപേക്ഷിക്കൂ, മനോഹരഭ്രുവിനിയേ.
തദ് ഏതദ് വചനം ശ്രുത്വാ ദേവദേവസ്യ സാ ദിതിഃ കൃതാഞ്ജലിപുടാ നത്വാ ശംഭും വാക്യമ് അഥാബ്രവീത്
ദേവദേവന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട ദിതിയും കയ്യുകൾ കൂട്ടി ശിരസു കുനിഞ്ഞ് ശംഭുവിനെ വണങ്ങി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ലോകേ യദ് ഏതത് പരമം യത് പിത്രോഃ പുത്രദര്ശനമ് വിശേഷേണ തു തന് മാതുഃ പ്രിയം സ്യാത് സുരപൂജിത
ലോകത്ത് മാതാപിതാക്കൾക്ക് ഏറ്റവും വലിയ സന്തോഷം മകനെ കാണുന്നതിലാണ്; പ്രത്യേകിച്ച്, ദേവതകളാൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നവനേ, അമ്മയ്ക്കാണ് അത് ഏറ്റവും പ്രിയം.
തത്രാപി രൂപസംപത്തിശൌര്യവിക്രമവാന് ഭവേത് ഏകോ ഽപി തനയഃ കിംതു ബഹവശ് ചേത് കിമ് ഉച്യതേ
അതിനുപരി ആ മകൻ സൌന്ദര്യവും വീര്യവും ധൈര്യവും ഉള്ളവനാണെങ്കിൽ, ഒരൊറ്റ മകനാൽ മതിയാകും; പിന്നെ അനേകം മക്കൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ പറയേണ്ടതെന്താണ്?
മത്പുത്രാസ് തേ പ്രഭാവാച് ച ജേതാരോ ബലിനോ ധ്രുവമ് ഇന്ദ്രസ്യ ഭ്രാതരഃ സത്യം പുത്രാശ് ചൈവ പ്രജാപതേഃ
നിന്റെ ശക്തിയാൽ എന്റെ മക്കൾ നിർബന്ധമായും ബലവാന്മാരായി ജയിക്കുമെന്നതിൽ സംശയമില്ല. അവർ ഇന്ദ്രന്റെ സഹോദരന്മാരും സത്യത്തിൽ പ്രജാപതിയുടെ മക്കളുമാണ്.
അഗസ്ത്യസ്യ പ്രസാദാച് ച ഗങ്ഗായാശ് ച പ്രസാദതഃ യത്ര ദേവ പ്രസാദസ് തേ തച് ഛുഭം കോ ഽത്ര സംശയഃ
അഗസ്ത്യനും ഗംഗയും അനുഗ്രഹം ചെയ്താൽ, ദേവമേ, നിന്റെ അനുഗ്രഹം ഉണ്ടെങ്കിൽ നല്ലതിൽ സംശയമൊന്നുമില്ല.
കൃതാര്ഥാഹം തഥാപി ത്വാം ഭക്ത്യാ വിജ്ഞാപയാമ്യ് അഹമ് ശൃണുഷ്വ ദേവ വചനം കുരുഷ്വ ച ജഗദ്ധിതമ്
എന്റെ ആഗ്രഹം നിറവേറ്റപ്പെട്ടിട്ടും, ഭക്തിയോടെ ഞാൻ നിന്നോടൊരു അപേക്ഷ ഉണ്ട്. ദേവമേ, എന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് ലോകത്തിനുള്ള നല്ലത് ചെയ്യണമേ.