സാപി തം ഗര്ഭസംസ്ഥം ച ശശാപേന്ദ്രം രുഷാ ദിതിഃ
അപ്പോൾ ദിതി, കോപത്തോടെ, തന്റെ ഗർഭത്തിൽ തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്ന ഇന്ദ്രനെ ശപിച്ചു.
ന പൌരുഷം കൃതം തസ്മാച് ഛാപോ ഽയം ഭവിതാ തവ സ്ത്രീഭിഃ പരിഭവം പ്രാപ്യ രാജ്യാത് പ്രഭ്രശ്യസേ ഹരേ
പുരുഷനായി ചെയ്യേണ്ട കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യാതിരുന്നുവെന്നാൽ, ഈ ശാപം നിന്നെ ബാധിക്കും; സ്ത്രീകളാൽ അപമാനിതനായി, ഹരേ, നീ രാജ്യം നഷ്ടപ്പെടും.
ഏതസ്മിന്ന് അന്തരേ തത്ര കശ്യപോ വൈ പ്രജാപതിഃ പ്രായാച് ച വ്യഥിതോ ഽഗസ്ത്യാച് ഛ്രുത്വാ ശക്രവിചേഷ്ടിതമ് ഗര്ഭാന്തരഗതഃ ശക്രഃ പിതരം പ്രാഹ ഭീതവത്
അതിനിടയിൽ പ്രജാപതി കശ്യപൻ, അഗസ്ത്യനിൽ നിന്ന് ഇന്ദ്രന്റെ പ്രവൃത്തികൾക്കുറിച്ച് കേട്ട് വിഷമത്തോടെ അവിടെ എത്തി; അപ്പോൾ തന്നെ ഗർഭത്തിൽ തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്ന ഇന്ദ്രൻ ഭയത്തോടെ അച്ഛനോടു പറഞ്ഞു.
അഗസ്ത്യാച് ച ദിതേശ് ചൈവ ബിഭേമി ക്രമിതും ബഹിഃ
അഗസ്ത്യനും ദിതിയും കാരണം ഞാൻ പുറത്തേക്കു വരാൻ ഭയപ്പെടുന്നു.
ഏതസ്മിന്ന് അന്തരേ പ്രാപ്യ കശ്യപോ ഽപി പ്രജാപതിഃ പുത്രകര്മ ച തദ് ദൃഷ്ട്വാ ഗര്ഭാന്തഃസ്ഥിതിമ് ഏവ ച ദിതിശാപമ് അഗസ്ത്യസ്യ ശ്രുത്വാസൌ ദുഃഖിതോ ഽഭവത്
അതിനിടയിൽ പ്രജാപതി കശ്യപൻ അവിടെ എത്തി; കുട്ടിക്കായി നടക്കുന്ന കർമ്മവും ഗർഭത്തിൽ ഇന്ദ്രൻ ഇരിക്കുന്നതും ദിതിയുടെ ശാപവും അഗസ്ത്യന്റെ വാക്കുകളും കേട്ടപ്പോൾ, അവൻ ദുഃഖിതനായി.
നിര്ഗച്ഛ ശക്ര പുത്രൈതത് പാപം കിം കൃതവാന് അസി ന നിര്മലകുലോത്പന്നാ മനഃ കുര്വന്തി പാതകേ
പുറത്തുവരൂ, ഇന്ദ്രാ; മകനേ, നീ എന്ത് പാപം ചെയ്തു? ശുദ്ധവംശത്തിൽ ജനിച്ചവർ മനസ്സിൽ പാപം ആലോചിക്കാറില്ല.
സ നിര്ഗതോ വജ്രപാണിഃ സവ്രീഡോ ഽധോമുഖോ ഽബ്രവീത് തന്മൂര്തിര് ഏവ വദതി സദസച്ചേഷ്ടിതം നൃണാമ്
വജ്രായുധം കൈവശമുള്ള ഇന്ദ്രൻ ലജ്ജയോടെ തലകുനിഞ്ഞ് പുറത്തുവന്നു, സംസാരിച്ചു; മനുഷ്യരുടെ സത്യം, അസത്യം എന്നിവ അവന്റെ രൂപം തന്നെ പറയുന്നു.
യദ് ഉക്തമ് അത്ര ശ്രേയഃ സ്യാത് തത്കര്താഹമ് അസംശയമ്
ഇവിടെ നല്ലതെന്നു പറയുന്ന കാര്യങ്ങൾ ഞാൻ നിർബന്ധമായും ചെയ്യാം.
തതോ മമാന്തികം പ്രായാല് ലോകപാലൈഃ സ കശ്യപഃ സര്വം വൃത്തമ് അഥോവാച പുനഃ പപ്രച്ഛ മാം സുരൈഃ
അതിനുശേഷം കശ്യപൻ ലോകപാലന്മാരോടൊപ്പം എന്റെ അടുത്തെത്തി; സംഭവിച്ച എല്ലാം പറഞ്ഞു, ദേവന്മാരോടൊപ്പം വീണ്ടും എന്നോട് ചോദിച്ചു.
ദിതിഗര്ഭസ്യ വൈ ശാന്തിം സഹസ്രാക്ഷവിശാപതാമ് ഗര്ഭസ്ഥാനാം ച സര്വേഷാമ് ഇന്ദ്രേണ സഹ മിത്രതാമ്
ദിതിയുടെ ഗർഭത്തിന് ശാന്തിയും, ഇന്ദ്രന്റെ ശാപം നീങ്ങുകയും, ഗർഭത്തിൽ ഉള്ള എല്ലാവർക്കും ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം സൗഹൃദവും ഉണ്ടാകണം.
തേഷാമ് ആരോഗ്യതാം ചാപി ശചീഭര്തുര് അദോഷതാമ് അഗസ്ത്യദത്തശാപസ്യ വിശാപത്വമ് അപി ക്രമാത്
അവർക്കു ആരോഗ്യം, ശചിയുടെ ഭർത്താവിന് കുറ്റമില്ലായ്മ, അഗസ്ത്യൻ നൽകിയ ശാപം ക്രമേണ നീങ്ങുകയും വേണം.
തതോ ഽഹമ് അബ്രവം വാക്യം കശ്യപം വിനയാന്വിതമ് പ്രജാപതേ കശ്യപ ത്വം വസുഭിര് ലോകപാലകൈഃ
അതിനുശേഷം ഞാൻ വിനയപൂർവ്വം കശ്യപനോടു പറഞ്ഞു: പ്രജാപതിയായ കശ്യപാ, നീ വസുക്കളോടും ലോകപാലന്മാരോടും കൂടെ—
ഇന്ദ്രേണ സഹിതഃ ശീഘ്രം ഗൌതമീം യാഹി മാനദ തത്ര സ്നാത്വാ മഹേശാനം സ്തുഹി സര്വൈഃ സമന്വിതഃ
ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം വേഗത്തിൽ ഗൗതമീ നദിയിലേക്കു പോവൂ, മാനദാ; അവിടെ കുളിച്ച് എല്ലാവരോടൊപ്പം മഹേശ്വരനെ സ്തുതിക്കൂ.
തതഃ ശിവപ്രസാദേന സര്വം ശ്രേയോ ഭവേദ് ഇതി തഥേത്യ് ഉക്ത്വാ ജഗാമാസൌ കശ്യപോ ഗൌതമീം തദാ
അപ്പോൾ ശിവന്റെ കൃപയാൽ എല്ലാം നല്ലതാകും; 'അങ്ങനെയാകട്ടെ' എന്നു പറഞ്ഞ് കശ്യപൻ അന്നേ ഗൗതമിയിലേക്കു പോയി.
സ്നാത്വാ തുഷ്ടാവ ദേവേശമ് ഏഭിര് ഏവ പദക്രമൈഃ സര്വദുഃഖാപനോദായ ദ്വയമ് ഏവ പ്രകീര്തിതമ് ഗൌതമീ വാ പുണ്യനദീ ശിവോ വാ കരുണാകരഃ
സ്നാനം കഴിച്ചശേഷം, അവൻ ഈzelfde ശ്ലോകങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ദേവന്മാരുടെ നാഥനായ മഹാദേവനെ സ്തുതിച്ചു, എല്ലാ ദു:ഖങ്ങളും നീങ്ങാൻ വേണ്ടി. ഗൗതമീ എന്ന പുണ്യനദിയും, അല്ലെങ്കിൽ കരുണയുടെ സമുദ്രനായ ശിവനും — ഈ രണ്ടെണ്ണം മാത്രമാണ് സകലദു:ഖനാശത്തിനായി പ്രസിദ്ധമായത്.
പാഹി ശംകര ദേവേശ പാഹി ലോകനമസ്കൃത പാഹി പാവന വാഗീശ പാഹി പന്നഗഭൂഷണ
ശംകരാ, ദേവന്മാരുടെ നാഥാ, ലോകം നമസ്കരിക്കുന്നവനേ, ശുദ്ധമായ വാഗീശാ, പാമ്പുകൾ അണിഞ്ഞവനേ, കൃപയോടെ സംരക്ഷിക്കണമേ.
പാഹി ധര്മ വൃഷാരൂഢ പാഹി വേദത്രയേക്ഷണ പാഹി ഗോധര ലക്ഷ്മീശ പാഹി ശര്വ ഗജാമ്ബര
ധർമ്മസ്വരൂപനായ വൃഷഭവാഹനാ, മൂന്നു വേദങ്ങൾ അറിയുന്നവനേ, ഭൂമിയെ ചുമക്കുന്ന ലക്ഷ്മീശ്വരാ, യാനി അണിഞ്ഞ ശർവാ, സംരക്ഷിക്കണമേ.
പാഹി ത്രിപുരഹന് നാഥ പാഹി സോമാര്ധഭൂഷണ പാഹി യജ്ഞേശ സോമേശ പാഹ്യ് അഭീഷ്ടപ്രദായക
ത്രിപുരാസുരനെ സംഹരിച്ച നാഥാ, ചന്ദ്രഭൂഷിതാ, യജ്ഞങ്ങളുടെ ഈശ്വരാ, സോമേശ്വരാ, ആഗ്രഹങ്ങൾ നല്കുന്നവനേ, സംരക്ഷിക്കണമേ.
പാഹി കാരുണ്യനിലയ പാഹി മങ്ഗലദായക പാഹി പ്രഭവ സര്വസ്യ പാഹി പാലക വാസവ
കരുണയുടെ ആസ്ഥാനം, മംഗളം നൽകുന്നവനേ, എല്ലാറ്റിനും ആദിയായ പ്രഭാവം, സംരക്ഷകനായ വാസവാ, സംരക്ഷിക്കണമേ.
പാഹി ഭാസ്കര വിത്തേശ പാഹി ബ്രഹ്മനമസ്കൃത പാഹി വിശ്വേശ സിദ്ധേശ പാഹി പൂര്ണ നമോ ഽസ്തു തേ
പ്രകാശം പകരുന്നവനേ, ധനത്തിന്റെ നാഥാ, ബ്രഹ്മാവിനാൽ ആരാധിക്കപ്പെടുന്നവനേ, ലോകങ്ങളുടെ ഈശ്വരാ, സിദ്ധന്മാരുടെ നാഥാ, പൂർണ്ണസ്വരൂപാ, നമസ്കാരം.
ഘോരസംസാരകാന്താരസംചാരോദ്വിഗ്നചേതസാമ് ശരീരിണാം കൃപാസിന്ധോ ത്വമ് ഏവ ശരണം ശിവ
ഭയങ്കരമായ സംസാരവനാന്തരത്തിൽ അലയുന്നവരുടെ മനസ്സുകൾ വിഷമത്തിൽ ആകുമ്പോൾ, ദേഹധാരികളായ ഞങ്ങൾക്കു, കരുണാസാഗരനായ ശിവനേ, നീയേ ഏകമാത്രം ആശ്രയം.
ഏവം സംസ്തുവതസ് തസ്യ പുരതോ ഽഭൂദ് വൃഷധ്വജഃ വരേണ ച്ഛന്ദയാമ് ആസ കശ്യപം തം പ്രജാപതിമ്
ഇങ്ങനെ സ്തുതിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, വൃഷഭധ്വജനായ ശിവൻ അവന്റെ മുമ്പിൽ പ്രത്യക്ഷനായി, പ്രജാപതിയായ കശ്യപനോടു ഒരു വരം ചോദിക്കാൻ സമ്മതം നൽകി.
കശ്യപോ ഽപി ശിവം പ്രാഹ വിനീതവദ് ഇദം വചഃ സ പ്രാഹ വിസ്തരേണാഥ ഇന്ദ്രസ്യ തു വിചേഷ്ടിതമ്
കശ്യപനും വിനയത്തോടെ ശിവനോടു ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു; തുടർന്ന് ഇന്ദ്രന്റെ പ്രവൃത്തികൾ വിശദമായി വിവരിച്ചു.
ശാപം നാശം ച പുത്രാണാം പരസ്പരമ് അമിത്രതാമ് പാപപ്രാപ്തിം തു ശക്രസ്യ ശാപപ്രാപ്തിം തഥൈവ ച തതോ വൃഷാകപിഃ പ്രാഹ ദിതിം ചാഗസ്ത്യമ് ഏവ ച
ശാപം, പുത്രന്മാരുടെ നാശം, പരസ്പര വൈരം, ശക്രന്റെ പാപലാഭം, ശാപലഭം — ഇതെല്ലാം വൃഷാകപി ദിതിക്കും അഗസ്ത്യർക്കും പറഞ്ഞു.
മരുതോ യേ ഭവത്പുത്രാഃ പഞ്ചാശച് ചൈകവര്ജിതാഃ സര്വേ ഭവേയുഃ സുഭഗാ ഭവേയുര് യജ്ഞഭാഗിനഃ
നിന്റെ മക്കളായ മരുതുകൾ, അൻപതിൽ ഒരുവൻ ഒഴികെ, എല്ലാവരും ഭാഗ്യശാലികളും യജ്ഞഭാഗം ലഭിക്കുന്നവരും ആകട്ടെ.
ഇന്ദ്രേണ സഹിതാ നിത്യം വര്തയേയുര് മുദാന്വിതാഃ
അവർ എപ്പോഴും ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കട്ടെ.
ഇന്ദ്രസ്യ തു ഹവിര്ഭാഗോ യത്ര യത്ര മഖേ ഭവേത് ആദൌ തു മരുതസ് തത്ര ഭവേയുര് നാത്ര സംശയഃ
എവിടെയും യജ്ഞത്തിൽ ഇന്ദ്രനു ഹവിഭാഗം ഉണ്ടെങ്കിൽ, ആദ്യം അവിടെ മരുതുകൾ ഉണ്ടാകും — ഇതിൽ സംശയമില്ല.
മരുദ്ഭിഃ സഹിതം ശക്രം ന ജയേയുഃ കദാചന ജേതാ ഭവേത് സര്വദൈവ സുഖം തിഷ്ഠ പ്രജാപതേ
മരുതുകളോടൊപ്പം ചേർന്ന ഇന്ദ്രനെ ഒരിക്കലും ജയിക്കാനാവില്ല; എപ്പോഴും അവൻ വിജയിക്കും. പ്രജാപതിയായ നീ സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കണം.
അദ്യപ്രഭൃതി യേ കുര്യുര് അനയാദ് ഭ്രാതൃഘാതനമ് വംശച്ഛേദോ വിപത്തിശ് ച നിത്യം തേഷാം ഭവിഷ്യതി
ഇന്നുമുതൽ, ഇങ്ങനെ സഹോദരഹത്യ ചെയ്യുന്നവർക്ക് അവരുടെ വംശം നശിക്കുകയും, എപ്പോഴും ദുർഗതിയിലാവുകയും ചെയ്യും.
അഗസ്ത്യമ് ഋഷിശാര്ദൂലം ശംഭുര് അപ്യ് ആഹ യത്നതഃ
മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ അഗസ്ത്യനോടും ശംഭു ശ്രദ്ധയോടെ പറഞ്ഞു.