ശ്രൂയതേ സര്വശാസ്ത്രേഷു യദ് രാമ ശൃണു യത്നതഃ യദന്നഃ പുരുഷോ രാജംസ് തദന്നാസ് തസ്യ ദേവതാഃ
എല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളിലും കേൾക്കുന്നതാണ്, രാമാ, ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ: മനുഷ്യൻ ഏത് ഭക്ഷണം കഴിച്ചാലും, രാജാവേ, അതേ ഭക്ഷണമാണ് അവന്റെ പിതൃദേവതകൾക്കും ലഭിക്കുന്നത്.
പിണ്ഡേ നിപതിതേ ഭൂമൌ നാപശ്യത് പിതരം തദാ ശവം ച പതിതം യത്ര ശവതീര്ഥമ് അനുത്തമമ്
പിണ്ഡം നിലത്ത് വീണപ്പോൾ അവൻ അപ്പനെയും, അതിവിശിഷ്ടമായ ശവതീർത്ഥത്തിൽ കിടന്നിരുന്ന ശവത്തെയും കാണാനായില്ല.
മഹാപാതകസംഘാതവിഘാതകൃദ് അനുസ്മൃതിഃ തത്രാഗച്ഛംല് ലോകപാലാ രുദ്രാദിത്യാസ് തഥാശ്വിനൌ
മഹാപാപങ്ങളുടെ കൂട്ടം നശിപ്പിക്കുന്ന ഓർമ്മ അവിടെ ഉണർന്നു; ലോകപാലന്മാർ, രുദ്രന്മാർ, ആദിത്യന്മാർ, അശ്വിനികൾ എന്നിവരും അവിടെ എത്തി.
സ്വം സ്വം വിമാനമ് ആരൂഢാസ് തേഷാം മധ്യേ ഽതിദീപ്തിമാന് വിമാനവരമ് ആരൂഢഃ സ്തൂയമാനശ് ച കിംനരൈഃ
ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടെ സ്വവിമാനത്തിൽ കയറി; അവരുടെ ഇടയിൽ അതിവിശിഷ്ടമായ പ്രകാശമുള്ള ഒരാൾ ഉത്തമവിമാനത്തിൽ കയറി, കിന്നരന്മാർ അദ്ദേഹത്തെ സ്തുതിച്ചു.
ആദിത്യസദൃശാകാരസ് തേഷാം മധ്യേ ബഭൌ പിതാ തമ് അദൃഷ്ട്വാ സ്വപിതരം ദേവാന് ദൃഷ്ട്വാ വിമാനിനഃ
സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശമുള്ള അവന്റെ അച്ഛൻ അവരുടെ ഇടയിൽ തിളങ്ങി; തൻറെ അച്ഛനെ കാണാതെ, ദേവന്മാരെ വിമാനങ്ങളിൽ കണ്ടു.
കൃതാഞ്ജലിപുടോ രാമഃ പിതാ മേ ക്വേത്യ് അഭാഷത ഇതി ദിവ്യാഭവദ് വാണീ രാമം സംബോധ്യ സീതയാ
കൈകൾ കൂപ്പി രാമൻ ചോദിച്ചു: 'എവിടെയാണ് എന്റെ അച്ഛൻ?' അപ്പോൾ ദിവ്യമായ ഒരു വാക്ക് സീതയുടെ മുഖാന്തിരം രാമനോട് പറഞ്ഞു.
തിസൃഭിര് ബ്രഹ്മഹത്യാഭിര് മുക്തോ ദശരഥോ നൃപഃ വൃതം പശ്യ സുരൈസ് താത ദേവാ അപ്യ് ഊചിരേ ച തമ്
മൂന്നു ബ്രാഹ്മണഹത്യകളിൽ നിന്ന് മോചിതനായ ദശരഥൻ രാജാവ് ദേവന്മാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. 'കാണു മകനേ,' ദേവന്മാരും അവനോട് പറഞ്ഞു.
ധന്യോ ഽസി കൃതകൃത്യോ ഽസി രാമ സ്വര്ഗം ഗതഃ പിതാ നാനാനിരയസംഘാതാത് പൂര്വജാന് ഉദ്ധരേത് തു യഃ
നീ ഭാഗ്യവാനാണ്, രാമാ, നിർവൃതി നേടിയവനാണ്; അച്ഛൻ സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോയിരിക്കുന്നു. അനേകം നരകങ്ങളിൽ നിന്ന് പൂർവ്വികരെ ഉയർത്തുന്നവനാണ് സ്തുതിക്കപ്പെടുന്നത്.
സ ധന്യോ ഽലംകൃതം തേന കൃതിനാ ഭുവനത്രയമ് ഏനം പശ്യ മഹാബാഹോ മുക്തപാപം രവിപ്രഭമ്
ആ മഹാബാഹുവേ, അവൻ ഭാഗ്യവാനാണ്, അത്ഭുതകരമായ那个 പുണ്യപ്രവൃത്തിയാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവൻ. അവനെ നോക്കൂ, പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനായി, സൂര്യപ്രഭയോടെ മൂന്ന് ലോകങ്ങളിലും പ്രകാശിക്കുന്നവനായി.
സര്വസംപത്തിയുക്തോ ഽപി പാപീ ദഗ്ധദ്രുമോപമഃ നിഷ്കിംചനോ ഽപി സുകൃതീ ദൃശ്യതേ ചന്ദ്രമൌലിവത്
എത്ര സമ്പത്തുണ്ടായാലും, പാപി ഒരു കത്തിയ മരത്തെപ്പോലെ ആണ്; എന്നാൽ ഒരു പണവും ഇല്ലാതിരുന്നാലും, പുണ്യവാൻ ചന്ദ്രമൗലിയെപ്പോലെ ദീപ്തിയോടെ കാണപ്പെടുന്നു.
ദൃഷ്ട്വാബ്രവീത് സുതം രാജാ ആശീര്ഭിര് അഭിനന്ദ്യ ച
ഇത് കണ്ട രാജാവ് തന്റെ മകനോട് ആശീർവാദങ്ങളോടെ സന്തോഷത്തോടെ സംസാരിച്ചു.
കൃതകൃത്യോ ഽസി ഭദ്രം തേ താരിതോ ഽഹം ത്വയാനഘ ധന്യഃ സ പുത്രോ ലോകേ ഽസ്മിന് പിതൄണാം യസ് തു താരകഃ
നീ നിന്റെ കര്ത്തവ്യം പൂര്ത്തിയാക്കിയിരിക്കുന്നു; നിനക്ക് ക്ഷേമം ഉണ്ടാകട്ടെ. പാപരഹിതനായ നീ എന്നെ രക്ഷിച്ചു. ഈ ലോകത്ത് പിതാക്കളെ രക്ഷിക്കുന്ന മകനാണ് ഏറ്റവും ഭാഗ്യവാൻ.
തതഃ സുരഗണാഃ പ്രോചുര് ദേവാനാം കാര്യസിദ്ധയേ രാമം ച പുരുഷശ്രേഷ്ഠം ഗച്ഛ താത യഥാസുഖമ് തതസ് തദ്വചനം ശ്രുത്വാ രാമസ് താന് അബ്രവീത് സുരാന്
അപ്പോൾ ദേവതകൾ ദേവരുടെ കാര്യസിദ്ധിക്കായി പറഞ്ഞു: 'മനുഷ്യശ്രേഷ്ഠനായ രാമാ, നീ ഇഷ്ടംപോലെ പോകൂ.' ആ വാക്കുകൾ കേട്ട് രാമൻ ദേവന്മാരോട് പറഞ്ഞു.
ഗുരൌ പിതരി മേ ദേവാഃ കിം കൃത്യമ് അവശിഷ്യതേ
'എന്റെ ഗുരുവിനും പിതാവിനും മുന്നിൽ ഇനി എന്തെങ്കിലും കര്ത്തവ്യം ബാക്കിയുണ്ടോ ദേവന്മാരേ?'
നദീ ന ഗങ്ഗയാ തുല്യാ ന ത്വയാ സദൃശഃ സുതഃ ന ശിവേന സമോ ദേവോ ന താരേണ സമോ മനുഃ
ഗംഗയെപ്പോലൊരു നദിയില്ല; നിന്നെപ്പോലൊരു മകനുമില്ല; ശിവനെപ്പോലൊരു ദേവനും ഇല്ല; രക്ഷകനെപ്പോലൊരു മനുഷ്യനും ഇല്ല.
ത്വയാ രാമ ഗുരൂണാം ച കാര്യം സര്വമ് അനുഷ്ഠിതമ് താരിതാഃ പിതരോ രാമ ത്വയാ പുത്രേണ മാനദ ഗച്ഛന്തു സര്വേ സ്വസ്ഥാനം ത്വം ച ഗച്ഛ യഥാസുഖമ്
രാമാ, നീ ഗുരുക്കന്മാരോടുള്ള എല്ലാ കര്ത്തവ്യങ്ങളും നിർവ്വഹിച്ചു; മകനായ നീ പിതാക്കളെ രക്ഷിച്ചു. എല്ലാവരും തങ്ങളുടെ ഇടങ്ങളിലേക്ക് തിരികെ പോവട്ടെ, നീയും ഇഷ്ടംപോലെ പോകൂ.
തദ് ദേവവചനാദ് ധൃഷ്ടഃ സീതയാ ലക്ഷ്മണാഗ്രജഃ തദ് ദൃഷ്ട്വാ ഗങ്ഗാമാഹാത്മ്യം വിസ്മിതോ വാക്യമ് അബ്രവീത്
ദേവവചനത്തിൽ ധൈര്യം നേടിയ രാമൻ, ലക്ഷ്മണന്റെ മൂത്തവനും സീതയുമൊത്ത് ഗംഗയുടെ മഹത്വം കണ്ടു, അതിൽ അത്ഭുതപ്പെട്ട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
അഹോ ഗങ്ഗാപ്രഭാവോ ഽയം ത്രൈലോക്യേ നോപമീയതേ വയം ധന്യാ യതോ ഗങ്ഗാ ദൃഷ്ടാസ്മാഭിസ് ത്രിപാവനീ
അയ്യോ, ഗംഗയുടെ ശക്തി എത്ര അത്ഭുതകരമാണ് — മൂന്ന് ലോകങ്ങളിലും ഇതിന് സമം ഒന്നുമില്ല. മൂന്ന് ലോകങ്ങളെയും ശുദ്ധീകരിക്കുന്ന ഗംഗയെ നാം കണ്ടു, അതിനാൽ നാം ഭാഗ്യവാന്മാരാണ്.
ഹര്ഷേണ മഹതാ യുക്തോ ദേവം സ്ഥാപ്യ മഹേശ്വരമ് തം ഷോഡശഭിര് ഈശാനമ് ഉപചാരൈഃ പ്രയത്നതഃ
വലിയ സന്തോഷത്തോടെ, മഹേശ്വരനെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചു, ആ ഈശ്വരനെ പതിനാറ് ഉപചാരങ്ങളോടെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിച്ചു.
സംപൂജ്യാവരണൈര് യുക്തം ഷട്ത്രിംശത്കലമ് ഈശ്വരമ് കൃതാഞ്ജലിപുടോ ഭൂത്വാ രാമസ് തുഷ്ടാവ ശംകരമ്
ആ ഈശ്വരനെ അലങ്കാരങ്ങളാൽ ഭുഷിതനായി, മുപ്പത്താറ് ശക്തികൾ ഉള്ളവനായി ആരാധിച്ചു, കയ്യുകൂപ്പി രാമൻ ശങ്കരനെ സ്തുതിച്ചു.
നമാമി ശംഭും പുരുഷം പുരാണം നമാമി സര്വജ്ഞമ് അപാരഭാവമ് നമാമി രുദ്രം പ്രഭുമ് അക്ഷയം തം നമാമി ശര്വം ശിരസാ നമാമി
ശംഭുവിനും, പുരാതനപുരുഷനുമായവനെയും ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു; സർവ്വജ്ഞനും അപ്പാരമായവനെയും ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു; രുദ്രനെയും, അക്ഷയപ്രഭുവിനെയും ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു; ശർവനെയും ഞാൻ തലകുനിഞ്ഞ് നമസ്കരിക്കുന്നു.
നമാമി ദേവം പരമ് അവ്യയം തമ് ഉമാപതിം ലോകഗുരും നമാമി നമാമി ദാരിദ്ര്യവിദാരണം തം നമാമി രോഗാപഹരം നമാമി
പരമാവ്യയനായ ദേവനെയും, ഉമാപതിയെയും, ലോകഗുരുവിനെയും ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു; ദാരിദ്ര്യത്തെ നശിപ്പിക്കുന്നവനെയും, രോഗം മാറ്റുന്നവനെയും ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
നമാമി കല്യാണമ് അചിന്ത്യരൂപം നമാമി വിശ്വോദ്ഭവബീജരൂപമ് നമാമി വിശ്വസ്ഥിതികാരണം തം നമാമി സംഹാരകരം നമാമി
അചിന്ത്യരൂപിയായ കല്യാണസ്വരൂപനെയും ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു; ലോകത്തിന്റെ വിത്തായവനെയും ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു; ലോകത്തിന്റെ നിലനില്പിന് കാരണമായവനെയും, സംഹാരമുണ്ടാക്കുന്നവനെയും ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
നമാമി ഗൌരീപ്രിയമ് അവ്യയം തം നമാമി നിത്യം ക്ഷരമ് അക്ഷരം തമ് നമാമി ചിദ്രൂപമ് അമേയഭാവം ത്രിലോചനം തം ശിരസാ നമാമി
ഗൗരിയുടെ പ്രിയനായ, അക്ഷയനായവനെയും ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു; ശാശ്വതനായ, ക്ഷരവും അക്ഷരവും ആയവനെയും ഞാൻ നിത്യവും നമസ്കരിക്കുന്നു; ചൈതന്യസ്വരൂപനായ, അളവില്ലാത്ത സ്വഭാവമുള്ള, മൂന്നുകണ്ണുള്ളവനെയും ഞാൻ തലകുനിഞ്ഞ് നമസ്കരിക്കുന്നു.
നമാമി കാരുണ്യകരം ഭവസ്യ ഭയംകരം വാപി സദാ നമാമി നമാമി ദാതാരമ് അഭീപ്സിതാനാം നമാമി സോമേശമ് ഉമേശമ് ആദൌ
കരുണയുള്ളവനെയും, ഭവത്തിൽ ഭയപ്പെടുത്തുന്നവനെയും ഞാൻ എപ്പോഴും നമസ്കരിക്കുന്നു; ആഗ്രഹിക്കുന്നതെല്ലാം ദാനമരുളുന്നവനെയും, സോമേശനെയും, ഉമേശനെയും ആദിയിൽ നിന്ന് ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
നമാമി വേദത്രയലോചനം തം നമാമി മൂര്തിത്രയവര്ജിതം തമ് നമാമി പുണ്യം സദസദ്വ്യതീതം നമാമി തം പാപഹരം നമാമി
മൂന്നു വേദങ്ങൾക്കു കണ്ണായവനെയും, മൂന്നു രൂപങ്ങൾക്കപ്പുറമായവനെയും ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു; പുണ്യസ്വരൂപനായ, സതാസത്കളെ അതിക്രമിച്ചവനെയും, പാപം നീക്കുന്നവനെയും ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
നമാമി വിശ്വസ്യ ഹിതേ രതം തം നമാമി രൂപാണി ബഹൂനി ധത്തേ യോ വിശ്വഗോപ്താ സദസത്പ്രണേതാ നമാമി തം വിശ്വപതിം നമാമി
ലോകത്തിന്റെ ഭാവുകത്വത്തിൽ ആനന്ദിക്കുന്നവനെയും അനേകം രൂപങ്ങൾ ധരിക്കുന്നവനെയും, സകലത്തിന്റെയും രക്ഷകനെയും, സതും അസതും സൃഷ്ടിക്കുന്നവനെയും, ഈ ലോകത്തിന്റെ അധിപതിയെയും ഞാൻ വിനയപൂർവ്വം നമസ്കരിക്കുന്നു.
യജ്ഞേശ്വരം സംപ്രതി ഹവ്യകവ്യം തഥാ ഗതിം ലോകസദാശിവോ യഃ ആരാധിതോ യശ് ച ദദാതി സര്വം നമാമി ദാനപ്രിയമ് ഇഷ്ടദേവമ്
യജ്ഞങ്ങളുടെ അധിപതിയായവനെയും, ദേവന്മാർക്കും പിതൃകൾക്കും അർപ്പണങ്ങൾ സ്വീകരിക്കുന്നവനെയും, സകല ലോകങ്ങൾക്കും ശിവനായവനെയും, ആരാധിക്കപ്പെടുന്നവനെയും എല്ലാം നൽകുന്നവനെയും, ദാനത്തിൽ ആനന്ദിക്കുന്ന ഇഷ്ടദൈവത്തെയും ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
നമാമി സോമേശ്വരമ് അസ്വതന്ത്രമ് ഉമാപതിം തം വിജയം നമാമി നമാമി വിഘ്നേശ്വരനന്ദിനാഥം പുത്രപ്രിയം തം ശിരസാ നമാമി
സോമേശ്വരനായ, സ്വതന്ത്രനല്ലാത്ത ഉമാപതിയായ വിജയിയെയും, വിഘ്നങ്ങളുടെ അധിപതിയായ നന്ദിനാഥനായ, മകനായവനോട് പ്രിയമുള്ളവനെയും ഞാൻ തലകുനിഞ്ഞ് നമസ്കരിക്കുന്നു.
നമാമി ദേവം ഭവദുഃഖശോക വിനാശനം ചന്ദ്രധരം നമാമി നമാമി ഗങ്ഗാധരമ് ഈശമ് ഈഡ്യമ് ഉമാധവം ദേവവരം നമാമി
ജന്മദുഃഖവും ശോകവും നശിപ്പിക്കുന്ന ദൈവത്തെയും, ചന്ദ്രനെ ധരിക്കുന്നവനെയും, ഗംഗയെ തലയിൽ വഹിക്കുന്നവനെയും, സ്തുതിക്കപ്പെടുന്ന ഉമാപതിയായ ദേവവരനായവനെയും ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.