തതശ് ചീര്ണേ വ്രതേ തസ്യാം ദിത്യാം ഗര്ഭമ് അധാരയത് പുനഃ കാന്താമ് അഥോവാച കശ്യപസ് താം ദിതിം രഹഃ
അവൾ വ്രതം പൂർത്തിയാക്കിയപ്പോൾ, കശ്യപൻ ദിതിയിൽ ഗർഭം സ്ഥാപിച്ചു. പിന്നെയും, രഹസ്യമായി, കശ്യപൻ പ്രിയപ്പെട്ട ദിതിയോട് പറഞ്ഞു.
ന പ്രാപ്നുവന്തി യത്കാമാന് മുനയോ ഽപി തപസ്സ്ഥിതാഃ യഥാവിഹിതകര്മാങ്ഗഅവജ്ഞയാ തച് ഛുചിസ്മിതേ
നിശ്ചിതമായ കര്മ്മങ്ങൾ അവഗണിച്ചാൽ, തപസ്സിൽ നിലനിൽക്കുന്ന മുനികൾക്കു പോലും ആഗ്രഹങ്ങൾ ലഭ്യമാകില്ല, മനോഹരമായ പുഞ്ചിരിയുള്ളവളേ.
നിന്ദിതം ച ന കര്തവ്യം സംധ്യയോര് ഉഭയോര് അപി ന സ്വപ്തവ്യം ന ഗന്തവ്യം മുക്തകേശീ ച നോ ഭവ
രാത്രിയും പ്രഭാതസന്ധ്യയിലും അപവാദമായ പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യരുത്; ആ സമയങ്ങളിൽ ഉറങ്ങുകയോ പുറത്തേക്ക് പോകുകയോ ചെയ്യരുത്; മുടി അഴിച്ചു വിടുകയും ചെയ്യരുത്.
ഭോക്തവ്യം സുഭഗേ നൈവ ക്ഷുതം വാ ജൃമ്ഭണം തഥാ സംധ്യാകാലേ ന കര്തവ്യം ഭൂതസംഘസമാകുലേ
ഭാഗ്യവതിയായവളേ, സന്ധ്യാകാലത്ത്, പ്രത്യേകിച്ച് ഭൂതങ്ങൾ ഒത്തുചേരുന്ന സമയത്ത്, ഭക്ഷണം കഴിക്കരുത്, ചുമക്കരുത്, അകലം വലിക്കരുത്.
സാന്തര്ധാനം സദാ കാര്യം ഹസിതം തു വിശേഷതഃ ഗൃഹാന്തദേശേ സംധ്യാസു ന സ്ഥാതവ്യം കദാചന
എപ്പോഴും, പ്രത്യേകിച്ച് ചിരി, മറച്ചു വയ്ക്കണം; സന്ധ്യാകാലങ്ങളിൽ വീട്ടിനകത്ത് ഒരിക്കലും നില്ക്കരുത്.
മുശലോലൂഖലാദീനി ശൂര്പപീഠപിധാനകമ് നൈവാതിക്രമണീയാനി ദിവാ രാത്രൌ സദാ പ്രിയേ
പ്രിയേ, ഉഴുന്ന് അരയ്ക്കുന്ന ഉലക്കയും ഉരളിയും, ചാളി, ഇരിപ്പിടം, മൂടിപ്പിടി എന്നിവയെ പകലോ രാത്രിയോ കടന്ന് കടക്കരുത്.
ഉദക്ശീര്ഷം തു ശയനം ന സംധ്യാസു വിശേഷതഃ വക്തവ്യം നാനൃതം കിംചിന് നാന്യഗേഹാടനം തഥാ
സന്ധ്യാകാലത്ത്, പ്രത്യേകിച്ച്, വടക്കോട്ട് തല വെച്ച് ഉറങ്ങരുത്; കള്ളം പറയരുത്; മറ്റുള്ളവരുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോകുകയും ചെയ്യരുത്.
കാന്താദ് അന്യോ ന വീക്ഷ്യസ് തു പ്രയത്നേന നരഃ ക്വചിത് ഇത്യാദിനിയമൈര് യുക്താ യദി ത്വമ് അനുവര്തസേ തതസ് തേ ഭവിതാ പുത്രസ് ത്രൈലോക്യൈശ്വര്യഭാജനമ്
ഭാര്യയെക്കാൾ വേറെയാരെയും പുരുഷൻ ഒരിക്കലും നോക്കരുത്; ഈ നിയമങ്ങൾ നീ കൃത്യമായി പാലിച്ചാൽ, മൂന്നു ലോകത്തെയും ഐശ്വര്യത്തിന് അർഹനായ ഒരു പുത്രൻ നിനക്കുണ്ടാകും.
തഥേതി പ്രതിജജ്ഞേ സാ ഭര്താരം ലോകപൂജിതമ് ഗതശ് ച കശ്യപോ ബ്രഹ്മന്ന് ഇതശ് ചേതഃ സുരാന് പ്രതി
അവൾ ലോകത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്ന ഭർത്താവിനോട് 'അങ്ങനെ തന്നെ' എന്നു സമ്മതിച്ചു; പിന്നെ കശ്യപൻ, ബ്രാഹ്മണാ, മനസ്സിൽ ദേവന്മാരെ ചിന്തിച്ച് അവിടെ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടു.
ദിതേര് ഗര്ഭോ ഽപി വവൃധേ ബലവാന് പുണ്യസംഭവഃ ഏതത് സര്വം മയോ ദൈത്യോ മായയാ വേത്തി തത്ത്വതഃ
ദിതിയുടെ ഗർഭം ശക്തിയും പുണ്യഫലവുമുള്ളതായി വളർന്നു; ഈ എല്ലാം, മായാസുരൻ തന്റെ മായാവശാൽ യഥാർത്ഥത്തിൽ അറിയുന്നു.
ഇന്ദ്രസ്യ സഖ്യമ് അഭവന് മയേന പ്രീതിപൂര്വകമ് മയോ ഗത്വാ രഹഃ പ്രാഹ ഇന്ദ്രം സ വിനയാന്വിതഃ
ഇന്ദ്രനും മായാസുരനും സ്നേഹപൂർവ്വം സൗഹൃദം സ്ഥാപിച്ചു; മായൻ രഹസ്യമായി ചെന്നു വിനയത്തോടെ ഇന്ദ്രനോട് പറഞ്ഞു.
ദിതേര് ദനോര് അഭിപ്രായം വ്രതം ഗര്ഭസ്യ വര്ധനമ് തസ്യ വീര്യം ച വിവിധം പ്രീത്യേന്ദ്രായ ന്യവേദയത്
ദിതിയുടെ ഉദ്ദേശവും അവളുടെ വ്രതവും ഗർഭത്തിന്റെ വളർച്ചയും അതിന്റെ വിവിധ ശക്തികളും എല്ലാം മായൻ ഇന്ദ്രനോട് സൗഹൃദത്തോടെ വെളിപ്പെടുത്തി.
വിശ്വാസൈകഗൃഹം മിത്രമ് അപായത്രാസവര്ജിതമ് അര്ജിതം സുകൃതം നാനാവിധം ചേത് തദ് അവാപ്യതേ
വിശ്വാസം മാത്രം ആധാരമാക്കി, ഭയമോ ദോഷമോ ഇല്ലാതെ, പലവിധ സൽപ്രവൃത്തികളാൽ ലഭിക്കുന്ന സ്നേഹിതൻ ലഭിക്കാൻ കഴിയുന്നവനാണ്.
നമുചേശ് ച പ്രിയോ ഭ്രാതാ മയോ ദൈത്യോ മഹാബലഃ ഭ്രാതൃഹന്ത്രാ കഥം മൈത്ര്യം മയസ്യാസീത് സുരേശ്വര
നമുചിയുടെ പ്രിയ സഹോദരൻ ശക്തനായ മായാസുരനായിരുന്നു; ദേവേന്ദ്രാ, സഹോദരഹത്യ ചെയ്തവനോട് മായാസുരന് സൗഹൃദം എങ്ങനെ ഉണ്ടാകാമായിരുന്നു?
ദൈത്യാനാമ് അധിപശ് ചാസീദ് ബലവാന് നമുചിഃ പുരാ ഇന്ദ്രേണ വൈരമ് അഭവദ് ഭീഷണം ലോമഹര്ഷണമ്
പണ്ടു ദാനവരുടെ അധിപനായിരുന്ന ശക്തനായ നമുചിക്ക് ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം ഭയങ്കരവും രോമാഞ്ചം ഉണർത്തുന്നതുമായ വൈരമുണ്ടായിരുന്നു.
യുദ്ധം ഹിത്വാ കദാചിദ് ഭോ ഗച്ഛന്തം തു ശതക്രതുമ് ദൃഷ്ട്വാ ദൈത്യപതിഃ ശൂരോ നമുചിഃ പൃഷ്ഠതോ ഽന്വഗാത്
ഒരു ദിവസം യുദ്ധം അവസാനിപ്പിച്ച ശേഷം പുറപ്പെട്ടിരുന്ന ഇന്ദ്രനെ ദാനവാധിപൻ നമുചി പിൻതുടർന്നു.
തമ് ആയാന്തമ് അഭിപ്രേക്ഷ്യ ശചീഭര്താ ഭയാതുരഃ ഐരാവതം ഗജം ത്യക്ത്വാ ഇന്ദ്രഃ ഫേനമ് അഥാവിശത്
അവൻ അടുത്തുവരുന്നത് കണ്ടു, ശചീഭർത്താവായ ഇന്ദ്രൻ ഭയപ്പെട്ട്, ഐരാവതം എന്ന ആനയെ ഉപേക്ഷിച്ചു, നുരയിൽ ഒളിച്ചു.
സ വജ്രപാണിസ് തരസാ ഫേനേനൈവാഹനദ് രിപുമ് നമുചിര് നാശമ് അഗമത് തസ്യ ഭ്രാതാ മയോ ഽനുജഃ
വജ്രം കൈവശമുണ്ടായിരുന്ന ഇന്ദ്രൻ അതിവേഗം നുരകൊണ്ടു തന്നെ ശത്രുവിനെ അടിിച്ചു; നമുചി നശിച്ചു, അവന്റെ സഹോദരൻ മായൻ ഇളയവനായിരുന്നു.
ഭ്രാതൃഹന്തൃവിനാശായ തപസ് തേപേ മയോ മഹത് മായാം ച വിവിധാമ് ആപ ദേവാനാമ് അതിഭീഷണാമ്
സഹോദരഹത്യ ചെയ്തവനെ നശിപ്പിക്കാൻ മായൻ വലിയ തപസ്സ് ചെയ്തു; ദേവന്മാർക്കും ഭയപ്പെടുത്തുന്ന പലവിധ മായാവിദ്യകളും നേടി.
വരാംശ് ചാവാപ്യ തപസാ വിഷ്ണോര് ലോകപരായണാത് ദാനശൌണ്ഡഃ പ്രിയാലാപീ തദാഭവദ് അസൌ മയഃ
ലോകങ്ങളുടെ ആശ്രയനായ വിഷ്ണുവിൽ തപസ്സ് ചെയ്ത് വരങ്ങൾ നേടിയ മായൻ, ദാനത്തിൽ നിപുണനും സ്നേഹപൂർവ്വം സംസാരിക്കുന്നവനുമായി.
അഗ്നീംശ് ച ബ്രാഹ്മണാന് പൂജ്യ ജേതുമ് ഇന്ദ്രം കൃതക്ഷണഃ ദാതാരം ച തദാര്ഥിഭ്യഃ സ്തൂയമാനം ച ബന്ദിഭിഃ
അഗ്നിയെയും ബ്രാഹ്മണരെയും ആദരിച്ച്, യുദ്ധത്തിന് തയ്യാറായ ഇന്ദ്രൻ, ആവശ്യപ്പെട്ടവർക്കു സമ്മാനങ്ങൾ നൽകി, പാട്ടുകാരാൽ സ്തുതിക്കപ്പെട്ടു.
വിദിത്വാ മഘവാ വായോര് മയം മായാവിനം രിപുമ് ഉപക്രാന്തം സുയുദ്ധായ വിപ്രോ ഭൂത്വാ തമ് അഭ്യഗാത് ശചീഭര്താ മയം ദൈത്യം പ്രോവാചേദം പുനഃ പുനഃ
വായുവിന്റെ മായാവിയായ ശത്രു മായൻ നല്ലൊരു യുദ്ധത്തിനായി എത്തിയെന്ന് അറിഞ്ഞ മഘവാൻ, ബ്രാഹ്മണവേഷം ധരിച്ചു അവനിടത്തേക്ക് പോയി; ശചിയുടെ ഭർത്താവ് മായൻ എന്ന ദൈത്യനോട് വീണ്ടും വീണ്ടും പറഞ്ഞു.
ദേഹി ദൈത്യപതേ മഹ്യമ് അര്ഥിനേ ഽപേക്ഷിതം വരമ് ത്വാം ശ്രുത്വാ ദാതൃതിലകമ് ആഗതോ ഽഹം ദ്വിജോത്തമഃ
ദൈത്യാധിപനേ, ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന വരം ദയവായി തരിക, നിന്റെ ദാനശീലത്തെക്കുറിച്ച് കേട്ട്, ഞാൻ ഉത്തമബ്രാഹ്മണനായി നിനക്കു മുന്നിൽ വന്നിരിക്കുന്നു.
മയോ ഽപി ബ്രാഹ്മണം മത്വാ ഽവദദ് ദത്തം മയാ തവ വിചാരയന്തി കൃതിനോ ബഹ്വ് അല്പം വാ പുരോ ഽര്ഥിനി
ബ്രാഹ്മണനെന്ന് കരുതി മായൻ പറഞ്ഞു: 'നീ ചോദിച്ചതെല്ലാം ഞാൻ തന്നു. ആരെങ്കിലും എന്തെങ്കിലും ചോദിക്കുമ്പോൾ, ജ്ഞാനികൾ കൂടുതൽ കൊടുക്കണോ കുറച്ച് കൊടുക്കണോ എന്ന് ആലോചിക്കും.'
ഇത്യ് ഉക്തേ തു ഹരിഃ പ്രാഹ സഖ്യമ് ഇച്ഛേ ഹ്യ് അഹം ത്വയാ ഇന്ദ്രം മയഃ പുനഃ പ്രാഹ കിമ് അനേന ദ്വിജോത്തമ
അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ ഹരി പറഞ്ഞു: 'ഞാൻ നിന്നോടു സൗഹൃദം ആഗ്രഹിക്കുന്നു.' മായൻ വീണ്ടും ചോദിച്ചു: 'ഇതിൽ എന്ത് പ്രയോജനം, ഉത്തമബ്രാഹ്മണനേ?'
ന ത്വയാ മമ വൈരം ഭോഃ സ്വസ്തീത്യ് ആഹ ഹരിര് മയമ് തത്ത്വം വദേതി സ ഹരിര് ദൈത്യേനോക്തഃ സ്വകം വപുഃ
'നിനക്ക് എന്നോട് വൈരം ഇല്ല, സുഖമായി ഇരിക്കു,' എന്നു ഹരി മായനോട് പറഞ്ഞു. 'സത്യം പറയു,' എന്നു ഹരി പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ ദൈത്യൻ തന്റെ യഥാർത്ഥ രൂപം കാണിച്ചു.
ദര്ശയാമ് ആസ ദൈത്യായ സഹസ്രാക്ഷം യദ് ഉച്യതേ തതഃ സവിസ്മയോ ദൈത്യോ മയോ ഹരിമ് ഉവാച ഹ
അവൻ ദൈത്യനു സഹസ്രാക്ഷനെന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്ന രൂപം കാണിച്ചു. അതു കണ്ട മായൻ അത്ഭുതപ്പെട്ടു ഹരിയെ ചോദിച്ചു.
കിമ് ഇദം വജ്രപാണിസ് ത്വം തവായോഗ്യാ കൃതിഃ സഖേ
'ഇത് എന്താണ്? നീ വജ്രായുധധാരിയായവനല്ലേ! സഖാവേ, ഈ പ്രവർത്തി നിനക്കു യോജിച്ചതല്ല.'
പരിഷ്വജ്യ വിഹസ്യാഥ വൃത്തമ് ഇത്യ് അബ്രവീദ് ധരിഃ കേനാപി സാധയന്ത്യ് അത്ര പണ്ഡിതാശ് ച സമീഹിതമ്
അവനെ അണച്ചു പിടിച്ചു ചിരിച്ച് ഹരി പറഞ്ഞു: 'ഇതൊക്കെ കഴിഞ്ഞു. ഇവിടെ പണ്ഡിതന്മാർ ഏതെങ്കിലും മാർഗ്ഗം ഉപയോഗിച്ച് ലക്ഷ്യം നേടാറുണ്ട്.'
തതഃ പ്രഭൃതി ശക്രസ്യ മയേന മഹതീ ഹ്യ് അഭൂത് സുപ്രീതിര് മുനിശാര്ദൂല മയോ ഹരിഹിതഃ സദാ
അതിനുശേഷം, മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, ശക്രനും മായനും തമ്മിൽ വലിയ സൗഹൃദം ഉണ്ടായി; മായൻ എപ്പോഴും ഹരിക്ക് അനുകൂലനായി.