ന മമാര തതോ ദുഃഖാദ് ആഹുസ് തേ ഭ്രാതരോ വയമ് പുനശ് ചിച്ഛേദ താന് ഖണ്ഡാന് മാ വധീര് ഇതി ചാബ്രുവന്
അവൻ ദുഃഖത്തിൽ നിന്ന് മരിച്ചില്ല; സഹോദരന്മാർ പറഞ്ഞു: 'ഞങ്ങൾ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നു.' ഇന്ദ്രൻ വീണ്ടും അവരെ കഷ്ണങ്ങളാക്കി; അവർ പറഞ്ഞു: 'ഞങ്ങളെ കൊല്ലരുത്.'
വിശ്വസ്താന് മാതൃഗര്ഭസ്ഥാന് നിജഭ്രാതൄഞ് ശതക്രതോ ദ്വേഷവിധ്വസ്തബുദ്ധീനാം ന ചിത്തേ കരുണാകണഃ
ശത്രുതയിൽ അകപ്പെട്ട മനസ്സോടെ, ശതക്രതു, വിശ്വാസത്തോടെ അമ്മയുടെ ഗർഭത്തിൽ കഴിയുന്ന സ്വന്തം സഹോദരന്മാരോടും ഒരു തുള്ളി കരുണ പോലും കാണിച്ചില്ല.
ഏവം തു ഖണ്ഡിതം ഖണ്ഡം ഹസ്തപാദാദിജീവവത് നിര്വികാരം തതോ ദൃഷ്ട്വാ സപ്തസപ്ത സുവിസ്മിതഃ
ഇങ്ങനെ, ഗർഭം കഷ്ണങ്ങളായി, ഓരോന്നും കൈകളും കാലുകളും ഉള്ള ജീവികളായി മാറി. അതിൽ ഏഴെഴു കഷ്ണങ്ങൾ കണ്ടപ്പോൾ ഇന്ദ്രൻ അതിശയിച്ചു.
ഏകവദ് ബഹുരൂപാണി ഗര്ഭസ്ഥാനി ശുഭാനി ച രുദന്തി ബഹുരൂപാണി മാ രുതേത്യ് അബ്രവീദ് ധരിഃ
ഒന്ന് ആയിരുന്നെങ്കിലും, ഗർഭസ്ഥർ പല രൂപങ്ങൾ എടുത്തു, ഭംഗിയുള്ളവരായി, പലവിധത്തിൽ കരഞ്ഞു. ഹരിയും പറഞ്ഞു: 'കരയരുത്.'
തതസ് തേ മരുതോ ജാതാ ബലവന്തോ മഹൌജസഃ ഗര്ഭസ്ഥാ ഏവ തേ ഽന്യോന്യമ് ഊചുഃ ശക്രം ഗതഭ്രമാഃ
അതിനുശേഷം ആ മരുതുകൾ ശക്തിയും മഹാസ്ത്രവുംകൊണ്ട് ജനിച്ചു; അവർ ഗർഭത്തിൽ തന്നെ പരസ്പരം സംസാരിച്ചു, സംശയം മാറി ഇന്ദ്രനോട് പറഞ്ഞു.
അഗസ്ത്യം മുനിശാര്ദൂലം മാതാ യസ്യാശ്രമേ സ്ഥിതാ അസ്മത്പിതാ തവ ഭ്രാതാ സഖ്യം തേ ബഹു മന്യതേ
അഗസ്ത്യൻ എന്ന മഹർഷിയുടെ ആശ്രമത്തിൽ താമസിക്കുന്ന അമ്മയാണു ഞങ്ങളുടെ അമ്മ; ഞങ്ങളുടെ അച്ഛൻ നിന്റെ സഹോദരനാണ്; അവൾ നിന്റെ സൗഹൃദത്തെ വളരെ വിലമതിക്കുന്നു.
അസ്മാന് ഉപരി സസ്നേഹം മനസ് തേ വിദ്മഹേ മുനേ ന യത് കരോതി ശ്വപചഃ പ്രവൃത്തസ് തത്ര വജ്രധൃക്
മഹർഷേ, ഞങ്ങൾക്കു നിന്റെ മനസ്സിൽ ഞങ്ങളോടുള്ള സ്നേഹം അറിയാം; ഒരു ചണ്ഡാളൻ ചെയ്യുന്ന കാര്യം പോലും, വജ്രായുധം കൈവശമുള്ള ഇന്ദ്രൻ അങ്ങനെ ചെയ്യില്ല.
ഇത്യ് ഏതദ് വചനം ശ്രുത്വാ അഗസ്ത്യോ ഽഗാത് സസംഭ്രമഃ ദിതിം സംബോധയാമ് ആസ വ്യഥിതാം ഗര്ഭവേദനാത്
ഇങ്ങനെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട അഗസ്ത്യൻ അലമുറയോടെ അവിടെ നിന്ന് പോയി, ഗർഭവേദന കൊണ്ട് വേദനിച്ചിരുന്ന ദിതിയെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു.
തത്രാഗസ്ത്യഃ ശചീകാന്തമ് അശപത് കുപിതോ ഭൃശമ്
അവിടെ അഗസ്ത്യൻ, അതീവ കോപത്തോടെ ശചിയുടെ പ്രിയനായ ഇന്ദ്രനെ ശപിച്ചു.
സംഗ്രാമേ രിപവഃ പൃഷ്ഠം പശ്യേയുസ് തേ സദാ ഹരേ ജീവതാമ് ഏവ മരണമ് ഏതദ് ഏവ ഹി മാനിനാമ് പൃഷ്ഠം പലായമാനാനാം യത് പശ്യന്ത്യ് അഹിതാ രണേ
ഹരേ, യുദ്ധത്തിൽ നിന്നെ ശത്രുക്കൾ എപ്പോഴും പിൻവശം കാണട്ടെ; അഹങ്കാരികൾക്ക് ഇതാണ് ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ തന്നെ മരണമായി അനുഭവപ്പെടുന്നത്—യുദ്ധഭൂമിയിൽ പിന്മാറുന്നവരുടെ പിൻവശം ശത്രുക്കൾ കാണുമ്പോൾ.
സാപി തം ഗര്ഭസംസ്ഥം ച ശശാപേന്ദ്രം രുഷാ ദിതിഃ
അപ്പോൾ ദിതി, കോപത്തോടെ, തന്റെ ഗർഭത്തിൽ തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്ന ഇന്ദ്രനെ ശപിച്ചു.
ന പൌരുഷം കൃതം തസ്മാച് ഛാപോ ഽയം ഭവിതാ തവ സ്ത്രീഭിഃ പരിഭവം പ്രാപ്യ രാജ്യാത് പ്രഭ്രശ്യസേ ഹരേ
പുരുഷനായി ചെയ്യേണ്ട കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യാതിരുന്നുവെന്നാൽ, ഈ ശാപം നിന്നെ ബാധിക്കും; സ്ത്രീകളാൽ അപമാനിതനായി, ഹരേ, നീ രാജ്യം നഷ്ടപ്പെടും.
ഏതസ്മിന്ന് അന്തരേ തത്ര കശ്യപോ വൈ പ്രജാപതിഃ പ്രായാച് ച വ്യഥിതോ ഽഗസ്ത്യാച് ഛ്രുത്വാ ശക്രവിചേഷ്ടിതമ് ഗര്ഭാന്തരഗതഃ ശക്രഃ പിതരം പ്രാഹ ഭീതവത്
അതിനിടയിൽ പ്രജാപതി കശ്യപൻ, അഗസ്ത്യനിൽ നിന്ന് ഇന്ദ്രന്റെ പ്രവൃത്തികൾക്കുറിച്ച് കേട്ട് വിഷമത്തോടെ അവിടെ എത്തി; അപ്പോൾ തന്നെ ഗർഭത്തിൽ തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്ന ഇന്ദ്രൻ ഭയത്തോടെ അച്ഛനോടു പറഞ്ഞു.
അഗസ്ത്യാച് ച ദിതേശ് ചൈവ ബിഭേമി ക്രമിതും ബഹിഃ
അഗസ്ത്യനും ദിതിയും കാരണം ഞാൻ പുറത്തേക്കു വരാൻ ഭയപ്പെടുന്നു.
ഏതസ്മിന്ന് അന്തരേ പ്രാപ്യ കശ്യപോ ഽപി പ്രജാപതിഃ പുത്രകര്മ ച തദ് ദൃഷ്ട്വാ ഗര്ഭാന്തഃസ്ഥിതിമ് ഏവ ച ദിതിശാപമ് അഗസ്ത്യസ്യ ശ്രുത്വാസൌ ദുഃഖിതോ ഽഭവത്
അതിനിടയിൽ പ്രജാപതി കശ്യപൻ അവിടെ എത്തി; കുട്ടിക്കായി നടക്കുന്ന കർമ്മവും ഗർഭത്തിൽ ഇന്ദ്രൻ ഇരിക്കുന്നതും ദിതിയുടെ ശാപവും അഗസ്ത്യന്റെ വാക്കുകളും കേട്ടപ്പോൾ, അവൻ ദുഃഖിതനായി.
നിര്ഗച്ഛ ശക്ര പുത്രൈതത് പാപം കിം കൃതവാന് അസി ന നിര്മലകുലോത്പന്നാ മനഃ കുര്വന്തി പാതകേ
പുറത്തുവരൂ, ഇന്ദ്രാ; മകനേ, നീ എന്ത് പാപം ചെയ്തു? ശുദ്ധവംശത്തിൽ ജനിച്ചവർ മനസ്സിൽ പാപം ആലോചിക്കാറില്ല.
സ നിര്ഗതോ വജ്രപാണിഃ സവ്രീഡോ ഽധോമുഖോ ഽബ്രവീത് തന്മൂര്തിര് ഏവ വദതി സദസച്ചേഷ്ടിതം നൃണാമ്
വജ്രായുധം കൈവശമുള്ള ഇന്ദ്രൻ ലജ്ജയോടെ തലകുനിഞ്ഞ് പുറത്തുവന്നു, സംസാരിച്ചു; മനുഷ്യരുടെ സത്യം, അസത്യം എന്നിവ അവന്റെ രൂപം തന്നെ പറയുന്നു.
യദ് ഉക്തമ് അത്ര ശ്രേയഃ സ്യാത് തത്കര്താഹമ് അസംശയമ്
ഇവിടെ നല്ലതെന്നു പറയുന്ന കാര്യങ്ങൾ ഞാൻ നിർബന്ധമായും ചെയ്യാം.
തതോ മമാന്തികം പ്രായാല് ലോകപാലൈഃ സ കശ്യപഃ സര്വം വൃത്തമ് അഥോവാച പുനഃ പപ്രച്ഛ മാം സുരൈഃ
അതിനുശേഷം കശ്യപൻ ലോകപാലന്മാരോടൊപ്പം എന്റെ അടുത്തെത്തി; സംഭവിച്ച എല്ലാം പറഞ്ഞു, ദേവന്മാരോടൊപ്പം വീണ്ടും എന്നോട് ചോദിച്ചു.
ദിതിഗര്ഭസ്യ വൈ ശാന്തിം സഹസ്രാക്ഷവിശാപതാമ് ഗര്ഭസ്ഥാനാം ച സര്വേഷാമ് ഇന്ദ്രേണ സഹ മിത്രതാമ്
ദിതിയുടെ ഗർഭത്തിന് ശാന്തിയും, ഇന്ദ്രന്റെ ശാപം നീങ്ങുകയും, ഗർഭത്തിൽ ഉള്ള എല്ലാവർക്കും ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം സൗഹൃദവും ഉണ്ടാകണം.
തേഷാമ് ആരോഗ്യതാം ചാപി ശചീഭര്തുര് അദോഷതാമ് അഗസ്ത്യദത്തശാപസ്യ വിശാപത്വമ് അപി ക്രമാത്
അവർക്കു ആരോഗ്യം, ശചിയുടെ ഭർത്താവിന് കുറ്റമില്ലായ്മ, അഗസ്ത്യൻ നൽകിയ ശാപം ക്രമേണ നീങ്ങുകയും വേണം.
തതോ ഽഹമ് അബ്രവം വാക്യം കശ്യപം വിനയാന്വിതമ് പ്രജാപതേ കശ്യപ ത്വം വസുഭിര് ലോകപാലകൈഃ
അതിനുശേഷം ഞാൻ വിനയപൂർവ്വം കശ്യപനോടു പറഞ്ഞു: പ്രജാപതിയായ കശ്യപാ, നീ വസുക്കളോടും ലോകപാലന്മാരോടും കൂടെ—
ഇന്ദ്രേണ സഹിതഃ ശീഘ്രം ഗൌതമീം യാഹി മാനദ തത്ര സ്നാത്വാ മഹേശാനം സ്തുഹി സര്വൈഃ സമന്വിതഃ
ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം വേഗത്തിൽ ഗൗതമീ നദിയിലേക്കു പോവൂ, മാനദാ; അവിടെ കുളിച്ച് എല്ലാവരോടൊപ്പം മഹേശ്വരനെ സ്തുതിക്കൂ.
തതഃ ശിവപ്രസാദേന സര്വം ശ്രേയോ ഭവേദ് ഇതി തഥേത്യ് ഉക്ത്വാ ജഗാമാസൌ കശ്യപോ ഗൌതമീം തദാ
അപ്പോൾ ശിവന്റെ കൃപയാൽ എല്ലാം നല്ലതാകും; 'അങ്ങനെയാകട്ടെ' എന്നു പറഞ്ഞ് കശ്യപൻ അന്നേ ഗൗതമിയിലേക്കു പോയി.
സ്നാത്വാ തുഷ്ടാവ ദേവേശമ് ഏഭിര് ഏവ പദക്രമൈഃ സര്വദുഃഖാപനോദായ ദ്വയമ് ഏവ പ്രകീര്തിതമ് ഗൌതമീ വാ പുണ്യനദീ ശിവോ വാ കരുണാകരഃ
സ്നാനം കഴിച്ചശേഷം, അവൻ ഈzelfde ശ്ലോകങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ദേവന്മാരുടെ നാഥനായ മഹാദേവനെ സ്തുതിച്ചു, എല്ലാ ദു:ഖങ്ങളും നീങ്ങാൻ വേണ്ടി. ഗൗതമീ എന്ന പുണ്യനദിയും, അല്ലെങ്കിൽ കരുണയുടെ സമുദ്രനായ ശിവനും — ഈ രണ്ടെണ്ണം മാത്രമാണ് സകലദു:ഖനാശത്തിനായി പ്രസിദ്ധമായത്.
പാഹി ശംകര ദേവേശ പാഹി ലോകനമസ്കൃത പാഹി പാവന വാഗീശ പാഹി പന്നഗഭൂഷണ
ശംകരാ, ദേവന്മാരുടെ നാഥാ, ലോകം നമസ്കരിക്കുന്നവനേ, ശുദ്ധമായ വാഗീശാ, പാമ്പുകൾ അണിഞ്ഞവനേ, കൃപയോടെ സംരക്ഷിക്കണമേ.
പാഹി ധര്മ വൃഷാരൂഢ പാഹി വേദത്രയേക്ഷണ പാഹി ഗോധര ലക്ഷ്മീശ പാഹി ശര്വ ഗജാമ്ബര
ധർമ്മസ്വരൂപനായ വൃഷഭവാഹനാ, മൂന്നു വേദങ്ങൾ അറിയുന്നവനേ, ഭൂമിയെ ചുമക്കുന്ന ലക്ഷ്മീശ്വരാ, യാനി അണിഞ്ഞ ശർവാ, സംരക്ഷിക്കണമേ.
പാഹി ത്രിപുരഹന് നാഥ പാഹി സോമാര്ധഭൂഷണ പാഹി യജ്ഞേശ സോമേശ പാഹ്യ് അഭീഷ്ടപ്രദായക
ത്രിപുരാസുരനെ സംഹരിച്ച നാഥാ, ചന്ദ്രഭൂഷിതാ, യജ്ഞങ്ങളുടെ ഈശ്വരാ, സോമേശ്വരാ, ആഗ്രഹങ്ങൾ നല്കുന്നവനേ, സംരക്ഷിക്കണമേ.
പാഹി കാരുണ്യനിലയ പാഹി മങ്ഗലദായക പാഹി പ്രഭവ സര്വസ്യ പാഹി പാലക വാസവ
കരുണയുടെ ആസ്ഥാനം, മംഗളം നൽകുന്നവനേ, എല്ലാറ്റിനും ആദിയായ പ്രഭാവം, സംരക്ഷകനായ വാസവാ, സംരക്ഷിക്കണമേ.
പാഹി ഭാസ്കര വിത്തേശ പാഹി ബ്രഹ്മനമസ്കൃത പാഹി വിശ്വേശ സിദ്ധേശ പാഹി പൂര്ണ നമോ ഽസ്തു തേ
പ്രകാശം പകരുന്നവനേ, ധനത്തിന്റെ നാഥാ, ബ്രഹ്മാവിനാൽ ആരാധിക്കപ്പെടുന്നവനേ, ലോകങ്ങളുടെ ഈശ്വരാ, സിദ്ധന്മാരുടെ നാഥാ, പൂർണ്ണസ്വരൂപാ, നമസ്കാരം.